Skip to content

Mr. Jones

29/08/2010

Την τελευταία μου μέρα πήγα να αποχαιρετήσω την παραλία μου. Η θάλασσα αντίθετα με προηγούμενες μέρες ήταν αγριεμένη, άφριζε, ανακατώθηκε, ανέβασε ταχύτητα και έριξε θερμοκρασία, άλλαξε χαρακτήρα και χρώμα. Ήταν σαν να μου έλεγε “Ήρθε το φθινόπωρο, είναι ώρα να με αφήσεις, του χρόνου και πάλι ραντεβού εδώ”.

Και για πρώτη φορά εκτίμησα το γκρίζο της.

Gray is my favourite colour
It felt so symbolic yesterday.

3 Comments leave one →
  1. 31/08/2010 11:54

    Το πνεύμα μου, σαν ουρανός, σαν ωκεανός, σαν θάλασσα,
    λύνεται απόψε στο άπειρο χωρίς να βρίσκει αναπαμό.
    Τις ζώνες γύρω του έσπασε και ανατινάζεται θερμό
    το πνεύμα μου σαν ουρανός, σαν ωκεανός, σαν θάλασσα.

    Σαν γαλαξίας απέραντος το σύμπαν σέρνω στο χορό.
    ‘Hλιο τον ήλιο γκρέμισα, θόλο το θόλο χάλασα,
    κι είμαι σαν μιαν απέραντη, πλατιά γαλάζια θάλασσα,
    που οι στενοί πάνω μου ουρανοί δε μου σκεπάζουν το νερό.

    Νικηφόρος Βρεττάκος

  2. Nicos permalink
    02/09/2010 08:48

    Είδα τους live! Ηταν το αγαπημένο μου συγκρότημα ένα καιρό.
    Πάντως έχει μια Μαρία που λαλεί συνέχεια στα τραγούδια του, πρέπει να τον επέλλανε!

Trackbacks

  1. O Άστεγος « Dr. Ψωναρα’s Corner

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: