Skip to content

Κύπρος, ένα Ταξίδι!

26/08/2008

Δευτέρα 11 Αυγούστου 2008

Φτάνοντας στο υπερσύγχρονο αεροδρόμιο της Λάρνακας στις 10:30 το πρωί, πάτησα το πόδι μου στη σκάλα του αεροπλάνου και εισέπνευσα όση περισσότερη ζεστή υγρασία μπορούσα. μέχρι  να σπάσω τα πλευρά μου. Αααααχχχ! Κύπρος! Αμέσως ξέχασα ότι ήμουν εντελώς άυπνη μια που έφυγα από το σπίτι στη Στοκχόλμη στις 3 το πρωί. Το να ξεχάσω ότι ήμουν άυπνη είναι μεγάλη υπόθεση μια που η αϋπνία είναι ένας από τους παράγοντες που με μετατρέπει σε bitch.

Έλεγχος διαβατηρίων:

“Καλημέρα σας!!! (Ήρθα! Κάμετε πάρτι!)”

Παραλαβή αποσκευών:

Από Στοκχόλμη (και από άλλες 2 πόλεις), στο belt 3. Οι 200 και βάλε τουρίστες (γιατί ήμουν η μόνη Κυπραία) κατευθύνονται εκεί και το περικυκλώνουν. Περνάνε κάμποσες βαλίτσες, ξαναπερνάνε, περνάνε κάμποσες καινούριες, η δική μου (και οι δικές των πλείστων συνταξιδιωτών μου) άφαντη. Μετά δεν περνάνε άλλες. Μόνο 2-3 που ξέμειναν από την πρώτη φουρνιά. Η μια μοιάζει με τη δική μου αλλά δεν είναι.

Μισή ώρα αργότερα, δύο υπάλληλοι περνάνε ανάμεσα στους 200 ταλαιπωρημένους τουρίστες (γιατί ήμουν η μόνη Κυπραία) και τους ανακοινώνουν πως “From Stockholm, belt 4, sorry”. Οπότε η μάζα κατευθύνεται και περικυκλώνει το belt 4.  Περνάνε κάμποσες βαλίτσες, ξαναπερνάνε, περνάνε μερικές καινούριες, η δική μου (και οι δικές των πλείστων συνταξιδιωτών μου) άφαντη. Μετά δεν περνάνε άλλες. Μόνο 2-3 που ξέμειναν από την πρώτη φουρνιά. Αυτή που μοιάζει με τη δική μου ακόμα γυρνάει στο belt 3.

Μισή ώρα αργότερα, δύο υπάλληλοι περνάνε ανάμεσα στους 150 εναπομείναντες ταλαιπωρημένους τουρίστες (γιατί ήμουν η μόνη Κυπραία) και τους ανακοινώνουν πως “From Stockholm, belt 3, sorry”. Οπότε η μάζα κατευθύνεται και περικυκλώνει εκ νέου το belt 3.  Περνάνε κάμποσες βαλίτσες, ξαναπερνάνε, περνάνε μερικές καινούριες, η δική μου (και οι δικές των πλείστων συνταξιδιωτών μου) άφαντη. Μετά δεν περνάνε άλλες. Μόνο 2-3 που ξέμειναν από την πρώτη φουρνιά. Και φυσικά, αυτή που μοιάζει με τη δική μου.

Μισή ώρα αργότερα (έχει αισίως συμπληρωθεί 1.5 ώρα μετά την προσγείωση), δύο υπάλληλοι περνάνε ανάμεσα στους 100 εναπομείναντες ταλαιπωρημένους τουρίστες (γιατί ήμουν η μόνη Κυπραία) και τους ανακοινώνουν πως “From Stockholm, belt 4, sorry”. Κάπου εδώ οι υπομονετικοί Σουηδοί είπαν “Sorry kai ston kolo sas”. Είπα σας πως ήμουν η μόνη Κυπραία ανάμεσα σε μια φάουσα Σουηδούς; Ήμουν η μούγια μες το γάλα και εμμέσως υπεύθυνη για το πήγαινε-έλα στην Καστέλα. Ρεζίλι. Επίσης ήμουν άυπνη (το θυμήθηκα) και με είχαν να περιμένω. Το να είμαι άυπνη και το να περιμένω, είναι δύο από τους παράγοντες που με μετατρέπουν σε bitch. Οπότε η μάζα κατευθύνεται και περικυκλώνει εκ νέου το belt 4.  Και εγώ πάω και βρίσκω τον υπεύθυνο. “Μα τι ρεζιλίκκια εν τούτα; Περιμένουμε πως τζαι πως να έρτουμεν έσσω μας, τζαι εν περνά μια ώρα, φκάλλετε μας το που την μούττη! Τζαι καλά εγώ που είμαι συνηθισμένη! Τους Σουηδούς που έρκουνται που τη Σουηδία εν τους σκέφτεστε;;” Δεν είπεν τίποτε. Τι να πει; Είχα τζιάλλα έτοιμα and he sensed it. Πάω κι εγώ το belt 4, sorry. Περνάνε κάμποσες βαλίτσες, ξαναπερνάνε, περνάνε μερικές καινούριες, η δική μου άφαντη. Μετά δεν περνάνε άλλες. Μόνο 2-3 που ξέμειναν από την πρώτη φουρνιά. Αυτή που μοιάζει με τη δική μου ακόμα φακκά γυρούς στο belt 3.

Μισή ώρα αργότερα όλοι (ευτυχώς) οι τουρίστες είχαν φύγει κι εγώ περίμενα σαν το αγγούρι την βαλίτσα μου η οποία ακόμα θα φανεί. Οπότε πολύ ψύχραιμα (“Συγγνώμη. Συγγνώμη είπα!!! Σημασία! Πιθανότατα εχάθηκεν η βαλίτσα μου. Πτήση Στοκχόλμης. Τζείνη που την επαίζαν ping pong τα bands 3 και 4 τις τελευταίες 2 ώρες?? Ε, τζείνη!”) την δήλωσα, επιβεβαίωσα πως μόλις βρεθεί θα μου παραδοθεί, και την έκανα με ελαφρά πηδηματάκια που ακούγονταν τόσο λεπτεπίλεπτα όσο όταν τρέχει ο King Kong.

Ευτυχώς που κανόνισα να πάρω ενα από τα περίφημα υπεραστικά λεωφορεία για Λεμεσό, κι έτσι δεν σπάσαν τα νεύρα αυτού που θα με περίμενε υπό π.λ (προ λεωφορείων) συνθήκες. Είναι 12:20 και το πρώτο λεωφορείο που βρήκα μπροστά μου για Λεμεσό αναχωρούσε στις 12:40. Και στην ώρα μου να έβγαινα από το αεροδρόμιο, το προηγούμενο λεωφορείο είχε αναχωρήσει πριν καν προσγειωθεί η πτήση μου, 4 ώρες πριν απ’αυτό των 12:40. Συχνά δρομολόγια my ass. Πληρώνω εισητήριο και πετάγομαι να πάρω επειγόντως φραπέ μέχρι να φύγουμε.

Και φεύγουμε:

Αφού έχω προλάβει να πάρω καφέ και νερό, να πιω τα μισά, και να στρίψω και να καπνίσω ένα τσιγάρο με άνεση. Speedy Psychalez η ανηψιά του Speedy Gonzalez. Παίρνω τηλέφωνο σπίτι πως σε 1 ώρα το πολύ θα είμαι εκεί και μάλιστα δεν χρειάζεται να έρθουν να με πάρουν από το τέρμα της γραμμής αφού για καλή μας τύχη μένουμε στον παραλιακό και ο λεωφορειατζής κάνει στάσεις εκεί.

Καθώς κατευθυνόμαστε προς Λάρνακα (!!!) αντιλαμβάνομαι πως κάτι δεν πάει καλά.

[Κενό] ώρες αργότερα έχω εμπεδώσει πως όχι μόνο κατα μήκος του παραλιακού κάνει στάσεις το λεωφορείο, αλλά μπαίνει και στην πόλη της Λάρνακας, περνά από τις φοινικούδες και άλλα κεντρικά σημεία στις 1 το μεσημέρι όπου κινείται με πέντε μίλια δέκα ώρες γιατί μόνο αυτό λείπει από το δρόμο, και κάνει συνολικά 4-5 στάσεις. Ακολούθως παίρνει τον παλιό δρόμο και κάνει στάσεις σε όλα τα χωριά που βρίσκονται κατά μήκος του. Σε όλες τις στάσεις αφήνει και μαζεύει ιδρωμένο κόσμο γιατί είναι 2 το μεσημέρι (πιλέ) μες το κατακαλόκαιρο. Οι ευωδίες των κορμιών σμίγουν για να δημιουργίσουν μια ατμόσφαιρα ιδρωτίλας και ποδαρίλας στα φόρτε τους. Η κύστη μου με διέτασσε όπως επειγόντως την αδειάσω από το ένα λίτρο νερό και ένα φραπέ που την ξεχύλιζαν. Και τα μπλουμ στις λαγκούβες του παλαιού δρόμου Λευκωσίας-Λεμεσού ουκ εβοηθούσαν. Κλασσικά ξεκούμπωσα το παντελόνι. Ήμουν και άϋπνη (που να το ξεχάσω), και με βάραγε ο ήλιος. Το να είμαι αϋπνη, το να με έχουν να περιμένω, το να βρωμάει ο τόπος, το να κατουριέμαι μέχρι να γίνω μπλε, το να είναι συγχρόνως κακής ποιότητας ο δρόμος, και το να με βαράει ο ήλιος όταν γίνονται όλα αυτά, είναι μερικοί από τους παράγοντες που με μετατρέπουν σε bitch.

Κάπου εδώ χτυπάει το τηλέφωνο και είναι από το αεροδρόμιο. It turns out ότι την βαλίτσα μου την μάζεψε η ιδιοκτήτρια της βαλίτσας που έμοιαζε με τη δική μου.  “Η μητέρα μου πάνω στον ενθουσιασμό της που ήρθε Κύπρο, κατά λάθος πήρε την βαλίτσα σου.”  “Μα τωρά σοβαρομιλάς;”  Η πτήση της ήταν μία εκ των δύο άλλων στο band 3, έφτασε 15 λεπτά μετά από τη δική μου, πήρε τη βαλίτσα μου, επήρεν την σπίτι της στη Λεμεσό, άνοιξεν την, επιβεβαίωσε πως δεν είναι δικιά της γιατί που ήβρεν σέξι εσώρουχα 65 χρονών γεναίκα, επήρεν την πίσω στο αεροδρόμιο, ήβρεν την δικιά της, τώρα ήταν στον δρόμο πίσω για Λεμεσό, και εγώ ακόμα ήμουν στην Καλαβασό!!!! Η κόρη της  ενθουσιασμένης 65χρονης Dee Dee Dee, δεσμέυτηκε να μου την παραδώσει (την βαλίτσα, όχι την ασυνόδευτη με Αλζχάιμερ) εντός μισής ώρας. Αν έφτανα σπίτι μέχρι τότε!!

Τουλάχιστον βρέθηκε.

Μετά από χ ώρες μες τα ξεροτόπια, την κιτρινίλα τους, το μικρό λεωφορείο και τις τρύπες του δρόμου, το κύλημα γίνεται ομαλό, η κύστη μου ανακουφίζεται, το μάτι μου ανακουφίζεται, η ψυχή μου ανακουφίζεται. Μπήκαμε στη Λεμεσό. Παραλιακά. Από εκεί πάνω που είναι το Le Meridien. Θαύμα, πολιτισμός, ομορφιά, αγαλλίαση. Μάνα μου τι όμορφη που εκάμαν την Λεμεσό μου. Αν πηγαίναμε από τον αυτοκινητόδρομο δεν θα είχα ποτέ αυτή την υποδοχή. Αμέσως σκέφτηκα “μετά απ’όλα αυτά, αυτό είναι το δώρο μου”. Πιάτο, μπροστά μου, να το μυρίσω, να το γευτώ, και να το καταβροχθίσω σαν αχόρταγη γουρούνα.

Φτάνω σπίτι. Δεν χαιρετώ κανέναν, ούτε καν τον Σπάικι, μόνο τρέχω στην τουαλέτα και ελευθερώνω το ντεπόζιτο. Πρέπει να ξανασυνηθίσω να μην πετάω το κωλόχαρτο στη λεκάνη, αλλά στον κάλαθο. Το έκανα και στο αεροδρόμιο και στο σπίτι. Την επόμενη φορά θα είμαι συγκενρωμένη (είπα. τελικά το πέτυχα στην 5η προσπάθεια).

Αν όλα πήγαιναν βάση προγράμματος θα έπρεπε να φτάσω σπίτι μου το πολύ μέχρι τις 12:00. Ήταν όμως ήδη 15:00. Έκανα 2.5 ώρες για διαδρομή 40 λεπτών (Αερολιμένας Λάρνακας-σπίτι μου στη Λεμεσό)! Την προηγούμενη φορά είχα 12 ώρες καθυστέρηση πριν την πτήση, και αυτή τη φορά είχα 5 ώρες καθυστέρηση μετά τη πτήση. Ας είναι. Τουλάχιστον δεν είχα ούτε ένα λεπτό κατά τη πτήση, γιατί βαρκούμαι τη ζωή μου τζαι τριβιτζιάζουμε κλεισμένη μες το αεροπλάνο.

But I was home🙂

Συμπέρασματα:

1. Την άλλη φορά θα γράψω το όνομα μου με τεράστια κόκκινα γράμματα με  κίτρινο γκλίττερ γύρω γύρω πάνω στη βαλίτσα

2. Την άλλη φορά θα πάρω το (άνευ συχνών δρομολογίων και πάλι μα τουλάχιστον απευθείας) λεωφορείο της ΕΑΛ, όχι του “Κόκος” Company!

23 Comments leave one →
  1. 26/08/2008 15:08

    Ψυχ-Οδύσσεια.

    Λες ο Οδυσσέας να περίμενε στο belt 3 ή 4 -sorry -και γι’ αυτό να άργησε να πάει στην Ιθάκη;

  2. 26/08/2008 15:20

    Enta malakes tzinoi tou aerodromiou!!!!
    Tin ora pou to diavaza to post sou, ekatourithika pollaa..
    Asximo pragma na eisai katourimeni kai na men mporis na pas….
    Kai yiax dromata kai podia!!!!
    Kai skeftomouna tin epistrofi stin Protevousa na ti ekamna me to Leoforio….eftixos pou irthe sigkeniko mas prospopo…

  3. 26/08/2008 15:23

    Για Λευκωσία έχει απευθείας λεωφορεία κάθε μισή ώρα. Εν οι υπόλοιποι που είμαστε μαύροι.

  4. kat permalink
    26/08/2008 15:52

    exw na erthw Kupro apo persi to noemvrio…exw pethumisei afantasta ti lemeso! Wraies oi foto….na se kala!

  5. 26/08/2008 16:29

    Πόση ώρα κάμνει το λεωφορείο¨? Μα μιλάς για τια ειδικά λεωφορεία που εβάλαν τωρά τελευταία? Ίντα εγιώ κορτώνουμε να έρτω με το λεωφορείο στη Λεμεσό γιατί ιμήσιη μου είμαι( ανεξάρτητο και προχωρημένο )πλάσμα.
    Υ.Γ. Άμα δείξω την ταυτότητα μου που λέει ότι γεννήθηκα Λευκωσία θα με πάνε πιο γρήγορα? Ευτυχώς που η μάνα μου χρειάστηκε νοσοκομείο για να με γεννήσει. Οι βαλίτσες δεν μου κάνουν εντύπωση μου έχει τύχει .

  6. 26/08/2008 18:43

    Καλοσώρισες. Ως αύριο θα ξεχάσεις την ταλαιπωρία.

  7. 26/08/2008 19:27

    ta leoforeia gia ti lefkosia mporei na einai apeftheias ftanei omos na leitourgun. tin proti fora pu eipa na ta hrisimopiiso eno tha fevgame apo lefkosia stis 16.20 k eihame kanei kratisi to leoforeio efyge apo tis 16.00 horis emas. ara ekatsamen pano!

  8. 26/08/2008 22:30

    Καλωσορισες.. και απολαυσε οσο μπορεις θαλασσα και καλοκαιρακι.

  9. 27/08/2008 01:10

    Kala na perasis. aman pan ola omala, de nniothis oti eise kypro. apolavse ti zesti, gemose tes bataries sou kala.

  10. 27/08/2008 07:12

    Οκέι.. Χμ.. (*Το Τσαρτελλούι προσπαθεί να έβρει κάτι αισιόδοξο να πει)…………… Ε αν δεν εγίνετουν αυτή η επεισοδιακή άφιξη εν νομίζω να σου έμενε τόσο αξιομνημόνευτη!

    Επίσης επειδή το καλό πράμα αρκεί να ρτει, υπάρχει το ενδεχόμενο όλο το σύμπαν να συνωμοτεί εναντίον σου για να σε δοκιμάσει πόσο πολλά ήθελες να δεις τη Λεμεσό σου!

  11. 27/08/2008 09:00

    Αγαπητή ..
    Λυπάμε που όντως ταλαιπωρήθηκες αρκετά, παρόλο που ο γλαφυρός τρόπος που τα περίγραφες υποδυκνείει άτομο δυναμικό και απτόητο.
    Παρόλα αυτά, οφείλω να διορθώσω οτι τα δρομολόγια της ΕΑΛ, όχι μόνο απευθείας είναι, αλλά και πυκνά (σύνολο 28 απο και πρός το αεροδρόμιο). Θεωρώ ότι οι 11.500 λεμεσιανοί που ταξίδευσαν μαζί μας σε διάστημα 40 ημερών χωρίς παράπονα ή πρόβλημα είναι ικανή ένδειξη για του λόγου το αληθές. Για όσους ενδιαφέρονται να μάθουν περισσότερα, μπορούν να επισκεφθούν την σελίδα http://www.pameaerodromio.eu .
    I wish you better luck in your next airport adventures !

    Γιώργος Κυριάκου
    Διευθύνων Σύμβουλος
    ΕΑΛ. ΛΤΔ

  12. κι αγνάντευε... permalink
    27/08/2008 11:35

    Ουάο! Σοβαρά, απαντήσαν σου που τα λεωφορεία;😛
    Στείλε το ποστ σου σε καμιά εφημερίδα, έχει πολύ ενδιαφέρον!

  13. 27/08/2008 12:21

    έβαλαν λεωφορεία στην Κύπρο;;;;
    πόσοι φούρνοι γκρεμίστηκαν!
    καλέ, σιγά σιγά γίνεται Ευρώπη το νησί!!!🙂

  14. 27/08/2008 12:31

    Ε οι σσιεστε μας. Απαντησαν σου που τηε ΕΑΛ! Ουαο κουκλα μου! Εν θα καμω αλλα σχολια για να μεν μου πεις παλε οτι ειμαι κακος οπως μου πες τζιαι στο τηλεφωνο επι καγκαρου σχολια!
    Σε φιλω

  15. 27/08/2008 12:45

    Υπέροχα! Έχω να πάω αεροδρόμιο 2 μήνες και την τελευταία φορά επερίμενα τη βαλίτσα μου μισή ώρα και εδυσπηρκούσα. Ελπίζω μέχρι το Νοέμβρη που θα ξαναεπιστρέψω να βελτιωθούν γιατί αν είναι ένα πράγμα που εχαίρουμουν κάθε φορά που έφτανα Κύπρο ήταν η σιγουριά ότι οι βαλίτσες μας εν θα αργήσουν. Αν πάει και τούτο…Σάστα τζαι γύρασιν!

  16. 27/08/2008 13:00

    Καταρχήν παίδες έχω ήδη φύγει από Κύπρο. Το συμβάν αυτό έλαβε χώρα στις 11 Αυγούστου, την ημέρα που ήρθα (πρώτη γραμμή στο ποστ – απρόσεκτοι!).

    Κατά δεύτερον, δεν γνώριζα πως υπήρχε παραπάνω από μία υπηρεσία λεωφορείου, γι’αυτό την πάτησα με τον “Κόκο”.

    Κύριε Γιώργο Κυριάκου ευχαριστώ για το σχόλιο σας. Ήθελα να χρησιμοποιήσω την υπηρεσία σας στην επιστροφή στο αεροδρόμιο αλλά δεν με βόλευαν οι ώρες, μια που χρειαζόταν να φύγω από Λεμεσό μεταξύ 8:00 και 8:30 και τα πρωινά σας δρομολόγια δεν με καλύπτανε (7:00 και 9:40 – εξού και το “άνευ συχνών δρομολογίων”). Είναι σίγουρα καινούρια υπηρεσία και ίσως πυκνώσετε τα πρωινά σας στο μέλλον. Κατά τ’άλλα διάφοροι γνωστοί μου που χρησιμοποίησαν την υπηρεσία σας μείνανε ευχαριστημένοι.

  17. 27/08/2008 20:12

    Ώστε έφυες ηδη. Εν πιό καλή η δροσιά το πράσινο, ή ο πύρουλλος τζιαι το καρπούζι;
    Πάντως εν πολλά ρομαντικόν άμαν τίποτε δέ δουλεύκει όπως θα μπορούσεν σ’εναν τόπον. Αν ήταν ούλλα ωραία, τί θα είχες να θυμάσαι που το ταξίδι;

  18. latinistria permalink
    28/08/2008 15:27

    Κάτι άσχετο: συγχαρητήρια πολλά στην Ανόρθωση που προκρίθηκε στο Τσάμπιονς Ληγκ. Εύχομαι τα καλύτερα!!! Είμαι Ολυμπιακός και μου κόστισε, αλλά 1) η Ανόρθωαση (θεωρώ πως) είναι ελληνική ομάδα και 2) δεν είμαστε όλοι οι Ολυμπιακοί ανεγκέφαλοι μοτοσυκλετιστές.
    Καλή επιτυχία αδέρφια, εύχομαι να πάρετε την κούπα και εμείς το Ουέφα!!!

  19. 28/08/2008 15:35

    Είπα και εγώ ενώ είχα ακούσει θετικά λόγια για τα λεωφορεία,τι έγινε?Ψυχία μου δεν σου έφτανε η ταλαιπωρία με τις βαλίτσες μπήκες σε (λάθος )λεωφορείο.:p

  20. 28/08/2008 19:46

    την ίδια ταλαιπωρία τράβηξα καθώς επέστρεφα απο Ρουμανία στην Κύπρο. 3 Πτήσεις (Αθήνα, Βουκουρέστι, Αγ. Πετρούπολη) στο ίδιο belt, να περιμένουμε να βγάλουμε άκρη… Μετά πο 1 ωρα βρήκαμε και τις βαλίτσες. Όσο για το άνοιγμα της πόρτας του αεροπλάνου, ΠΑΝΤΑ, η υγρασία, η ζέστη (οτι ώρα κι ναναι) που σε βαράει στον πρόσωπο, σου δίνει το μύνημα οτι ναι, ήρθες, είσαι στην Κύπρο.
    @@latinistria: Το σχόλιο σου είναι σαν να το έγραψα εγώ ή να το πήρες απ το μυαλό μου!

  21. 29/08/2008 10:11

    Το αεροδρόμιο της Λάρνακας είναι το κάτι άλλο. Όταν ήρθα εγώ ξημερώματα με πτήση από Μπαχρέιν-Ντουμπάι στο αεροπλάνο ήμασταν καμιά τριανταριά άτομα. Κι ενώ δεν έφτασε άλλη πτήση χρειαστήκαμε ένα μισάωρο να πάρουμε τις βαλίτσες. Όταν πήγαινα στην Τσιανγκ Μάι της Ταϊλάνδης (από Μπανγκόκ) τον Απρίλη το αεροπλάνο ήταν γεμάτο και αν και το αεροδρόμιο είναι πιο μικρό και “ανοργάνωτο” από της Κύπρου μας παρέδωσε τις αποσκευές σε δέκα λεπτά. Προφανώς εδώ τραμπαλιζόμαστε ανάμεσα στον Τρίτο Κόσμο και το υπερπέραν…

  22. latinistria permalink
    29/08/2008 15:16

    @ElGreco
    λες; -)))

    Έπρεπε να πω ό,τι πίστευα για το παιχνίδι, γιατί βρέθηκα στο Καραϊσκάκη (στο στάδιο με το όνομα ενός Τουρκοφάγου οι βρωμιαρήδες έδωσαν ανθελληνικό σόου με τα βρωμοσυνθήματά τους -ειλικρινά σκέφτομαι να αλλάξω ομάδα – ) και να σας πω την αλήθεαι ντράπηκα πολύ με ό,τι λεγόταν και γινόταν. Κρίμα, δεν τη περίμενα τέτοια συμπεριφορά από “φιλάθλους” (;) της ομάδας μου.

    Υ.Γ. Ευτυχώς που κάθησα στους VIP και δν μπλέχτηκα με τους λεχρίτες. Πρώτη φορά αήδίασα τόσο σε αγώνα του Θρύλου.

  23. George Athens permalink
    08/12/2010 02:24

    Toulaxiston tha eixeis na thumasai kati apo to taxidi!!!

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: