Skip to content

Είδα το Μέλλον μου!

27/11/2007

Αναρωτιέμαι: Το μοναδικό κριτήριο για να γίνεις διευθυντής τμήματος δημόσιας υπηρεσίας είναι να φωνάζεις πιο δυνατά από τους άλλους; Να είσαι δηλαδή όσο πιο φωνακλάς γίνεται; Και ως φυσικό επακόλουθο να μην ακούς κανέναν, δεν πα να χτυπιέται; Επειδή εσύ χτυπιέσαι εντονότερα;

Αν είναι έτσι τότε έχω μέλλον. Μπορώ κι εγώ να φωνάζω δυνατά και ταυτόχρονα να χτυπιέμαι έντονα μέχρι να ξεβιδωθώ. Αν και έχει καιρό να το κάνω. Μάλλον γι’αυτό δεν είμαι πια βραχνιασμένη και τα άκρα μου έχουν στερεωθεί καλά στον κορμό μου. Η δουλειά μου προσφέρει ένα είδος ηρεμίας πολύ περίεργο. Κρίμα γιατί όταν βραχνιάζω η φωνή μου γίνεται πολύ σέξι, άσχετα αν κοπιάζω να ολοκληρώσω μια πρόταση.

Που θα πάει, δεν θα μου σπάσουν κι εμένα τα νεύρα; Δεν θα γίνω κι εγώ μόνιμη δημόσια υπάλληλος; Αφού μπορώ. Όταν μεγαλώσω θα γίνω μια σέξι διευθύντρια τμήματος, με σέξι φωνή, που δεν θα μπορεί κανείς να της μιλήσει γιατί απλά δεν θα ακούγεται. Παράλληλα, θα διατηρώ τη βραχνάδα μου στο έπακρο. Να τους γυρίζει.

Φτου, φτου, φτου (λιαξ, σάλια) μακριά από μας!

8 Comments leave one →
  1. 27/11/2007 15:53

    Πολύ μακρυά σου εύχομαι όμως
    Καλή δουλειά

  2. 28/11/2007 00:15

    Και να αδελφέ μου που μάθαμε
    να κουβεντιάζουμε ήσυχα κι’ απλά
    Καταλαβαινόμαστε τώρα
    Δεν χρειάζονται περ’σότερα!

    Γιάννης Ρίτσος – Καπνισμένο Τσουκάλι

  3. 28/11/2007 07:48

    Ξέρεις στα «υψηλά πατώματα» της Ιεραρχίας υπάρχουν εξαιρετικά μυστικά , ειδικοί κώδικες , που έρχονται από αρχαιοτάτων χρόνων, μεταβιβάζονται από γενιά σε γενιά, και ο λόγος ύπαρξή τους, είναι η διατήρηση στο διηνεκές μιας αόρατης αξιοκρατίας, μίας αριστοκρατίας του πνεύματος, μιας δύναμης που καθοδηγεί αδιόρατα μεν αλλά στιβαρά δε τον κόσμο. Ένα βασικότατο κριτήριο , ένα κομβικό σημείο αναγνώρισης, είναι ακριβώς η Φωνή. Αναρωτιέμαι μάλιστα αν εσείς λάβατε κάποια ειδική άδεια για να κάνετε δημόσιο στους αδαείς (πφπφπφπφπφ) το κριτήριο αυτό.

    Ασφαλώς η φωνή, η αγριοφωνή, η φωνάρα, καραφωνάρα, τσιρίδα, γκάρισμα, ουρλιαχτό.

    Κάθε προσδιορισμός, και ένα σκαλοπάτι πιο πάνω στην Ιεραρχία.

    Βέβαια, αν και όταν φτάσεις στα Ύπατα Αξιώματα κινδυνεύεις να μην έχεις πια φωνή μετά από μια ζωή γαβγίσματος. Αλλά αξίζει τον κόπο.

    Ρωτήστε και τον αξιότιμο Πρόεδρο , τον Κύριο Τάσσο.

  4. 28/11/2007 10:01

    το όνειρο κάθε γυναίκας…

  5. 29/11/2007 11:10

    Κανονικά το ποστ έπρεπε να το είχες γράψει με κεφαλαία γράμματα, για να φαίνεται πόσο φωνάζεις. Μην σου πω και με bold. ;^)

  6. 29/11/2007 15:00

    καλά, δε θα φύγεις από το νησί έτσι κι αλλιώς?

  7. psychia permalink
    29/11/2007 16:06

    Λίαν συντόμως ναι. Μα κάποια μέρα θα επιστρέψω (μάλλον)!

  8. darkelf permalink
    29/11/2007 20:50

    Και γιατί όχι??
    Αν το έχεις το ταλέντο γιατί να μη προχωρήσεις το όνειρο του αναξιοπαθούντα καθενός μας σ’ αυτόν τον cruel world???

    Μπαμπάς:Τι θα γίνεις παιδί μου όταν μεγαλώσεις?
    Παιδί:executive something…

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: