Skip to content

Who’s your daddy?

29/11/2011

Στα 18 μου, ξύπνησε το ενδιαφέρον μου για τις διάφορες παραδόσεις στον τρόπο που οι λαοί επωνυμίζουν επωνοματίζουν επωνυμοματίζουν επωνυματίζουν εσσιέξιξι, τους απογόνους τους. Μου είχε κάνει τεράστια εντύπωση πως στην Ουγγαρία τα παιδιά παίρνουν το επώνυμο της μητέρας και τον πατέρα ούτε να τον χέσουν.

Το by far πιο εντυπωσιακά περίπλοκο σύστημα επωνυμίας τέκνων, απ’όλα όσα έχω συναντήσει so far, το έχουν οι Ισλανδοί. 300 χιλιάδες κούνουποι μόνοι τους πάνω σε ένα νησί στο τσακ του Αρκτικού κύκλου που ζουν ανάμεσα σε πάγους και ηφαίστεια, αναγκαστικά έχουν αρκετές ιδιομορφίες, και προφανώς -όπως θα διαπιστώσεις οσονούπω-  αρκετό αθκιάσι.

Πως λοιπόν στον ευρύ υπόλοιπο κόσμο η παράδοση είναι πατρωνυμική όπου στην ουσία όλη η οικογένεια παίρνει το επώνυμο του πατέρα;  Στην Ισλανδία έχουν μία παραπατρωνυμική παράδοση. Αυτή είναι ουσιαστικά η παλιά Σκανδιναβική παράδοση – η οποία έπαψε να ισχύει τον 19° αιώνα –  όπου λόγου χάρη:

Ο Anders Gustafsson (του Gustaf) κάνει ένα γιο που τον λένε Peter Andrersson (γιος του Anders).

Μετά κάνει και μία κόρη που την λένε Linda Andersdotter (κόρη του Anders).

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το επώνυμο να αλλάζει σε κάθε γενιά, και η οικογένεια να αποτελείται από minimum 4 επώνυμα: Του πατέρα (Gustafsson), της μάνας (Kάποιουdotter), των αρσενικών απογόνων (Andersson), και των θηλυκών απογόνων (Andersdottir) .

(Αθκιάσιν uber alles)

Το θετικό με όλον αυτόν τον πανζουρλισμό είναι πως αποφεύγεις by definition την αιώνια ερώτηση “Εσύ ποιου είσαι μάνα μου;”

Το εντυπωσιακό είναι πως αυτό το απαρχαιωμένο σύστημα ισχύει ακόμα και σήμερα. Υπολογίζω πως στην μικρή κοινωνία της Ισλανδίας δεν καίγονται και τόσο για το “οικογενειακό όνομα” μια που όλοι τους ξέρουν όλους (και τους πατεράδες τους) και αναγκαστικά δεν υπάρχουν μυστικά. Στην σύγχρονη όμως εποχή, που ο κόσμος ταξιδεύει και η σεξουαλική απελευθέρωση είναι πλέον κανόνας, αναρωτιέμαι, ποιο σύστημα επωνυμίας ισχύει στην καθόλου απομακρυσμένη περίπτωση που η μάνα δεν γνωρίζει ακριβώς ποιος είναι ο πατέρας;  Δηλαδή εκεί όπου υπάρχουν τουλάχιστον 2 υποψήφιοι;

  • Κάνει τεστ DNA και κινείται βάση του;
  • Πουλάει το παραδοσιακά πετυχημένο παραμύθι του “εννοείται πως είναι δικό σου, πως τολμάς να με αμφισβητείς, τσίπα δεν έχεις πάνω σου ρε καραγκιόζη;” στον υποψήφιο της αρεσκείας της και παρακαλάει οι δύο να έχουν την ίδια ομάδα αίματος μην σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και πιαστούμε κότσοι;
  • Δίνει το δικό της επώνυμο στο παιδί και απαντάει στην ρετσινιά της μικρής κοινωνίας λέγοντας “εσύ λες τσουλάρα, εγώ ακούω φιλελεύθερη”;
Είναι θέμα φεμινιστικό αν μη τι άλλο!

Τώρα που είπα φεμινιστικό, τις Σκανδιναβές ούτω καλούμενες φεμινίστριες θα τις τοποθετήσω στην θέση τους σε ερχόμενη ανάρτηση.

Και το πολιτιστικό σοκ καλά κρατεί!

7 Comments leave one →
  1. 29/11/2011 18:48

    Δηλαδη σε μια κυπριακην εκδοχη της Σκανδιναβικης παραδοσης:
    η Μαρια, η κορη του Γιωργου = Μαρια Γιωργοκορή
    ο Κωστης, ο γιος του Γιωργου = Κωστης Γιωργογιός…

    Εν τζι εσχει μιαλη διαφορα που το Γεωργιου, που θα χρησιμοποιουσαν ενιγουέϊ οι Κυπραιοι. Το σκεπτικον μοιαζει.

  2. Γιωργος permalink
    29/11/2011 20:28

    Καλο, αστειο και ενδιαφερον…Got my attention. Ομως ο Κυπραιος εχει εναν εναλλακτικο τροπο, που δεν ξερω αν ισχυει και σε αλλες χωρες (αν εισαι αθκιασερη καμε μιαν ερευνα), για να επωνοματιζονται. ΤΑ ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΛΙΑ…YES YES…εχει πολλους ανθρωπους που το παρατσουκλι του προπαππου εμεινε(ν) ως επωνυμο. Αρα…”τινος εισαι μανα μου?” “Του Κοκου Γεωργιου…του ΚΑΧΤΟΥ”!!!

  3. Anonymous permalink
    29/11/2011 22:04

    Αν και συνήθως το επώνυμο διαμορφώνεται με βάση το μικρό του πατέρα, είναι δυνατό να χρησιμοποιηθεί το όνομα της μητέρας μόνο ή να έχει το παιδί δυο επώνυμα, το ένα με βάση το όνομα του πατέρα και το άλλο της μητέρας. Πάντως οι Ισλανδοί αποκαλούν ακόμα και αγνώστους μόνο με το μικρό τους όνομα και μιλούν στον ενικό. Π.χ. μιλώντας στην πρωθυπουργό, Jóhanna Sigurðardóttir, ένας Ισλανδός θα την αποκαλούσε Jóhanna και θα της μιλούσε στον ενικό, χωρίς τίτλους.όπως “κυρία”.

  4. 30/11/2011 08:12

    Πάρα πολύ ενδιαφέρον!!!
    Γνώριζα για την επωνυμία του γιου αλλά όχι της κόρης.
    Ε,προφανώς έπαιρνες το όνομα του άντρα της μάμας σου,όποιος κι αν ήταν ο βιολογικός σου. :))))))
    Αλήθεια,ισχύει σε όλη την Σκανδιναβία ακόμη; Διότι συναντάμε κι άλλα επίθετα, που περισσότερο περιγράφουν το επάγγελμα κάποιου παππού,προπάππου ή ένα παρατσούκλι όπως και σε άλλες χώρες της Ευρώπης.

    Όπως και να΄χει τα επώνυμα στις πιο μικρές κοινωνίες, ήταν σημεία αναφοράς: Ένας ο γιατρός,ένας ο σιδεράς,ένας ο τσαγκάρης,ένας ο δάσκαλος κοκ. όλοι τους γνώριζαν και σε έστελλαν κοντά τους χωρίς πολλά πολλά. Τα επίθετα επισκίαζαν με τον καιρό το πραγματικό επώνυμο-ειδικά αν σε ένα χωριό υπήρχαν πολλοι Γιόχανσεν- έτσι υϊοθετήθηκαν κι επισήμως.

    Και για να διορθώσω τους από πάνω:
    Στην Κύπρο, οι Άγγλοι έφεραν την τακτική “το όνομα του πατέρα/παππού για επώνυμο”. Απαγορευόταν ρητά στον δισέγγονο να φέρει το ίδιο επίθετο. Έπρεπε να πάρει για επίθετο το μικρό όνομα του πατέρα του ή του παππού του.
    Βέβαια, στην αρχαιότητα τόσο οι Έλληνες όσο και οι Ρωμαίοι ακολουθούσαν αυτή την πρακτική. Οι Ρωμαίες δεν είχαν δικό τους όνομα, σα να επρόκειτο για αντικείμενα έπαιρναν το όνομα του πατέρα τους και αργότερα του συζύγου τους, κάτι που έχω δει παλαιότερα σε χωριό,με το επίθετο του συζύγου να υϊοθετείται για ονομασία της συζύγου : η Καραγιώρκαινα,η Μαχαλεππάραινα,η Μιχαλοπούλαινα κοκ.
    Σκοπός των Βρεττανών ήταν η αποξένωση των γενιών και η εντατική διάσπαση της κοινωνικής ενότητας (αν σε λαλούν Ανδρέου,πού ξέρεις ποιός είναι συγγενής σου σε 3 γενιές; όλοι ξένοι!) αλλά και τον ανθελληνισμό για τον οποίο κατηγορούνται σε βιβλία
    σκανδιναβών,γάλλων,γερμανών ιστορικών,αρχαιολόγων,περιηγητών της εποχής.

  5. takkamx permalink
    01/12/2011 20:03

    άτε σιόρ; τους Ισλανδούς να δεις! οφείλω να πω ότι εν πιο καλό που κάτι κουβέντες μας: αντρέας αντρέου, γιώργος γεωργίου!
    τούτοι εν θα έν ποττέ έτσι! αλλά ντα εν λλίο ρεζίλι πάλε… τουλάχιστόν, ξέρεις πάντα ποιος εν ο τζήρης σου!

  6. 06/12/2011 12:34

    Όταν ήμουν στην Αγγλία είχα γνωρίσει ένα ζευγάρι Ισλανδές (ναι, ναι, ήταν παντρεμένες) και προσπαθούσαν να μείνουν έγκυες (με τεχνητή γονιμοποίηση και ανάληψη από τράπεζα σπέρματος). Μου είχαν εξηγήσει τον τρόπο που παίρνουν τα επώνυμά τους και μου είπαν ότι, αν έκαναν με το καλό παιδί, το επίθετο θα ήταν από το επίθετο της βιολογικής μητέρας. Δηλαδή αν έκανε η Κάτριν παιδί θα ήταν ξέρω γω Ana Katrinstoter ή ο Jorg Katrinsonκαι αν έκανε η άλλη παιδί (που δε θυμάμαι το όνομά της, ας την πούμε Linda, που το έχεις κι εσύ) θα ήταν η Ana Lindastoter ή ο Jorg Lindason.
    Επίσης μου είχαν πει ότι “οικογενειακά ονόματα” έχουν μόνο οι “μεγάλες οικογένειες” κάτι σαν τις “βασιλικές οικογένειες” αν θυμάμαι καλά, καθώς κάτι τέτοιο είναι συνήθειο δανέζικο, από τους οποίους και διαχωρίστηκαν αιώνες πριν οι Ισλανδοί.

Trackbacks

  1. demo2 | Lesvosnews.net

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: