Skip to content

Φοβου την Άνοιξη!

17/04/2007

Έχει έρθει για τα καλά η άνοιξη εδώ στη Βουδαπέστη, και την έχει λούσει με χρυσαφιά ομορφιά. There is nothing like Budapest in the spring.

Οι κοπελίτσες φοράν τα χοτ σορτσάκια και τα αμάνικα φανελάκια, και οι άντρες τρακάρουν με τις
κολώνες. Εμφανίζονται κι από κει που είναι κρυμμένοι ωραίοι, περιποιημένοι άντρες, και οι κοπέλες παθαίνουν ντελίριο από το overdose. Ο έρωτας είναι στον αέρα, και παρ’όλο που κάνει ρεύμα, κανείς δεν προσέχει. Συνεχίζουν να είναι ντυμένοι στα αέρινα και ντυμένες στα λειψά.

Ανθίζουν τα δέντρα και τα σπαρτά, και έρχονται οι αλλεργίες που με ξυπνούν από το χάραμα, λες και δεν έχω άλλη δουλειά να κάνω πρωινιάτικα από το να φτερνίζομαι απανωτά καμιά δεκαριά φορές. Αυτό είναι που εννοούν όταν λένε “με έπιασε στον ύπνο”!

Έρχονται τα χελιδόνια, αυτά τα θαυμαστά πουλιά, και έρχονται και οι νυχτερίδες, οι σφήκες, οι μέλισσες, οι αλογόμυγιες, τα ελικοπτεράκια κι όλα τα άλλα ζουζούνια και τρωκτικά που μόλις τα δω που κόβεται ο σπόρος.

 

Γράφω αυτό με την ευκαιρία του ότι μόλις χέστηκα πάνω μου.

Μετά που ξύπνησα από 8 φτερνίσματα, 4 στον ύπνο, και 4 στον ξύπνιο, και καθώς χτυπούσα τη φραπεδιά μου τραγουδώντας το “O-bla-di, o-bla-da, life goes oooooOOOON, nananana life goes on“, ακούω ένα μπζζζζζζζζζζζζζζζζ. Δεν γυρίζω προς το μέρος του παραθύρου εκτελώντας τον στρουθοκαμηλισμό “Μέχρι να το δω, δεν υπάρχει”. Συγκεντρώνομαι. Δεν είναι το μπζζζζ της αλογόμυγας αυτό. Εκείνο δεν είναι συνεχόμενο, ούτε τόσο λεπτεπίλεπτο, είναι βαθύ και διακεκομμένο γιατί οι αλογόμυγες είναι ηλίθιες και κουτουλάνε ξανά και ξανά στο τζάμι. Αν δεν είναι αλογόμυγα είναι κάτι πολύ χειρότερο, σκέφτηκα έντρομη. Με την άκρη του ματιού μου το διέκρινα. Ούτε στο χρώμα έμοιαζε με αλογόμυγα, ήταν ποιό ανοιχτόχρωμο, και σαφώς μεγαλύτερο, ήταν, ήταν, ήταν ΜΙΑ ΣΦΗΚΑ ΝΑ!

Προσοχή: Έχουμε να κάνουμε με έξυπνο εχθρό που οπλοφορεί!

Έμεινα να την κοιτάω με νόημα, δείχνοντας της το άνοιγμα του παραθύρου, μπας και το’πιανε και την έκανε με ελαφρά φτερουγίσματα. Τζίφος, ακάθεκτη. Τραβήχτηκα έξω απ’την πόρτα και την έκλεισα πίσω μου για να σκεφτώ.

Αρχικά πρέπει να σταματήσω να χτυπάω το φραπέ. Σταμάτησα. Πω πω αφρό που πέτυχα…! Μπράβο, μπράβο, πάντα τέτοια! Τώρα πρέπει να αφήσω το φραπετίρι και το ποτήρι στο τραπέζι της κουζίνας. Η κουζίνα, εκείνο το μακρόστενο δωμάτιο που είναι πίσω από την κλειστή πόρτα; Που στο βάθος έχει ένα παράθυρο που είναι μια σφήκα ΝΑ; Πω πω τρόμος!

Είμαι μέσα στην κουζίνα. Ακουμπάω ποτήρι και φραπετίρι στον πάγκο που ήταν πιο κοντά στην πόρτα και μακριάαααα απ’το παράθυρο, ή αλλιώς την εμπόλεμη ζώνη. Προνόησα, για να μην κάνω καμιά απότομη κίνηση σε περίπτωση πανικού (κούτσικη η πιθανότητα αυτού αλλά λέμε τώρα), και στην προσπάθεια μου να διαφύγω του αιμοβόρου κτήνους, να έπαιρνα το ποτήρι με το φραπέ μαζί μου, να έπεφτε κάτω γινόταν χίλια κομμάτια, να γέμιζε το πάτωμα και οι πάγκοι φραπέ, να γλίστραγα και καθώς πήγαινα να πέσω να πιανόμουν από τον πάγκο και ξαναγλίστραγα, και τελικά καθηλωνόμουν με τον κώλο στο πάτωμα, με το κτήνος να πετάει αμέριμνο πάνω απ’το κεφάλι μου, σαν την άλλη φορά. Αυτή τη φορά μπορεί να μην είμαι τόσο τυχερή και να κάτσω πάνω στον σπασμένο κώλο του ποτηριού αντί στα θρύψαλα.

Προσέξτε τώρα την αρχιτεκτονική του παραθύρου. Η σφήκα εβρίσκετω πάνω – πάνω αριστερά. Σαφώς μακριά από την μοναδική έξοδο, κάτω οριζοντίως.

1.jpg

Ιδέα!! Θα τραβήξω την πολύχρωμη κουρτίνα, έτσι ώστε να φοβηθεί και να κινητοποιηθεί προς την λευτεριά. Στο μεταξύ Αυτή θα είναι αποκλεισμένη από το υπόλοιπο σπίτι, και με αυτόν τον τρόπο αυξάνονται οι πιθανότητες να βρει (διακοπή σκέψης: την παλιομπίπ πήγε πάνω-πάνω δεξιά, όχι, όχι, συμφοράααα) την γαμημένη την έξοδο και να πάει στο διάολο γιατί δεν την θέλω μες το σπίτι μου!!!!!

2.jpg

Ψυχραιμία, δεν είναι ώρα για υστερίες τώρα, το σχέδιο πρέπει να εκτελεστεί στην εντέλεια. Με τα νέα δεδομένα, αν η κουρτίνα δεν τραβιόταν μέχρι τέλους, αυτή θα μπορούσε να διαφύγει του κινδύνου πηγαίνοντας εντός της κουζίνας και όχι εκτός του παραθύρου! Συν τοις άλλοις, η κουρτίνα θα έκλεινε την έξοδο! Και τότε θα επέρχετω η συμφορά……..

Σκέφτομαι επίσης, ότι αν είναι αληθινή η ιστορία με τον Άγιο (που είμαι πολύ ταραγμένη για να θυμηθώ το όνομά του), που ήταν τόσο ήρεμος και περπατούσε στο δάσος και όλα τα ζώα και τα έντομα τον ακολουθούσαν χωρίς να του επιτίθενται, τότε Αυτή θα μπορούσε λογικά να νιώσει τις επιθετικές μου διαθέσεις και να μην καταφέρω να την πιάσω στον ύπνο. Οπότε ψυχραιμία!

Κάνω ένα βήμα. Κάνω και δεύτερο. Ψυχραιμία είπα!! Φτάνω κοντά στο παράθυρο. Ελίσσομαι, μια που είμαι και γαμώ τις αθλήτριες στίβου, πιάνω την κουρτίνα από όσο πιο ψηλά γινόταν, και την τραβάω με πολύ περισσότερη δύναμη απ’όση χρειαζόταν προς τα δεξιά.

Retreat! Retreat! Mission failed! Mission failed!

Πίσω στη βάση μου, στην πόρτα. Γαμώτο πρόσεχε ρε Psychia, ντε και καλά να το χύσεις το φραπέ!! Αντίκρισα το εξής:

3.jpg

Τουλάχιστον την κάλυψα και συγχύστηκε λίγο. Πρέπει να αναλάβω δράση πριν συγχυστεί πολύ και βρει το πέρασμα προς την κουζίνα. Πρέπει να τραβήξω την κουρτίνα να κλείσει τελείως. Βαθιά αναπνοή. Φύγαμε.

Σραααακ.

untitled3.jpg

Mission accomplished.

Τώρα χρειάζομαι αλκοόλ. Ξέρετε πόσο κουράγιο χρειάστηκε για να πάω πίσω στην κουζίνα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα για να βγάλω τις φωτογραφίες; Και παρόλο που έλεγξα την κουρτίνα όσο καλύτερα γινόταν (χτυπώντας την με την κουτάλα) πριν την ανοίξω, όταν την άνοιξα, βρήκα το αιμοβόρο τέρας πάνω στην κουρτίνα μου, κοντά στο χέρι μου!!! Δεν άντεξα, πήρα το Raid και Την ψέκασα. Μα δε θα με πεθάνεις εσύ!! Λυπάμαι μα δεν έχω το κουράγιο να βγάλω φωτογραφία το πτώμα της. Πρέπει να αρκεστείτε στον λόγο μου.

Κατά τ’άλλα η άνοιξη είναι η αγαπημένη μου εποχή. Τελικά είμαι μεγάλος μαζόχας.

12 Comments leave one →
  1. Αμαρτωλή permalink
    17/04/2007 14:38

    Είσαι πολύ φρικαρισμένο τυπάκι δόκτορ!
    Καλώς σε βρήκα!

  2. 17/04/2007 14:46

    Με τέτοιες νεοαποκτηθείσες ικανότητες σε Home war tactics (κατά το urban war tactics)πρέπει να σε έχουν υπόψη πλέον,για να σε χρησιμοποιήσουν από κρατικές υπηρεσίες σε περιπτώσεις κρίσεων.Ξέρωντας τις κανονικές σου αντιδράσεις σε περιπτώσεις εμφανίσεως αγνώστου ταυτότητος εντόμων (ειδικά σε περιοχές με νερό,όπως πισίνες ;))η περιπέτεια σου αυτή και η επιτυχία της αποστολής είναι άθλος.Bonus η επιτυχημένη extra αποστολή να κρατήσεις και φωτογραφικό υλικό παράλληλα.Εύγε!

  3. 17/04/2007 15:17

    Καλησπέρα Doctor, ελπίζω να μην τρομοκρατηθείς από το όνομά μου! Η περιγραφή σου ήταν απολαυστική! Κανονικό ρεπορτάζ σε πεδίο μάχης. Μήπως να σε προτείνουμε στο MEGA;

  4. 17/04/2007 16:21

    @Αμαρτωλή
    Φρικαρισμένο τυπάκι ε; Χρόνια τώρα!
    Καλώς όρισες🙂

    @ΑνΤώνυμους
    Φοβερή δεν ήμουν;; Νιώθω πολύ περίφανη για τον εαυτό μου! Εγώ και ο Jack του 24 ήμαστε. χα χα χα

    @LikeToBite
    Τι να τρομοκρατηθώ, αν έχει κάποιον που του αρέσει να δαγκώνει, αυτή είμαι εγώ. Είμαι γνωστή φαγάνας.🙂
    Πολύ με υποτιμάς πάντως. Εγώ σκεφτόμουν Discovery και συ μου λες για MEGA..!
    Καλώς όρισες κι εσύ🙂

  5. vasilis permalink
    17/04/2007 19:55

    …telhka an deis pontiko ti tha ginei?

  6. 18/04/2007 07:56

    Το ότι η Ψυχιά είναι φρηκαρισμένη, είναι αντιλιπτόν λόγω μελοντικού επαγγέλματος.

    Το ότι έχει και τα φόντα να μπει στην ctu (counter terrorism unit) είναι κάτι το καινούργιο…….

  7. 18/04/2007 15:44

    “Έχουμε να κάνουμε με έξυπνο εχθρό που οπλοφορεί!”

    LOLLLL!

    Ο Βασίλης γιατί σε τρομοκρατεί;

    Έχω χειρότερο. Βράδυ, ολομόναχη, όταν έμενα στην Ελβετία, μπάινω στην κουζίνα και βλέπω ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ένα τέρας με έξι πόδια -ίσως και περισσότερα, δεν θυμάμαι- και μήκος περί τα 10 εκατοστά. Δεν ξέρω τι ήταν ξέρω πως το διέλυσα κυνηγώντας το με την σφουγγαρίστρα, αλλά μαζί με αυτό διέλυσα και ένα φωτιστικό αξίας 100 φράγκων (75 ευρώ)-το οποίο ανήκε στο διαμέρισμα και μετά έπρεπε να το πληρώσω.

    Πολύ ακριβά μου κόστισε η δολοφονία…

    Ως γνωστόν κανένα πλάσμα δεν είναι του θεού, αν έχει πάνω άπό 4 πόδια. Είναι του διαβόλου!

  8. 18/04/2007 16:22

    I want that they forgive me for my errors
    thank you

  9. vasilis permalink
    18/04/2007 18:02

    Кроткая mallon prepei na dolofwnhses ena ekseretika spanio eidos metallagmenhs alizauras ….

  10. 18/04/2007 19:33

    Βασίλη, να νιώθω τύψεις για την οικολογική καταστροφή που προκάλεσα; ε, νιώθω λοιπόν!

  11. 19/04/2007 20:25

    χα χα χα κυνηγούσες τη σφήκα, έβγαζες και φωτογραφίες χα χα χα χα

Trackbacks

  1. Φοβού την Άρρωστη « Dr. Ψωναρα’s Corner

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: