Skip to content

Εκδρομή στα “Χιόνια”

03/02/2008

Χιόνισε στην Κύπρο. Κυρίως στην επαρχιακή και ορεινή Κύπρο. Αντιλαμβάνεσαι πως στη χώρα της αφόρετης ζέστης και λειψυδρίας κάτι τέτοιο είναι μέιτζορ νιούζ. Έτσι αποφασίσαμε την περασμένη Πέμπτη (που πληροφορηθήκαμε πως χιόνισε εμείς οι αστοί), πως το Σάββατο θα πάμε να δούμε αυτά τα πολυσυζητημένα χιόνια σε μία πρωτότυπη τοποθεσία, το Τρόοδος*. Όπως ξέρεις άμα χιονίσει, το Τρόοδος είναι το τελευταίο μέρος στο οποίο κατευθύνεται ΟΛΟΣ ο Κυπριακός πληθυσμός.

*Τρόοδος: Το μοναδικό βουνό της ελεύθερης Κύπρου.

Για μένα που πέρασα έξι χειμώνες (ολόκληρους, όχι Κυπριακούς, δηλαδή μισοδότζηιν) στη χιονισμένη αστικότατη Βουδαπέστη, αυτός ο ενθουσιασμός φαντάζει όνειρο απατηλό. Δηλαδή, το να σηκώνεσαι μια φορά τον χρόνο (αν είσαι τυχερός) από νωρίς σε μέρα που υπό κανονικές συνθήκες δικαιούσαι να κοιμηθείς ως αργά, για να κάνεις μία διαδρομή όχι απαραίτητα μεγάλης απόστασης, μα πολλών ωρών λόγω της κίνησης, και να πήξεις μες τον κόσμο και το καυσαέριο του, απλά για να δεις μια χούφτα χιόνι και με μεγάλη πιθανότητα να πετύχεις κάμερα τηλεοπτικού καναλιού, είναι το λιγότερο αστείο, το πολύ τραγικό, όταν ξέρεις πως αλλού το μόνο που έχεις να κάνεις απλά για να δεις μια χούφτα χιόνι επί τουλάχιστον τρεις συνεχόμενους μήνες, είναι να βγεις απ’το σπίτι σου.

Οπότε σε αντίθεση με την υπόλοιπη παρέα, εγώ πήγαινα πρώτα για την εκδρομή, και μετά για να δω μια χούφτα χιόνι. Το καλό όμως με την αντιστροφή των δύο αυτών κινήτρων, όταν δηλαδή στην παρέα μπαίνει πρώτος ο ενθουσιασμός του ότι πας εκδρομή απλά για να δεις μια χούφτα χιόνι, κάνει την ατμόσφαιρα γιορτινή και τη διάθεση να πετάει.

Εντωμεταξύ, για όλους τους πιο πάνω λόγους, και επειδή ήμουν μόνο με δύο ώρες ύπνο από την εφημερία της προηγούμενης που είχα, αρχικά έκανα πίσω και ακύρωσα την παρουσία μου στην εκδρομή προφασιζόμενη την κούραση που με διακατείχε. Από την άλλη, είχα τόσο μεγάλη ανάγκη να ξεδώσω μια που λόγω συγκυριών έχει από τις 14 του Δεκέμβρη ημέρα Παρασκευή να κάνω κάτι ξεδινωτικό. Επίσης ο φίλος μου ο Τρισαλί μου λέει συνέχεια «Είσαι γιαγιά, γι’αυτό με την πρώτη ευκαιρία κοιμάσαι», και ήθελα να του ρίξω στάχτη στα μάτια λέγοντας του «Είδες; Δεν είμαι γιαγιά, ήρθα.».

Σαν σωστός σπασοφασάκιας προειδοποίησα πως υπάρχει μεγάλη πιθανότητα τα χιόνια να είναι από μισολιωμένα μέχρι εντελώς λιωμένα, εφόσον μετά το στοίβαγμα είχε εκτυφλωτικό ήλιο επί δύο μέρες, όπως και σημαντική άνοδο της θερμοκρασίας την δεύτερη μέρα. Η παρέα σύσσωμη υποστήριζε πως έχει πολλά χιόνια και να σταματήσω η γκαντέμω να γρουσουζεύω.

Επιβιβάζονται λοιπόν σε 2 αυτοκίνητα, η Χιονάτη και οι οκτώ (8) Μαντράχαλοι, εγώ στον ρόλο της Χιονάτης. Ναι 8, γιατί σιχαίνομαι τους μονούς αριθμούς. Καθώς οι Μαντράχαλοι έχουν στην πλειοψηφία τους καταγωγή αράβικη, παίζει πολύς αμανές στη διαπασών και πολλά αραβικά πίσκαλα [παλαμάκια]. Ξέρεις, που πισκαλιούν ενώνοντας με δύναμη τις παλάμες τους χωρίς όμως να φέρνουν τα δάχτυλα των δύο χεριών σε επαφή, όπως κάμνουμε εμείς άμα λέμε ανέκδοτα για πνευματικά καθυστερημένους ανθρώπους (ναι είναι politically incorrect όπως όλα τα ρατσιστικά ανέκδοτα, αλλά υπάρχουν). Το πόιντ αυτού του χειροκροτήματος είναι ότι ακούγεται πιο γεμάτα και λιγότερο τσακριστά. Έχουν άφθονο ντέφι για τσακράδα [ο ήχος τσακ].

Σε κάποιο σημείο όταν έχουμε πια ανεβεί υψόμετρο ενός χιλιομέτρου, μετά τη στροφή βλέπουμε την κορυφή του Τροόδους (ύψος: ~2χλμ) τον Όλυμπο, και λίιιιιιγο ασπράκι πάνω του. Τρώνε οι αραπάδες το ξενέρωμα της ζωής τους και παίρνει τηλέφωνο ο φίλος μου ο ΤρισΑλί τον Κυπρέο που προηγουμένως επέμενε πως «έχει πολλά χιόνια, τα είδα (προχτές)!» στο άλλο αυτοκίνητο:

«ΡΕ ΤΙ ΕΝ ΤΟΥΤΟ; Τούτο εν shιονί???? Εν shιονί τούτο??? It’s like God shitted white a little bit, and then wiped his ass on Troodos!»

[Μετάφραση: «Ρε τι εν τούτο; Τούτο εν σηιόνι [χιόνι]; Εν σηιόνι τούτο; Εν σάννα τζαι ο Θεός έχεσε λλίον άσπρο, τζαι μετά εσκούπισε τον κώλο του πάνω στο Τρόοδος!]

Ο απόλυτος παραλληλισμός.

Φτάσαμε στην πλατεία του Τροόδους όπου ομολογουμένως είχε χιόνια. Δηλαδή πατούσες μέσα και βούλιαζες. Μην φανταστείς, σύντομα έφτανε το πόδι στον πάτο όμως είχε αρκετό υλικό για χιονοπόλεμο. Λόγω του ότι όπως ξαναείπα ήμουν η Χιονάτη, οι οκτώ Μαντράχαλοι νιώθαν άσχημα να με χιονοβολούν οπότε και τους χιονοβολούσα μόνο εγώ από μια απόσταση. Για αρκετή ώρα αυτοί νομίζανε πως κάποιος άλλος απ’αυτούς τους χιονοβολούσε πισώπλατα, οπότε συνέβαλα στο να φουντώνει ο χιονοπόλεμος μεταξύ τους. Μόνο που σε κάποια φάση αντιλήφθηκαν την εξυπνάδα μου και με θάψανε σε μια στοίβη από χιονόμπαλες.

Μετά οι οκτώ Μαντράχαλοι αποφασίσανε να κάνουνε ένα χιονάνθρωπο στον οποίο θα βάλουνε αντρικά γεννητικά όργανα και βυζιά (?!?!). Αρχίζουνε όλοι λοιπόν να ασχολούνται με την κατασκευή του μπροστινού μέρους κι εγώ πήρα το πίσω, αφενός γιατί είχε λιγότερη συμφόρηση και αφετέρου γιατί ένας χιονάνθρωπος με τόσα σεξουαλικά όργανα είχε ανάγκη κι από ένα κώλο. Και ενώ του βάλανε και γυαλιά ηλίου, και μύτη, και τσιγάρο, και αραβικό σάλι, τελικά από μπροστά ήταν μία μεγάλη αποτυχία παχυσαρκίας, μικρογονιδισμού και σιλικόνης, ενώ από πίσω ήταν μία καλλονή με υπέροχο σφριγηλό κωλαράκι και μια ελαφριά λόρδωση στη μέση που το έκανε ακόμα πιο πεταχτό. Οπότε όλοι αποφάσισαν πως ήταν μακράν πιο εντυπωσιακός από πίσω. Βγάλανε φωτογραφίες μαζί του, από μπροστά, από πίσω, και μετά έπεσε το κρίσιμο ερώτημα:

«Ντάξει; Τον απολαύσατε όλοι;»

«Ναι.»

«Ωραία, τώρα μπορούμε να τον καταστρέψουμε! Ποιος θα πάει πρώτος;»

Κάπου στο ίντερνετ κυκλοφορεί ένα βίντεο όπου με μία κλοτσιά μεταξύ μπαλέτου και τάε κβο ντο στο όσο-πιο-άτσαλα-γίνεται, του κόβω το κεφάλι και μετά προσπαθώ μετά μανίας να ισορροπήσω. Έπειτα έγινε επίθεση απ’όλα τα μέτωπα και σε χρόνο ρεκόρ ο χιονάνθρωπος ήταν απλώς μαλακό χιόνι το οποίο χρησιμοποιήσαμε για τη συνέχεια του χιονοπόλεμου. Σ’αυτή τη συνέχεια, ο φίλος μου ο ΤρισΑλί ο οποίος τυχαίνει να είναι και συνάδελφος μου, έπεσε κάτω μόνος του (όπως κάνει και στο γήπεδο) και χτύπησε άσχημα στο ισχίο, με αποτέλεσμα την επομένη να μην μπορεί να παίξει μπάλα στο ημιεπαγγελματικό πρωτάθλημα που συμμετέχει, και την μεθεπόμενη να μην μπορεί να εφημερεύσει στο νοσοκομείο όπου δουλεύει, και μάντεψε ποιος θα τον καλύψει έκτακτα: Εγώ, η άυπνη Χιονάτη.

Ο τραυματισμός φυσικά κατάστρεψε το πάρτυ και έτσι αναχωρήσαμε για ένα μέρος με θέρμανση που να σερβίρει φαΐ το οποίο να περιέχει κρέας. Βρήκαμε ένα τέτοιο μέρος στις Πλάτρες, φάγαμε σαν γουρούνια (αλλά μόνο εγώ έφαγα γουρούνι) και έπειτα επιστρέψαμε στο αστικό κέντρο εν ονόματι Λεμεσός.

Ο ΤρισΑλί είχε φρικτούς πόνους οπότε του έκανα μια ένεση Diclofenac και είδα το κωλί του. Κάτι για το οποίο θα μετανιώνει για πολύ καιρό, γιατί όποτε έχουμε την μεταξύ σοβαρού κι αστείου ανταγωνιστική συζήτηση του τι έχει καταφέρει να κάνει ο καθένας, αυτός θα μου λέει «Εγώ έκανα σκι στις Άλπεις» κι εγώ θα του λέω «Ναι, αλλά εγώ είδα το κωλί σου», οπότε πάντα θα κερδίζω. Να μάθει να με κάνει να του καλύπτω τις εφημερίες του.

Πέρασα τις επόμενες 16 ώρες αγκαλιά με τον Μορφέα σε ένα ατέλειωτα αναγκαίο ερωτικό υπνωτικό.

7 Comments leave one →
  1. 03/02/2008 19:24

    Αααα θέλω τζαι γω να παίξω με τα χιόνια!!! {ούτε στο Λονδίνο ούτε στη Κύπρο έχει, άρα πόθος μεγάλος}
    Σήμερα υποτίθεται ήταν να χιονίσει…αλλά έτο, μόνο τη κρυάδα τραβούμε.

    Περαστικά στο συνάδελφο.

  2. Αντώνυμους permalink
    03/02/2008 22:39

    Μα έλιωσε μάνι μάνι;
    Εμείς ευτυχώς επήαμε νωρίτερα και απολαύσαμεν το λλίο παραπάνω.Άσε που εν ήβραμεν με κίνηση.

  3. 04/02/2008 00:46

    ta piskala itan toppp!!!

  4. 05/02/2008 00:28

    Χμμμ… το “χέσε ψηλά κι’ αγνάντευε” σκέφτηκα τώρα αλλά δεν ξέρω γιατί…

  5. filipppos permalink
    05/02/2008 06:27

    Οι πίστες για το σκί είναι ανοικτές..Λίγα χιόνια το Σαββατοκύριακο ίσως κρατήσουν το λευκό λίγες μέρες ακόμα. Αν βάλει κι ο θεός το.. χέρι του..

  6. 05/02/2008 07:40

    Μπράβο !έπεσε τόσο πολύ χιόνι που έστρωσε πίστα για σκι? Τώρα έμεινε να γεμίσουν τα φράγματα,μόνο πάρτε καμιά βαρκούα σε περίπτωση που πλημμυρίσουν οι δρόμοι.Σοβαρά τώρα όταν ήμουν στο δημοτικό [δηλαδή Π.Χ.]είχαμε πάε στο Τρόοδος εκδρομή και είχε λίγο χιόνι,αυτό το χιόνι το χιόνι αυτή τη μέρα πάντα τη θυμάμαι με νοσταλγία .Μετά από χρόνια [Μ.Χ] έζησα σε τόπους με πολλά χιόνια ολόκληρους μήνες έβλεπα μόνο χιόνι,αλλά το μόνο χιόνι που αγάπησα είναι αυτό που πρωτοείδα μικρή στο ΤΠΟΟΔΟΣ.

  7. 05/02/2008 07:42

    ΤΡΟΟΔΟΣ

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: