Skip to content

Back to Life, Back to Reality

07/01/2009

Μέσα στα πλαίσια των εορτών, έκανα ινκόγκνιτο διακοπές στα Πάτρια Εδάφη. Για να φανταστείς, αν δεν έλαμπα τόσο πολύ δεν θα με έπαιρνεν πρέφα ούτε η μάνα μου. Θέλω να καταλήξω στο ότι κατά τη διάρκεια των διακοπών, μάζεψα τουλάχιστον τέσσερα θέματα τα οποία ήθελα να αναπτύξω, αλλά  συνεχώς το ανέβαλλα (κι αυτό, και το το στρώσιμο του κρεβατιού, και το μάζεμα των ρούχων, και το πλύσιμο των δοντιών, και το μπάνιο), καθώς είμαι θερμή υποστηρίκτρια της εντολής #5 του δεκάλογου του τεμπέλη:  “Μην κανείς σήμερα αυτό που μπορείς να κανείς αύριο“.

Αντιλαμβάνεσαι πως το αύριο γινόταν σήμερα, και το αύριο αυτού γινόταν και πάλι σήμερα, ενώ εγώ ακολουθούσα πιστά την εντολή #2 του δεκάλογου “Αναπαύσου την ημέρα ώστε να απολαμβάνεις τον ύπνο το βράδυ“, μέχρι που φτάνοντας στο σημερινό σήμερα (την επίσημη μέρα επιστροφής στη δουλειά), αποφάσισα να δώσω τέρμα στην αναβολή, και να γράψω κάποιο απ’όοοολα αυτά τα εκπληκτικά θέματα που γεννήθηκαν στον καμένο μου εγκέφαλο.

Μα ποιο? Δεν μπορώ να αποφασίσω ποιο. Ξεκίνησα κάτι μα έμπλεξα τα μπούτια μου. Το ένα θέμα ένιβε τ’άλλο και τα δυο το πρόσωπο.

Έπαθα writer’s block στο writer’s blog.

Οπότε θα γράψω για ένα θέμα καινούριο (εκτός της “λίστας ιδεών”): Την επιστροφή μου, το τέλος των διακοπών, το ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του, το τέρμα το διάλειμμα, τα κεφάλια μέσα, και από αύριο βλέπουμε.

Επέστρεψα λοιπόν προχτές στην Παγοχώρα, μετά από διβδόμαδη απουσία στα Πάτρια Εδάφη…

(Λεξικό στο τέλος του κειμένου)

Παρατηρήσεις:

1. Ο Καιρός

Μπορώ να πω πως δρόσισε λίγο σε σχέση με πριν δύο εβδομάδες που έσκαγε ο παγωμένος τζίτζικας, αλλά τζαι πάλε φκάλλεις ζίλικουρτιν που την πυρά. Έσπρωχνα το καροτσάκι με τις βαλίτσες από την έξοδο του αεροδρομίου μέχρι την στάση του λεωφορείου (10-15 μέτρα, άρα δεν χρειαζόταν να φορέσω γάντια – a.k.a είμαι ηλίθια), και μόλις έφτασα στο λεωφορείο αντιλήφθηκα πως ο δείχτης του δεξιού μου χεριού και το καβλί του αριστερού μου χεριού είχαν αποκοπεί στα πρώτα 5 μέτρα της απόστασης, και κείτονταν ημίνεκρα στο κούγκρενο πεζοδρόμιο. Ευτυχώς η δροσιά κράτησε τα ακρωτηριασμένα δάχτυλα στη ζωή μέχρι την συγκόλληση.

Έχει τόση ζέστη, που σήμερα το πρωί όταν πήγα να ξεκλειδώσω τον Μονάρχη (το ποδήλατο μου – αυτό ανήκει στο ποστ “Πως Έγινα Σουηδέζα” που επίσης δεν ήταν στην “λίστα ιδεών” μου), αλλά η υποδοχή της κλειδαριάς είχε στενέψει, είχε σουρώσει, είχε μπει, και το κλειδί δεν χωρούσε για να την ξεκλειδώσει, και αναγκάστηκα να πάω δουλειά με τα πόδια, με αποτέλεσμα να χάσω άλλα τρία δάχτυλα, και μία μύτη στην πορεία! Γι’αυτό το πρόβλημα, στη Σουηδία και άλλες παρόμοιες Παγοχώρες, 29 κατασκευαστές κλειδαριών συνηστούν να αγοράζουμε ένα σπρέι σε σωληνάριο τόσο μικρό που θα μπορούσε να είναι pepper spray, το οποίο προκαλεί μια εξωθερμική αντίδραση στα απόκρυφα της κλειδαριάς, προκαλώντας την να χαλαρώσει και να ανοίξει την υποδοχή της ούτως ώστε να μπορέσει να εισβάλει το κλειδί στο ζεστό της κόλπο. (Και γαμώ τις εφευρέσεις. Το pepper spray, όχι το λιπαντικό της κλειδαριάς.)

Στην τρίωρη διαδρομή από το αεροδρόμιο Arlanda μέχρι το σπίτι μου, βλέπει κανείς τεράστιες ολόασπρες εκτάσεις. Ώρες ώρες ο ουρανός ξαπολά κάτι άσπρα μικρά πραματάκια σε τεράστιες ποσότητες. Κάποιοι λένε είναι πιτυρίδα, κάποιοι λεν εν κονίθκια, κάποιοι λεν εν χιόνι. Τα μόνα ζωντανά που μπορεί να δει κανείς σ’αυτό το τοπίο είναι μερικά ελαφάκια, τα “Μαύρα πουλιά” του Σαββόπουλου, και φυσικά οι περιβόητες “ο πελλός με ρυά με βράζει” πάπιες.

img_3264k9-s-radjur

Κατά τ’άλλα, η απόλυτη νεκρική σιγή. Τα αυτιά μου ακόμα βουίζουν αλά Κυπριακά (πουρούες, φωνές, καchιαρίσματα), όμως όταν μου περάσει, θα μπορέσω να την ακούσω. Ναι, αληθεύει, μπορείς να ακούσεις την ησυχία, και όχι επειδή κάποιος έκλασε.

2. Ο ήλιος αντί να πηγαίνει άκρη άκρη (ούλλον πεζοδρόμιο) πάνω στον ορίζοντα, ανεβαίνει λίγο πιο πάνω και μας λέει “ητά”. Άρα είναι πλέον visible και στραβωτικός όταν μας κάνει την τιμή η ατμόσφαιρα να καθαρίσει, σε αντίθεση με πριν φύγω που έπαιζεν χωστό. Άρχισαν να μεγαλώνουν κι οι μέρες κάπως, και πλέον ξημερώνει στις 8:30 και νυχτώνει στις 3:30. Σε κανένα μήνα η ηλιοφάνεια θα συμπληρώσει οκτάωρο. Splendid.

Συγχωρέστε με που ο καιρός είναι η κύρια ενότητα της επιστροφής μου, αλλά  είναι τόσο απερίγραπτος, που με προκαλεί να μην τον αφήσω απερίγραπτο.

2. Δουλειά

Ασθενείς: Ο θάλαμος έχει μόνο έναν ασθενή. Ουάο, δεν ξανάγινε! (Όσο δουλεύω εκεί.) Ο οποίος είναι μέσα εδώ και ένα μήνα, δηλαδή από πριν φύγω. Παλιό φρούτο. Και πριν φύγω ιδέα δεν είχα ποιος είναι. Άρα σήμερα δεν είχα να δω ασθενή, ούτε από περιέργεια.

Χαρτούρα: Είχα τελειώσει όλες τις γραφειακές εκκρεμότητες πριν φύγω, έτσι σήμερα έπρεπε να βάλω μόνο μία υπογραφή. Ήταν τόσο χρονοβόρο αυτό που μου πήρε ολόκληρο το πρωϊνό να την ολοκληρώσω. Άσε που στα μισά της ένιωσα τόσο κουρασμένη και αδύναμη, που έκανα μισάωρο διάλειμμα για καφέ και σάντουιτς, κάτι το οποίο διέκοψε την ροή της πέννας μου και με αποσυντόνησε.

Άλλες ευθύνες: Καμία, None, Keiner, Nincz, Inga, لا أحد,, Εi mikään, Ηикакие, Νiko (Vaggeli), you get the point.

Σοου, σχόλασα στις δύο για να πάω προς ανάπαυσην διότι “κανείς δεν πέθανε από υπερβολική ανάπαυση” (εντολή #8), και χωρίς να χτυπήσω κάρτα, για να μεν φάω τις υπερωρίες μου, και γιατί είμαι μεγάλος παγαπόττης.

3. Αρχή και Τέλος

Το συνολικό κόστος του ταξιδιού Örebro-Λεμεσός – Λεμεσός-Örebro ανήλθε στα 700 ευρώ, δηλαδή σε μια περιουσία. Θα τα ξαναπλήρωνα. Είμαι υψηλόμισθη. Και παττισμένη.

Το Örebro-Λεμεσός – Λεμεσός-Örebro διήρκεσε συνολικά 36 ώρες. Τα μυαλά μου στον τοίχο. Θα το ξανάκανα. Έτσι κι αλλιώς, τι να το κάνω το μυαλό? Είμαι όμορφη.

Κατά τη διάρκεια της δεύτερης πάυλας (aka. ΛεμεσόςΛεμεσός) πέρασα πολύ όμορφα και κυρίως… (δεν) τεμπέλιασα (καθόλου)!

Δια τους φίλτατους Καλαμαράδες

[ζίλικουρτιν, το: ο,τι χειρότερο (μπορείς να φανταστείς, να το φκ(βγ)άλεις)]

[καβλί, το: μεσαίος (δάχτυλος)]

[κούγκρενο, το: από κουγκρί (μπετόν)]

[ξαπολώ, ρήμα: αμολώ]

[πελλός, ο: τρελλός (αν ακόμα δεν το έχεις μάθει αυτό, ντρέπομαι που είσαι αναγνώστης μου)]

[ρυώ, ρήμα: κρυώνω]

[πουρού, η: κόρνα]

[καchιάρισμα, το: ο ήχος “chάκκα chάκα” (σαματάς) (δεν γινόταν να το πούμε chακκάρισμα γιατί εκείνο είναι άλλη λέξη και βγαίνει από το ρήμα to check)]

[παγαπόττης, ο: μαφίας]

[παττισμένος, ο: μπατίρης]

11 Comments leave one →
  1. 07/01/2009 20:50

    Άντε τα κεφάλια μέσα (στον πάγο) για σένα Δόκτωρ μου. Εγώ ήρθα για λίγες μέρες Κύπρο. Το δικό μου το κεφάλι θα είναι μέσα (στο δικαστήριο) από Δευτέρα. Έχω ακόμα 2-3 μέρες τεμπελιάς και ξεγνοιασιάς.

  2. 07/01/2009 21:01

    “Ναι, αληθεύει, μπορείς να ακούσεις την ησυχία” – ευχαριστώ γιατρέ, I thought I was losing it. Κάποιες φορές εύχομαι να υπήρχε ησυχία σε cd και να το έβαζα στη διαπασών…

  3. 07/01/2009 23:51

    kai ego pou nomiza oti itan kryo to -5 tou londinou! Ante kali anoiksi kai na myala…ston pago.

  4. 08/01/2009 00:16

    Αν και τετοιο γραψιμο δεν εχω φαει απο κανεναν, σου ξαναστελνω τα φιλια μου και καλο χρονο. Με εκανες και γελασα παλι και δεν με πειραζε να εδινες σημεια ζωης.

  5. george permalink
    08/01/2009 01:23

    Πολλα ωραιο γιατρε.
    You made my night.(μην το ψαχνεις.διαβαζω φιλοσοφια αρα αντιλαμβανεσε)
    Just for the record:Οτι και να πεσει που πανω σου παλε καρακουκλαρα εν να εισαι…εκτος αν πεσουν τα μαλια…πτου πτου πτου

  6. 08/01/2009 07:26

    Ολο βόλτα μου είσαι ,τα γαντούθκια σου που τα είσιες?

    Αλήθεια εν σου έλειψε λλίον η παγωμάρα?

    ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ και καλή δουλειά!!.

  7. 08/01/2009 14:01

    kali xronia dr k kalo oktawro (hliofaneias ennoeitai). Cheers😉

  8. 08/01/2009 15:42

    Καλή χρονιά, αν τζαι το παγαπόττης ξέρω το παραπόττης.

  9. 08/01/2009 16:25

    εγω ξερω το παγαπόντης!
    φαντάζομαι πως ενα μπορεις να το χρησιμοποιησεις και σαν pepper spay τούτο το λιπαντικό!
    ατε,δοκιμαστο τζιαι αν καμνει δουλειαν φερτην πατέντα τζιαι που ποδα..!

  10. 08/01/2009 19:38

    Υποφέρω κι εγώ από οξεία τεμπελίαση γιατρέ μου. Αλλά μάλλον δεν χρειάζεται να ανησυχώ εφόσον θα βαρκούμαι ακόμα και για να πάθω κάτι!

    Καλό κουράγιο!

  11. 09/01/2009 13:37

    το παγαπόντης, το λέμε κι εμείς ρε!

    άντε καλή χρονιά! σκέψου, έχουμε τον ίδιο καιρό κι ας είμαι μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα πιο νότια!!!
    καλό κουράγιο!

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: