Skip to content

Αφιέρωμα στη Βουδαπέστη: Πρώτες Γνωριμίες

08/06/2007

Στις 28 Αυγούστου 2001, αναχώρησαν οι δικοί μου. Είχα εγκατασταθεί προσωρινά σε ένα στούντιο διαμέρισμα στην οδό Χωράφια αριθμό Αγκάθια, για ένα μήνα, μέχρι να ανακαινιστεί το άλλο στούντιο διαμέρισμα του ίδιου ιδιοκτήτη που ήταν σε κεντρικό σημείο, και δεν χρειαζόμουν μισή μέρα για να βρεθώ στο πανεπιστήμιο.

 

Σ’αυτές τις μέρες μάθαμε πως το πανεπιστήμιό μου δεν είναι ένας ενιαίος χώρος, αλλά είναι διασκορπισμένο σε όλη την πόλη, κλινικές από δω, εργαστήρια από κει, σεμινάρια πάρα κει. Αυτό μου φάνηκε ενδιαφέρον μέχρι που ανακάλυψα πόσο μεγάλη είναι αυτή η πόλη. Και αργότερα μεγάλωσε περισσότερο. Δύο μαθήματα τα κάναμε σε ένα τόπο που έμοιαζε να είναι εκτός πόλης. Από ενδιαφέρον έγινε το-πιο-σπαστικό-πράγμα-του-κόσμου. Ιδίως όταν έβρεχε, ή όταν χιόνιζε, μες τον παγωμένο, τον τσακρί τον αέρα. Το πόσες φορές έχω γλιστρήσει πάνω στον πάγο τρέχοντας από την μία άκρη της πόλης στην άλλη για να μην αργήσω στο μάθημα, μόνο ο κώλος μου το ξέρει.

 

Επίσης παρατηρήσαμε πως οι Ούγγροι είναι λαός πολύ «δεν με ενδιαφέρεις (σε τρελή αντίθεση με τους Κύπριους τους «με ενδιαφέρουν οι πάντες»)», και πολύ «τα ζώα μας αργά». Στεκόμασταν στην ουρά του σούπερ μάρκετ (και όταν λέω ουρά, ούτε το φίδι, που έχει ένα κεφάλι και κατά τα άλλα είναι μόνο μία ουρά, δεν έχει τέτοια ουρά), δεν ξέρω και γω για πόση ώρα περιμένοντας καρτερικά την ταμεία να ταράζει τα κουλά της με ταχύτητα φωτός και να χτυπάει με το ηλεκτρονικό μαντζαφλάρι ενάμιση προϊόν ανά λεπτό. Και από την άλλη να βλέπεις τους πελάτες να ψάχνονται με την ησυχίίίίία τους με τα ψιλά τους. Ήθελα να κάνω φονικό! Κυρίως γιατί δεν έβλεπα κανέναν άλλον στις πολλές ουρές στα ταμεία να δυσανασχετεί με αυτή την κωλυσιεργία. Δεν σου’ρχεται να σπάσεις τα μούτρα αυτού που είναι υπερβολικά υπομονετικός, κατ’ακρίβεια είναι εντελώς μα παντελώς αναίσθητος, όταν εσένα σου’χει ανέβει το αίμα στο κεφάλι; Τι σκατά; Ασπόνδυλο είναι; Δεν έχει νεύρο; Να του δώσω μια μπουνιά να αποκτήσει!! Αργότερα απέκτησα υπομονή. Ου ναι… ήμουν πολύ χειρότερη απ’ότι είμαι τώρα (αυτό για τους κακεντρεχείς φίλους).

 

Συν τοις άλλοις, μάθαμε πως οι Ούγγροι δεν μιλούσαν Αγγλικά, αλλά Γερμανικά ή Ρωσικά, κάτι που έκανε την επικοινωνία μας μαζί τους εξαιρετικά δύσκολη. Όταν ακόμα το μιλούσαν το αγγλικό, το σκεφτόντουσαν διπλότριπλα αν δέχονται να τα μιλήσουν μαζί σου και πάντα με το στανιό. Πήγα στο φαρμακείο να πάρω βαμβάκι.

 

         Excuse me, do you speak English?

         Grrr…. Little.

         I would like some cotton please.

         Big or small?

         (Τι εννοεί small?) …Big

 

Επιστρέφει με ένα κόκκινο κουτί στο μέγεθος των στρέπσιλς. Τι σκατά, σκέφτομαι. Το φέρνει κοντά, το κοιτάω προσεκτικά. Α…!

 

         Ehm… not condom, cotton… (εδώ γελάμε)

 

Έτερων εκάτερων, when in Rome, act like the Romans, αποφάσισα πως θα μάθαινα Ουγγρικά γιατί αυτή η κατάσταση δεν γινόταν να συνεχιστεί για πάντα. Τελικά, πάνω που τα έμαθα, μάθανε οι Ούγγροι αγγλικά. Πάντα είχα καλό timing, είναι φανερό.

 

Στις 29 Αυγούστου έπρεπε να πάμε στο πανεπιστήμιο για εγγραφή και για μπάσιμο από τους πρυτάνεις και λοιπούς εμπλεκόμενους. Ξεκίνησα στις 8 το πρωί από την οδό Χωράφια αριθμό Αγκάθια, αφού στις 9 ξεκινούσε. Βλέπετε, έμενα δίπλα. «Πόσες στάσεις Αλέκοοοο;;; Εννιά;;;». Αυτό έγινε ανέκδοτο μέχρι που έφυγα από εκείνο το πρώτο διαμέρισμα, για το οποίο θα μιλήσουμε μια άλλη μέρα. Βρήκα το χτήριο χωρίς μεγάλη δυσκολία, και απ’έξω απ’το χτήριο είδα μαζεμένους τους μελλοντικούς μου συμφοιτητές, κυρίως Εβραίους και Νορβηγούς, ανάμεσά τους (μάλλον όχι ανάμεσα, παράμερα) και τρεις Κύπριους και μία Κύπρια. Αναγνώρισα την Κύπρια λόγω του ότι γνωριστήκαμε λίγους μήνες πριν, στις εισαγωγικές εξετάσεις που δώσαμε στη Λεμεσό, και επειδή καταλάβετε που το χιλιόμετρο. Αναγνώρισα τους Κύπριους γιατί καταλάβουντε που το χιλιόμετρο. Η Θεόνη (η κύπρια) μας σύστησε με τους υπόλοιπους συμπατριώτες, τον Μιχάλη, τον Άντρο και τον Μίλτο.

 

Μπήκαμε μέσα σε μια αίθουσα διαλέξεων, κάτσαμε όλοι δίπλα δίπλα (εκτός απ’τον Μίλτο που ήταν αντικοινωνικός και πήγε κι έκατσε μόνος του – ή έτσι νόμιζε), και μας παραδόθηκε ένα χαρτί που έγραφε πάνω ένα Solemn Vow. Αυτό ήταν ένας όρκος παρόμοιος με αυτόν του Ιπποκράτη σε φοιτητικό edition, που μας γέμιζε με ευθύνες και άγχος. Και τον είπαμε όλοι μαζί με μια φωνή. Οι άλλοι βρίζανε «τι μαλακίες μας βάζουνε να κάνουμε» και εγώ συγκινήθηκα. Αντιλαμβάνεστε πως με αυτά τα άτομα αργότερα, δεν κάναμε και πολύ παρέα.

 

Σε κάποια φάση εκεί που κάθομαι ανέμελη και σκάω απ’τη ζέστη, κάποιος με χτυπάει στον ώμο και ζητά τη σημασία μου. Γυρίζω το κεφάλι και βλέπω μια χοντρούλα κοπελίτσα με πανέμορφο αγγελικό πρόσωπο η οποία με ρωτάει:  

         Συγγνώμη… Κύπριοι είστε;

         Ναι, εσύ;

         Ελληνίδα. Σας ακούω τόση ώρα, μιλάτε, μιλάτε («για δες ποια μιλάει» θα της έλεγα αν την ήξερα), και προσπαθώ να καταλάβω τι είσαστε! Στην αρχή νόμιζα πως ήσασταν Ισπανοί!

         Χαρ Χαρ Χαρ Χαρ! Μπα όχι… Ψυχία, εσύ;

         Νανάδα.

Έτσι γνώρισα τη Νανάδα μου. Με την οποία κάναμε παρέα για τον επόμενο μήνα, και για τον επόμενο χρόνο δεν χωνευόμασταν. Μετά τα βρήκαμε και έκτοτε δεν τα ξαναχάσαμε.

 

Λίγες σειρές πιο πίσω καθόταν ο Μίλτος δίπλα στον Γιώργο. Ο Μίλτος είναι Κύπριος, με βαριά προφορά σε συνδυασμό με βαριά φωνή, τις οποίες δεν μπορεί να κοντρολάρει, και που μόνο ένας έμπειρος της Κυπριακής διαλέκτου μπορεί να βγάλει νόημα από τα λεγόμενά του (αλλά ακόμα κι αυτό αμφισβητείται). Συν τοις άλλοις, είναι κλασικός φουσκωτός τύπος, μποντιμπυλταράς με βούλα, και με τρομαχτική φάτσα. Ο Γιώργος είναι ένα λεπτεπίλεπτο παιδί, ξανθό γαλανομάτικο, γόνος αστικής Αθηναϊκής οικογένειας, με γονείς, παππούδες, θείους, θείες, νονούς, νονές, σκύλους, σκύλες γιατρούς. Συλλογή γιατρών ένα πράμα.

 

         Πως σε λένε;

         Μίρτο.

         Πως;

         Μίρτο.

         Γιώργος. Κι από που είσαι… Μίρτο;

         Κύπρο.

         Εγώ από Αθήνα.

         Ρε φίλε, έshεις ιδέα ήντα λοής πάεις ιστην Moskva ter?

         Συγγνώμη, τι είπες;

         Ρε, ήντα λοής πάω στην Moskva ter? Εννά πιάω έναν σhύλλο που τζεικάτω τζαι ένι ξέρω ήντα λοής πάεις. Αρωτώ ποδά, αρωτώ ποτζεί, εν καταλάβουν τίποτε εγγλέζικα!

         Συγγνώμη, δεν θέλω να σε προσβάλω (φοβάμαι μην τα πάρεις και με κάνεις κιμά), αλλά δεν καταλαβαίνω τι μου λες.

         Ε μάχουμε τόσην ώρα να σου εξηγήσω, εν καταλάβεις;;

         Τι;;; Ρε φίλε, πες το στα αγγλικά να συνεννοηθούμε!

         Do you know how to go to Moskva ter?

         Moskva ter?

         Yes. Άι αμ μπάιινγκ ε τογκ φρομ δέαρ εντ άι τόουντ νόου χάου ττου κόου. Αι άσκ χίαρ, αι άσκ δέαρ, νόου πότι αντερστά ίνγκλισh.

         No, sorry. I have no idea 

         Ok then, thank you. 

 

Simply splendid!

10 Comments leave one →
  1. 08/06/2007 12:36

    έχω λιώσει στο γέλιο, λέμε! καρ καρ καρ!!

    σου χω και χειρότερο. εγώ πέτυχα ένα μπουλούκι Κυπραίους δαμέ απέναντι τσε ενόμισα πως εμιλούσασι τούρτσικα!! καλό, ε??? και υποτίθεται πως τα ψιλο (χοντρο) κατέχω κιόλας!

    άλλα κόμμεντς:
    περί ουράς και υπομονής, oh, dear! welcome to Central Europe! για την ακρίβεια μόνο στη Μεσόγειο είμαστε έτσι. Όλος ο υπόλοιπος πλανήτης είναι σαν αυτούς. Και οι Ούγγροι και οι Ελβετοί, και οι Γάλλοι και οι Βέλγοι και οι Γερμανοι… Για να μην μιλήσω για Σκανδιναβία… η απόλυτος γαλήνη!

    Τώρα, σόρυ κιόλας, κακία θα πω, αλλά είσαι ΙΔΙΑ καλός μου; Μεγάλη η Βουδαπέστη; ΜΕΓΑΛΗ Η ΒΟΥΣΑΠΕΣΤΗ??? μια σταλιά είναι καλέ!
    Μιαν Αθήνα την ξέρεις; Ένα Παρίσι; Ενα Λονδίνο; Αυτά είναι μεγάλα!

    αλλά βέβαια, εσείς στην Κύπρο το κάνετε ζήτημα για να πάτε από Λάρνακα Λευκωσία -πώς να μην σας φανούν μεγάλοι όλοι οι άλλοι τόποι!
    (ο καλός μου θεωρεί τις Βρυξέλλες τερατούπολη!!! το χωρίο!)

  2. 08/06/2007 13:01

    h budapesth einai megalh apo apopsh ektashs,oxi apo apopsh plh8ysmou.2 ekatommyria einai oloi ki oloi oi katoikoi alla einai sxetika araiokatoikhmenh.opotan an ksekinas apo thn mia akrh ths polhs na pas sthn allh san foithths safws sou fainetai terastia.se poleis,mhtropoleis pou anaferese p.x londino,parisi ktl ekei den exeis thn pi8anothta na antilhf8eis kan thn ektash ths giati se arketa shmeia apla den 8a pas pote ma pote sth zwh sou…
    parepiptontws exeis shnanthsei pollous kyprious pou to kanoun 8ema to leukwsia-larnaka?apo periergia rwtaw?

  3. psychia permalink
    08/06/2007 14:42

    Νιώθω καλυμμένη🙂

  4. 09/06/2007 09:42

    Σε κάποιον που έρχεται από κάποιο νησί που η μεγαλύτερη απόσταση που μπορούσε (μέχρι πρότεινος) να διανύσει, είναι περίπου 2 ώρες με το αυτοκίνητο, σχεδόν οποιαδήποτε ευρωπαϊκή πόλη μπορεί να φανεί τεράστια, πόσο μάλλον η Βουδαπέστη. Πάντως εμένα η Βαρκελώνη μου φάνηκε μεγάλη σε έκταση (αν βάλεις μέσα και τα προάστεια της).

  5. 09/06/2007 11:00

    Lithika sta gelia me ton dialogo🙂

    Nostalgikh h diathesh alla to xiumor… axalinoto.

    Ki ego dianio tis teleutees mu meres sthn eksoria tu Adam.

    Se efxaristo therma gia tis efxes, na eise kala.

    Filia🙂

  6. JustAddWater permalink
    09/06/2007 18:20

    HeHe:p Peristatiko pou mou etixe tis protes meres mou stin Boudapesti.

    Mpaino sto Spar supermarket me skopo na agoraso allantika.

    -Hello, do you speak english?
    -Nem. (me ifos les evrisa tin mana tis)
    -Hmm. Me want ham
    – Nem iertem (den katalavo ti laleis)
    -Ham, sandwich ?? Pork?
    – Nem iertem (den katalavo ti laleis)

    kai tote min antexontas allo..

    -Ham, pork quik quik quik

    kai i apantisi tis…

    -aaaaa, sonkas🙂

  7. 10/06/2007 11:30

    Ελπίζω να υπάρξει και συνέχεια….αγωνιώ!

  8. psychia permalink
    10/06/2007 15:43

    Όχι συνέχεια.. αυτοτελείς συνέχειες🙂

  9. themanbehindthewall permalink
    11/06/2007 09:31

    ρε γιατρέ, βάλε τζιε καμιά διαφήμιση .
    αφους πουλά το πράμα

    καλή η πινελιά σου σε ένα ανιαρό μέχρι τώρα καλοκαίρι

  10. 14/06/2007 10:18

    mc, ναι μπόλικους για να πω την αλήθεια…

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: