Skip to content

Μιλώ

23/01/2011

Δεν πρόκειται ποτέ να είμαστε ευχαριστημένοι, ικανοποιημένοι, πνασμένοι με την κοινωνία μας. Πάντα θα προσπαθούμε για κάτι το καλύτερο και πάντα θα παραπονιόμαστε. Όσον κι αν κάποια πράματα φαίνεται πως δεν αλλάζουν ποτέ (όπως η διαχρονικότητα συνθημάτων τύπου “ο μόνος δρόμος είναι – αντίσταση και πάλι”), η εξέλιξη μιας κοινωνίας δεν είναι ποτέ στάσιμη. Πάντα αλλάζει, κάπου καλυτερεύει, κάπου χειροτερεύει, αλλά εμείς, ανεξαρτήτως “στρατοπέδου” δεν (θα) είμαστε ποτέ ευχαριστημένοι, πάντα (θα) υπάρχει κάτι που δεν λειτουργεί ιδανικά, κάτι που (θα) μπορεί να γίνει, κάτι που (θα) βρωμά, κάτι που (θα) ξινίζει.

Το οξύμορο της υπόθεσης είναι πως η πιο πάνω παράγραφος καθόλου απαισιόδοξη δεν είναι. Αντιθέτως, το ότι είμαστε μουρμούρηδες, πρίχτηδες, μίζεροι άνθρωποι που αναστενάζουν οργισμένοι με ο,τι βλέπουν γύρω τους και μερικές φορές δυσκολεύονται να αποκοιμηθούν τα βράδια, είναι πολύ αισιόδοξο για την συνέχεια της εξέλιξης της ανθρωπότητας, γιατί η ανθρωπότητα κατακλύζεται από εμάς, είμαστε πλειοψηφία..! Πλάσματα ανικανοποίητα που πάντα θέλουν κάτι άλλο από αυτό που έχουν. Αυτή η οδυνηρή ατμόσφαιρα δίνει κίνητρο με τους αιώνες για αλλαγή συμπεριφοράς και ιδιοσυγκρασίας. Και το αποτέλεσμα αυτού; Οι κοινωνίες αλλάζουν, οι γεωγραφίες αλλάζουν, οι μεθόδοι αντισύλληψης αλλάζουν, οι τρόποι αλληλοεξόντωσης του είδους μας αλλάζουν, μα η ανθρωπότητα πολλαπλασιάζεται, παραμένει ανικανοποίητη και καλά κρατεί.

 

Αυτό φυσικά θεωρείται αισιόδοξο μόνο αν είσαι του στρατοπέδου που θέλει την ανθρωπότητα να συνεχίσει να εξελίσσεται, διότι αν είσαι του άλλου, που την θέλει να ψοφίσει γοργά, σταθερά και ολικά στον επόμενο παγκόσμιο πόλεμο ή στην επόμενη πανδημία…  τότε welcome to the club.

9 Comments leave one →
  1. Anonymous permalink
    23/01/2011 14:01

    πρώτος!

  2. 23/01/2011 15:49

    Παρακαλώ για μιάν εγκεφαλική πανδημία να εξαλείψει τον πανανθρώπινο εγωισμό μας που το νού για να μπορέσουμε επιτέλους να ανεχτούμε ο ένας τον άλλο. Αλλά τζιαι καμιά πομπούα έν τζιαι βλάφτει μας.

    • 24/01/2011 03:20

      Βρε Διάσπορε, κάποτε ήταν ένας χίππης… ήβρέν ένα λυχνάρι με τζίνι… τρίφκει το… πουφ… αντινάσσεται ομπρός του το τζίνι… λαλεί του έχεις μιαν ευχή… “μιαν μόνο, όι τρεις” ρωτά ο χίππης… “μιαν ρε, εν άκουσες για την κρίση”, απαντά το τζίνι… “καλάν” λαλεί του ο χίππης τζιαι κάμνει ευχή να επικρατήσει παγκόσμια ειρήνη τζιαι οι αδρώποι να μεν τσακκώνονται, να’ν αγαπημένοι… τζιαι ππουφ… γινίσκεται ότι λαλεί τζιαι στο κόσμο εν διαφωνεί κανένας πκιον αλλά τζείνος… τζείνος… τζείνος πλέον φορεί στολή ναζιστική.

      Εκατάλαες;

  3. 23/01/2011 17:53

    Είπαν το άλλοι πριν που μέναν, αλλά παν μέτρον άριστον…

  4. stalamatia permalink
    23/01/2011 20:27

    Mεν έσιετε ελπίδες ότι εν να ποφκαρτούμεν έτσι εύκολα ,Κακό σκυλί ψόφο δεν έχει.

  5. Anonymous permalink
    24/01/2011 11:11

    Μολις ανεβασες το επιπεδο…
    Καλως σε βρηκαμεν και παλι…

  6. 24/01/2011 11:58

    “…αν είσαι του στρατοπέδου που θέλει την ανθρωπότητα να συνεχίσει να εξελίσσεται”. Η εξέλιξη όμως έννεν μια συνεχής ανοδική πορεία βελτίωσης τζαι ανάπτυξης αλλά κύκλοι που μιαν παν πάνω τζαι μιαν κάτω. Μέρος της εξέλιξης εν τα wake-up calls, τζιαμαί που νομίζουν οι αφελείς ότι ο πολιτισμός εξαπλώθηκεν παντού, ότι η αθρωπότητα έφτασεν στο ανώτατον σημείον ανάπτυξης ή επιστημονικής γνώσης, τζαι ότι εκαταφέραμεν (επιτέλους) να δαμάσουμεν την φύσην τζαι να τη φέρουμεν στα μέτρα μας. Το ωραίον εν ότι όποτε υπάρχει τούτη η εντύπωση διάχυτη, τα πάντα έρκουνται πούκουππα είτε με πόλεμον, πανδημιάν ή μεγάλην οικονομικήν κρίσην (πάντως όι που τούτην που περνούμεν τωρά, τα βάσανα μας εν πίσω κόμα). Κλασσικόν παράδειγμαν ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος ή οι οικονομικοί κύκλοι. Αλλά για μέναν τούτα τα wake-up calls χρειάζουνται για μας αθθυμίζουν τα όρια μας τζαι να μεν νομίζει ο κάθε κεντικελένης ότι βαστά τον θεόν που τ’αρτσίθκια.

  7. 24/01/2011 13:37

    ekalipsen me o antwnhs

  8. 24/01/2011 14:51

    Wellcome back to the club you always belonged to! To ανικανοποίητο μάς πάει μπροστά, είναι κινητηρια δύναμη!

    http://newagemama.com

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: