Skip to content

Mass Hysteria in the Earth’s Navel

19/03/2013

Ξυπνώ που λαλείς το Σαββάτο το πρωί με ψιλοhangover για να μάθω ότι “υπόγραψεν!”. 
Ώσπου να νυφτώ τζαι να κάμω τον καφέ μου ο πανικός είχε εξαπλωθεί πιλέ μου. Δύο γραμμές υπήρχαν: “Φταίει ο Αναστασιάδης!” και “Φταίει ο Χριστόφιας”.

Σουηδοποιημένη καθώς είμαι, αν τζαι στην καρκιάν του βουητού λόγω σύντομων διακοπών, εκράτησα την ψυχραιμία μου. Είπα για αλλαγή, να δοκιμάσω να δω τι θα γίνει, αν δεν αντιδράσω παρορμητικά, συναισθηματικά και παθιασμένα. Αν δόκω λλίο chance του εαυτού μου να αντιληφθεί όλες τις πτυχές του περί τίνος πρόκειται, των δεδομένων, και των επιλογών. Ας πούμε, αφού εν τόσο σημαντικό πρώτα να καταλήξουμεν ποιος φταίει παρά να έβρουμε ένα Plan B, αποκλείεται να φταίει μια σειρά γεγονότων και επιλογών, διαφόρων κυβερνήσεων εσωτερικών και εξωτερικών;

Σήμερα εν Τρίτη, εστράφηκα στην βάση μου, τζαι σουμάρω:

  • 29 κατασκευαστές πλυντηρίων βρώμικου χρήματος συνιστούσαν διαχρονικά την Κύπρο, ωραίο σχέδιο για να φκάλει λεφτά η χώρα τσακ μπαμ.
  • Μπαμ χρηματιστηρίου. Ππππιιιι λεφτά που εκλάπηκαν εχάθηκαν…
  • S300. What an expencive joke.
  • Κυπριακό. Το χρόνιο ka-ching των Κυπρίων πολιτικών και Υιών. 
  • Μαρί. Κλάφτα Χαράλαμπε.
  • Λαϊκή + Κύπρου + Ορφανίδης = L.F.E

Ούλλες δουλειές μισοδότζιην, κοντόφθαλμες ή/και εγκληματικές.

Πρόσθεσε και το ότι:

  • Οι Ρώσσοι ήταν οι καλύτεροι μας πελάτες μια 20ετία, παράνομα και νόμιμα, οπότε λογικό το ασσιχτήρ να τους κάτσει στον λαιμό. Ε τζαι οι Ρώσσοι έχουν την μαφία στο γαίμαν τους, που λαλεί ο λόος.
  • Εμπήκαμεν στην Ευρώπη για ένα καλύτερο μέλλον, όι για να μας εκβιάζει τζαι να πειραματίζεται πάνω μας. Οξά; Α μάαααλιστα, τωρά εκατάλαβα, το καλύτερο μέλλον είναι να μας εκβιάζει τζαι να πειραματίζεται πάνω μας.
  • Το φυσικό αέριο μυρίζει ωραία…!

Τζαι είναι να τραβάς τα βυζιά σου διότι το ποσό που χρωστά η Κύπρος είναι φιστούτζια σε ανάλογα Ευρωπαϊκά επίπεδα. Δηλαδή ούλλα τούτα γίνονται για ένα δεκασέλινο!

 

Πάμε τώρα και στα πιο πικάντικα.

Ο Πρόεδρος  #007 δεσμεύτηκε επανειλημμένα να κάμει πράματα που πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, αθέτησε. Νo big surprise there.

Εφόρησεν ο λύκος την προβιά, τζαι ενομίσαμεν πως εγίνην πρόβατο. Αμμά εν λύκος!,

είπεν η γιαγιά μου, που συχνά λαλεί τσιόφτες, αλλά σύρνει τζαι κάτι καλά μέσα μέσα.

Να προσθέσω, λύκος που ανακάλυψε την τασιηνόπιττα, νοουμένου ότι έπρεπε να γίνει 66 χρονών γάρος πρόεδρος κράτους για να αντιληφθεί ότι, ου-λα-λα, τζαι οι γεναίτζες σκέφτουνται. 

 

 

Δεν ήμουν ποτέ ιδιαίτερη φαν του Προέδρου, αλλά ομολογώ ότι είχα τον για πιο ευφυή εξού και σε κάποια εκτίμηση. Εχτός αν ετσίλλησεν κανένα ουισκούι πριν κάμει τούτη την δήλωση μισογυνηκών μεγατόνων.

Συνεχίζουμε.

 

 

Κάποιοι λαλούν ότι σικέ, το ματς είναι στημένο, ότι όλα ήταν προσυμφωνημένα και ότι συνειδητά ο Πρόεδρος 007 έκαμε τις δηλώσεις και τις κινήσεις που έκαμε, από την αρχή ως το τέλος. Αν αληθεύει η ιστορία με τις μεταφορές δις (δηλαδή μεταφορές εις την δευτέρα) σε τράπεζες του εξωτερικού τσας προ υπογραφής, τότε he’s got a lot of explaining to do. Αλλά πρώτα πρέπει να γίνει διερεύνηση, και μάλιστα υπό πλήρη διαφάνεια. Όπως δεσμεύτηκε προεκλογικά. Oh, wait.

 

Κάποιοι άλλοι λαλούν, ότι ο πρόεδρος ήρτεν προ τετελεσμένων, και ότι ο,τι μπορούσε να κάμει υπό τις συνθήκες το έκαμεν. Και ότι δεν πρέπει να λάβουμε χείρα βοηθείας, από χείρα που δεν είναι Ευωπαϊκή. Ίντα ξέρω,

η Κύπρος εννά μείνει χήρα,

να την παίζει με μια χείρα.

Τα Ευρωπαϊκά λεφτά και τα Ρωσσικά λεφτά, εκβιάζουν τα Κυπριακά λεφτά. 

Money money money, apparently it’s not that funny in a rich man’s world, λαλεί τζαι η φίλη μου η Πράκτωρ.

Για τα λεφτά τα κάνεις όλα, για τα λεφτά δε μ’αγαπάς, μα θα’ρθει κάποτε η ώρα και δε θα ξέρεις που χρωστάς, λαλεί τζαι ο φίλος μου ο Αντύπας.

 

Βασικά όπως μας τα παρουσιάζουν τα πράματα, οι επιλογές είναι δύο:

Είτε θα σιύψεις να σε γαμήσουν, ή θα σιύψεις για να κάμεις πίππα. 

Υπάρχουν και κάτι δηλώσεις, καθόλου λαϊκίστικες ή δραματικές, τύπου “αν δεν υπογράψουμε θα τρώμε το λουβί που θα φυτεύκουμε!!”, που σκοπό τους δεν έχουν τον εκφοβισμό ή την κινδυνολογία. 

 

Φυσικά υπάρχουν κι άλλες λύσεις! Ο γέρημος ο πρόεδρος της Ισλανδίας καταλιά τζαι το σάλιο του να μας παραντζείλει. Ότι έννεν ανάγκη να σκύψετε για καμία χείρα! Μπορείτε να τιμωρήσετε τους ενόχους τζαι να αναλογιστούν οι τράπεζες το bail out. Εν δοκιμασμένο! Δουλεύκει! Yeah, right ρε παρέα.

Ας φαντασιωθούμε μια Κύπρο όπου εφαρμόζεται ένα τέτοιο σχέδιο. Ξέρω, εν δύσκολο εγχείρημα τζαι για την φαντασία. Φανταστείτε το όμως για μια στιγμή. Πάει το κράτος, εκατάρρευσε. Ένας ένας οι αιώνιοι κυβερνώντες εννά ππέφτουν σαν τα ντόμινο. Τζαι τούτον εν κάτι που οι κυβερνώντες δεν θα αφήσουν να γίνει. Γιατί πάνω απ’όλα το καλό της πατρίδας! Οπότε μεν καταλιάτε το σάλιο σας προτείνοντας ανθρώπινες, πρακτικές και αυτονόητες λύσεις. Το μοντέλλο ΙΚΕΑ εμείς θέλουμεν το μόνο στο σαλόνι μας, όι τζαι στην κοινωνία! 

 

Όμως υπάρχει ελπίδα! Η παρούσα είναι μια χρυσή ευκαιρία για ενότητα. Δεν υπάρχει τίποτε στον κόσμο πιο ικανό να ενώσει όλους τους Κυπραίους, όλων των σχημάτων και χρωμάτων, από την απειλή ότι κάποιος θα πειράξει τις λίρες τους. 

Και επί τη ευκαιρία, να αναφέρουμε ότι ήγγικεν η ώρα που όλοι περιμέναμε! Επί τέλους, η Κύπρος μας έγινε το κέντρο της γης! Το ανάλογο facebook status θα ήταν κάτι σαν,

“Ρεεεεεε ξυπνάτεεεεε! Εν εμείς που κρατούμεν τον Θεό που τα αρτσίθκια!!” 

 

Image

Τί δεν Καταλαβαίνεις;

23/02/2013

Θα αποπειρανθώ να γράψω από το app του wordpress από το σούπερ πανέξυπνο galaxy s3 μου, διότι βαρκού να αλλάξω οριζόντια στάση
σωματος. Είναι το πρώτο σουκού μετά από 3 βδομάδες που έχω 48 ώρες off τζαι αρνούμαι να καταλύσω ενέργεια.

Στα 5 λεπτά της ημέρας που μπαίνω μες το facebook (έξω τζείνα που παίζω criminal case) βλέπουν τα ματάκια μου αφίσες της πιο αποτυχημένης, μίζερης, τραγελαφικής, αναμασημένης προεκλογικής περιόδου ever. Πιστά στα χνάρια της μητέρας πατρίδας.

Αυτοί που πλυμηρίζουν τον τοίχο μου ρωτόντας ένθεν και ένθεν “τι δεν καταλαβαινω;”, είναι οι, να τους πούμε, ‘θερμοί υποστηρικτές’. Που θέλουν να προσελκύσουν κόσμο από χλιαρόν εώς κρυόν, διότι τον ακραίο θερμό έχουν τον. Οι πανούργοι, χρησιμοποίουν ακραίες και ανήθηκες τακτικές τύπου ‘όποιος έννεν μαζί μας, ή εν εναντίον μας (προδότης), ή εν βλάκας (τι δεν καταλαβαίνεις;)’. Για να προσελκύσουν προδοτόβλακες σαν εμένα. Είναι να απορείς, τόση σοφία και να μην αντιλαμβάνονται ότι περισσότερη ζημιά κανουν του υποψηφίου τους, παρά καλό.

Ενόμιζα ότι τα άκουσα ούλλα από τους θερμούς υποστηρικτές Λιλλίgas. Αλλά τελικά οι θερμοί υποστηρικτές Αναστασιάση και Μαλά, εφάαν τους λάχανο. Λιλλίτσια μου τα εκάμασειν.

Όπως και να’χει, δεν είμαι αχάρηστη. Το σενάριο θερμων υποστηρικτών Λιλλήκα στον 2ο γύρο δεν θα μου έφερνε απλά αηδία αλλά και οξεία κωλίτιδα.

Χάτε. Τζαι may the best man win. ΑΛΛΑ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ. You had nothing to do with it.

Οι Πρώτες Βοήθειες της Ρέχχας

01/02/2013

Το ραντεβού εξελίσσεται αναπάντεχα. Σε κοιτάει στα μάτια με λατρεία και διάβαζει την ψυχή σου. Μπορείς να κόψεις τον ηλεκτρισμό με το μαχαίρι, τα ιδιαίτερα σου πάλλονται με αυξανόμενο ρυθμό και θέρμη όταν οι ιδρωμένες σας παλάμες συναντιούνται. Η απόσταση που σε χωρίζει από τα χείλη του μικραίνει, νιώθεις την καυτή του ανάσα να σου ενυδατώνει την επιδερμίδα. Σου ψυθιρίζει “είμαι πάνω στα σύννεφα, εν θέλω να ππέσω ποττέ”. Λίγο πριν χύσεις πάνω σου, αντιλαμβάνεσαι ότι τα σταγονίδια που εκσφενδονίστηκαν από τα σαρκώδη του χείλη στο “ππ”, ενώθηκαν με τα σταγονίδια που εκσφενδονίστηκαν στο “ττ”, and there you have it: μια μίνι ρέχχα προσγειώνεται στο κάτω σου χείλος.

Εναλλακτικά έφτυσες του εσύ.

Είναι μία από τις σπάνιες εκείνες περιπτώσεις όπου και τα δύο σενάρια (είτε είσαι ο αποστολέας, είτε είσαι ο δέκτης του ρύπου) είναι εξίσου άβολα.

Όχι! Μην παρακαλάς τη γη να ανοίξει να σε καταπιεί! Υπάρχει κι άλλη λύση!

Το Dr. Ψωνάρα’s Corner με δάκρυα χαράς παρουσιάζει το ντοκιμαντέρ,

Οι Πρώτες Βοήθειες της Ρέχχας

 

Ως Φτυμματίας:

Έλα τώρα, άστα αυτά. Ξέρεις πολύ καλά ότι έφυεν σου ένα κομμάτι φτύμμα, και ίγκωσεν τον συνομιλητή σου κάτω που το δεξί μάτι. Αφού το είδες να πετά και να προσγειώνεται!

Σε αποκλειστική μετάδοση, το flow chart επιλογών που έχεις:

Image

 

Επιλογή 1 – Είσαι ειλικρινής: Χρειάζεται να αναγνωρίσεις το πρόβλημα, και προαιρετικά να προτείνεις λύσεις. Κάτι σε στιλ “Ου σόρρυ, έφτυσα σου” αρκεί, ακόμα καλύτερα συνοδευόμενο από “θέλεις να σου το σκουπίσω εγώ που εν νεκατσιώ;”. Εξάλλου, spit happens.

Επιλογή 2 – Είσαι λαφαζάνης: Εδώ μπορείς να αραδιάσεις ένα σωρό δικαιολογίες τύπου, “Αμα ρε σόρρυυυυυυ… τζαι είπα το του οδοντίατρου μου πως τούντα σιδεράκια εν εφαρμόζουν καλά! Όπου πάω γίνομαι ρεζίλι…“. Ένα δάκρυ συμπληρώνει το πακέτο του θύματος. Τώρα, αντί να νιώθει κανείς ενσυναίσθηση για τον φτυμμένο, νιώθει για σένα. Αν ακόμα θέλεις πάση θυσία να περισώσεις ένα ρομαντικό mood, προτείνεται το, “Μωρό μου, με συγχωρείς. Μόνο που σε βλέπω, τρέχουν τα σάλια μου“.

Επιλογή 3 – Παίζεις πελλό και μένεις: Αυτή η επιλογή ταιριάζει σε τύπους που έχουν μια έφεση στην αντικοινωνική συμπεριφορά και τον σαδισμό. Εν πα να τον έλουσες, χέστηκες. Το φτύμμα σου είναι ροδόσταγμα. Τα λόγια σου έχουν σημασία.

spitting

Συνεχίζεις την συζήτηση σαν-να-μην-συμβαίνει-τίποτα, ενώ στο βάθος απολαμβάνεις την δύσκολη θέση στην οποία έφερες τον συνομιλητή σου, που οι καλοί του τρόποι δεν του επιτρέπουν να κάνει εκείνος αναφορά και να σε εκθέσει. Έτσι βλάκας ένει.

Επιλογή 4 – Παίζεις πελλό και φεύγεις: Αυτή η επιλογή ταιριάζει σε τύπους φτανόκαρτους ή άλλως πως ντροπαλούς μέχρι αηδίας. Με το που προσγειώνεται το φτυμματούι το οποίο εσύ βλέπεις σαν τεραστίων διαστάσεων ρέχχα, πιάννει σε η ταχυπαλμία τζαι δρώννουν οι μασχάλες σου. Θέλεις να φύεις τζαι να αφήκεις το πλάσμα να σκουπιστεί με την ησυχία του. Χρειάζεσαι να προφασιστείς μια δικαιολογία που να καθιστά άκρως απαραίτητη την αποχώρηση σου εδώ και τώρα, και μάλιστα χωρίς να παρεξηγηθείς. Ας πούμε, κοιτάς έξω από το παράθυρο και αναφωνείς, “ΑΜΑΝ! Ο Κωστάκης! Κωστάκηηηηηηηηηηηηη…!!”  φωνάζεις και φεύγεις τρέχοντας να προλάβεις να μιλήσεις στον “Κωστάκη”.

Επιλογή 4 – Παίζεις πελλό και φεύγεις (uncut version): Εάν ακόμα νιώθεις τόσο άσχημα που θέλεις να τιμωρήσεις τον εαυτό σου για το κακό που έκαμες στον συνομιλητή σου (αν μπορούσες να αυτομαστιγωθείς, θα το έκανες), κάτι στο στυλ, “Είτε έσιει ο πόρτος κουβαρούθκια, ή έσιεσα πάνω μου“, σου δίνει, όχι μόνο εισιτήριο εξόδου, αλλά έρχεται με το μπόνους ότι μπαίνεις σε τόσο δύσκολη θέση που ο φτυμμένος ξεχνάει τη δική του. Μη σε στενοχωρεί το καινούριο σου παρατσούκλι. Πόσο καιρό θα σε φωνάζουν “ρεχχοσιέσισσα”; Σε μερικά χρόνια θα βαρεθούν και θα σταματήσουν.

 

Διαλέγεις και παίρνεις βάση προσωπικότητας!

 

Ως φτυμμένος:

Οι επιλογές που έχεις είναι θεωρητικά οι ίδιες που έχει και ο φτυμματίας.

Πρακτικά όμως…

Ένα ρεχχίδιο έχει κολλήσει σε κάποιο σημείο του προσώπου σου. Όλοι σου οι νευρώνες σε προτάσσουν όπως συγκεντρώσεις όλη σου την προσοχή στο συγκεκριμένο τετραγωνικό εκατοστό. Και αυτό κάνεις. Νιώθεις την θερμοκρασία, αρχικά ζεστό μα σύντομα κρύο. “Evaporation causes cooling”, σκέφτεσαι και είσαι περήφανος που θυμήθηκες μια τέτοια πληροφορία από την φυσική στο σχολείο. Είναι τόσο μεγάλο που βρίσκεται στο οπτικό σου πεδίο. Ανατριχά ο σπόνδυλος σου. Όλο σου το είναι σε προστάζει με μανία όπως ξεφορτωθείς το ξένο σωματικό υγρό από εκείνο το συγκεκριμένο τετραγωνικό εκατοστό, ασχέτως αν έχετε ή όχι ανταλλάξει υγρά με τον αποστολέα στο παρελθόν. Δεν μπορείς να συγκεντρωθείς σε τίποτα άλλο, νιώθεις ότι έχεις δεχτεί επίθεση από σαρκοφάγο ιό, που όσο παραμένει ανεπηρέαστος πολλαπλασιάζεται, εξαπλώνεται και σε μολύνει μέχρι να πεθάνεις!

Ε ρε μαλάκα, σκούπισ’το!

Ήντα εν αντροπή;;

Παρά να πεθάνεις!;

Πηγή έμπνευσης

Και το όνομα αυτού, Ούτοπος

30/01/2013

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: Αυτό το μπλογκ δεν κάνει χιούμορ εις βάρος ψυχικά, σωματικά ή άλλως πως διαταραγμένων ανθρώπων. Εις βάρος τους όχι, μαζί τους όμως ναι.

 

Από την κυπριακή “πολιτική” σκηνή, έχουν περάσει διαφόρων ειδών φρούτα, κάποια πιο αλησμόνητα από άλλα. Σαν ας πούμε, ο καυκατζιής ο Ματσάκης, ο εκκεντρικός ο Ούτοπος, ο σβούμ ο Ανδρέας Ευστρατίου, και άλλοι.

Το φαινόμενο “Κώστας Κυριάκου, άλλως Ούτοπος”, ξεκίνησε το 2003 ως αστείο, και συνεχίζεται το 2013 ως παρατραβηγμένο έως επικίνδυνο… αστείο.

Ο άνθρωπος αυτός υποβάλλει υποψηφιότητα πάνω στην υποψηφιότητα σε διάφορες εκλογικές αναμετρήσεις, προωθώντας ένα “εκκεντρικό” μοντέλο μιας δικής του ουτοπίας. Είναι άκακος και he means well.

 

 

Όμως προφανέστατα, δεν είναι καλά εις τα μυαλά (και όχι λόγω του ότι είναι ΑΕΛίστας). Δέκα χρόνια μετά την πρώτη του εκλογική αναμέτρηση είναι πεπεισμένος πως δεν εκλέγηκε λόγω καλπονοθείας εις βάρος του, όπου οι αληθινοί αριθμοί ήταν 76% Ούτοπος, 14% Παπαδόπουλος και 10% Κληρίδης. Φαντάζομαι πως έχει όλες τις απαντήσεις ως προς το πως γνωρίζει αυτά να νούμερα, and I’m positive they make perfect sense. Απλά, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Πιστεύει ακράδαντα ότι θα είναι νικητής και αυτή τη φορά, διότι όπου σταθεί τζαι όπου βρεθεί, ο κόσμος κάμνει του παναΰρκα τζαι υπόσχεται του την ψήφο του -καλόκαρδα, πάντα- οπότε για ούλλοι περιπαίζουν τον, για εν καλπονοθεία.

Προφανώς εν παρανοϊκός με μανίες καταδίωξης και bonus μεγαλομανία, οπότε εν καλπονοθεία, duh.

 

Τζαι όκει, όσο το πλάσμα δεν αποτελεί κίνδυνο για τον εαυτό του ή άλλους, δικαιούται να απολαμβάνει τις ίδιες ελευθερίες με όλους τους άλλους. Οπότε, τσάκρα τον οβολό σου τζαι βάλε υποψηφιότητα, τζαι αν είσαι τζαι νάκκον κκαρτούν, more entertainment for us.

Τούτη τη φορά όμως ανακοίνωσε πως, “δεν πρόκειται να δεχτώ οποιαδήποτε αλλοίωση του εκλογικού αποτελέσματος, άλλη δεν μπορώ να αντέξω. Αυτή τη φορά ο αγώνας του Ούτοπου θα εξελιχτεί σε νίκη ή θάνατο” (2:29 στο βίντεο). Και κλείνει. Τζαι που κάτω εμψυχώνουν τον τζαι φωνάζουν του “Άξιος!!”.

Εγώ τούτο το σκηνικό ήβρα το εξαιρετικά creepy.

Πολλά στο ντούκου εν παίρνουμε τις δηλώσεις του; Οκέι, είπαμε να μεν τον παίρνουμε στα σοβαρά, αλλά τούτο εν σημαίνει πως δεν μιλά σοβαρά. Ξέρουμε ότι τούτος ο άνθρωπος, παρόλο το χιουμοριστικό του σε μας παρουσιαστικό, σοβαρομιλά, κυριολεκτεί, τζαι πιστεύκει τζείνα που πρεσβεύει. Ας πούμε, εν εχτυπήσαν κανενού τα καμπανάκια του; Κανένας εν ανησύχησε ότι υπάρχει ρίσκο την επομένη των εκλογών, να τον έβρουν κρεμασμένο; Αναρωτιέμαι αν δεν είναι επί τέλους καιρός, κάποιος και όλοι μας, να τον προστατέψει από τον εαυτό του. Να τον προστατέψει από το να τρέφει την ψύχωση του και να εκτίθεται.

 

Είναι τόσο οξύμωρο το ότι γνωρίζουμε τον Κώστα Κυριάκου λόγω των προεκλογικών του εκστρατειών, όχι λόγω κάποιου talk show που χρησιμοποιεί ευάλωτα άτομα για να κάμνει “θέαμα” τζαι να πιάννει νούμερα. Τι κριτήρια πρέπει να πληρεί κάποιος για να υποβάλει υποψηφιότητα για την προεδρία; Ποιος αρμόδιος φορέας επιτρέπει σε έναν άρρωστο πολίτη να εξευτελίζεται δημόσια και επανειλημμένα, αντί να του παρέχει περίθαλψη ή άλλως πως βοήθεια;

Μπορεί και να υπερβάλλω, μπορεί να έχω απόλυτο λάθος στην εκτίμηση μου (σιγά μεν έχω απόλυτο λάθος), αλλά πιστεύκω ότι στην περίπτωση που το θέμα είναι “ζωής και θανάτου”, you better be safe than sorry.

Αν δεν ήμουν γιατρός…

29/01/2013

…τι θα μπορούσα να είμαι;

Μια παρόμοια σκέψη έκαμα περίπου 6 μήνες πριν μπω στο πανεπιστήμιο.

Είμαι η λαμπρή απόδειξη ότι ιδέαν δεν έχεις τι θέλεις και, κυριότερα γιατί το θέλεις, στα 18. Κυρίως όταν είσαι άνθρωπος που πιστεύει ότι έχει όλες τις απαντήσεις. Τότε μιλούσε η φιλοδοξία, η ενέργεια, η ακαταμάχητη ανάγκη για γνώση, ανέλιξη, δύναμη, ευθύνη, ενηλικίωση. Πόσο μακριά να δει ένα πλάσμα 18 χρονών; Πως μπορεί να κατανοήσει το concept του χρόνου, άμα θεωρεί τον 30άρη “μεγάλο”; Φυσικά η πρώτη φορά που έκαμα τούτη τη σκέψη ήταν τώρα πρόσφατα, ως “μεγάλη” 30άρα, αφού εσημείωσα check, check και πάλι check στην άνωθεν λιστούα.

Επαρατήρησα ότι είμαι νάκκον ανάποδη. Πολλά πράματα κάμνω τα experience ανάποδα. Το πένθος ας πούμε. Αντί να ξεκινώ από την άρνηση και να καταλήγω στην αποδοχή, ξεκινώ από την αποδοχή και τρία χρόνια μετά καταλήγω στην άρνηση. Το μπόουλινγκ ας πούμε. Αντί να ξεκινώ με χαντάτζιην και να καταλήγω σε strike, ξεκινώ με strike και καταλήγω σε χαντάτζιην. Αντί να μεν ξέρω τι μου γίνεται στα 18 τζαι να πατώ γερά στα πόδια μου στα 30, εν ξέρω τι μου γίνεται στα 30 τζαι πατώ γερά στα πόδια μου στα 18. Αυτά και άλλα πολλά. Εν σαν να γεννήθηκα μεγάλη και να μικραίνω με τα χρόνια.

Φυσικά όλα τα άνωθεν “check”, καθιστούν σήμερα δυνατό να γνωρίζω πολύ καλά που οφείλονται όλα τα πάρα πάνω βάση του βιοψυχοκοινωνικού μου μοντέλου:

The biopsychosocial model (abbreviated “BPS”) is a general model or approach that posits that biological, psychological (which entails thoughts, emotions, and behaviors), and social factors, all play a significant role in human functioning in the context of disease or illness.

Ε τζαι τωρά; Τωρά που το project ιατρική+ ειδικότητα κοντεύει να κλείσει; Τωρά που έφτασα όλους μου τους στόχους, που πέρασα όλα τα στάδια, που τα έκαμα “ούλλα”, που έζησα “παντού”, που τα ξέρω “ούλλα”; Τωρά που είμαι ενήλικας με γνώση, ανέλιξη, δύναμη, και πάνω απ’όλα ευθύνη, σαν να μου έλειψε η φιλοδοξία και η ενέργεια.

Το ότι είμαι νάκκον ανάποδη ένεν κακό per se, απλώς πρέπει να έβρω τρόπο να προσαρμόσω τη ζωή μου στο “γεννήθηκα υπεύθυνη αλλά θέλω να πεθάνω ανεύθυνη”.

 

Οπότε τι άλλο μπορώ να κάμω;

Με το πτυχίο που έχω, τίποτε άλλο. Being overqualified is really inflexible.

Θα μπορούσα να ήμουν πελεκάνα (υπάρχει λέξη για θηλυκό πελεκάνο;). Χειρωνακτική, δημιουργική απασχόληση, που τζαι κάτι να κάμεις λάθος, εν θα πεθάνει τζαι κανένας. Εχτός αν ππέσουν τα ράφια με τα βιβλία πας την κκελλέν του σαν τζοιμάται, αλλά πόσο συχνά συμβαίνει τούτο;

Θα μπορούσα να ήμουν συγγραφέας. Να γράψω μιαν τεραστίων διαστάσεων μαλακία εις τριπλούν όπως το 50 shades of gray, grayer, grayest, τζαι να κάμω τα παλλούτζια μου χρυσά. Αλλά εν μου περνά να γράφω τεραστίων διαστάσεων μαλακίες. Μόνο μεγάλων διαστάσεων. Καλύτερα. Τέτοιου είδους λογοτεχνία μπορεί να προκαλέσει αλλεπάλληλους θανάτους, είτε από μουμιοποίηση λόγω βαρεμάρας, είτε από καρδιακό λόγω οργής, είτε από κρεμάλα λόγω απόγνωσης.

Θα μπορούσα να ήμουν ηθοποιός. Μια παρόμοια σκέψη έκαμα 6 μήνες πριν μπω στο πανεπιστήμιο, αλλά το “θέλω να γίνω ηθοποιός”, μετά από χρόνια του “θα γίνω γιατρός”, δεν βρήκε την θερμή ανταπόκριση που θα ήθελα από τους γονείς μου. Ούτε από τους καθηγητές μου. Ούτε από οποιονδήποτε άλλον ενήλικα. Και δυστυχώς δεν έβλεπα πως θα μπορούσα να το κάνω πραγματικότητα μόνο με τη στήριξη φίλων. Κοψ φτερ. Εσκέφτηκες όμως να αναγκάζουμουν να παίξω σε σειρά του Τσιάκκα; Οϊμέ!

Θα μπορούσα να ήμουν χτίστρια (again, θηλυκός χτίστης;) αν δεν εχρειάζετουν να ξυπνώ που το χάραμα.

Έτσι ωραίες δουλειές…

 

Και πάλιν λόγω των άνωθεν “check”, γνωρίζω ότι τούτο είναι το φαινόμενο “thrisis“:

…it’s mid-life crisis, early-onset variety. Eek!

According to wikipedia.com, the mid-life crisis is characterized by the “search of an undefined dream or goal,” a “deep sense of remorse for goals not accomplished,” and a “desire to achieve a feeling of youthfulness.”

Check. Check, check.

Όι πως εν μου αρέσκει η δουλειά μου. Ώρες ώρες νιώθω ότι εν η πιο cool, παράξενη, δημιουργική, αλλοπρόσαλλη, roller coaster δουλειά στον κόσμο, τζαι ότι εγώ είμαι μία από τις καλύτερες καθοδηγήτριες στον κόσμο. Τζαι μετά περνά μου η μανία. (lol.) Αλλά…

ΨΥΧΙΑ: Ώρες ώρες θα ήθελα να είχα την πιο μηχανική και άνευ ευθύνης δουλειά στον κόσμο. Ταμίας στον Ορφανίδη ας πούμε.

ΠΑΤΕΡΑΣ: Ε τωρά εννάσουν άνεργη.

 

Πάρτα.

 

Έτο μουρμουρώ να περάσει η ώρα.

ΚιΤουΔη Vs ΕΛΑΜ

28/01/2013

Ήταν μια φορά, ένα καινούριο κόμμα. Αυτή τη φορά, πρωτότυπα καινούριο. “Και το όνομα αυτού Κίνημα Τουρκοκυπρίων Δημοκρατών στις ελεύθερες περιοχές.” Ήταν μια φορά λοιπόν, το ΚιΤούΔη. Cool α;

Ιστορικό ντοκουμέντο (σχόλια δημοσιογράφων: priceless):

 

Τα μέλη του κινήματος δεν θα διεκδικήσουν αξιώματα  ούτε θα υποστηρίξουν κάποιον από τους υποψήφιους προέδρους” (έτω που έννεν Κυπραίοι), αλλά eventually “θα ζητήσουν συναντήσεις με όλα τα κόμματα ώστε να τα ενημερώσουν για τον σκοπό της ύπαρξής τους“.

 

Έχουμε εγκαταστήσει κοριούς και παρακολουθούμε τη συνδιάλεξη της συνάντησης ΚιΤουΔη – ΕΛΑΜ (Εθνικό Λαϊκιστικό Μέτωπο)

 

Κεντρικά Γραφεία ΕΛΑΜ

– Μάστρο. Τούτοι οι μουλλάες είπαν εννα’ρτουν σήμερα.

– Ρε είπα σου να τους πεις ότι δεν συζητούμε με βαρβάρους!

– Είπα τους, αλλά είπαν μου ότι έννεν βάρβαροι, εν φιλόλογοι ήσυχοι.

– Φιλόλογοι ήσυχοι;

– Ε ναι, τζαι εθυμήθηκα τον καθηγητή μου στο λύκειο. Τζείνος ήταν πατριώτης. Οπότε μάλλον τζαι τούτοι ένει.

– Ρε, εννοείς φιλήσυχοι;

– Ε ναι!

– ΡΕ ΓΑΡΕ. Τζαι είπες τους να’ρτουν;

– Ε ναι!!

– Ίντα ώρα;

– Ε τωρά όπου να’σαι εννάν δαμέ.

– ΑΑΑΑΠΑΝΑΪΑ ΜΟΥ ΧΑΤΤΑΝ ΠΟΥ ΕΠΑΘΑΜΕ. Πε μου τωρά, πως θα σάσουμε την μαλακία σου;

– Εμμμ… ξέρω!! Μόλις έρτουν να τους ταπανιάσουμε με τα ρόπαλα!

– ΝΑΙ ΤΖΑΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ ΣΤΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ: Προμελετημένη ρατσιστική επίθεση στη στέγη του ΕΛΑΜ! Τους κάλεσαν και τους έδειραν!

– Yeah!! Εννά μας δείξει η τηλεόραση πάλε!!

– ΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΤΣΙ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ!! Ούφφου Χριστέ μου που έμπλεξα…

– Εμμμ… Ήβρα το!! Να σβήσουμε τα φώτα τζαι να κάμουμε ότι λείπουμε.

– *Ζινησιά*

 

*Γκλινγκ γκλονγκ*

 

– *Αλλό μια ζινησιά* Έτους που ήρτασιν. Σιώπα να σκεφτώ.

 

*Γκλινγκ γκλονγκ*

 

– Μάστρο χτυπά το κουδούνι πάλε.

– Πρέπει να τους αποσπάσουμε την προσοχή..

– Ήβρα το!! (Προς την πόρτα) “Αυτή τη στιγμή απουσιάζουμε! Δοκιμάστε αργότερα!

– *Τρίτη ζινησιά*

 

Ο Μάστρος ανοίγει την πόρτα.

ΜΑΣΤΡΟΣ: Ω καλώς τους, καλώς τους, περάστε. Τούτος εν ο Νικόλαος, το δεξί μου χέρι. Ε χε χε χε, τζαι έσιει τζαι πολλύ χιούμορ ο άτιμος, χε χε, αυτή τη στιγμή απουσιάζουμε μίσιημου, χε χε..

ΓΚΙΟΥΡ: Γεια σου Νικόλαε, εγώ είμαι ο Γκιουρ τζαι τούτος είναι ο Ισμαήλ, το αριστερό μου χέρι, χε χε χε..

ΝΙΚΟΛΑΟΣ: Μα είσαστεν τζαι μουλλάες, τζαι κουμμουνιστές;!;!

ΜΑΣΤΡΟΣ: Νικόλαε παιδί μου, σοβαρεύτου, έννεν ώρα για ρατσιστικά ανέκδοτα, χε χε.. Σουμάδα;

ΓΚΙΟΥΛ: Ναι, ναι, ανέκδοτα…

ΜΑΣΤΡΟΣ: Λοιπόν, ας πάμε στο ψητό. Προς τι η ανάγκη να μας συναντήσετε;

ΓΚΙΟΥΛ: Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε για τους σκοπούς του κινήματος μας.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ: Μα έννεν παράνομο;

ΙΣΜΑΗΛ: Δαμέ έννεν το ΕΛΑΜ παράνομο…

ΝΙΚΟΛΑΟΣ: Σωστά…

ΜΑΣΤΡΟΣ: *Κλωτσιά κάτω που το τραπέζι* Και ποιοι είναι τούτοι οι σκοποί;

ΓΚΙΟΥΡ: Θέλουμε να υπερασπίσουμε τα δικαιώματα μας στην Κυπριακή Δημοκρατία.

ΜΑΣΤΡΟΣ: Σαν ποια δικαιώματα;

ΓΚΙΟΥΡ: Τα ανθρώπινα.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ: Τωρά κάμνεις εσύ χιούμορ…

ΓΚΙΟΥΡ: Κανένα χιούμορ, μιλώ σοβαρά.

ΜΑΣΤΡΟΣ: Κοίταξε Γκιουρ, διαφωνούμε σε πολύ βασικά σημεία. Κατ’αρχήν, στο ότι είσαστε άνθρωποι.

ΓΚΙΟΥΡ: Και τι είμαστε;

ΜΑΣΤΡΟΣ: Καλά, μπορούμε να δεχτούμε ότι βιολογικά είσαστε άνθρωποι, αλλά είσαστε κατώτερο είδος ανθρώπου.

ΙΣΜΑΗΛ: Κατώτεροι και από το είδος του Νικόλαου;

ΜΑΣΤΡΟΣ: Βάλλεις μου δύσκολα τωρά…

ΝΙΚΟΛΑΟΣ: Είσαστεν μουλλάες!

ΓΚΙΟΥΡ: Και ποια είναι η διαφορά Νικόλαε παιδί μου, του μουλλά από τον άνθρωπο;

ΝΙΚΟΛΑΟΣ: Εν μαύροι.

ΓΚΙΟΥΡ: Βάλε σιέρι να δούμε ποιος εν πιο μαύρος.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ: Καλά, είμαστε το ίδιο μαύροι… εεε… εν μουσουλμάνοι.

ΓΚΙΟΥΡ: Εγώ είμαι άθεος.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ: Σιείρου σιειρόττερα!!!

ΜΑΣΤΡΟΣ: Είσαστεν Τούρτζιοι ολάν! Βαστάτε την μισή μας πατρίδα!!

ΓΚΙΟΥΡ: Ναι, οι Τούρτζιοι βαστούν την μισή μας πατρίδα!

ΜΑΣΤΡΟΣ: Τζαι τωρά θέλετε να πιάσετε τζαι την άλλη μισή!

ΓΚΙΟΥΡ: Ούτε εμείς τους θέλουμε τους Τούρκους. Σκέφτου πως προτιμούμε να ζούμε μαζί σας παρά μαζί τους.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ: Α τόσο χάλια…

ΜΑΣΤΡΟΣ: Αφού εσείς είσαστεν οι Τούρτζιοι!!

ΙΣΜΑΗΛ: Είμαστεν Κυπραίοι!

ΜΑΣΤΡΟΣ: Εμείς είμαστεν Κυπραίοι!!

ΝΙΚΟΛΑΟΣ: Μάστρο, ένεν Έλληνες που είμαστε;

ΜΑΣΤΡΟΣ: Σιωπήν εσύ!

ΝΙΚΟΛΑΟΣ: Αφού είπες μου άμα εν καταλάβω να ρωτώ!!

ΓΚΙΟΥΡ: Σας παρακαλώ, δεν ήρταμε δαμέ για καυκά. Θα θέλαμε να έβρουμε έναν τρόπο να συνυπάρχουμε.

ΜΑΣΤΡΟΣ: Οκέι καλώ. Αν αναθεωρήσετε την γραμμή σας τζαι υποστηρίξετε Γεώργιο στις εκλογές, να το κανονίσουμε.

ΙΣΜΑΗΛ: Γε-γε-ώργιο Λι- Λι- Λιλλίκα;;

ΝΙΚΟΛΑΟΣ: Όχι, Ge-o-rgi-o Cha-ra-la-mpous.

ΙΣΜΑΗΛ: Τζεόρτζιο Τσιαραλάμπους. Όπως λέμε Georgio Armani.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ: Ακριβώς!!

ΓΚΙΟΥΛ: Αν υποστηρίξουμε τον κύριο Χαραλάμπους, τι θα κερδίσουμε;

ΝΙΚΟΛΑΟΣ: Μια θέση στον ήλιο.

ΜΑΣΤΡΟΣ: Χα χα χα! Πασιαμά Νικόλαε! Αν υποστηρίξετε Γεώργιο τζαι πάτε πίσω στα κατεχόμενα, θα κανονίσουμε να διώξουμε τους Τούρκους εμείς εκ των έξω, τζαι εσείς εκ των μέσα.

ΓΚΙΟΥΛ: Τζαι πες ότι εθκιώξαμεν τους Τούρκους. Εμείς τι δικαιώματα θα έχουμε;

ΜΑΣΤΡΟΣ: Παρόμοια με τα δικαιώματα που θα έχουν τζαι οι Πακιστανοί. Θα δικαιούστε να δουλεύκετε στες σκαλωσιές, να μας καθαρίζετε, να μας σάζετε τους δρόμους, έτσι πράματα, αλλά εσείς εν θα χρειάζεστε βίζα, τζαι μπόνους, εννά μπορείτε να είσαστεν τζαι ταξιτζίες.

ΙΣΜΑΗΛ: Τζαι πε μου γιατί να προτιμήσω να χάσω την επιχείρηση που χτίζω 20 χρόνια, για να πολεμήσω, τζαι τελικά να καταλήξω ταξιτζής;

ΜΑΣΤΡΟΣ: Έσιεις επιχείρηση;

ΙΣΜΑΗΛ: Ναι.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ: Έννεν παράνομο;

ΜΑΣΤΡΟΣ: *Ζινησιά* Εν κερδοφόρα;

ΙΣΜΑΗΛ: Ε τωρά με την κρίση εππεσεν νάκκον ο τζίρος αλλά είμαστεν πουπάνω ακόμα.

ΜΑΣΤΡΟΣ: Μα φκάλλει τζίρο;;

ΙΣΜΑΗΛ: Όλως παραδόξως ναι. Το 2012 εφκάλαμεν 1,2 εκατομμύρια.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ: Μα νόμιμα;;

ΜΑΣΤΡΟΣ: Ίντα πριν την κρίση πόσα εφκάλλατε;;

ΙΣΜΑΗΛ: Παραπάνω.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ: Είδες άμα είσαι κουμμουνιστής; Κανονίζει σε ο Καταστρόφιας τζαι πλουτίζεις πας τες ράσιες του Έλληνα! Εν έτσι που εννά μας Τουρτζιέψουν Μάστρε!!

ΜΑΣΤΡΟΣ: Νικόλαε επαραλήρησες. Γκιουρ, εν μας βλέπω να φτάνουμε σε συμφωνία.

ΓΚΙΟΥΡ: Ε ντάξει, εν εθέλαμε τζαι παπά να μας το πει.

ΜΑΣΤΡΟΣ: Α, τωρά που είπες παπάς, Ισμαήλ αν ενδιαφέρεσαι να επεκταθείς, έχω έναν παρέα που μπορεί να ενδιαφέρεται για συνεργασία, εν CEO του πιο πλούσιου οργανισμού στην χώρα, έλα την κάρτα του, λαλούν τον Χρυσόστομο.

Και ζήσαν αυτοί καλά, και εμείς στον κόσμο μας.

Είμαι κι εγώ Αγανακτισμένη! Χα!

09/01/2013

Αναρωτιόμουν πότε να πεταχτώ Κύπρο. Στις εκλογές ή στα καρναβάλια; Όι πως έχουν και καμία διαφορά μεταξύ τους.

Προβληματίζομαι.

Όι πάρα πολλά, μεν φανταστείς ότι σκοτίζω το όμορφο μου κεφαλάκι με ψιλά γράμματα, αλλά προβληματίζομαι.

 

Η πολιτική σκηνή της Κύπρου αξίζει της απόλυτης μου απαξίωσης. Και αυτήν την απαξίωση θα εκφράσω χονδρικά σήμερα στην “Επιχείρηση Σκούπα Μάγισσας”. Στην τεράστια της πλειοψηφία, η Κυπριακή πολιτική σκηνή αποτελείται από κοκόρια που κάμνουν κοκορομαχίες. Ο δεδομένος “πολιτικός διάλογος”, και δη προεκλογικά είναι:

– Εκάμετε τα σκατά, εξαναφέρατε την μαλάρια, εκαταστρέψατε την Κύπρο.

– Εσείς τα εκάμετε σκατά, εκόψετε τους ευκαλύπτους, εκαταστρέψατε την Κύπρο.

– Όι, εσείς τα εκάμετε σκατά, που εν επιτήσετε εντομοκτόνο να ψοφήσουν τα κουνούπια!

– Όι, εσείς τα εκάμετε σκατα, που εν επροσφέρατε δωρεάν προληπτική θεραπεία σε ούλλους τζαι εψόφησεν τόσος κόσμος. Δολοφόνοι!

– Οι, εσείς είσαστεν οι δολοφόνοι, που εφάτε τα λεφτά να παίζετε ππιριλλιά, τζαι εν είχαμε να αγοράσουμε φάρμακα για ούλλους! Δολοφόνοι!

– Ού ρε!

– Κρεμάλα!!

– Ελευθερία ή Θάνατος!!

– Αεράαααα!!

 

Ούλλοι εν αλάθητοι, ούλλοι έχουν καθαρό το μέτωπο, ούλλοι θέλουν το καλό της πατρίδας, και το εννοούν με πάσα ανιδιοτέλεια.

 

For once θα ήθελα να ακούσω έναν που τούτους ούλλους να μου λέει, όχι τι σκατά εκάμαν οι άλλοι, αλλά τι καλά ή κακά εκάμαν ή/και προτίθεται να κάμουν τούτοι.  Τούτη η ισοπέδωση του εσείς εκάμετε μόνο λάθη ενώ εμείς κάμνουμεν τα ούλλα τέλεια ετσάκρισεν το νευρικό μου σύστημα. Πλέον δεν είναι καν διακριτικοί! Αφού ΟΥΛΛΟΙ ξέρουμε ίντα κουμάρκα ένει. Τζαι ξέρουν το ότι το ξέρουμε. Αλλά επιμένουν στο ίδιο φκιολί. Και το θέατρο του παραλόγου συνεχίζεται. Η απόλυτη παράνοια.

 

Τούτη η εκλογική αναμέτριση έσιει τρεις βασικούς υποψήφιους:

1. Ο Αναν-στασιάδης, που εννά ανοίξει υφυπουργεία οπότε σταματά αυτόματα να θεωρείται προδότης και γίνεται εκ νέου φίλος με κάτι Ρίκκους και λοιπές “πατριωτικές” πρώην ΔΗΣΥ, νυν ΕΥΡΩΚΟ συνεπαρτσιές. Α ναι, τζαι εννά σώσει την Κύπρο που τα έργα του Καταστρόφια.

2. Ο Μαλάς, που πέραν του ότι είναι γεωλόγος νεογνολόγος γενετιστής, καλά καλά ένι ξέρουμε ποιος ένει διότι το 90% της προεκλογικής του εκστρατείας που διαχειρίζεται το πάντα πρωτοποριακό και δημιουργικό ΑΚΕΛ, αποτελείται από αναφορές σε εργατικές τάξεις και ιστορικές πάλες της αριστεράς και φάτε τους προδότες του 74.

3. Και ο Λιλλίκκας, ο οποίος θα πει ο,τι μαλακία φανταστείς για να περάσει στον 2ο γύρο. Δηλαδή έσιει το τόσο σίουρο ότι εννά περάσει, που μόνο με “πλειοδοσία” εννά κοπεί. Αν δεν τον ξέρεις ήντα νάρκισσος ένει δηλαδή, μπορεί να νομίσεις ότι επέστρεψεν ο Μεσσίας και είναι τόσο κοντά στους νέους που ανατρίχιασα.  Με το ιστορικό πολιτικής φιλοδοξίας που έχει πάντως, αν χάσει τις εκλογές θα πληγωθεί τόσο πολλά ο εγωισμός του που παίζει να αυτοκτονήσει.

 

Ο καθένας το φκιολίν του και από ουσία τίποτα. Πιο τίποτα από κάθε άλλη φορά. Είναι φοβερό! Ως τζαι ο Ούτοπος αγανάκτησε τζαι απέχει!

 

Έχουμε όμως και καινούρια φρούτα, όπως η συνπάσχουσα αγανακτισμένη Μακαρία Κυπριανού. (Μακαρία – μπρρρ.) (Κυπριανού – μπρρρρ.) Παρά την ατυχέστατη πολιτική συσχέτιση του ονοματεπώνυμου της, η Μακαρία ήταν κάθε, κάθε, μα κάθε νύχτα στις εκδηλώσεις με ευκαιρία το Μαρί, ενισχύοντας τις κακές γλώσσες που θέλουν τους εκπαιδευτικούς να εν αθκιασεροί.

*Άσχετο πως εν Στυλιανού το επίθετο της, όπως μου επέδειξε ο σπασοφασάκιας Στροβολιώτης.

 

Τζαι μετά έχουμε και την μασκότ guest star της πολιτικής σκηνής, τον λατρεμένο μας Αρχιεπίσκοπο. Η κοινή απορία “γιατί δεν τον ταπανιάζει κάποιος;” θεωρείται άκυρη διότι ως γνωστόν ο Αρχιεπίσκοπος είναι ένα τεραστίων διαστάσεων, θεό-ρατο transformer. Επίσης το ταπάνιασμα εν έτη 2013 είναι πολύ μπανάλ. Η λύση είναι άλλη και μου την έδωσε ο εξίσου ευφυής με μένα φίλος μου, ο Κώτσιος: “Ο Αρχιεπίσκοπος εν ξιούρισμα που θέλει”. Λλίο τριμμένο βάλιουμ στην κουμανταρία του, αφρό Noxzema για ευαίσθητες επιδερμίδες (αποτρέπει τις γυρισμένες τρίχες), ένα φρουτσί, ένα gilette fusion, τζαι πάππαλλα γένι. Και ως γνωστό, τα γένια κάνουν τον Παναγιότατο, όχι οι πράξεις. Ήταν να αντρέπεται να κυκλοφορήσει ώσπου να ξαναφυτρώσει,όπερ ήταν να ησυχάσει η κκελλέ μας, τουλάχιστον προεκλογικά!

 

Τζαι ούλλα τούτα ενώ υποβάλω τον εαυτό μου σε πολιτική ενημέρωση για δύο λεπτά το πολύ κάθε αγίου πέους, διότι τόσον αντέχει ο οργανισμός μου. Αλλιώς παθαίνει ο νους μου καρδιακά εγκεφαλικά.

Θεωρείστε λοιπόν ότι αυτή η ανάρτηση είναι προώθηση της υποψηφιότητας της Πραξούλλας. Ξέρω το ότι ακούεται αστείο, αλλά εν λόγω του ότι το “Πραξούλλα” εν αστείο όνομα. Σοβαρομιλώ λοιπόν.

Για όλους τους πάρα πάνω λόγους, Πραξούλλα δαγκωτό!

 

Αναρωτιόμουν πότε να πεταχτώ Κύπρο. Στις εκλογές ή στα καρναβάλια; Όι πως έχουν και καμία διαφορά μεταξύ τους, οπότε,

παρά τον Φεβράρη για τα κοινά,

καλύτερα τον Μάρτη που εν πιο πυρά.

%d bloggers like this: