Skip to content

Υπαγορεύσεις

29/10/2008

Και έλεγα ότι σήμερα θα ήταν μια ήσυχη μέρα στη δουλειά κι έτσι θα έκλεβα λίγο χρόνο να αφιερώσω στο μπλογκ μου, μια που μετά τη δουλειά δεν καταδέχομαι να δω οθόνη με ακίνητες εικόνες. Αντιθέτως δεν βρήκα ώρα ούτε για το καθιερωμένο lunch break. Αυτό είναι κυρίως δικό μου πρόβλημα μια που για να κάνω μία υπαγόρευση (από την περασμένη εβδομάδα (με χώνει η φίλη και συνάδελφος Πράκτωρ και) κάνω και υπαγορεύσεις, ω ναι!) μου παίρνει ώρες ολάκερες αντί για δέκα λεπτά που ελπίζω πως θα μου παίρνει στο μέλλον.

Από την άλλη όλη αυτή η σκληρή δουλειά, που γίνεται με αίμα, δάκρυα κι ιδρώτα (η καθαρίστρια δεν προλαβαίνει να καθαρίζει πίσω μου), δείχνει ότι έχω αρχίσει πλέον και καταλαβαίνω τι σκατά συμβαίνει γύρω μου, και επίσης κερδίζει την εκτίμηση του γραμματειακού και συναδελφικού κοινού, το οποίο με θεωρεί τον θεό της μπάλας, μια που τόσο σύντομα απέκτησα αληθινές ευθύνες και λόγο ύπαρξης στη δουλειά μου.

Υπαγόρευση σημαίνει: Έχεις ένα μικροφωνάκι μπροστά σου στο οποίο μιλάς λες και μιλάς στον τηλεφωνητή. Στο μικροφωνάκι αυτό διηγείσαι ποιος είσαι, τι είσαι, που είσαι, τι μέρα είναι, για ποιο πράγμα θα μιλήσεις, τι συνέβη κατά τη διάρκεια του πράγματος για το οποίο μιλάς, τι προγραμματίζεται περαιτέρω κτλ κτλ κτλ. Αυτό μπορεί να έχει να κάνει με εισαγωγή, με συνάντηση με ασθενή, με εξιτήριο και γενικά με ο,τι συμβαίνει και θεωρείται on the record. Ακολούθως αποστέλλεις την σέξι ηχογραφημένη σου φωνή στην συγκεκριμένη γραμματέα η οποία θα την δαχτυλογραφήσει βάση πρωτοκόλλου και θα την βάλει στον φάκελο του εκάστοτε ασθενή.

Υπό κανονικές συνθήκες λες για παράδειγμα, «Είμαι η Psychia Ψυχασθενοπούλου, ειδικευόμενη γιατρός στον θάλαμο 5, που κάνω υπαγόρευση εξιτηρίου για τον Ταχωπαίξει Εδωκαιχρόνια με αριθμό ταυτότητας τάδε. Η ημερομηνία είναι 2008-10-29.

»Ο ασθενής προσήλθε λόγω απόπειρας αυτοκτονίας έχοντας πάρει 15 χαπάκια κίτρινα και 32 χαπάκια ροζ. Τον βρήκε η μητέρα του σε κατάσταση σύγχυσης κατά την οποία της εξομολογήθηκε πως στην άλλη ζωή θέλει να την παντρευτεί, οπότε και κάλεσε το ασθενοφόρο. Αφού του κάνανε πλύση στομάχου στο τμήμα επειγόντων περιστατικών, έγινε εισαγωγή στην παιδοψυχιατρική μονάδα.». Και τα λοιπά, και τα λοιπά, και τα λοιπά.

Αν από την άλλη σε χτυπήσει η παράνοια, λες για παράδειγμα, «Είμαι η Λόλα Πουτακάνειολα, πόρνη πολυτελείας στο κόκκινο δωμάτιο στο Κολωνάκι, που κάνω υπαγόρευση εξαγωγής δοντιού για τον Μπλε Ανθρωπάκι με αριθμό ταυτότητας μπακαλιάρο. Η ημερομηνία είναι 2819-32-95.

»Το Μπλε Ανθρωπάκι ήρθε στο κόκκινο μου δωμάτιο, περπάτησε στο κόκκινο μου χαλί, κάθισε στο κόκκινο μου κρεβάτι, χάιδεψε τα κόκκινα μου μαλλιά, φίλησε τα κόκκινα μου χείλη, και τότε μου ανέφερε επί λέξη πως ‘Εγώ είμαι από άλλο ανέκδοτο. Το μπλε.’» Και τα λοιπά, και τα λοιπά, και τα λοιπά.

Τότε ευχαριστείς τον πλάστη σου που εξακολουθείς τουλάχιστον να έχεις δομημένη σκέψη και που πλέον δικαιούσαι δωρεάν νοσηλεία.

Πρώτο πρόβλημα: Δεν μπορώ να μιλάω σε άψυχα αντικείμενα. (Ο εαυτός μου δεν θεωρείται άψυχος όταν του μιλάω.) Τις πρώτες φορές που επιχείρησα να μιλήσω στο μικροφωνάκι επανέλαβα την υπαγόρευση 3 με 4 φορές για να καταφέρω μην σκέφτομαι το κόνσεπτ του άψυχου και ακολούθως να γελάω, να μην κάνω χοντρολάθη στην προφορά και ακολούθως να γελάω, άλλως να ακούγομαι σαν σοβαρή επαγγελματίας. Η επανάληψη δεν ήταν πρόβλημα όταν οι υπαγορεύσεις ήταν σύντομης διάρκειας, βλέπε ενάμιση με δύο λεπτά. Έγινε όμως πρόβλημα σήμερα όπου από τις απλές οδοντόκρεμες μπήκα στα βαθιά, βλέπε σε υπαγορεύσεις των 7 και 8 λεπτών. Όταν τις επαναλαμβάνεις αυτές, chances are ότι θα κάνεις πολύ περισσότερα λάθη στις επαναλήψεις παρά στην πρώτη προσπάθεια.

Δεύτερο πρόβλημα: Δεν μπορώ απλά να υπαγορεύω. Δεν το’χω το λέγειν όσο χρειάζεται για να αρχίσω να μιλάω σε ένα άψυχο αντικείμενο σε μία άγνωστη γλώσσα σε ανύποπτο χρόνο. Οπότε τι κάνω; Κάθομαι πρώτα και τα δαχτυλογραφώ, τα τριπλοελέγχω, τα τυπώνω, και ακολούθως τα διαβάζω στον εαυτό μου, τα διαβάζω στο μικρκοφωνάκι, για να τα στείλω στην γραμματέα να τα ξαναδαχτυλογραφήσει (ενδεχομένως χωρίς τα λάθη που προφανώς έχω κάνει στην υπαγόρευση). Με άλλα λόγια τα λάθη που κάνω και με πιάνουν τα γέλια, τα κάνω στην ανάγνωση! Οπότε όπως καταλαβαίνεις έχω ακόμα πολύ δρόμο μέχρι να κάνω κανονική υπαγόρευση. Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι!

Τρίτο πρόβλημα: Όλο αυτό το σκηνικό μου παίρνει πολύ χρόνο και έτσι αναγκάζομαι να μένω υπερωρίες για να γράψω στο μπλογκ μου!!

*Μουαχαχαχα…*

3 Comments leave one →
  1. 30/10/2008 10:42

    Ρε συ….
    Μπας και τα χεις παιξει τελικά? Να ανησυχήσουμε?😀

  2. 31/10/2008 01:47

    Έπαθα κρίση άγχους διαβάζοντας σε psychia…
    Πολύ περίπλοκη η ζωή σας εσάς των Dr…
    Ουφ… τα χάπια μου!

  3. 31/10/2008 16:51

    kai nomiza oti h antigrafh einai dyskolh

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: