Skip to content

από Καλοκαίρι σε Φθινόπωρο

01/09/2009

Ούφφου. Ήρτα πίσω. Εκαθάρισα τα βασικά αλλά το σπίτι θέλει πολλή δουλειά. Έχω κόμα έπιπλα να στήσω, μασκαραλλίκκια να συγυριστούν στα μελλοντικά στημένα έπιπλα, μία υπόθεση που θα μου φάει πολλές μέρες καθώς επέστρεψα και στη δουλειά. Και άρχισα με εφημερία. Αλλά είπαν μου τζαι εδείξαν μου ότι επεθυμήσαν με. Όι οι ασθενείς. Οι άλλοι.

 

Απότομη, μεγάλη αλλαγή. Από την πλαζ και τους 35 βαθμούς, στο γραφείο με ζακετούλα. Από την βαβούρα της Κύπρου, στο νεκροταφείο του Άη Νικόλα της Σουηδίας. Άηκε που μου εκακοφάνηκε, πρώτη μέρα που εξύπνησα στην Παγοχώρα τζαι ήρτα στο σαλόνι – που μπάι δε γουέι ήταν της διάλυσης, τζαι τωρά έβλεπα το με το φως της ημέρας – που εν είσιεν κανένα να μου πει καλημέρα τζαι να πιούμε τον καφέ μας μαζί. Παραπάνω κακοφαίνεσται μου αργά το βράδυ τζαι το πρωί ξημέρωμα. Το υπόλοιπο της ημέρας πάει shι shι.

 

Ήταν πελλαμός τούτες οι τέσσερις βδομάδες. Ήταν η πρώτη φορά μετά που χρόνια που ήμαστουν ούλλη η οικογένεια μαζί. Με ο παπάς μου στο εξωτερικό, με ο αρφός μου στο στρατό. Εκάμαμε τζαι κάμποσα πράματα μαζί, μια που εμεγάλωσεν τζαι ο μιτσής τζαι εξικκομπλεξαρίστηκε να κυκλοφορά με τους γονιούς μας. Ντάξει, κόμα εν πολλά μακρυά που το να δεχτεί ότι η μάνα του τζαι ο τζύρης του (τζαι η μάνα του) κάμνουν σεξ, αλλά κατά τ’άλλα εξεπέρασεν τα ταμπού τζαι τα κκόμπλεξ της εφηβείας. Μόνο το οιδιπόδειο του έμεινε. Πέρκι εν το ξεπεράσει. Έσιει πολλύ χάζι να τον παίρνουμε αερόκουφους με τους εξής πιθανούς διαλόγους:

Διάλογος 1

– Αμάναμου άδε τι ήβρα σαν έκαμνα χούβερ στο δωμάτιο των γονιών μας! Έλα δα να δεις!!!!

Έρκεται σιηστός, θα τον φάει η περιέργεια.

Δείχνω του ένα ανοιχτό περιτύλιγμα προφυλακτικού χωρίς το περιεχόμενο του.

Του έδωσα λίγα δευτερόλεπτα να κάμει τον συνειρμό. Εψές την νύχτα, ερήμην του, έγινε… έγινεεεε….. SAFE SEEEEXXXX!!

– ΑΑΑΑΑΑΑ, ΝΑΜΠΟΝ ΤΟΥΤΟ!! ΘΑ ΤΟΥΣ ΣΚΟΤΩΣΩ!!! ΘΑ ΤΟΥΣ ΣΚΟΤΩΣΩΩΩΩΩΩ!

Και εξέρχεται του δωματίου κάνοντας χοροπηδητούς σπασμούς.

 

Διάλογος 2

– Που θα πας απόψε?

– Να μεν σε κόφτει.

– Τι ώρα?

– Ε σε λλίο.

– Άντε να δούμε.

– Τι βιάζεσαι??

– Ε δεν καταλαβαίνεις? Θέλουμε να μείνουμε μόνοι με τον πατέρα σου.

– ΤΙ ΕΙΠΕΣ???? ΜΑ ΣΟΒΑΡΟΜΙΛΑΣ ΤΩΡΑ??

– Ε ναι παιδί μου!

– ΜΕΝ ΛΑΛΕΙΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΤΖΑΙ ΕΝΝΑ ΜΕ ΑΝΑΓΚΑΣΕΙΣ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΣΠΙΤΙ! Να σας παρακολουθώ!

– ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ?

– ΟΙ ΕΤΣΙΙΙΙΙΙΙΙΙ….!!!! ΛΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΧΧΧΧ!!! ΝΑ ΜΕΝ ΣΑΣ ΑΦΗΚΩ ΜΟΝΟΥΣ ΣΑΣ ΕΝΝΟΩ!!!!!

– Όχι, να βγείς!!

– Όι εν πάω πούποτε!!

Τζαι δεν επήεν πούποτε!

 

Για να καταλάβεις το νόημα της κουβέντας “Επιάαν τον στο μαϊττάππιν”, αγόρασε σήμερα τη σειρά διηγημάτων “Η Μάνα μου εν Παρθένα”, του Super Mario από τις εκδόσεις Η Αρχοντομουτσουνάρα Μου, στην εκπληκτική τιμή των άπειρων χιλιάδων ευρώ.

  

Αναρωτιέσαι παλιέ μου αναγνώστη, γιατί ο αδερφός μου μετονομάστηκε από Ουλάν Μπατόρ σε Σούπερ Μάριο. Διότι ο άλλοτε πρωτεύουσας της Μογγολίας, εξιμογγόλεψεν  (αν εξαιρέσεις τις εξάρσεις με το θέμα του μητρικού σεξ), και πλέον το κύριο του χαρακτηριστικό δεν είναι ότι είναι Μόγγολος, αλλά ότι φκάλλει γεναίτζιες με τη σέσουλα. Το είδα με τα μμάθκια μου. Όι πως εννά μου ελάλεν λαφαζανιές. Ένιγουέι. Από το “Παίχτης” εφήκεν το “Game Boy”, τζαι από το Game Boy εφκήκεν το Super Mario, επειδή εν τζαι Μάριος. Καλό ε?

Όπως καταλαβαίνεις εχάρηκα τον αδερφό μου πολλά τούτες τες τέσσερις εβδομάδες.

 

Είχα τζαι κάμποσα blasts from the past. Πολλύν παρελθόν επαρέλασεν ομπρός μου, το παραπάνο unplanned. Τα planned όμως ήταν πολλά αποκαλυπτικά.😉

Είχα τζαι μερικές στενοχώριες διότι είδα φίλους μου που τους είχα ψηλά στα μμάθκια μου, να ξεφτυλίζονται όπως τους καρακιόζιες, να έχουν μιτσιάνει τους ορίζοντες τους τόσο πολλά, που να πνίουνται μες τα ίδια τους τα πισσιά.

Είσιεν τζαι άλλον παρελθόν που δεν εκατάφερα να συναντήσω, ούτε κατά λάθος.

Είσιεν τζαι άλλον παρελθόν που εσκεμμένα δεν εσυνάντησα ούτε κατά λάθος.

 

Που την ημέρα που επήα Κύπρο, έβαλλα συνέχεια στοιχήματα με τον εαυτό μου. Το πιο challenging που ούλλα ήταν φυσικά το πρώτο μου. Το πρώτο έβαλα το πας το αεροπλάνο όπως επήαινα Κύπρο, την ώρα που δεν εροχάλιζα:

Τους τελευταίους τέσσερις μήνες παραμονής μου στην Παγοχώρα, δηλαδή Απρίλιο-Ιούλιο, είχα περάσει από ένα εκατομμύριο διαφορετικές διαδικασίες και στάδια που μου εκατάντησαν την ψυχολογία μου ανσανσέρ (κλεμμένο που τον Λεξιπένητα). Ήμουν δηλαδή σε πάλη με τον εαυτό μου. Το ρεζουμέ τούτου του ανεβοκατεβάσματος, το οποίον εσυνέβηκεν κατά τις τελευταίες 2 βδομάδες πριν την κάθοδο μου, ήταν εκέρδισα. Που εσήμαινεν ότι επί τέλους ηρέμησα. Ετροχιοδρόμησα τη ζωή μου με τα δικά μου θέλω, όι με τα δικά μου νομίζω, με τα δικά μου έχω, όι με τα δικά μου θέλω. Εκατάλαβες? Το λοιπόν. Έτσι ένιωθα. Ότι επέρασα τζείντο τετράμηνο roller coaster τζαι το αποτέλεσμα ήταν ότι ήβρα τα με μένα, ήρεμησα. Το στοίχημα λοιπόν ήταν να το αποδείξω και στην Κύπρο. Έτσι είσαι κυρία μου? Απόδειξε το σε ένα περιβάλλον που εν πολλά εύκολο να φκεις που τα ρούχα σου, να νευριάσεις. Μεν νευριάσεις αν σου περνά! Πρώτα πρώτα στο σπίτι. Ξέρεις μας εμάς τους Κυπραίους που μιλούμε από δυνατά εώς έντονα. Επειδή δαμέ όπως είπα τζαι πριν, εν νεκροταφείο, εν πιο εύκολο να νευριάσεις με την βαβούρα παρά άμα τη ζεις καθημερινά. Καλά άμα τη ζεις καθημερινά, προκαλείς την τζιόλις. Κανονικά νευριάζω, λέω τους την, νευριάζουν μαζί μου, τζαι κάμνουν συλλογικό attack ότι ήρτα να πουλήσω πολιτισμό. Εν αλήθκεια, έτσι σνομπίσιμο πρέπει να φαίνεται.

Ένιγουεϊ. Περήφανα δηλώνω πως το πείραμα έδειξε 75% επιτυχία. Δηλαδή ενευρίασα μόνο 25% του κανονικού μου, τζαι χωρίς να καταπιέζομαι ιδιαίτερα. Απλώς ήμουν ήρεμη. Το πείραμα εχάλασε την τελευταία εβδομάδα, κάτι που δείχνει πως όσο περνά ο καιρός μειώνονται και οι αντιστάσεις. Και πάλι δεν εξέφυγα εχτός ελέγχου. Μία φορά επήεν να μου φύει με τον αρφό μου, τζαι ετέλειωσα το argument με το “Τέλος πάντων, είμαστε και οι δύο υπερβολικοί”, τζαι εννοούσα το, τζαι εφάνηκε, τζαι έλειψεν ο καφκάς! Κανονικά θα το εξαντλούσα ως τα ανάθθεμα τα μαύρα.

 

Επειράχτηκα που ήταν να στραφώ, τζαι επειράχτηκα που εστράφηκα, έκλαια τζιόλις διότι εννά τους πεθυμήσω, αλλά τωρά νιώθω πως εν εντάξει που ήρτα πίσω στην Παγοχώρα, έχω πολλά δημιουργικά projects υπόψιν μου, μπορώ να περάσω ένα χειμώνα ελαφρύ σαν μια νιφάδα που τα τρακόσια πενήντα οχτώ τρισεκατομμύρια […] πενακόσιες είκοσι δύο χιλιάδες διακόσιες τρείς νιφάδες χιονιού που θα ρίχνει. Έχω επίσης τρία σεμινάρια της μιας εβδομάδας, τα δύο στη Στοκχόλμη και το άλλο στην Ουππσάλα μες τους επόμενους 2μιση μήνες, τζαι μετά όπου να’σαι, ήρταν τα Χριστούγεννα τζαι εννά μας πελλάνουν που τα σοκολατάκια πάλε στη δουλειά. Εν έξι κιλά που έβαλα που τον τζαιρό που δουλεύκω δαπάνω! Όι πρωινά, όι απογευματινά, ούλλη μέρα τρώμεν!

 

Στες 16 του μηνός φεύκει ο αδερφός μου που σπίτι, πάει να σπουδάσει, να διευρύνει τους ορίζοντες του σε όοοολους τους τομείς. Εν κάμποσο checkpoint για μιαν οικογένεια όταν φεύκει το στρενοπούλι που σπίτι. Άης τον πελά, εννά εν τόσο στενοχωρημένη η μάνα μου, που ούτε σεξ εν θα θέλει να κάμει τωρά που εννά λείπει η Γκεστάπο. Τελικά, ο μόνος που εννά γ*μά στην οικογένεια, εννάν ο Super Mario..!

 

 

ΥΓ.

Katatonia – Evidence

I hold my breath
and check the time
One minute no collapse
If you only knew
what I would do for you
One thirty breathing lapse

We’re going in
my voice is thin
When I tell you to remember

That no one will find you
A promise from the heart
If we part, my pulse will guide you through

Be still for a moment
Everything depends upon you
If you die I will die too
Once we were heroes
But everything has changed since then
Now they recognize you too

I’ve stayed too long
something’s wrong
You walk out of the picture
I hold my breath
and check the time
One thirty I collapse

We went in
my voice was thin
When I told you to remember

That no one will find you
A promise from the heart
If we part, my pulse will guide you through

Be still for a moment
Everything depends upon you
If you die I will die too
Once we were heroes
But everything has changed since then
Now they recognize you too

I am the evidence
You passed the test and that’s so good for you
O love will you read the letters I will send to you?
Will I come along,
Will they let me out to take the test?
O love (is the) score enough for me to pass the test?

(no one will find you)

 

Αφιέρωσεν μου το εψές ο Σούπερ Μάριος μου τζαι εκλαμούρηστηκα.

Εν τζαι Σουηδοί.

Εκατάλαες.

Ναι, εν βαμμένα μαύρα.

 

12 Comments leave one →
  1. 01/09/2009 23:59

    πολλά χορταστικό το ποστ σου.

    άτε καλή αρχή

    πέρκει δούμεν τζιαι μεις καμιάν νιφάδαν φέτος

  2. 02/09/2009 07:43

    kalo pago-xypnima…

  3. 02/09/2009 10:23

    Καλή αρχή!
    Ίντα ξέρω σε παρόμοια φάση εν να ‘μαι τζι’εγώ τωρά που θα πάω πίσω στους μπυρομανείς. Δεν έσιει σιειρόττερο πράμα που το να ξυπνάς τζιαι να μεν πιεις τον καφέ σου με ένα πλάσμα δίπλα σου! Εν ούλλα πλέον θέμα συνήθειας τζιαι ρουτίνας.

    Όσο για τούτο με τα νεύρα… Έκαμα το τζι’εγώ! Αποφάσισα ότι θα γίνω η Miss “Χαλάααααρας” τζιαι δεν θα χαλώ την καλή μου για κανέναν τζιαι τίποτε. Είπες μου “μα τζιαι μου”; Λάλε μόνος σου. Επιμένεις ότι εν το Α παρόλο που εγώ ξέρω ότι εν το Β; Επέμενε! Ο παπάς μου έφτασεν σε σημείο να με ρωτά αν πίννω ουσίες που να με κάμνουν τόσο χαλαρή:p

  4. 02/09/2009 10:29

    Ate pourekka mou j’enna peraseis teleia pa stin pagoxwra, steile kai se mas kana dkio shokolatou8kia , na glykanoume llion, giati enna pellanw dame stin &)^(*^*(^&*%^&&$%£$%$^&$&$*^%*^$%$% Athina.

  5. 02/09/2009 11:46

    Πολλά ωραίο το τραγούδι (ο αδερφός σου προφανώς έχει γούστο εξού και βγάζει γκόμενες!).
    Άτε και καλό χειμώνα να έχουμε.

  6. 02/09/2009 17:48

    Giatre na sou 8ymisw oti to gousto den exei thn oiadhpote sxesh me to ean bgazei gkomenes h oxi. Giati ean htan mono ayto, egw epishs 8a eixa dekades.

    Apla exei aytopepoi8hsh, kai profanws ayto fainetai….

  7. 02/09/2009 17:50

    Και είναι και κούκλος

  8. 02/09/2009 17:55

    Σίγουρα πέρασες καλά με τους δικούς σου. Τζιαι αφού εχάρηκες τζιαι τον μιτσήν, τώρα καλό φθινόπωρο. Μπαι δε γουέι, πλάκαν είσιεν η ιστορία που έγραψες. Εγέλεσα με την καρκιάν μου. Νάσαι καλά.

  9. 03/09/2009 01:13

    Correct me if I’m wrong alla nomizw pos tin aksia tis oikogenias katalavoumen tin otan den tous exoume konta mas

  10. 03/09/2009 17:08

    Καλό Φθοινόπωρο Ψυχία μου ,λίγο δύσκολα τα πράγματα τώρα που γύρισες στη παγοχώρα .
    Λες ο μικρός να το ξανασκευτεί και να μην φύγει για σπουδές;
    Πως να αφήσει ΜΟΝΗ της τη ΜΑΜΑ του με τον πατέρα του; χα χα χα .
    Πολλά φιλιά μήπως πας τα Χριστούγεννα Κύπρο;

  11. 04/09/2009 00:21

    Psyxia, polla oreo to blog sou, na se kala pou prosfereis afthono gelio!

    Mpori je na men se endiaferei, alla oi katatonia pezoun Stokxolmi je Lund (opou je an eine touto) 19 je 24 Oktomvriou.

  12. 05/09/2009 11:06

    hehe en paizetai o brother!

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: