- Τα’μαθες? Πέθανε ο Michael Jackson!
- Ναι?? Πότε?
- Εχτές!
- Πως πέθανε?
- Ανακοπή! Τον βρήκε ο αδερφός του, και κατάλαβε πως ήταν νεκρός επειδή δεν ανέπνεε.
- Ε από που θα τον καταλάβαινε? Από το χρώμα?
Μπουαχαχα
Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε στη σημερινή City Free Press με παρόμοιο τίτλο.
Είναι αρχές Ιουνίου, έξω έχει 9 βαθμούς (ολόκληρους), φυσάει, και βρέχει.
Καλοκαιράκι.
Στη Σουηδία.
Πιστεύω πως κάτω από αυτές τις συνθήκες είμαι ο καταλληλότερος άνθρωπος να γράψω για το ποιες είναι οι καλύτερες διακοπές έβερ.
Ως απάντηση στην ερώτηση, «Διακοπές: ποια η σημασία τους με μία λέξη?», εσύ θα πεις ξεκούραση, αυτός θα πει ξενύχτι, αυτή θα πει θάλασσα, αυτοί θα πουν ηλιοθεραπεία, βουνό, γεναίτζιες, ποτό, παρέα, ζευγάρι, οικογένεια, περιπέτεια, κι εγώ θα πω: Εμπειρία.
Η συνταγή για την καλύτερη εμπειρία προσφέρεται σε 50 σημεία, παίρνεται μια φορά στα τρία χρόνια, και δεν έχει τίποτα το φαντασμαγορικό εκτός από την ικανότητα της να σε κάνει να αλλάξεις (σ)τάση ζωής:
1. Επιλέγεις τον προορισμό σου χρόνια πριν στο στυλ, «Το όνειρό μου είναι να πάω στο Χονγκ Κονγκ και να μετρήσω όσα παραπάνω Κινεζάκια μπορώ».
2. Ο προορισμός σου δεν είναι η πατρίδα σου (αν είσαι κάτοικος εξωτερικού).
3. Το αποφασίζεις και το κανονίζεις ένα μήνα πριν, σε μία περίοδο στασιμότητας και μιζέριας.
4. Η διάρκεια ταξιδιού είναι μια βδομάδα.
5. Περνάς μία ελαφριά προς μέτρια κατάθλιψη καθώς ο χρόνος κυλάει αργά και βασανιστικά.
6. Υπολογίζεις το μπάτζετ σου.
7. Περνάς μια κρίση άγχους.
8. Λες, «δε βαριέσαι, θα τα βγάλω πέρα και με 30 ευρώ την μέρα αν χρειαστεί!», παρηγορείσαι, και ηρεμείς.
9. Παρασκευή, σχολνάς απ’τη δουλειά.
10. Πακετάρεις.
11. Ζυγίζεις αποσκευές.
12. Σβήνεις ένα-ένα τα σημεία από την λίστα ΣΟΣ σου:
-
Διαβατήριο
-
Κάρτα επιβίβασης
-
Πορτοφόλι
-
Κλειδιά
-
Τα χάπια μου
13. Ενθουσιάζεσαι μέχρι πανικού.
14. Σάββατο αναχωρείς και φτάνεις στον προορισμό σου.
15. Συνεννοείσαι κυρίως με την γλώσσα του σώματος: Ξεβιδώνεσαι και ανακαλύπτεις νέες στάσεις γκριμάτσες.
16. Έχεις μηδέν με πέντε γνωστούς/φίλους σε αχτίνα 300 χιλιομέτρων από το σημείο που βρίσκεσαι ανά πάσα στιγμή.
17. Περνάς τις πρώτες 36 ώρες στα πλέον trashy μέρη. Δεν δυσκολεύεσαι να τα βρεις. Είναι τα τουριστικά.
18. Βρίσκεις inside information και πας σε ντόπια μέρη.
19. Γνωρίζεσαι με ντόπιους.
20. Τους κερνάς ένα ποτό.
21. Προσφέρονται να σου δείξουν ο καθένας από κάτι… ντόπιο.
22. Τους ακολουθάς και ακούς τις ιστορίες, τα βογκητά, και τις σκέψεις τους.
23. Παθαίνεις πολιτισμικό σοκ. Και είσαι ακόμα στην τέταρτη μέρα.
24. Μοιράζεσαι κι εσύ τα δικά σου.
25. Ανακαλύπτεις πως έχεις χιλιάδες καινούρια.
26. Ενθουσιάζεσαι!
27. Μιλάς για το τώρα, ίσως το μετά, ποτέ για το πριν.
28. Και ούτε καν προσπαθείς!
29. Βγάζεις λεφτά και ανακαλύπτεις πως σου έχουν μείνει μόνο 20 ευρώ.
30. Αναρωτιέσαι, «Μα που επήαν? Επετάσαν?»
31. Αγχώνεσαι, «Τωρά? Τι κάμνω?»
32. Αν έχεις οικονομικό back-up, ξεαγχώνεσαι και γελάς σαν κότα.
33. Αναρωτιέσαι, «Πόσο ηλίθιος ήμουν να νομίζω πως θα τα έβγαζα πέρα με 30 ευρώ την ημέρα?».
34. Αν δεν έχεις οικονομικό back-up, έκατσες πάνω.
35. Δεν αναρωτιέσαι. Είσαι σίγουρος, «Είμαι ηλίθιος.».
36. Την επόμενη μέρα κάθεσαι μέσα. Επεξεργάζεσαι τις εντυπώσεις σου. Διαβάζεις εφημερίδα.
37. Η θύμηση της πραγματικότητας από τη μία σε ξενερώνει, από την άλλη σε ανακουφίζει.
38. Τώρα είσαι ψύχραιμος.
39. Πας σε άλλα, πιο ήσυχα μέρη. Δεν θέλεις άλλον θόρυβο τζαι καρκασιαλλίκκι.
40. Νομίζεις πως τα’χεις ζήσει όλα, μα κάνεις λάθος.
41. Η μέρα σου αρχίζει στον ζωολογικό κήπο και τελειώνει σε ένα αμφιβόλου ποιότητας καταγώγιο, με την πιο ζαόκασια στριπτιτζού που είδες ποττέ να σε χουφτώνει.
42. Φέφκει η κκελλέ σου.
43. Δε φταις εσύ. Η φαντασία σου τα φταίει.
44. Την τελευταία σου μέρα κάνεις βόλτες σε μια πόλη που μοιάζει με παραμύθι, αλλά όχι σε στυλ Σταχτοπούτας, σε στυλ Πινόκιο.
45. Βρίσκεις την κκελλέ σου.
46. Στο ταξίδι της επιστροφής κοιμάσαι ανελλιπώς. Δυσκολεύεσαι να μείνεις ξύπνιος όταν αναγκάζεσαι να μεταφερθείς με το 11.
47. Φτάνεις σπίτι σου. Είναι Σάββατο.
48. Βλέπεις ταινία.
49. Ξανακοιμάσαι.
50. Την Κυριακή βάζεις πλυντήρια.
Οι διακοπές, ανεξαρτήτως χωροχρόνου, είναι μία εμπειρία η οποία θα σε βοηθήσει να αναπτυχθείς ως άνθρωπος. Πρέπει να είσαι ψυχολογικά έτοιμος να γεμίσεις σκέψεις, αισθήματα, εικόνες, ήχους, μυρωδιές, ενέργεια. (Ναι, ναι, τζαι φαΐ κοιλιόδουλε Κυπραίε μου.) Χρειάζεται ανοιχτό μυαλό και ανοιχτή καρδιά για να μπορέσεις να ακούσεις, να δεχτείς και να μάθεις οτιδήποτε καλό, κακό ή κουλό σου επιφυλάσσει ένας καινούριος κόσμος. Και την Δευτέρα είσαι πανέτοιμος για δουλειά!
Χάτε. Με τες ευτζιές μου.
Απόψε δεν είμαι καλά.
Μου είναι πολύ δύσκολο να εκθέτομαι δημόσια όταν νιώθω τόσο ευάλωτη.
Δε γουστάρω να έρθει ο καθένας να μου πει το μακρύ του και το κοντό του.
Γιατί κανένας δεν ξέρει.
Μόνο εγώ.
Σήμερα δεν γράφω για να πάρω συμβουλές.
Ούτε για να παρηγορηθώ.
Γράφω για να φεύγει απ’τη μέση.
Αν είναι τόσο απλό.
Εγώ έναν άντρα αγάπησα αληθινά, στο πετσί μου.
Και πέρασα τρία χρόνια μαζί του.
Αλλά ήμουν πολύ ανώριμη συναισθηματικά για να αναλάβω την ευθύνη της δέσμευσης μου.
Έτσι γύρισα και είδα (αλλά δεν άγγιξα) άλλον άντρα.
Πάνε τώρα 18 μήνες που έχουμε χωρίσει.
Χειριστήκαμε τον χωρισμό μας σαν γνήσιοι Ευρωπαίοι.
Παραμείναμε φίλοι.
Και λειτουργούσε.
Επειδή ακολουθούσαμε τον άγραφο νόμο του ότι δεν λέγαμε ο ένας στον άλλον για άλλες περιπέτειες.
Έκτοτε πέρασα διάφορα στάδια.
Όλα ευκολότερα από αυτό του παρόντος.
Η απουσία του ουδέποτε με βασάνισε όσο με βασανίζει τους τελευταίους μήνες.
Είναι σαν να περνάω τα στάδια του χωρισμού με αντίστροφη σειρά.
Σαν γνήσια ανάποδη γυναίκα.
Και σειρά έχει το ότι τον θέλω και δεν μπορώ να τον έχω.
Τον θέλω εκ νέου.
Τον θέλω ως η γυναίκα που ήθελε να έχει, όχι το κοριτσάκι που είχε.
Αυτός δεν είναι αλλού.
Απλώς δεν είναι εδώ.
Αυτός πέρασε τα στάδια με φυσιολογική σειρά.
Και είναι ξεκάθαρος.
Δεν είναι εδώ.
Μα δεν είμαι φίλη του.
Είμαι η γυναίκα του.
Όσο ξεκάθαρος και να είναι δεν μπορώ να πάψω να ελπίζω!
Δεν μπορώ γιατί είναι ο ίδιος άνθρωπος που ήταν.
Δεν μπορώ να συνδέσω αυτόν τον άνθρωπο με το στάτους κβο.
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν θέλει να με πάρει αγκαλιά και να μην με αφήσει ποτέ.
Αδυνατώ.
Όποτε βλέπω κάτι δικό του αναστατώνομαι.
Χτυπά η καρδιά μου σαν τρελή και χύνω κρύο ιδρώτα.
Όλα τα ασήμαντα έχουν σημασία.
Αρνητική.
Κατάλαβα πως οι ελπίδες μου είναι πεταμένα αυγά στον τοίχο.
Η καρδιά του δεν χτυπάει πια για μένα.
Με αγαπάει μα δεν με έχει ανάγκη.
Είμαι σε ένα μονόδρομο και η μόνη λύση είναι η επαναστροφή.
Έτσι είχα την φαεινή ιδέα να του πω να ξεκόψουμε εντελώς.
Να μαζέψω τα κομμάτια μου με την ησυχία μου.
Να ξανασυναρμολογήσω το παζλ χωρίς να διαλύεται κάθε φορά που έρχομαι σε επαφή μαζί του.
Τον “έσβησα”.
Τώρα δεν μπορώ να ξέρω ούτε καν αν είναι ζωντανός χωρίς να τον ρωτήσω.
Πως ήρθαν έτσι τα πράγματα ενώ κάποτε ήταν τόσο αλλιώς?
Τον “χώρισα” εκ νέου.
Δεν ξέρω πως θα νιώθω αύριο.
Απόψε νιώθω πως ένα κομμάτι μου μεγάλο ξεριζώθηκε και αγκομαχά ώσπου να βγει η ψυχή του.
Το Poll στεκόταν επί ένα μήνα στην δεξιά στήλη του παρόντος ιστολογίου, ντυμένο στα μαύρα με σπίθες πορτοκαλιού, και έφερε την φαινομενικά αδιάφορη ερώτηση,
“Θα έκανες ποτέ σοβαρό δεσμό με ψυχίατρο?“.
Εκατόν πενήντα τέσσερεις (154) διαβάτες έσπευσαν να επιλέξουν μία από τις 8 πιθανές απαντήσεις.
Συγκλονιστικά είναι τα αποτελέσματα, μα και η ανάλυσή τους… μείνετε συντονισμένοι.
Τα – Τα – Τα – Ταααααν….!
Τα – Τα – Τα – Ταααααν … (στους ρυθμούς της 9ης συμφωνίας του Μπετόβεν)
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Όχι, δεν μπορώ να είμαι με κάποιον/α που είναι περίτου πελλός/η που μένα. 22 / 14.2%
Όχι, θα ένιωθα πως είμαι συνέχεια κάτω από το μικροσκόπιο. Creepy. 30 / 19.5%
Όχι, θα ένιωθα πως κινδυνεύω από τους ασθενείς του/της. 1 / 0.6%
Ναι, η σχέση με έναν/μία ψυχίατρο θα ήταν σίγουρα ενδιαφέρουσα. 32 / 20.8%
Ναι, ίσως να με βοηθούσε να ισορροπήσω. 18 / 11.7%
Ναι, έχει prestige και φκάλλει πολλές λίρες. 7 / 4.5%
Το επάγγελμα δεν παίζει ρόλο στις επιλογές μου. 44 / 28.6%
Other 7 / 4.5%
Nai, an kata ta alla htan enas fusiologikos anthropos. 1
ναι για να κάμνω χάζι που εννα την φκάλλω πελλή τζιε που εν θα καταφέρνει ποττέ 1
Ma na dikeoute na me klisi mesa ? 1
dn mporo na ime me ena pio pelo pu mena k pu 8a me tsakari oli mera 1
Όχι γιατί δέν πάνε καλά. Οι περισότεροι (ες) είναι τρελοί. Κανονικά! 1
οι πελλοι εν παραπανω που τους πελλους τζε αρκοπελλοι εν οι μονοι που εν καλα 1
μπλαμπλα 1
Οι απαντήσεις στο ερώτημα κυρίες και κύριοι, έχουν ενδιαφέρον επειδή:
Το ΟΧΙ συγκεντρώνει 55 ψήφους οι οποίοι αναλογούν στο 35.7% των ψηφοφόρων.
Το ΝΑΙ συγκεντρώνει 59 ψήφους οι οποίοι αναλογούν στο 38.3% των ψηφοφόρων.
Το δε λευκό κυρίες και κύριοι, συγκεντρώνει 47 ψήφους, που αναλογούν στο 30.5% των ψηφοφόρων!
Περνάει δηλαδή το ΝΑΙ με μια αισθητή, αλλά όχι πανηγυρική διαφορά.
Είναι να αναρωτιέται κανείς: Με τέτοια αποτελέσματα, πως θα μπει σε εφαρμογή η λύση?? Βασιζόμαστε στο 38.3%, τους θερμούς υποστηρικτές της, και στο 30.5%, τους με κρύο με βράστη, και ελπίζουμε να αναστρέψουμε το κλίμα του αρκετά μεγάλου 35.5%.
ΑΝΑΛΥΣΗ
Ας πάμε να μελετήσουμε προσεκτικά εκείνο το 35.5% της άρνησης.
Ο μεγαλύτερος παράγοντας ανησυχίας φαίνεται να είναι η αίσθηση του να είσαι κάτω από το μικροσκόπιο. Και πολύ καλά κάνεις και ανησυχείς αγαπητέ/ή μου. Γιατί ιδικά αν έχεις πέσει σε νέο ψυχίατρο, θα περάσεις και από το μικροσκόπιο, και από την μηχανή του κιμά, και από τον βούρδουλα (αν ο ψυχίατρος χρησιμοποιεί ανορθόδοξες μεθόδους). Προτίμα καλύτερα μία/έναν γηραιότερη/ο ψυχίατρο. Αυτή/ός θα σε περνάει από το μικροσκόπιο τόσο διακριτικά (παλιά του τέχνη κόσκινο) που ούτε θα το παίρνεις πρέφα.
Ο δεύτερος παράγοντας ανησυχίας, φαίνεται να είναι η κακή κατάσταση πνευματικής υγείας του γιατρού, που είναι τόσο κακή, όσο να είναι χειρότερη από το 14.2% των ψηφοφόρων. Δε λέω, πολύ λογικό. Πάντα κάποιος είναι πιο τρελός από το 14.2%. Όμως πολύ καλά κάνεις και ανησυχείς αγαπητέ/ή μου. Η ψυχοπαθολογία των πλείστων ψυχιάτρων (των καλών) ξεκινάει πολύ πριν την εξειδίκευση τους.
Παραδόξως, μόνο ένας άνθρωπος απορρίπτει τον/την ψυχίατρο για την actual δουλειά του: τους ασθενείς του, οι οποίοι θεωρούνται επικίνδυνοι και μπορεί να φτάσουν στα άκρα, να φαν λάχανο τον σύντροφο του θεραπευτή τους, για να έχουν τον θεραπευτή τους μόνο δικό τους. Και πολύ καλά κάνεις και ανησυχείς ένα και μοναδικέ μου ψηφοφόρε. Ιδικά αν ζεις στο Χόλιγουντ, αυτό μπορεί και να γίνει..!
Ας πάμε να μελετήσουμε προσεκτικά κι εκείνο το 30.5 του λευκού.
Εσείς κυρίες και κύριοι ουσιαστικά χουμίζεστε πως είσαστε υπεράνω διαχωρισμών με βάση το επάγγελμα.
Δηλαδή, έτσι για να καταλάβω, κορούδες του ποσοστού τούτου: Θα εκάμνατε ποτέ σοβαρή σχέση με μπράβο μαγαζιού? Είδες ποττέ τι κάμνουν με κάποιον μεθυσμένο που κάμνει “φασαρία” στο κλαμπ? Είδες ποττέ με τι ταχύτητα τον εξαφανίζουν ωσάν τον Ντέιβιτ τον Κκόππερφιλντ? Είδες σε τι σκοτεινές γωνιούες τον σαπατζιάσουν στο ξύλο? Φαντάζεσαι πόσο βαθιά φτάνει το κκόμπλεξ κατωτερότητας τους? Νομίζεις αρκείς να τες φάεις τζαι συ? Έίσαι μαζόχας? Έτο γιατί θα έφκενες ευχαρίστως με έναν ψυχίατρο!
Και δηλαδή, έτσι για να καταλάβω, αγόρια του ποσοστού τούτου: Θα εκάμνατε ποτέ σοβαρή σχέση με πόρνη? Όι που τζείνες που το κάμνουν με το ζόρι, που τζείνες που ποτζεί ποδά ανακάλυψαν πως ήταν γεννημένες για τον κλάδο τζαι εξασκούν λειτούργημα. Υπόψιν πως θα συνεχίσει να εξασκεί το επάγγελμά της παρά τη σχέση σας. Στο κάτω κάτω, όποιος εμπήκεν σε μια σοβαρή σχέση για να αλλάξει τον άλλον, έκατσεν πάνω. Θα ήσουν δηλαδή διατεθειμένος να ξέρεις πως την ώρα που η γυναίκα που μοιράζεσαι τη ζωή σου είναι στη δουλειά, μοιράζεται το κορμί της με οποιονδήποτε, από τον άγνωστο Χ, μέχρι το αφεντικό σου? Δε λέω, καλό το μεροκάματο που φέρνει, αλλά πόσος μαζοχισμός ρε παιδάκι μου? Έτο γιατί θα έφκενες ευχαρίστως με μία ψυχίατρο!
(Τελικά μόνο οι μαζόχες ψηφίζουν λευκό.)
Εσείς δε, το 38.3% που απαντήσατε ΝΑΙ, ευχαρίστως θα έκανα σχέση…
Η συντριπτική πλειοψηφία, το 20.8%, θεωρεί μια τέτοια προοπτική ενδιαφέρουσα. Και πολύ καλά κάνει!! Φυσικά είναι ενδιαφέρουσα. Ενδιαφέρουσα όσο μια διαδρομή σε ένα τεράστιο roller coaster. Good luck!
Το 11.7% είναι ππίσσιες (τσιγκούνηδες) και ενδιαφέρονται να αποκτήσουν τον προσωπικό τους ψυχοθεραπευτή μούχτιν. Εσκεφτήκετε ποτέ εσείς που ψηφίσατε πως ίσως και να σας βοηθούσε να ισορροπήσετε, αν έχει όρεξη το πλάσμα που 8 ώρες την ημέρα προσπαθεί να βοηθήσει κόσμο να ισορροπήσει, να θέλει να κάμνει το ίδιο πράμα στις ελεύθερες του ώρες? Δηλαδή τζείνος/η πότε θα ξεκουραστεί? Και τελικά, εκείνον/η, ποιός θα τον βοηθήσει να ισορροπήσει? Η σχέση σας είναι καταδικασμένη σε θάνατο!
Και φυσικά υπάρχουν και εκείνοι οι λίγοι, μα αρκετοί, της τάξεως του 4.5%, σαν το ΕΥΡΩ.ΚΟ ένα πράμα, που θα εγίνουνταν πόρνες και πόρνοι πολυτελείας, μια που θα την έκαναν τη σχέση για το πρεστίζ που αναδεύει ή/και τις λίρες που καρποφορεί το επάγγελμα της ψυχιατρικής. Για καλύτερα αποτελέσματα στοχεύετε σε ανύπαντρους/ες γύρω στα 40-45 και φροντίστε να είστε παρουσιάσιμοι/ες.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ
Η υποφαινόμενη ήταν μία εκ των 154ων και ψήφισε “Όχι, δεν μπορώ να είμαι με κάποιον που εν περίτου πελλός που μένα”.
Συστήνω να σερβιριστεί σε αληθινά μεγάφωνα. Εν κρίμα να υποστεί τζείνα του λάπτοπ.
Razorlight – Wire to Wire
What is love but a strangest of feelings?
A sin you swallow for the rest of your life
You’ve been looking for someone to believe in
To love you, until your eyes run dry
She lives on disillusion road
We go where the wild blood flows
On our bodies we share the same scar
Love me, wherever you are
How do you love with a fate full of rust?
How do you turn what was savage tame?
You’ve been looking for someone you can trust
To love you again and again
How do you love in a house without feelings?
How do you turn what was savage tame?
I’ve been looking for someone to believe in
To love me, again and again
She lives by disillusion’s glow
We go where the wild blood flows
On our bodies we share the same scar
How do you love on a night without feelings?
She says “love, I hear sound, I see fury”
She says “love is not a hostile condition”
Love me, wherever you are
Love me, wherever you are
Love me, wherever you are
Wherever you are
