Skip to content

Reasons to Quit your Job

25/02/2008

Το facebook και πάλι στη διάσωση. Μετά από πολλά τεστάκια και διαδικασίες, πολλές λύσεις σε απορίες μου και πολλούς παράλληλους συνειρμούς (σαν εκείνο το τεστάκι που μου έλυσε την απορία του πότε πρόκειται να παντρευτώ), έπεσα πριν λίγες μέρες σε μία πιο επίκαιρη και πιο σημαντική διαδικασία. Η διαδικασία αυτή ονομάζεται Reasons to Quit your Job και έχει ως εξής: Υπάρχουν 10 λόγοι για να παραιτηθείς από τη δουλειά σου. Εσύ τους βάζεις με σειρά προτεραιότητας, από τον πιο σημαντικό μέχρι τον λιγότερο σημαντικό. Το αποτέλεσμα είναι να δεις πόσο % ταιριάζουν οι απόψεις σου με τους υπόλοιπους friends σου που κάνανε την ίδια διαδικασία. Το έκανα, είδα με ποιους ταιριάζω περισσότερο και με ποιους λιγότερο, και μετά ήρθε η ώρα του συνειρμού.

 

Οι συνειρμοί μου αρχικά δεν έχουν κανέναν ειρμό. Για να τους πάρω στα σοβαρά χρειάζεται να γίνουν user friendly. Αλλιώς απλά φωλιάζουν στο μέρος του εγκεφάλου μου που αν κυκλοφορούσε σε απεικονιστική φωτογραφία θα ήταν σαν το βραστό το σπαγκέτι (δίνει καλύτερα την εντύπωση της ‘σαλάτας’). Το ότι το θέμα της νέας διαδικασίας που με καλεί το facebook να παίξω είναι επίκαιρο στη ζωή μου, με έκανε να διαλέξω επιλεκτικά τον ένα μπόγο σπαγκέτι, να τον πάρω στην βιομηχανική περιοχή του εγκεφάλου μου, και να αρχίσω να τον ξεμπλέκω ώστε να αποκτήσει ειρμό, να γίνει user friendly και τέλος να μεταφερθεί στο μέρος του εγκεφάλου μου που ονομάζεται ‘αρχειοθήκη’. 

 

 

Κεφάλαιο 1: Διαδικασία Δημιουργίας Ειρμού (Αρχειοθέτηση)

 

Μέρος Α: Μπάκραουντ

 

Τον τελευταίο μήνα φλερτάρω με την ιδέα της παραίτησης. Μα είδες τι πλάσμαν είμαι; Εφαΐθηκα τζαι εκλαίουμουν τζαι εφύρνουμουν να πιάσω δουλειά, έπιασα την, και έξι μήνες εν επέρασαν τζαι μάνι μάνι θέλω να φύω. Τούτο μπορεί να σημαίνει ένα εκ των δύο:

 

1. Η δουλειά μου εν το πρόβλημα.

2. Εγώ είμαι το πρόβλημα.

 

Το 2 απορρίπτεται επειδή μια τόσο παθιασμένη, ευκολοπροσάρμοστη, εργατική, ισορροπημένη, ευχάριστη, μετριοπαθής και ψύχραιμη προσωπικότητα σαν εμένα (spot the false statements), με κάνει να μην είμαι το πρόβλημα.

 

Οπότε φταίει η δουλειά μου . «Αυτή φταίει». 10 λόγοι να παραιτηθώ απ’αυτήν.  Από τον λιγότερο σημαντικό, μέχρι τον πιο σημαντικό απ’όλους.

 

Μέρος Β: Προτεραιότητες

 

10. Too much work – Μεγάλος όγκος εργασίας

Αυτό ίσα ίσα που μου αρέσει. Άμα δεν έχω καθόλου δουλειά όταν είμαι στη δουλειά (και δεν κοιμάμαι) βαριέμαι τη ζωή μου και δεν περνά η ώρα. Όταν φυσικά για μήνες δούλευα 90-115 ώρες την εβδομάδα, προτιμούσα να βαριέμαι και ας μην πέρναγε η ώρα. Το λάπτοπ με τόσες ταινίες τι το κουβάλαγα δηλαδή;

 

9. Friends left – Έφυγαν οι φίλοι

Έχω παρατηρήσει ότι όσο καλά και να περνάς, όταν μπλέκεις την συναδελφικότητα με τη φιλία, αργά ή γρήγορα θα ξεπεραστούν τα όρια και γρήγορα θα γίνεις ο μαλάκας (το κορόιδο) ή ο μαλάκας (ο προδότης). Οπότε στο καλό να πάτε φίλοι κι η Παναγιά μαζί σας, τώρα μπορεί να καταφέρω να ξεχωρίσω εντελώς τη δουλειά από την προσωπική ζωή.

 

8. Long commute – Μακρινή απόσταση

Θα μπορούσε να ήταν σοβαρός παράγοντας, ιδιαίτερα εφόσον πιάνω δουλειά στις 7:30 και μου τη δίνει να κοιμάμαι με τις κότες και να ξυπνώ με τους κόκορες. Αλλά στην τελική, είναι κι αυτός δευτερεύουσας σημασίας λόγος.

 

7. Found something betterΒρήκα κάτι καλύτερο

Αυτός ο λόγος ενώ είναι πολύ σημαντικός, είναι και σχετική η βαρύτητα του. Επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες όπως αυτούς που απαριθμώ 1-6. Αν οι 1-6 είναι καλοί, τότε σίγουρα, το ότι βρήκες κάτι καλύτερο (πόσο καλύτερο δηλαδή; κάποιο λάκο έχει η φάβα) δεν θα αποτελέσει τόσο σοβαρό λόγο να παραιτηθείς.

 

Εγώ έχω σίγουρα βρει κάτι καλύτερο, αλλά προδιαθέτει μικρή δανειοδότηση (ναι να δεις που φύλαξα λεφτά), μετακόμιση σε μία καινούρια χώρα, και εντατική συνέχεια της 3μηνης μέχρι τώρα εκμάθησης της γλώσσας για 2-3 μήνες. Από κει και πέρα, call me a Swedish system doctor με όλα τα κομφόρ που αυτό προνοεί. Αλλά αυτό δεν είναι αρκετό από μόνο του. Δεν μου κάνει κακό να συμπληρώσω τους 6 μήνες παθολογίας και μετά να την κάνω.

 

6. Too political – Μεγάλη βάση στους πολιτικούς ελιγμούς (γλυψίματα και τέτοια)

Το θεωρώ υπερβολικό και κακό για την υγεία μου να περνώ 90-115 ώρες στον εργασιακό μου χώρο, και συν τοις άλλοις να πρέπει να καταπιέζομαι στην έκφραση μου. Οπωσδήποτε εφόσον έχω να κάνω με ανθρώπους και τους συγγενείς αυτών σε στιγμές αδυναμίας, σίγουρα επιβάλλεται μια κάποια πολιτική προσέγγιση, ιδιαίτερα όταν σου’χουν σπάσει τα νεύρα (είτε αυτοί, είτε άλλοι). Αλλά όσον αφορά τους ανθρώπους με τους οποίους δουλεύεις, αυτά τα ‘τρέμε τον διευθυντή (αλλιώς έκατσες πάνω)’ και ‘κρύψε να περάσουμε (αλλιώς έκατσες πάνω)’ με ενοχλούν αφάνταστα.

Αλλά άμα το 1-5 εν καλά, αυτά ξεπερνιούνται.

 

 

5. Poor benefits – Πενιχρά ωφελήματα

Τα καλά: Δε με πιάνει ο φόρος, και έχω κοινωνικές ασφαλίσεις.

Τα κακά: Δε με πιάνει ο φόρος (εν πιάννω πολλά), και δεν παίζει ρόλο αν δουλεύω Σαββατοκύριακο γιατί έτσι κι αλλιώς δεν πληρώνομαι τις εφημερίες μου (το ‘συμβολικό’ ποσόν των £70 τον μήνα δεν φτάνει ούτε για τα έξοδα που κάνω κατά τη διάρκεια των εφημεριών μου – βενζίνες, φαϊ, κτλ).

Αλλά άμα το 1-4 εν καλά, αυτά ξεπερνιούνται.

 

4. Dislike boss – Φακκά μου ο μάστρος μου

Σίγουρα ο μεγάλος μάστρος δεν είναι η αδυναμία μου αλλά σπανίως συναναστρέφομαι μαζί του.

 

Από τους ανώτερους μου, τον ένα τον συμπαθώ αφάνταστα, τον ένα δεν θέλω ούτε να βλέπω κάθε μέρα, και τους υπόλοιπους δεν θέλω ούτε να τους βλέπω μέρα παρά μέρα.

Αλλά άμα το 1-3 εν καλά… αυτά ξεπερνιούνται.

 

 

TOP 3

 

3. Dislike coworkers – Φάκκουν μου οι συναδέλφοι μου

Είναι μέσα στους Top 3 λόγους γιατί στη δουλειά μου απαιτείται ομαδική εργασία. Όλοι για έναν και ένας για όλους ένα πράμα.

 

Όλα κι όλα, τα παιδιά είναι το highlight της ημέρας μου. Ομοιοπαθής, ομοιοεπιπεδής, και ομοιοηλικιακοί καθώς είμαστε, συνήθως συνεργαζόμαστε πολύ καλά και γελάμε πολύ όταν κάνουμε διάλειμμα. Είναι πολύ σημαντικό να τα πηγαίνεις καλά με τους συναδέλφους σου γιατί περνάς πολλές ώρες μαζί τους. Αν είσαι αντικοινωνικός τότε χαλάς το team work και το team κλικκώνει ενάντιων σου. Άμα είσαι εντάξει απέναντί τους μεγαλώνουν οι πιθανότητες να είναι κι αυτοί εντάξει απέναντί σου.

 

2. Low pay – Χαμηλός μισθός

Τα κίνητρα για να είσαι αποδοτικός στη δουλειά σου είναι 2:

Κίνητρο 1: Να έχει ενδιαφέρον η δουλειά σου.

Κίνητρο 2: Να ανταμείβεσαι επαρκώς (για τη δουλειά που κάνεις και για το κόστος ζωής).

 

Η δουλειά μου – η συγκεκριμένη – με τον καιρό χάνει το ενδιαφέρον της (λυπάμαι μα δεν είμαι φτιαγμένη για να περιθάλπω αρρώστους με μέσο όρο ηλικίας τα 80 χρόνια). Ευτυχώς μου δόθηκε η ευκαιρία να απομυθοποιήσω την πρακτική της ειδικότητας της παθολογίας γιατί νόμιζα πως θα μου άρεσε. Αλλά τώρα… αν ξαναχτυπήσει το τηλέφωνο και είναι οι Πρώτες Βοήθειες και το απαντήσω και ακούσω «Έλα Ψυχία, έχω μια γιαγιά/ένα παππού με ΧΑΠ (Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια) που προσήλθε με πυρετό, δύσπνοια και βήχα, έλα να την/τον εκτιμήσεις για εισαγωγή», θα κάνω χαρακίρι.

 

Τα λεφτά που παίρνω ίσως να ήταν ικανοποιητικά αν δεν έδινα τα μισά στα καύσιμα του πήγαινε-έλα, αν γινόταν να βάζω λίγα στην άκρη, και αν το Κίνητρο 1 δεν είχε παρακμάσει.

 

1. No room to advance – Καμία πιθανότητα ανέλιξης

Μετέπειτα ανέλιξη… με τη συμπλήρωση του ενός χρόνου που διαρκεί το preregistration γράφεσαι στο Ιατρικό Συμβούλιο Κύπρου (ισούται με Άδεια Ασκίσεως Επαγγέλματος). Μετά μπορείς να Ασκήσεις το Επάγγελμα σου πέντε μέρες την εβδομάδα στα εξωτερικά ιατρεία νοσοκομείου (να ανανεώνεις τα φάρμακα των αρρώστων και να τους παραπέμπεις στους ειδικούς). Ή να κάνεις το ίδιο πράμα αλλά ιδιωτικά (θα ψωροπεινάσεις εγγυημένα – στην Κύπρο δεν λειτουργεί η λογική του Πάω πρώτα στον Γενικό Γιατρό τζαι αν χρειαστεί, πέμπει με πάρατζει). Ή στις Α’ βοήθειες κάποιας ιδιωτικής κλινικής. Ή στο ογκολογικό κέντρο. Αν δεν κάνεις ειδικότητα με λίγα λόγια, ως εκεί φτάνουν οι πιθανότητες ανέλιξης σου (μεγάλη μετριότης για μένα).

 

Για να γίνω Swedish system doctor, δεν χρειαζόταν να είμαι μέλος του Ιατρικού Συνδέσμου της Κύπρου για να μπορέσω να δουλέψω. Είμαι ήδη μέλος του Ιατρικού Συνδέσμου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (γιατί αποφοίτησα από πανεπιστήμιο αναγνωρισμένο από την ΕΕ), οπότε μου δώσανε απλόχερα τη Σουηδική Άδεια Ασκήσεως Επαγγέλματος ενάμισι μήνα μετά την αίτηση που έκανα. Εφόσον κάνεις ειδικότητα, γράφεσαι αυτομάτως στον Ιατρικό Σύνδεσμο και δεν πειράζει αν δεν έχεις κάνει preregistration.

 

Αφού γραφτείς λαμβάνεις πολλά δώρα, μεταξύ άλλων και ένα σετ αυτοκόλλητα που κολλάς στο τζάμι του αυτοκινήτου σου, πουλάς μούρη, και παρκάρεις όπου θέλεις. Με λίγα λόγια αν εξαιρέσεις τις γνώσεις που αποκομίζεις από τα εξάμηνα σου σε παθολογικό και χειρουργικό τμήμα και την γνωριμία σου με τα Κυπριακά νοσοκομεία, το preregistration είναι ένα διάστημα χαμένου χρόνου.

 

+1 (που λλόου μου). Η έλλειψη οργάνωσης

Όταν για να γίνει μια δουλειά απαιτείται να εμπλακούν περισσότεροι από ένα άτομο, τότε απαιτείται πειθαρχημένο και συνεπείς πέρας των ευθυνών του κάθε ατόμου. Έτσι έχεις καλή αποτελεσματικότητα και μια δουλειά μισής ώρας γίνεται σε μισή ώρα και όχι σε τρεις. Ούτε και τραβάς τα μαλλιά σου, τα βυζιά σου ή οτιδήποτε άλλο εξέχει του σώματος σου λόγω κωλυσιεργίας των υπολοίπων. Και ούτε στο μεταξύ στοιβάζονται οι υπόλοιπες σου δουλειές μέχρι να έρθει η στιγμή που θα τα φτύσεις. Αυτή η πιθανότητα στα Κυπριακά νοσοκομεία είναι κανόνας. Ζω περιμένοντας την εξαίρεση.

 

 

Μέρος Γ: Τελική Απόφαση

Οι πλείστοι από τους λόγους για να παραιτηθώ είναι εκεί και με τραβάνε απ’τα μαλλιά για να τους δώσω σημασία και βαρύτητα. Όμως τουλάχιστον ένας από τους Top 3, ο τρίτος, είναι καλός! Είναι αρκετά καλός για να με κρατάει εκεί. Με τους συναδέλφους μου έχω εξαιρετική σχέση με αλληλοκατανόηση. Όλοι μαζί είναι πέντε (πλέον). Με δύο εξ αυτών διατηρώ φιλικές σχέσεις και εκτός νοσοκομείου. Με τον ΤρισΑλί και την Ορθόδοξη.

 

Όσο είμαι άρρωστη με σκέφτονται, με επισκέπτονται, μου αλλάζουν τον φλεβοκαθετήρα, μα κυρίως με καθησυχάζουν και μου λένε να μείνω άνεννοιας, θα καλυφτούν οι 2 εφημερίες που πέφτουν μέσα στην αναρρωτική μου.  Την μία την κάλυψε η μία εκ των συναδέλφων που είχε τις λιγότερες εφημερίες. Η δεύτερη ήταν την περασμένη Κυριακή. Αυτή των εκλογών.

 

Το Σάββατο το βράδυ κατά τις 8, παίρνω την Ορθόδοξη να τη ρωτήσω ποια καλή ψυχή θα μου κάνει την εφημερία της Κυριακής. Η Ορθόδοξη δεν γνώριζε και με παρέπεμψε στον ΤρισΑλί. Ο ΤρισΑλί δεν γνώριζε και με παρέπεμψε πάρα κάτω. Μη σας τα πολυλογώ, κανείς δεν γνώριζε, και κανείς δεν ήταν διατεθειμένος να την κάνει. Αν αφαιρέσεις την κοπέλα που μου κάλυψε την πρώτη εφημερία και τα δύο παιδιά που την είχαν ψηλοαρπάξει, μέναν ο ΤρισΑλί και η Ορθόδοξη. Οι φίλοι μου.

 

Οι φίλοι μου, μου είπαν «δεν θέλουμε να πάμε».

 

Μάλιστα οι φίλοι μου ήταν της άποψης πως αφού κανένας δεν ήταν διατεθειμένος να την κάνει και εγώ ήμουν λίγο καλύτερα, ας πήγαινα εγώ να βγάλω 30 ώρες εφημερία, ακόμα κι αν αυτό προϋπόθετε να διέκοπτα την ενδοφλέβια μου θεραπεία κατά την διάρκεια της αναρρωτικής μου άδειας.

 

Τι σημασία έχει που ούτε μια βδομάδα δεν είχε περάσει από τότε που νοσηλεύτηκα με βρογχοπνευμονία (η οποία ως γιατροί γνωρίζουν καλύτερα πως χρειάζεται πολλή προσοχή, αυστηρή θεραπεία, και 4-6 εβδομάδες για πλήρη ίαση); Δεν είχε σημασία, σημασία είχε πως οι συναδέλφοι και φίλοι μου (που στην ανάγκη φαίνονται) «δεν θέλανε να πάνε».

 

Τι σημασία έχει που αν δεν έπαιρνα εγώ τηλέφωνο την τελευταία στιγμή δεν θα εμφανιζόταν κανείς από μας στη δουλειά την Κυριακή, και δεν θα έφταιγα εγώ. Σημασία έχει πως αυτοί «δεν θέλανε να πάνε».

 

Τι σημασία έχει που εγώ όσο κουρασμένη και να’μουνα, όταν είχανε ανάγκη να τους καλύψω το έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη και χωρίς ουσιαστικά να χρειαστεί να τους επιβαρύνω ποτέ μέχρι τώρα; Σημασία έχει πως αυτοί «δεν θέλανε να πάνε».

 

Τι σημασία έχει που την ανευθυνότητα τους (όλων μαζί) να φροντίσουν να καλυφτεί η εφημερία, θα την πλήρωνε μία πραγματικά άρρωστη, εγώ (χμ.. αυτό δεν ακούστηκε καλά). Σημασία έχει πως αυτοί «δεν θέλανε να πάνε».

 

Είναι να παρανοείς!

 

Οπότε κι εγώ, αφού τους έριξα μπινελίκι που φάνταζε ατέλειωτο, έκανα την καρδιά μου πέτρα, μάζεψα όσο κουράγιο είχα, έβγαλα τον φλεβοκαθετήρα, ετοίμασα την handbag, ψήφισα (μόλις ανοίξαν οι κάλπες), ταξίδεψα σε άλλη πόλη, και πήγα να κάνω εφημερία. Το αποτέλεσμα ήταν στις 2 ώρες να νιώθω υπερβολική κόπωση και ο υπεύθυνος ιατρός μου να παίρνει τους συναδέλφους μου τηλέφωνο για να έρθουν να με αλλάξουν, τονίζοντας τους πόσο ντροπή τους ήταν το να με αναγκάσουν να εφημερεύσω. Φαντάζομαι πως σήμερα Δευτέρα, θα το έχει πληροφορηθεί όλη η ομάδα των ειδικών και θα έχει γίνει ένας ελαφρύς χαμός.

 

Άρχισε και το 3 του TOP 3 μου τραβάει τα μαλλιά (ναι, φάκκουν μου οι συναδέλφοι μου). Μου τη δίνει να με τραβάνε απ’τα μαλλιά. Πόσο μάλλον να μου βγάζουν τούφες!

 

Το χειρότερο απ’όλα ήταν η αίσθηση του να μην μπορείς να στηριχτείς σε κανέναν. Το καλύτερο ήταν ότι μπήκε το κερασάκι στην τούρτα και αποφάσισα να παραιτηθώ για να συνεχίσω τη ζωή μου.

 

Από τη στιγμή που πέρασε η ιδέα της παραίτησης για πρώτη φορά από το μυαλό μου μέχρι σήμερα, έγινε από ιδέα φαντασίωση, από φαντασίωση όνειρο, από όνειρο σενάριο επιστημονικής φαντασίας, από σενάριο απόφαση, και από απόφαση σχεδόν πράξη.

 

Μένει να αρχίσει δουλειά το κινητικό μέρος του εγκεφάλου μου για να ακολουθήσει το Κεφάλαιο 2: Έγινε η απόφαση πράξη.

 

ΥΓ. Πως γράφεις γράμμα παραίτησης στον κυβερνητικό τομέα;

 

 

9 Comments leave one →
  1. 25/02/2008 16:38

    καλά, τόσο πολύ φαγώθηκες να το κάνεις το preregistration και τώρα δνε κάνεις λίγους ακόμα μήνες υπομονή;

    δε λέω, γαϊδούρια μεγάλα οι φίλοι σου!

    αλλά μήπως κάνεις μαλακία?

    (υγ, αν χρειάζεσαι προσχέδιο για την παραίτηση από το δημόσιο έχω ένα!😉 )

  2. 25/02/2008 17:20

    Την υπομονή πες πως την κάνω.

    Για πιο λόγο όμως;

  3. 25/02/2008 18:07

    Ε μιά άλλη λύση θα ήταν να εφαρμόσεις το γνωστό σχέδιο “Ούσσου, εννα να περάσουμε” .

    Εντομεταξύ σύρε μιαν μαθκιά στην πυραμίδα του Μάσλοου http://en.wikipedia.org/wiki/Maslow%27s_hierarchy_of_needs

  4. Αντώνυμους permalink
    25/02/2008 18:08

    Μαζί σου 100%
    Τους συγγενείς δεν μπορούμε να τους επιλέξουμε,ούτε και τους συναδέλφους στις πλείστες των περιπτώσεων, αλλά τους φίλους και αυτούς που μπορούμε να βασιστούμε πάνω τους, τους επιλέγουμε εμείς!

  5. 25/02/2008 19:48

    μιας και σε γενικές γραμμές έχω μαζοχιστικές τάσεις θα έλεγα να γιάνεις με το καλό, και να πάεις πίσω.
    Να μετράς τις μέρες για να τελειώσεις, να γραφτείς στον ιατρικό σύλλογο και να φύεις να πάεις σουηδεία. Μεν ξεχάσεις να τους στείλεις ποστκαρτ ααα!!!

  6. 25/02/2008 23:38

    Tin epistoli paraitisis tin exo etoimi dame, opote theleis stello sou tin. Oso gia ta legomena sou sto keimeno, simfono mazi sou os ekei pou en paei allo (ksereis esy ti lew egw :P) Ela Agglia, para to gegonos oti exei polli parapanw douleia, elatrepsa tin douleia poda. apopsi mou vevaia😛

  7. 25/02/2008 23:57

    Στείλε πλιζζζ🙂

  8. 26/02/2008 01:06

    esteila!

  9. stagona sto gyalo permalink
    26/02/2008 18:59

    Geia sou psychia,

    an kai nea ston kosmo sou mporo na su po oti taftizome me tous provlimatismous sou, tous perasa sto parelthon. Pisteva oti an kapoios niothei oti prepei na tin kanei prepei na tin kanei, k esy ksereis kalitera ti einai sosto.

    Oso gia tin paretisi, den niotheis aplos oti theleis na eksafanisteis k na min tous ksanamiliseis pote? Kala tous “filous” su den tus sholiazo kan!

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: