Skip to content

Τάκα-Τάκα η Μασέλα

25/11/2008

Τον τελευταίο χειμώνα που πέρασα στη Βουδαπέστη, ανάμεσα στο ντύσου σαν κρεμμύδι, περπάτα με όλους σου τους μυς στην τσίτα, πρόσεχε μην αλλάξεις την στάση σώματος ούτε εκατοστό και βρει χαραμάδα το πουτσόκρυο και περάσει μέσα από το τρίμετρο κασκόλ που είναι τυλιγμένο σαν ντολμάς γύρω από τον λαιμό σου, έχε έννοια μήπως σου πέσει η μύτη, τα αφτιά, τα δάχτυλα στο δρόμο, μπες σε εσωτερικό χώρο, ίδρωσε σε δευτερόλεπτα, ρούφα τις μύξες σου, γδύσου σαν κρεμμύδι, θυμάμαι πως έλεγα, “να φύγω να τελειώνει αυτό το μαρτύριο, να μην ξαναζήσω τέτοιο κρύο!”. Που να’ξερα η κακομοίρα πως η μοίρα μου επιφύλασσε τα χειρότερα, δηλαδή να μετακομίσω στην Παγοχώρα και να γίνω γειτόνισσα του ‘Αη Βασίλη.

 

Το πρωί που μπαίνω στο χτήριο της δουλειάς, αναψοκοκκινισμένη και ρουφόντας με μανία τις μύξες μου σαν να είχα τραβήξει 8 γραμμές, από την απότομη αλλαγή της θερμοκρασίας, με κοιτάνε όλο συμπόνια οι συναδέλφοι μου και μου υπενθυμίζουν το ζεστό κλίμα της μητέρας πατρίδας. Μετά αρχίζουν τις ερωτήσεις:

– Έχει κρύο ποτέ εκεί?

– Ναι πως, τον χειμώνα ένα κρύο το έχει.

– Χιονίζει ποτέ εκεί?

– Ναι πως, τον χειμώνα, ένα χιόνι (στην ψηλότερη κορυφή του δύο χιλιάδες μέτρα ψηλού βουνού μας) το ρίχνει.

– Τέτοια εποχή λοιπόν, πρέπει να έχει κρυώσει ε?

– Ναι πως, χθες μιλούσα με τους δικούς μου, και μου είπανε “Πω πω Psychia μου, κι εδώ χάλασε ο καιρός, το βράδυ πέφτει μέχρι και τους 15 βαθμούς…! Άσε, κρύο..!”

– (Παύση)

– (Παύση)

– ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧ

ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

 

Μου τα λέγανε για τον Νοέμβρη και εγώ φυσικά (μαλάκας είμαι?) τα πίστευα! Και τι κατάλαβα? Άμα δεν πίστευα, αλλιώς θα μου καθότανε? Ο Νοέμβρης λοιπόν εδώ στην (αληθινά) Παγοχώρα, έχει την φήμη του χειρότερου μήνα του χρόνου (ευτυχώς λίαν συντόμως λείφκει). Γιατί, ρωτάς μικρέ αφελή μου αναγνώστη… (που μια χαρά την έχεις στην αφέλειά σου, μακάρι να την είχα κι εγώ, κι ας πεθαίναν από το γέλιο οι καταραμένοι Σουηδοί, αλλά βλέπεις, μεγάλωσα απότομα). Επειδή:

1. Δεν έχει χιόνια.

2. Δεν έχει χιόνια.

3. Δεν έχει χιόνια.

4. Δεν έχει χιόνια.

 

Όταν ο μήνας Νοέμβρης δεν έχει χιόνια, τότε σημαίνει ότι έχει:

1. Βροχή.

2. Κρύο με υγρασία. 

3. Αέρα (ψωμί – παιδεία – ελευθερία)

4. Σκοτεινιά και μουνταμάρα.

 

Η βροχή είναι χάλια από μόνη της. Μπαίνει μες τα μάτια σου σα ροχάλα, σου χαλάει το μακιγιάζ, το μαλλί, σου κάνει κώλο τα ρούχα, παθαίνεις πνευμονία γιατί δεν κάνει να κυκλοφορείς βρεγμένος στους μείον 2, ασε που λασπώνει. Από νερό στην Παγοχώρα άλλο τίποτα, οπότε συμπατριώτες, αν την θέλετε, πάρτε την εσείς που έχετε και ανομβρία.

Το κρύο με την υγρασία αποτελεί συνδυασμό που σκοτώνει μέσω του σπασίματος των κοκκάλων μετά χρήσεως τρυπανιού Black&Decker. Όταν σ’αυτό προσθέσεις το αγιάζι… (σε αυτή τη χώρα άμα πει να φυσίξει… it huffs and it puffs and it blows your house down!), τότε καταλαβαίνεις πως τίποτα δεν είναι τυχαίο, πως στην Παγοχώρα υπάρχουν τόσα πολλά δέντρα για να κρατιέσαι μη σε πάρει και σε σηκώσει.

Η σκοτεινιά και η μουνταμάρα είναι αποτέλεσμα του ότι ξημερώνει αργά (δηλαδή 8:00) και νυχτώνει νωρίς (δηλαδή 15:30), και καθόλη τη διάρκεια της μέρας από τον γκρίζο ουρανό σου φτύνει ένα ψεκαστίρι στα 14 μποφόρ. Και όταν πει ο ουρανός να καθαρίσει, ο ήλιος δεν ανεβαίνει ποτέ ψηλά, πάει από ανατολικά προς δυτικά τοίχο τοίχο πάνω στη γραμμή του ορίζοντα.

Άρα,

(1+2+3+4) – (κάστανα+τζάκι) = Κατάθλιψη

 

Όταν όμως χιονίσει….

ΑΧ όταν χιονίσει….

1. Η καταραμένη βροχή σταμάει. Δε σου φτύνει κανένας μες τα μούτρα πια, μόνο σε χαϊδεύει με δροσερές νιφάδες. Και επειδή το χιόνι (λογικά) κάνει μήνες να λιώσει, κάνει και μήνες να λασπώσει.

2. Το κρύο αντί να σου σπάει τα κόκκαλα, σπάει σκέτο. Η υγρασία μειώνεται και η ατμόσφαιρα γίνεται γλυκιά.

3. Ο αέρας ποκάθεται διότι το χιόνι ηρεμεί (ή νεκρώνει – έστω προσωρινά) άπαντα τα στοιχία της φύσης.

4. Ακόμα κι αν ξημερώνει αργά και νυχτώνει νωρίς, οι νύχτες είναι φωτεινές και χαρούμενες. Και οι μέρες… όση ώρα χιονίζει είναι άσπρες (όχι γκρίζες) και αφού σταματήσει, είναι αφράτες σαν μαλλί της γριάς.

 

Αυτό που βλέπετε πιο κάτω, είναι το ποταμάκι καθώς παγώνει.

 

xioni2

 

Αυτό που βλέπετε στην πιο κάτω φωτογραφία, ανάμεσα στα ψοφισμένα χορτάρια και στην γεφυρούλα, είναι το ποτάμι που πάγωσε. Και το χιόνι που στρώθηκε πάνω του.

 

xioni1

 

Και αυτές είναι οι περηβόητες πάπιες που αποτελούν την προσωποποίηση της παροιμίας “Ο πελλός με ρυά με βράζει”.

 

xioni3

 

Παρεπιπτόντως, οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες στην πόλη όπου διαμένω και εργάζομαι, το Örebro, στην κεντρική Σουηδία.

 

Ωραίο το χιόνι, δεν λέω, πάντα με χαροποιούσε, όμως μη φανταστείτε πως ζω για δαύτο. Απλώς το προτιμώ από την βροχή και όλα όσα την συνοδεύουν. Μόνο και μόνο ότι απαραίτητη προϋπόθεση για να έχει χιόνι είναι το να έχει κρύο, του δίνω 1-2 μήνες για να αρχίσει να μου τη δίνει στα νεύρα. Μου τη δίνει να φοράω όλη μέρα μπότες, πιάνονται οι γάμπες μου. (Αλλά μου δίνεται η ευκαιρία για boot shopping. Είδες? Κι άλλα έξοδα.) Μου τη δίνει που όταν το παπούτσι πιάσει αρκετό χιόνι στην πατούσα του και μετά κι άλλο λίγο, και το χιόνι αυτό σκληρύνει από την συμπίεση, τότε αποφασίζει πως δεν είναι πλέον κανονικό παπούτσι αλλά παπούτσι για πατινάζ οπότε γλυστράει τζαι παεις σιονωτός (αυτός που δεν είναι γεννημένος μπαλαρίνα – εγώ).  Το ότι έχει χιόνι δεν αλλάζει το γεγονός ότι τον μισό χρόνο την ώρα που ξυπνάω το πρωί έξω είναι μαύρη μαυρίλα πλάκωσε, μαύρη σαν καλιακούδα. Μου τη δίνει που ξυπνάω νύχτα. Μου τη δίνει που πιάνω δουλειά νύχτα. Μου τη δίνει που φεύγω απ’τη δουλειά νύχτα. Αισθάνομαι σαν εργάτης σε καταναγκαστικά έργα. Τώρα που θα κόψω και το τσιγάρο, πότε θα βλέπω τη μέρα?? (Γιατί στην Παγοχώρα καπνίζεις μόνο έξω. Καλομελέτα κι έρχεται.) Μα κυρίως μου τη δίνει το κρύο! Μου τη δίνει να φοράω μακρυμάνικα. Μου τη δίνει να πρέπει να φοράω θερμαντική, μακρυμάνικη μπλούζα, μακρυμάνικη ζακέτα, και από πάνω το μπουφάν του εσκιμόου. Και σαν να μην περιορίζονται οι κινήσεις αρκετά, φοράω και γάντια. Και μακρυά παντελόνια, και μπότες, και τα παντελόνια μες τις μπότες, και σκούφο γιατί πονάν τα αφτιά μου… αν δεν έκανα μπάνιο καμιά φορά θα ξεχνούσα τι χρώμα έχει το δέρμα μου. Άσπρο κάτασπρο αφού ποτέ δεν το βλέπει ήλιος! Μου τη δίνει που δεν υπάρχει ένα τζην που να το φοράς τον χειμώνα και να μην ξυλιάζουν τα μπούτια σου τόσο που να νιώθεις τεράστια ανακούφιση και ζεστασιά όταν το βγάζεις. Λιγότερο θα κρύωνες αν έβγαινες στο κρύο τιτσιρόκωλος. Και ακόμα βρισκόμαστε στα ελαφριά κρύα. Όπου να’σαι ο Γενάρης έρχεται…!

 

Μετά σκέφτομαι… δε βαριέσαι… πέντε χρόνια είναι. Θα περάσουν. Πέντε χρόνια. Άλλοι πέντε χειμώνες. Τι είναι άλλοι 5 (σύνολο 11) χειμώνες στην αιωνιότητα? (Το ένα δέκατο.) Τίποτα! Θα περάσουν, κι εγώ θα επιστρέψω στην καταραμένη μαμά πατρίδα που ούτε καν να της φτύσει ο Θεός δεν μπαίνει στον κόπο και έχει καναξεράνει, θα έχω αισίως μπει στην 4η δεκαετία, θα είμαι μια σοβαρή, καταρτισμένη επαγγελματίας, και δεν θα κρυώνω πια… Όλα καλά, αλλά δε μου λέτε? ΠΟΤΕ ΘΑ ΞΑΝΑΦΟΡΕΣΩ ΜΙΝΙ ΤΖΑΙ SHORTS ΕΓΩ???? Ουααααααααααααααα!

 

Το είπα και θα το ξαναπώ. Εφαΐθηκα να γίνω γιατρός. Εφαΐθηκα να πάω να ζήσω στο εξωτερικό.  Τζαι όι σε οποιονδήποτε εξωτερικό. Η κεντρική Ευρώπη ετρώετουν, αλλά η Σουηδία? Η Σουηδία μάνα μου δεν μασιέται, δεν καταπίνεται και κυρίως δεν χωνεύεται. Είμαι φκιόρο. Χρειάζομαι ήλιο και ζεστασιά. Αλλιώς μαραίνομαι. Ή απλώς γίνομαι bitchy. Χάθηκε μια Χονολουλού, μια Μαλδίβα? Λούθου τα τωρά!

 

18 Comments leave one →
  1. panaiaompatsos permalink
    25/11/2008 17:47

    ζηλεύκω σου!!!
    (σοβαρομιλώ οκκέυ)

  2. 25/11/2008 17:58

    Je klaioumai oti ekriadise sto Londino…

    sending you warm positive energy😛

  3. 25/11/2008 19:03

    Εγώ πάντως κάτι που ανακάλυψα για το κρύο που ήμουν στην Πορτογαλία ήταν τα ποδηλατικά τα κολάν τα χειμερινά αντί για κλατσό μέσα που το παντελόνι. Μιλούμε βράζουν απίστευτα τζιαι εν εσιεις τζείνη την απαίσια αίσθηση που σου πέφτει το κλατσό συνέχεια. Όσο για τα τζιν, I rest my case, καλύτερα υφασμάτινο παντελόνι ή φόρμα, δεν βράζουν με τίποτε.
    Χάτες μάνα μου τζιαι όπου νάσαι έφυεν τζιαι ο Νιόβρης. Υπομονήν!

  4. 25/11/2008 19:19

    Καμια μεταγραφή δεν μπορείς να κάνεις σε καμιά πιο θερμή χώρα?
    Μ αρέσει και το χιόνι και ο Χειμώνας αλλά οχι κι έτσι όπως το περιγράφεις, το συνεχές σκοτάδι θα μου μαυρίσει τη ψυχή, ασε που εκεί οι αποστάσεις είναι μεγάλες και θές και δημόσια μεταφορικά μέσα να διακινέισαι…
    Απαπα! Αν δεν έχω αμάξι, που θα πάω στο χιόνι και το ψοφοκρυο?
    Και αυτή η μαλακία για κάπνισμα μόνο έξω, δε θα το χώνευα ποτέ. (Εδω ελπίζω να μην περάσουνε τέτοιες μαλακίες γιατί τη βάψαμε κοινώς- μπουζούκια και ταβέρνα χωρίς τσιγάρο δε λεει)
    Τι ναπώ άλλο? ΥΠΟΜΟΝΗ doctor μου, ΥΠΟΜΟΝΗ!

  5. 25/11/2008 21:00

    2010 (νομίζω): Τσιγαροαπαγόρευση και στην Κύπρο.

  6. 26/11/2008 01:19

    Καλησπέρα δόκτωρ μου,
    όλα αυτά που αναφέρεις τα έχω ακούσει πολλές φορές από το γιο μου, ο οποίος σπούδασε στη Νορβηγία. Το χιόνι μου λέει το περίμεναν πώς και πώς για όλους τους λόγους που αναφέρεις και για να σπάσει λίγο τη σκοτεινιά. Όσο να ναι μια ασπρίλα φέρνει στην ατμόσφαιρα.
    Θα έρθει η εποχή που θα είσαι στην Κύπρο υπό 42 βαθμούς υπό σκιά και θα πεθυμάς τη δροσιά της Σουηδίας. Καλό σου βράδυ

  7. teras permalink
    26/11/2008 07:50

    Μάλιστα. Αν αλλάξουν κάποιες λέξεις και φωτογραφίες, το αίσθημα και η οργή περιγράφει ακριβώς το βασανιστικό καλοκαίρι στην Κύπρο. Και στη μετα-σπουδαστική εποχή, ερχεται κάθε 10 του Απρίλη!

  8. 26/11/2008 10:00

    γιαξ το χιόνι.
    το χιόνι καταφέρνει κάτι που δεν κάνει η βροχή: να ανακατώνεται προς όλες τις κατευθύνσεις (αντί να πέφτει ολόισια κάτω) και συνεπώς να μπαίνει μες τα μάθκια, στα ρουθούνια, και στα αφκιά – και είναι και απαλό σαν χάδι που είναι trés εκνευριstique. Τουλάχιστον η βροχή ξέρεις που θα πέσει τζιαι διά σου την πουπάνω ευθέως, χωρίς χαδάκια τζιαι μουσκουρούθκια.

    και τι εννοείς 2010 η τσιγαροαπαγόρευση?!?! actios ποννα ζήσει ως τότε! grrrrr

  9. just me permalink
    26/11/2008 10:34

    ok to 2010 is only a year away😛

    as for the cold… i don’t miss it😛

  10. coccinellina permalink
    26/11/2008 11:40

    Me to post su thimithika tous 5 mines (erasmu) pou perasa sto Helsinki k san xora geitonas ekane to idio psofokrio afou eixa pai Gennari mexri maio! Efiga akrivos ti stigmi pou eprepe….tora nostalgo na ntitho san eskimoos me tis thermatikes ta loipa…na eimai sto stathmo tu trenou k na xionizi k na kano san xazoxarumeno pou den exi dei pote tu xioni!!!!!!!!!:* Kali sinexia!!🙂

  11. 26/11/2008 11:52

    Χμμμ πάω να άψω το τζάκι…

  12. ΟΛΓΑ permalink
    26/11/2008 14:57

    Καταλάβω σε, γιατί ετόλμησα μια φορά να πάω να δώ το σπλάχνο μου που σπουδάζει σε τζιντη χώρα του σαλαμιού τζιαι της πάπρικας (που εσπούδασες τζιαι εσύ) μεσ΄τα Χριστούγεννα, τζιαι εψόφησα που την κρυάδα.

    Εφυεν μου κάθε μητρικό έντσικτο δεν ξαναπήα μεσ΄τον τον χειμώνα (πέμπω του τα μελομακάρουνα με DHL). Ξαναξυπνά η μητρική μου αγάπη μετά τον Μάιο τζιαι πετάσσουμε στη Βουδαπέστη τζιαι παίζω το στροργική μητέρα.

  13. 26/11/2008 15:08

    Βλέποντας τις φωτογραφίες, πήγα να πω “τί ωραία που περνάει”;

    Μόλις διάβασα το άρθρο σου, χμμμμμμμμμμμμμ…

    -Σου έρχομαι με ζεστές σούπες, τσάγια, ξύλα για το τζάκι και με δυνατές… λιτανίες να χιονίσει επιτέλους να τελειώνει το μαρτύριο σου…

    Κ Ο Υ Ρ Α Γ Ι Ο !!!

    σ: Δεν θέλω να σε θυμώσω αλλά εδώ έχουμε “Σεπτέμβριο” μήνα ακόμη…

    vloutis.wordpress.com
    vloutis.blogspot.com

  14. 26/11/2008 17:14

    Psychia μου σε ζηλεύω αφόρητα. Το πρωί κυκλοφορούσα με καλοκαιρινό εξώπλατο του Αυγούστου. Μια (μικρή) πούντα την άρπαξα, αλλά πως μου λείπουν οι κόκκινες μυτούλες, οι καπουτσίνοι μπροστά στα τζάκια και τα κόκκινα γαντάκια πλεγένα από τη μαμά μου…!!!

    Καλό κουράγιο και να ξέρεις πως οι κόποι σου κάποτε θα ανταμειφθουν. Πολλά χαιρετίσματα!!!!

  15. 26/11/2008 21:32

    Είπαμε να κρυώνουμε γιατί είναι χειμώνας και να βρέχει και να χιονίζει όι να μας ποξυλιανίσκει.Το χιόνι το έχω ζήσει μέχρι που το σιχάθηκα.και το θέλω μόνο από μακριά.Φιλούθκια.

  16. 27/11/2008 08:15

    φιλεναδα θυμαμαι οταν αποφασησε ο αγαπητος δημαρχος νεας υορκης κυριος μπλοομπερκ να περασει το αντικαπνιστικο νομο το 2001 .. μεχρι το 2002 δεν ειχε καν smoking rooms στα γραφεια .. οποτε, εμεις που δουλευαμε στον 17 οροφο, επρεπε η να πιενουμε στο γκαρτεν ρουφ η κατςω στο πεζοδρομιο..δια νομου καθε 1 ωρα δικαιουσε 5 λεπτα μπρεικ και ετσι εμεις καθε 2 ωρες καναμε ενα 10 λεπτο για τσιγαρο… το οπιο επιενε 3 λεπτα να καρτερας το ανσανσερ, 2 λεπτα ωςποθ να φκεις εξω, 3 λεπτα να καμεις μισο τσιαρο οπως τον ναρκομανη, και βουρα παλε πανω … και οταν ερχετουν το χιονι οπως λες και εσυ και η παγωνια επαθεναμε και κρυωπαγυματα …
    οσο ειμουν τσικατω εμισουσα το κρυο και τα χιονια οπως εσυ τωρα …. μιλουμε εκαμνα χαρα με τα πρωτα χιονια τον νιοβρη … ως τον δεκεβρη εθωρουν τα και επιανε με ο πελλαρος … ως τον μαρτη επαρακαλουν να γινει ενα ελεος να λιωσουν ..
    και τωρα που ειμαι κυπρο… επεθυμησα τα …. εχτες πηγα κριστμας σιοπινγκ με την κοντομανικη! εγιναμε αυστραλια μην το συζητας. ..οποτε χαρου τα …οσο αντεχεις … και χαρου το τσιαρο ως το 2010 … και παρακαλα να μεν παρουν τα συστηματα των αμερικανων..εμας μετα εκαμαν και σμοουκ φριι πεζοδρομια και πάρκα … οποτε εν κανει που επρεπε να κατεβαινεις 17 οροφους και να την φκαλεις εξω μεστο αγιαζι, επρεπε να πιενω και στο απεναντι πεζοδρομιο ….. ελεος! εκοψα το και ησυχασα … και μετα φυσικα..ηρτα κυπρο…και εγιναμε παλε φουγαρο

  17. 27/11/2008 21:11

    parolo pou varkoume ton xeimwna, akoma kai touton ton ligo pou exoume sti kipro tes fotografies sou elatrepsa tes. gia 1-2 meres en polla kali fasi, oi parapano omos🙂 ipomoni!

  18. ρίτσα permalink
    29/11/2008 00:45

    α δηλαδή εγώ που θέλω να δω πως είναι αυτές οι κρύες,σκοτεινές, χιονισμένες χώρες με την βασίλισσα του χιονιού να σου ψιθυρίζει με κάθε φύσημα του ανέμου κάθε θρόισμα των φύλλων

    αλλά… είμαι τουρτούρα και όλο τον χειμώνα στην κύπρο εν παγωμένα ούλλα τα άκρα μου

    να το αναβάλω το ταξίδι έ;

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: