Skip to content

Ένα Κεφάλαιο Κλείνει

01/06/2007

Η νύχτα πριν την τελευταία μου εξέταση, δεν ήταν όπως τις άλλες παραμονές εξετάσεων. Όχι μόνο δεν είχα κανένα άγχος, ήμουν μες την τρελή χαρά! Είχα αφηνιάσει και δεν μπορούσα να σταματήσω να μιλώ και να κάνω πλάκες. Είχα στο μυαλό μου πως «αύριο τελειώνω το πανεπιστήμιο, αύριο θα είμαι ένα βήμα πριν το πτυχίο!». Το θεωρούσα ηλίθιο να αγχώνομαι, ήμουν πολύ καλά προετοιμασμένη, και στη χειρότερη, αν τράβαγα κανένα θέμα κουλό, θα έβαζα τα δυνατά μου και δεν θα άφηνα κανέναν εξεταστή να μου στερήσει το τέλος των ακαδημαϊκών μου χρόνων. Αυτό το αίσθημα μου ήταν εντελώς πρωτόγνωρο! Και όσο περισσότερο το έβαζα στο μυαλό μου, τόσο περισσότερο αφηνίαζα! Κοιμήθηκα σχετικά εύκολα στις 1 το πρωί.

 

Η εξέταση ήταν στις μία το μεσημέρι. Ξύπνησα στις 6:30 γιατί είχα πολλά να κάνω πριν την εξέταση. Αρχικά έπρεπε να πάω στην άκρη της γης, στην Βούδα, στην εξοχή, στο βουνό, για να πάρω το index μου από ένα νοσοκομείο, γιατί το χρειαζόμουν για την εξέταση. Στις 8 και κάτι ήμουν εκεί. Στις 9:30 ήμουν σπίτι. Στον δρόμο (στο μετρό, στο άλλο μετρό και στο λεωφορείο), διάβαζα τις σημειώσεις που είχα κάνει για γρήγορη επανάληψη. Αυτό συνεχίστηκε και στο σπίτι μέχρι τις 12:30. Διακόπηκε 2 φορές. Μία από την συμφοιτήτρια και φίλη μου που θέλησε να με συνοδέψει στην εξέταση, και μία δεύτερη από την κολλητή μου που επίσης ήθελε να με συνοδέψει στην εξέταση. Λέω και γω στη μάνα μου: «Δεν έρχεσαι κι εσύ να γίνουμε πολλές;»

 

Έβαλα το κουστούμι μου (έτσι πάμε στις εξετάσεις, σαν να κάνουμε αίτηση για δουλειά), βάφτηκα ελαφρώς γιατί η μάπα μου από την ταλαιπωρία και την αϋπνία του τελευταίου μήνα, δεν παρουσιαζόταν χωρίς σοβάτισμα, συνάντησα το χαρέμι μου κάτω απ’το σπίτι, και 5 λεπτά μετά καταφτάσαμε στο νοσοκομείο της γυναικολογίας. Εντός ολίγων λεπτών κατέφθασε και ο βοηθός εξεταστής ο οποίος μας υπέδειξε την αίθουσα της εξέτασης και μας έμπασε μέσα, τους 5 που θα εξεταζόμασταν. Η μάνα μου δεν αντέχει να μας βλέπει να πηγαίνουμε σαν ζώα στη σφαγή, οπότε σαν αρχηγός του χαρεμιού παρακάλεσε τις φίλες μου να πάνε να κάτσουν έξω στον κήπο, να πιούνε κανένα καφέ, να τις δει λίγο ο ήλιος.

 

Ο βοηθός μάζεψε τα index μας και τα χαρτιά που επιβεβαίωναν τις 5 εβδομάδες πρακτικής μας σε γυναικολογικό τμήμα, και μας παρότρυνε να διαλέξουμε ένα θέμα από δύο στοίβες θέματα που ήταν μπρούμυτα πάνω στο τραπέζι (ένα γυναικολογία και ένα μαιευτική). Ευτυχώς το κουλό μου δεν τράβηξε κουλά, αλλά στρωτά και όμορφα θέματα. Μεταξύ μας, 3 ήταν τα κουλά θέματα (από τα 120) που δεν ήθελα σε καμία περίπτωση να μου πέσουν, όμως ξέροντας την συχνότητα του πόσες φορές στο παρελθόν, αυτά που δεν ήθελα αυτά τράβαγα, η αλήθεια είναι πως αυτά περίμενα να τραβήξω. Μόλις τα διάβασα είπα από μέσα μου «Έχετε γεια βρυσούλες, λόγκοι, βουνά ραχούυυυλες», και καθώς κουνιόμουν ρυθμικά στον σκοπό που είχα μες το κεφάλι μου, ένα χαμόγελο από το ένα αυτί ως το άλλο κάλυψε το πρόσωπό μου.

 

Έχουμε λίγη ώρα να τα προετοιμάσουμε, και καταφθάνει ο εξεταστής. Ένας ψηλός, γεροδεμένος άντρας, γύρω στα 60, με άσπρα μαλλιά και μία ελαφριά καράφλα, μας είπε «Good day» με μεστή φωνή. «Who will go first?». Πετάγομαι και γω σαν την πορδή και προσφέρομαι. «Άντε να τελειώνουμε». Ξεκινάω να μιλάω για το πρώτο μου θέμα, μου έκανε και μερικές ερωτήσεις για να δει αν κόφκει ο νους μου, και πριν καν το τελειώσω μου λέει «Okay, okay, thats great! Next topic please!». Το δεύτερο θέμα κύλησε με την ίδια ευκολία όσο το πρώτο. Ρωτάει τον βοηθό του, «So, what grade do you think we should give her?». «Μ μπουχ». Ο βοηθός είχε κουρώσει στην καρέκλα του, και είχε πάρει μια στάση σώματος, σαν να προσπαθούσε να αμυνθεί, σαν να έλεγε «Μη, μη με κοιτάς, αίμα κυλάει απ’τα μάτια που σου’χω χαρίσει». «Come on! Do you have any other questions for her? (μίλα ρε γαμώ το κέρατό σου!)» Μετά βίας έγνεψε πως «Όχι». Μεταξύ μας μια ελαφρά καθυστέρηση μου φάνηκε πως την είχε. Γυρνάει ο εξεταστής σε μένα και λέει «You get a five. Congratulations!».

[Το πέντε είναι η ψηλότερη βαθμολογία]

 

Έκαμα του μιαν ττόκκα [χειραψία] που τράνταξε το χτήριο. Βγήκα από την αίθουσα και καυχιόμουν στις νοσηλεύτριες πως «ΤΕΛΕΙΩΣΑ! ΤΕΛΕΙΩΣΑ! ΕΙΜΑΙ ΓΙΑΤΡΟΣ! ΕΙΜΑΙ ΓΙΑΤΡΟΣ!». Αντιλαμβάνομαι πως το χαρέμι μου έχει βγει στην αυλή και πάω να τις συναντήσω. Οι χαρές και τα πανηγύρια δεν είχαν σταματημό. Ήταν τόσο ευτυχισμένες αυτές οι στιγμές! Της μάνας μου νομίζω πως της έφυγε λίγο πισhί [κατουρηματάκι].

 

Το δώρο που έκανα στον εαυτό μου ήταν πως πήγα στον θεό τον κομμωτή μου, έβαψα τα μαλλιά μου και πλέον δεν έχω τρία μέτρα ρίζα, ο shampoo boy μου έκανε μασάζ στο κεφάλι μου για τουλάχιστον 20-25 λεπτά, και ο θεός ο κομμωτής μου, μου έκανε ένα εξτρήμ κούρεμα που θα κάνω λίγες μέρες να συνηθίσω. Κοιμήθηκα απ’τις 9 για 10 ώρες, έστρωσα δερματάκι. Στις 7 το πρωί πετάγομαι αγχωμένη σκεφτόμενη «Πω πω τι ώρα είναι;!;!;!» Κοιτάω το ρολόι «Α, είναι νωρίς ακόμα, έχω ώρα… Ώρα για τι;; Δεν έχω διάβασμα! Έχω διακοπές για λίγες μέρες!»

 

ΤΕΤΕΛΕΣΤΑΙ

 

 

14 Comments leave one →
  1. 01/06/2007 09:39

    eeep!
    Ta 8erma mu sugxaritiria!!
    protinw na kameis k alla dwra sto eayto su!
    :))))

  2. 01/06/2007 10:32

    Μπραβό!!!!!!😀

  3. roam365 permalink
    01/06/2007 11:10

    mashalla😛 Ta sigxaritiria mou. You ll make a great doctor (hopefully!).

  4. 01/06/2007 14:35

    Τώρα δηλαδη η υγεία κάποιον είναι στα χέρια σου ή είναι νωρίς για πανικό;

    εχεχεχεχε

  5. 01/06/2007 14:35

    κάποιων;

  6. themanbehindthewall permalink
    01/06/2007 14:50

    well done κορασσία , θύμισμε να σου τζιεράσω μια κεο όταν ερτεις στο νησί

  7. 01/06/2007 18:38

    μπράβο, μπράβο, συγχαρήκια!!

    πέρνα κι από το Βέλγιο να σε κεράσω μια Westmalle!!

  8. 02/06/2007 15:03

    Ρε συ, το ότι έχω και γω συγκινηθεί μαζί με τη μάνα σου είναι φυσιολογικό τώρα…..; ΚΑΛΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ γιατρέ μου!

  9. 02/06/2007 18:02

    ante giatre mou, na erxesai na mas kourareis pou kai pou

  10. 02/06/2007 20:13

    San palia apofoitos tou semmeleweis pou antilamvanete thn talaipwria ths ypo8eshs…xilia bravo kai sygxaritiria!!!epanalamvanw oti se perimenoume sto vorra:)))

  11. 04/06/2007 19:10

    συγχαρητήρια!!

    υγ δεν τραβάς για ειδικότητα μια πλαστική χειρουργική? Αχρείαστη …δεν θα ναι!

  12. psychia permalink
    04/06/2007 23:42

    @shashoura
    S’euxaristo poly! Ekana akoma 1-2 dwrakia, ekana! Apla auto htan to pio simantiko!

    @Astero
    Afxaristooo!!

    @roam
    Euxaristo poly! I surely hope so too. I believe I will.

    @Agrino
    En nwris en nwris! Alla kalou kakou efodiastou me ta agxolytika sou dioti se ena mhna 8a einai🙂

    @themanbehindthewall
    Euxaristo! It’s a date!

    @Krotkaya
    Opos fainetai esena ego tha se keraso. KEO (otan h geush… milaei)🙂

    @Apothnedra
    Poso glykia eisai! S’euxaristo poly, na eisai kala sou euxomai!

    @zappa
    Euxaristo kale mou! Axriasth na eimai! (Ki as pe8anw apo asitia)

    @MC
    Se euxaristo para poly. Shmainei polla pou to les esi🙂

    @tsaperdona
    Kalws orises kai s’euxaristo poly! H plastikh den einai gia mena. H den eimai ego gi’authn. Den exei kai pollh shmasia🙂

  13. 12/06/2007 08:35

    συγχαρητήρια ψωνάρα.. τζαι ό,τι καλύτερο σε όσα έπονται.

  14. 12/06/2007 12:14

    Τα συγχαρητήριά μου! Καλή συνέχεια!

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: