Skip to content

Οι Πρώτες Βοήθειες της Μύξας

19/09/2009

Είσαι κρυωμένος. Με βήχα, φλέγματα, μύξες, ξέρεις, τα γνωστά. Μόλις χρησιμοποίησες το τελευταίο σου χαρτομάντιλο, αλλά δεν ανησυχείς, θα αγοράσεις άλλα που το περίπτερο σε λλίο.  Σε λλίο βρίσκεσαι στο περίπτερο. Έχει ουρά και περιμένεις υπομονετικά τη σειρά σου, όταν νιώθεις το δεξί σου ρουθούνι να γαργαλιέται.

Αμάν..

Έρκεται!

Red alert! Red alert!

Α-Α-Α-ΨΙΟΥΥΥΥ!

 

Μαζί με το αψιούρισμα φκαίνει τζαι ένα καρατέλλο μύξα. Ένα μέρος καταλήγει for argument’s sake στην δεξιά σου παλάμη (διότι ζεις στον 21ο αιώνα και γνωρίζεις από κανόνες υγιεινής) ένα άλλο εκσφενδονίζεται στο υπερπέραν (πάνω στις snickers τζαι λλίο πας τα 7days) και το υπόλοιπο κρέμμεται με χάρη από το ρουθούνι σου και ξαποσταίνει στο άνω χείλος. Αν είσαι έξτρα κρυωμένος φτάνει μέχρι το πιγούνι σου.

Και τώρα??

Τι κάνεις??

Όχι! Μην πεθάνεις που την αντροπή σου! Υπάρχει κι άλλη λύση!

 

Το Dr. Ψωνάρα’s Corner με δάκρυα χαράς παρουσιάζει το ντοκιμαντέρ ,

Οι Πρώτες Βοήθειες της Μύξας

 

Πρώτα αλλάζεις πέντε χρώματα, τουλάχιστον ένα εκ των οποίων κάμνει match με την κρεμμάμενη μύξα (άσπρο, κίτρινο, πράσινο, take a pick). Καλύπτεις την περιοχή μύτη-αυλακούι-στόμα (-πιγούνι = optional) με την παλάμη του δεξιού σου ήδη χτιτζιασμένου χεριού, καθώς το αριστερό ψαχουλεύει πανικόβλητα στην τσάντα σου να βρει χαρτομάντιλα. Εν τω μεταξύ ξέρεις πως δεν έχεις χαρτομάντιλα, αλλά το παλεύεις anyhow. Αν είσαι άντρας δεν έχεις τσάντα- πόσο μάλλον χαρτομάντιλα – οπότε έκατσες πάνω. Έκοψες μέσα λοιπόν χωρίς χαρτομάντιλο ή κάτι το εναλλακτικό, ας πούμε μια απόδειξη που το carrefour που εν τζαι μεγάλη. Σε λούζει κρύος ιδρώτας.

 

Κάμνεις μια σύντομη συζήτηση με τον εαυτό σου:

“Γαμώ την τύχη μου γαμώ, το τζιέρρατον μου το βερνικωμένο, τον sh**** που με έφκαλε.”

“Λαλείς να με είδεν κανένας?”

“Μάλλον όι.”

“Εν κανεί που κρέμμουνται οι μύξες μου, ετατσώσαν τζαι οι μασχάλες μου που το δρώμα!”

“Καθαρόν πουκάμισο…”

“Πέρκι να βρομώ θέμας!!”

“Εν στουππωμένη η μούττη μου, πως θα μυριστώ τες μασχάλες μου??”

“Να ζητήσω χαρτομάντιλο που κανέναν άλλον?”

 

Φυσικά δεν ρωτάς κανέναν που τζιαμέ αν έχει χαρτομάντιλα, ούτε καν τον περιπτερά που σίουρα έσιει, διότι ήδη θέλεις να ανοίξει η γη να σε καταπιεί, παρόλο που ζεις στον φανταστικό κόσμο του είμαι-ο-μόνος-που-ξέρει-πως-πίσω-από-την-στρατηγικά-τοποθετημένη-παλάμη-μου-βρίσκονται-πέντε-πόντοι-πράσινης-μύξας, τζαι εν θέλεις να καρφωθείς περαιτέρω.

 

Διακριτικά, με αργές κινήσεις ξικολλάς την μύξα που το ρουθούνι με το δαχτύλι σου (προτιμότερο με τον δείχτη) και την τραβάς προσεκτικά προς τα κάτω και προς τα έξω για να ξεκολλήσει in one piece από το άνω/κάτω χείλος/πιγούνι. Το αποτέλεσμα είναι ότι τώρα η μύξα κρέμμεται που το δαχτύλιν σου με την άλλη της άκρη να αιωρείται. Δεν θέλεις να βιώσεις άλλον εξευτελισμό δημοσίως, τζαι δεν είσαι τέλλεια γάρος έτσι ώστε να απιθώσεις την κρεμμάμενη μύξα πας τα 7days, οπότε κατεβάζεις το χέρι σου και διπλώνεις το δαχτύλιν σου για να χωστεί η μύξα πίσω που το χέρι σου – προσοχή! αν το διπλώσεις περισσότερο που το κανονικό, η μύξα θα κολλήσει κατά μήκος του δαχτύλου τζαι άτε μετά να την ξεφορτωθείς! – τζαι αποχωρείς από τη σκηνή του εγκλήματος.

 

Βγαίνοντας έξω εισπνέεις – από το στόμα διότι η μούττη είναι στουππωμένη παρ όλη την χούβερ που της έκαμες, να μεν τα ξαναλέμε – καθαρό αέρα και νιώθεις την ανατριχίλα που προκαλεί ο ιδρώτας μόλις αλλάξεις θερμοκρασία. Ακολούθως συγκεντρώνεσαι στο σκοπό σου: Να ξεφορτωθείς την μύξα.

 

Αντινάσσεις το χέρι σου με χάρη πέρκι ππέσει χαμέ. Προσοχή! (Πάλε.) Το αντίναγμα να περιορίζεται στην κλείδωση του καρπού, μεν αρκέψεις να αντινάσσεις αγκώνα ή ακόμα χειρότερα, ώμο διότι η μύξα θα καταλήξει τζιαμέ που την ήβρες, δηλαδή στην φάτσα σου, ή ακόμα χειρότερα, στα μαλλιά σου! Σπας λοιπόν σε staccato τον καρπό σου με ελαφριά κλίση προς τα δεξιά νοουμένου ότι η μύξα είναι κολλημένη σε δαχτύλιν του δεξιού σου χεριού and vice versa. Αν είσαι πολλά αγχωμένος θα το αντινάξεις πιο δυνατά απ’ότι πρέπει τζαι η αιωρούμενη άκρη θα κάμει μεταβολή τζαι θα κολλήσει, αν είσαι τυχερός μες την παλάμη σου, αν είσαι άτυχος (τζιάλλο, ναι, γίνεται) στην εξωτερική μεριά του χεριού, κατά μήκος του δαχτύλου. Οπότε επιβάλλεται ψύχραιμο αντίναγμα.  Το οποίο έχει ως downside ότι δεν είναι αρκετά δυνάμενο ώστε να ξικολλήσει η μύξα διότι το δάχτυλο σου λειτουργεί σαν μαγνήτης για δαύτην (ειδικά τωρά που εγνωριστήκαν), και ο νόμος της βαρύτητας δεν έχει καμία… βαρύτητα. Το μόνο που μπορεί να σε σώσει είναι το να φυσάει βοριάς απ’τον νοτιά τζαι να την πάρει μαζί του. Αλλά επειδή ως τωρά ξέρεις την τύχη σου, δεν κινείται φύλλο (εχτός αν ήσουν στα Λατσιά την ώρα που επέρναν ο ανεμοστρόβιλος). Οπότε τρίφεις το δάχτυλο σου πας τον τοίχο (δυνατότερος μαγνήτης) και την απιθώνεις καθέτως ή ολίγον διαγωνίως επάνω του.

 

Γιατί όμως να περάσεις ούλλα τούντα κάστια? Τωρά που ξέρεις την εξέλιξη του πράματος, με το που εννά κρεμμαστεί η μύξα που την μούττη σου, με συνοπτικές διαδικασίες κάλυψε την φάτσα σου, έφκα έξω, τζαι τρίψε την (την μούττη σου) απευθείας πας τον τοίχο. Για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, tilt your head back, αλλά όι τόσο πολλά που να απιθωθεί ομοιόμορφα πάνω στο αυλακούι γιατί μετά εν ακόμα πιο δύσκολο να την ξεφορτωθείς. Τζαι ξιμπερτεύκεις.

 

Τζαι όχι, δεν βάλλεις το δάχτυλο σου οριζοντίως μπροστά που τα ρουθούνια σου για να αποτρέψεις το φτέρνισμα ευθύς εξαρχής, διότι είσαι κρυωμένος τζαι το σώμα σου ακούει μόνο την εντολή “έφκα μύξα – έφκα μύξα”, οπότε θα γεμώσει το χέρι σου μύξες σε ασχημάτιστη μορφή, σε μια ανομοιόμορφη μάζα, κάτι πολύ χειρότερο από το άνωθεν σενάριο!

 

Νεκατσιάς α? Την ώρα που τα κάμνεις όμως εν καλά!!

 

Ναι καλά που εν σου έτυχε τίποτε παρόμοιο σε δημόσιο χώρο ποττέ στη ζωή σου.

 

Ναι – καλά!

15 Comments leave one →
  1. 19/09/2009 03:17

    Χε χεχε. Ήταν να σου πω μιαν ιδέα για διήγημα, αλλά ύστερα εσκέφτηκα ότι ήτουν να ππέσει το σύστημα που το κείμενο που θα έγραφες για 17 χρόνια τζιαι άλλαξα γνώμη. Σπαταλιέσαι την κόρη μου. Εσύ έπρεπε να γίνεις συγγραφέας ή πολιτικός. Άμα έγραψες μιαν κοπήν για την μύξα σκέφτου πόσα θα έγραφες για ένα σπασμένο νύσιη τζιαι τις ψυχολογικές παρενέργειες που θα επροκαλούσε. Όι μάνα μου…
    Μέρα καλή:)

  2. 19/09/2009 05:19

    Υπέροχο! Εν έθελα να λείψει! Εν ξέρω γιατί αλλα ένιωθα σάννα τζαι εθώρουν ΑΜΑΝ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ. Περιγράφεις πολλά παραστατικά. Αν τζαι άλλος μπορεί να νεκατωθεί λλίον σαν το δκιεβάζει…🙂

  3. 19/09/2009 09:09

    χαχαχα τούτον είναι by far το πιο αστείο ποστ που εθκιέβασα ως τωρά. τζιαι το πιο γιακς ταυτόχρονα!

  4. Anonymous permalink
    19/09/2009 09:11

    it’s all in the wrist…

  5. 19/09/2009 10:06

    λιαξ!Ωραια και χρησιμα αυτα. να μας πεις τι κανουμε οταν ανακαλύψουμε πως κυκλοφορουμε με ενα κακαδι στο ρουθουνι για πάνω από μισή ώρα και μας εχουν πάρει πρέφα, αλλά κανείς δεν είναι τόσο θαρραλέος να μας πει “εεεεε…εχεις κάτι στη μύτη σου”.

  6. 19/09/2009 12:53

    @partizana: en aplon! aman ise mi3iasmenos kouvalas mitsi ka8reftoui mazi sou je se taxta xronika diastimata chakkareis tin moutti sou😛

    Dear Psychia…eeeouuuuuuuuuuu.

    I palami mprosta pou to mi3iasmeno sou prosopo einai i klassiki andidrasi. Stin xeiristi periptosi 8a ekofka mia kolla pou to notebook mou je 8a eskoupiza ta xontra xontra!!!

  7. 19/09/2009 18:05

    Με σκοτώνεις!!! ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧ

  8. 19/09/2009 19:22

    Ανακάτσιασμα σκέττο.
    Ελειψε τζιαι το κολόχαρτο;;;;
    Αν επάθαινα έτσι πράμα το μόνο σίουρο ήταν να θεράσω μαζί με τις μύξες..
    Εσυκώστηκα επήα έφτυσα τζιαι ήρτα τζιαι έχω αναγούλες. χα χα χα χα.

  9. 19/09/2009 19:41

    χαχαχαχα!Μικρο καθρεφτάκι, σωστά!!!Από τις μεγαλύτερες ξεφτίλες ειναι να κυκλοφορεις με το κακαδακι στη μυτη΄, λιαξ και πάλι λιαξ!

  10. 19/09/2009 20:29

    Eidika sto staccato, efyrtika!

    Ti na peis, einai na men sou tyxei😛

  11. stri-niara permalink
    19/09/2009 22:04

    xaxa! p ise koma na foris j gialia j na antinaxti h mixa pano….tha ginei to ela na dis…j to top ine p mia zoi bori na pernas aparatiritos j me enan a4urisma girizi oti eshi mathkia pano s!an ise etsi polla kriomenos opos lalis j a4urustis me polli dinami to pio pithanon ine na apodrasun k aeria p en thanasima!;)

  12. 20/09/2009 23:30

    επιβεβαιώνεις τη θεωρία μου, ότι κάποιες φορές ένα χαρτομάντηλο, έστω χιλιοχρησιμοποιημένο ή πλυμμένο του πλυντηρίου μες την πούγκα σου (βλ. στότchι), είναι ό,τι πολυτιμότερο σ’ αυτή τη γη.

    (LOL btw)

  13. flora permalink
    21/09/2009 12:35

    χαχαχα πολυ καλό !!

  14. 22/09/2009 00:37

    Γέλασα πάρα πολύ, δεν ήθελα να τελειώσει …😆

  15. λέτσα permalink
    25/10/2009 21:52

    αφου είσαι έτσι “χτιτζίαρα” τζαι εν σε κόφτει τζαι γράφεις τζαι ποστ για τζίνο, να σου συστήσω ένα νέο τρόπο που εννα σε γλυτώσει που έτσι θέσεις.
    Σχίφκεις νακκο μπροστά, η κκελέ σου θωρει νακκο προς τα πανω, στουππώνεις το ένα ρουφούνι τζαι φυσάς που το άλλο δυνατά τζαι άξιππα. Ή ρουφάς τες τζαι καμνεις “χχχχ” τζαι φτύνεις τες φτέλλες.

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: