Skip to content

Μαμά Γερνάω (μέρος 3ο)

20/03/2007

Αν συγκρίνω τα χρόνια της δικής μου εφηβείας με αυτά που περνάνε οι έφηβοι των τελευταίων έξι τουλάχιστον χρόνων, δε ξέρω ρε παιδιά αλλά νιώθω πως εμείς ήμασταν σαν τα ούφο να το πω, σαν τα γκαβά να το πω, σαν να-μη-σου-τύχει να το πω… Μια κοπέλα σήμερα σ’αυτές τις ηλικίες, μοιάζει με πουλί του παραδείσου, με μαλλί κομμωτηρίου και ανταύγειες, με μπλουζίτσα «η συνηθισμένη», τζιν – κολάν και τακουνάκι. Η υποφαινόμενη σ’αυτές τις ηλικίες, έμοιαζε με στρουθοκάμηλο, με καστανόξανθο μαλλί του σκιάχτρου, με φανέλα της Green Peace, τζιν – μπιτζάμα και άρβυλο.

 

Αυτή σα να βγήκε από το λόττο, εγώ σαν ανάποδο γαμώτο.

 

Θα μου πεις τώρα και συ, τι κόλλημα έχεις φάει καλέ Μάμμα με τις φορεσιές που κυκλοφορούν. Και σου εξηγώ αγαπητέ αναγνώστη, πως κατά τη γνώμη μου, η σύγκριση του πως ντυνόμασταν εμείς τότε και οι έφηβοι σήμερα, δείχνουν μια μεγάλη διαφορά μεταξύ των δύο γενιών στο πόσο «βολεμένοι» είναι, πόσο «καλά την έχουν», όχι απαραίτητα οικονομικά. Δείχνουν πόσο καλυμμένοι είναι όσον αφορά τα υλικά αγαθά. Αγαθά τα οποία εμείς είχαμε σε δεύτερη μοίρα και τώρα ήρθαν σε πρώτη.

 

Δε φταίνε αυτοί. Άμα από τα 12 σου αποκτάς το τελευταίο μοντέλο κινητού, στα 14 σου τα καινούρια Dior γυαλιά, στα 18 σου καινούριο σπορ αμάξι των 15χιλιάδων λιρών, στη ζωή σου δεν έχεις ακούσει ποτέ τη λέξη «Όχι», τότε αυτόματα τα υλικά αγαθά γίνονται προτεραιότητα, και αυτό φαίνεται πρώτα πρώτα από τον τρόπο ντυσίματος. Θα μου πεις φταίνε οι γονείς που δουλεύουν και δεν έχουν χρόνο για να προσφέρουν στα παιδιά τους ποιότητα, έτσι εξαγοράζουν την αγάπη τους με την ποσότητα. Διαφωνώ. Και οι δικοί μας γονείς δουλεύανε. Κάτι άλλο έχει αλλάξει. Δεν έχω σκοπό να επιρρίψω ευθύνες σε κανέναν.

 

Από ένα σημείο και μετά, ο καθένας έχει την ευθύνη του εαυτού του.

 

Έξι με τέσσερα χρόνια πριν

Μου πήρε δύο χρόνια από τη μέρα που πάτησα το πόδι μου στην φυσούνα του αεροδρομίου της Βουδαπέστης, για να κάνω την αναγνωριστική μου. Ο κύκλος των Κυπρίων φοιτητών ήταν ακόμη μικρότερος, γύρω στα 350 άτομα σε σχέση με τα 500 του σήμερα. Μια τεράστια πλειοψηφία εκ των οποίων, γένους αρσενικού. Όταν λέω τεράστια εννοώ περί του 85%.

 

Αυτή η μεγάλη αναλογία αντρών στην κάθε κοπέλα, θα μπορούσε να ήταν και θετικό για τις Κυπρίες, αν ήμασταν άλλη ράτσα. Αντ’αυτού, αυτό που υπερίσχυε ήταν το πόσο πολύ προσεκτική έπρεπε να ήταν η κάθε μία, έτσι ώστε να μην είναι το κύριο αντικείμενο σχολιασμού την επόμενη μέρα, από τους περίσσιους άντρες. Προσεκτική σ’αυτή την περίπτωση σημαίνει καταπιεσμένη.

 

Προσέξτε να δείτε: Στις πρώτες μου εξόδους clubbing, καμία εκ των λιγοστών κοπέλων δεν χόρευε. Δηλώνω περήφανα ότι ήμουν η πρωτοπόρος σ’αυτό το θέμα. Γρήγορα κυκλοφόρησε και η ρετσινιά γύρω απ’το όνομα μου. Εφόσον χόρευα με άντρες, ήμουν εύκολη. Εφόσον έπαιζα τάβλι με άντρες, ήμουν πανεύκολη. Εφόσον ήμουν εύκολη ήμουν σχολιάσιμη. Εφόσον είχα και μια κολλητή που βοηθούσε ανελλιπώς στο σπίλωμα, ήμουν τοπ και μοναδικό πολλές φορές θέμα στη λίστα. Εφόσον οι γυναίκες δε χορεύανε, και ούτε έρχονταν στον καφενέ να παίξουμε τάβλι, είχα καμία άλλη επιλογή εκτός από τους άντρες; Μπρος γκρεμός και πίσω γκόμενοι.

 

«Μην είσαι τόσο φιλική, παρεξηγείσαι

Αλίμονο!

 

Δεν μπορούσα να καταλάβω ούτε γιατί δεν χορεύανε οι κοπέλες, ούτε γιατί εγώ παρεξηγιόμουν. Βλέπετε, ήμουν τόσο βόιδι, που μου πήρε έναν ολόκληρο χρόνο να κάνω την σύνδεση. Σαν τον κερατά, έμαθα τελευταία απ’όλους για την ύπαρξη της ρετσινιάς.

 

Επειδή δε σου μένει το όνομα άμα δεν έχεις τη χάρη, και the truth always shines!!! (και όχι, δεν χρειάστηκε να μείνω παρθένα μέχρι τα 25 μου), αποφάσισα να μην ακολουθήσω την πάρα πάνω συμβουλή, αλλά να ξεκινήσω τη φεμινιστική επανάσταση (και όχι, παρθένα φεμινίστρια δε λέει). Στα 2 χρόνια χορεύαμε όλες. Ακόμα και εκείνες που φοβόντουσαν το τι θα πουν οι Κυπρέοι, πιο πολύ απ’το τι θα τους πει ο εαυτός τους, χτυπιόντουσαν σαν τα χταπόδια στις κολασμένες πίστες.

 

Ζήτω το καφενείο της Χαράς!

 

Τέσσερα με δύο χρόνια πριν

Άτομα από όλες τις πολιτικές κατευθύνσεις ανάστησαν την πεθαμένη ΦΕΚΟΥ και την μετονόμασαν σε ΦΕΚΟ. Ξεκίνησαν οι οργανωμένες εκδρομές, τα πασχαλινά διήμερα, τα πάρτι, τα τουρνουά, και πολλές άλλες φοιτητικές εκδηλώσεις. Οποιαδήποτε φοιτητικά προβλήματα λύνονταν μέσω της ΦΕΚΟ. Παράλληλα η Προοδευτική Κ.Φ διοργάνωνε τις μπουάτ, που ήταν πρωτοποριακές στο ότι η Πρωτοπορία συμμετείχε ανελλιπώς. Ακόμα, ανεβήκανε τρεις θεατρικές παραστάσεις, η τελευταία που έγινε πέρσι, σχεδόν επαγγελματική. Σχεδόν είπαμε. Να! Δείτε και το ερασιτεχνικό τρέιλερ του DVD (το κατά δύναμη)!

 

Όλα αυτά φέραν τους φοιτητές πιο κοντά, και για κάποιο λόγο, τους έκαναν πιο καλοσυνάτους, πιο άνετους. Μάλλον επειδή είχαν κάτι να κάνουν.

 

Δύο χρόνια πριν μέχρι σήμερα

Έχει ήδη αρχίσει να αναχωρεί σιγά – σιγά η γενιά αυτή. Αυτό λόγο του ότι δεν είναι όλοι οι φοιτητές μαζόχες να σπουδάζουν ιατρική, έτσι οι σπουδές τους κρατούσαν δύο (αυτοί του ΑΤΙ) ή τέσσερα χρόνια.

 

Οι νεότεροι, ερχόμενοι από το σημερινό backround της Κύπρου (σαν να βγήκαν από το λόττο), δεν ενδιαφέρονται να συνεχίσουν αυτά που οι προηγούμενοι ξεκίνησαν. Το γιατί κατά τη γνώμη μου είναι απλό: Γιατί δεν έχουν να κερδίσουν απολύτως τίποτα υλικό. Δεν θα βγάλουν λεφτά. Όχι, δεν θα βγάλουν. Κανείς μας δεν έβγαλε. Δεν ξέρουν πως είναι να νιώθεις περήφανος επειδή διοργάνωσες μια πετυχημένη εκδήλωση στην οποία διασκέδασαν οι συμφοιτητές σου. Δεν ξέρουν πως είναι να νιώθεις περήφανος επειδή έλυσες το πρόβλημα κάποιου βασανισμένου φοιτητή. Και δεν τους ενδιαφέρει καν να το μάθουν αυτό το συναίσθημα. Δεν ξέρουν τι είναι το φιλότιμο. Δεν ξέρουν να παίρνουν πρωτοβουλίες.

 

Είναι λες και κανένα από τα καλά των περασμένων χρόνων δε μεταφέρθηκε σ’αυτούς. Είναι λες και δεν υπήρξαν ποτέ.

 

Η ΦΕΚΟ χρόνο με τον χρόνο αποτελείται από όλο και λιγότερα άτομα που ενδιαφέρονται πραγματικά για τον σκοπό ύπαρξης της.

 

Όλοι θέλουν μια δυνατή ΦΕΚΟ, μα κανείς δεν θέλει να δουλέψει.

 

Γιατίιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι;

Παρατηρώντας αυτή την ομοιογενή μάζα, να προδίδει την παντελή έλλειψη προσωπικότητας, με πιάσαν οι προβληματισμοί μου. Όταν το φιλότιμο και η εθελοντική εργασία ήταν στην ακμή τους, όλοι σκεφτόμασταν πως αλλάζουν τα πράγματα, πως βοηθούμε στη δημιουργία χαρακτήρα των Κυπρίων της Ουγγαρίας. Οι οποίοι θα τον πάρουν μαζί τους όταν φύγουν, και θα τον μεταφέρουν πάρα κάτω, στα εγχώρια. Αυτοί που θα μείνουν θα τον μεταφέρουν στους νεότερους.

 

Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει κανένα υπόβαθρο για δημιουργία χαρακτήρα.

 

Ως Κύπριοι, δεν έχουμε πολιτισμό και δεν γνωρίζουμε πως να κάνουμε αυτοκριτική. Δεν διαβάζουμε βιβλία. Δεν ανοίγουμε τα στραβά μας για να δούμε τις πραγματικές αξίες της ζωής, αυτές που μένουν ζωντανές στον χρόνο, αυτές που μας χαρίζουν τις καλύτερες αναμνήσεις, και το περίφημο υπόβαθρο.

 

Δεν ψαχνόμαστε, δεν προβληματιζόμαστε, δεν κινητοποιούμαστε.

 

Αντ’αυτού, ντυνόμαστε με την τελευταία λέξη της μόδας η οποία διαρκεί όσο μια λέξη, αγοράζουμε την τελευταία λέξη της τεχνολογίας η οποία διαρκεί όσο μια λέξη, ακούμε τα τελευταία χιτς της Βανδή και της Βίσση και του Σαρπέλ, τα οποία διαρκούν λιγότερο από εγκυμοσύνη γάτας (δύο μήνες), και η ζωή μας περιστρέφεται συνεχώς γύρω από την πιο πρόσφατη λέξη. Τα μόνο διαχρονικά που έχουμε να λανσάρουμε είναι το «Έξω οι Τούρκοι από την Κύπρο», και το «είμαστε η αδικημένη γενιά του 70/80/90». Καμία αυτοκριτική σας λέω. Καμία πρωτοτυπία. Κανένα υπόβαθρο! Τα ίδια και τα ίδια.

 

Μέχρι και οι τουρίστες μας βαρεθήκανε και πάνε αλλού!!

 

Τώρα πεθαίνουμε της πείνας αλλά αγοράζουμε Mercedes για να δείξουμε στον κόσμο ότι μια χαρά την έχουμε. Αργότερα που δεν θα μπορούμε να αγοράσουμε ούτε Fiat, θα το γυρίσουμε στο πόσο αδικημένοι είμαστε. Είδατε; Διαχρονικό.

 

Έχουμε ένα κόλλημα με το θεαθήναι. Κυρίως με το πόσο βαθιά φαίνεται να είναι η πούγκα μας. Οι ορίζοντες μας φτάνουν μέχρι το κόλλημα μας. Είμαστε μύωπες και δε βλέπουμε πάρα πέρα. Αλλιώς θα βλέπαμε τα γυαλιά μας και φορώντας τα θα τους ευρύναμε.

 

 

 

 

 

FIN

 

Αυτοί που έκαναν την προσπάθεια για δημιουργία χαρακτήρα, ήταν οι τελευταίοι των Μοϊκανών. Πόσο καλά την έχετε εσείς, που δεν είστε εδώ να δείτε πως πάνε μέρα με τη μέρα χαμένες οι προσπάθειες και η δουλειά σας. Τουλάχιστον θα τα θυμόμαστε εμείς και θα λέμε, τι ωραία που περάσαμε, τι ωραία φοιτητικά χρόνια ζήσαμε! Κρίμα που δεν θέλησαν να τα ζήσουν κι άλλοι.

 

Και πόσο καλά την είχαμε όλοι εμείς, που καταφέραμε να μην επιστρέψουμε οι ίδιοι στούρνοι που ήμασταν πριν να έρθουμε.

 

Έχει μεγάλη διαφορά βλέπετε, το να μοιάζεις με στρουθοκάμηλο, από το να εξασκείς τον στρουθοκαμηλισμό.

 

Τίποτα δεν άλλαξε βλέπετε. Οι κοπέλες δεν χορεύουν. Είναι δυο-τρεις που εξαιρούνται. Εφόσον χορεύουν είναι εύκολες. Εφόσον είναι εύκολες είναι σχολιάσημες. Ακόμα κι αν πλέον η αναλογία έχει φτάσει το 50-50.

 

Εμείς δεν έχουμε ανάγκη από συγκλονιστικά σκάνδαλα για να σχολιάσουμε. Έχουμε ανάγκη από κοπέλες που χορεύουν. Πάνω σε ένα τέτοιο υπόβαθρο δημιουργούμε όσα συγκλονιστικά σκάνδαλα θέλεις! Μάλλον επειδή δεν έχουμε τίποτα να κάνουμε, και ούτε που το αντιλαμβανόμαστε.

 

Nothing to do, and loving it.

 

25 Comments leave one →
  1. 20/03/2007 13:58

    Αυτά που είπες για τον υλισμό συμφωνώ.

    Για το σύλλογο των Κύπριων φοιτητών θα διαφωνήσω στο ότι, επιδή οι νέοι φοιτητές δεν ενδιαφέρονται για τον κυπριακό σύλλογο δεν σημαίνει κατ’ανάγκη ότι έχουν χαλάσει ή δεν έχουν άποψη. Μπορεί απλώς να μην θέλουν να κλικκώσουν με τους άλλους Κυπραίους. Μπορεί να μην χρειάζονται την επιβεβαίωση και ασφάλεια που νιώθουν οι Κυπραίοι όταν είναι πολλοί μαζί και παίζουν πιλόττα. Όταν σπούδαζα στο εξωτερικό, ουδέποτε έκανα παρέα ή ήμουν μέλος της κυπριακής φοιτητικής κοινότητας. Ξεπίτηδες τους απέφευγα διότι ήθελα να κάνω άλλες παρέες που δεν θα είχα την ευκαιρία να κάνω στην Κύπρο. Σημαίνει ότι δεν είχα άποψη? Δεν είχα χαρακτήρα?

    Αυτό που περιγράφεις (το κουτσομπολιό, το να σου βγει το μάτι, οι εύκολες κτλ) είναι απλώς συμπεριφορά χωριού που βιώνεται όταν άτομα του ίδιου background (ομοιογένεια) συναναστρέφονται συνέχεια μαζί και δεν έχουν να ασχοληθούν με κάτι άλλο.

  2. crucifixio permalink
    20/03/2007 13:58

    “Έχουμε ανάγκη από κοπέλες που χορεύουν.”

    εννα το κάμω Τι-σερτ.

    Be angry but optimistic too.

  3. psychia permalink
    20/03/2007 14:14

    Συμφωνούμε Δρακούνα. Τα μπουλούκια που περιγράφω δεν είναι εκείνα τα λιγοστά άτομα που θέλουν να αποφεύγουν την ομογένεια. Εκείνοι δεν περνάνε καν απ’έξω από τέτοια πάρτι. Είναι προφανές το ότι έχουν άποψη και χαρακτήρα.

    Η φοιτητική ένωση σ’αυτή την περίπτωση βοήθησε για ένα χρονικό διάστημα, στο να δοθεί υπόβαθρο αποφυγής της συμπεριφοράς που κάνει άτομα σαν εσένα να θέλουν να αποφύγουν την ομογένεια. Ακόμα και οι πιο ασυμβίβαστοι σκάγαν μύτη στις εκδηλώσεις.

    Crucifixio ελπίζω στις λιγοστές εξαιρέσεις που όντως ενδιαφέρονται, να κάνουν κάτι γι’αυτό.

  4. 20/03/2007 22:40

    Είδες γιατί βαριέμαι την Κύπρο και γιατί δεν κάμνω παρέα με Κυπραίους στον Λονδίνο εκτός που τον κολλητό μου.

    Άκου κοπέλλες που χορεύουν. BTW πέρσι το καλοκαίρι είχα πάει με παρέα στην Λεμεσό και πήγαμε σε ένα hi τόπο, επειδή κάποιοι ήθελαν να “χορέψουν”. Έγω μια ζωή άκουγα στο στρατό για την Λεμεσό πόσο διασκεδάζει και ξέρω εγώ. Είπα και εγώ what the hell humour it.

    Το μαγαζί ήταν τίγκα με πολύ προσεγμένα άτομα, δεν λέω ωραίος κόσμος και ωραίες κοπέλλες, αλλά κανένας μα κανένας δεν χόρευε. Μόνο η δική μας η παρέα. Ίσως επειδή ακριβώς δεν ήμασταν από την Λεμεσό δεν ξέραμε κανένα και δεν θέλαμε να δούμε κόσμο ή να μας δουν. Πάω Κύπρο κάθε 6 μήνες και Λεμεσό κάθε 6 χρόνια. Μου έκαμε φοβερή εντύπωση. Όλοι κάθονταν,κάπνιζαν και έπιναν με ένα βλέμμα απλανές ή απλώς εκοίταζαν ο ένας τον άλλο.

    Συμπέρασμα; Χορέψετε ρε να περάσει η νύκτα.

  5. evita permalink
    21/03/2007 02:05

    Περίμενα να τελειώσει πριν κάνω commment και να που τελικά είχα δίκαιο, γιατί στην τελική πάντα μιλάς για όσα πρέπει και τα λες έξω απ’ τα δόντια.

    Μόνο που ακόμη και όσοι βγουν απ’ το κλουβί του πιθήκου (ο οποίος έχει μια τάση να αντιγράφει τις κινήσεις άλλων), επιστρέφοντας στο κλουβί και στην συναναστροφή του με τους άλλους πιθήκους ξεχνά τον κόσμο που έμαθε έξω απ’ το κλουβί και επιστρέφει σε αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα, να μιμείτε απλά τους άλλους πιθήκους… και αυτό είναι χειρότερο.

  6. 21/03/2007 06:56

    Τσ τσ τσ…

    Για τους κυπραίους φοιτητές στο εξωτερικό τι να σχολιάσω;

    Χέσε τα πάρτυ τους, βρες στέκια ντόπια και μάθε να βγαίνεις μόνη χωρίς κυπριακά δεκανίκια.

    Εάν δε, τόσο καιρό ήσουν φιλική αλλά δεν καθόσουν κανενού… ο αποκλεισμός από τις καινούριες παρέες πρέπει να θεωρηθεί δεδομένος.

    Θα αναφέρω ψιλοάσχετο σχόλιο φίλης μου για τη Λευκωσία. “Στο μπαράκι Χ είναι πεθαμένοι μα το ξέρουν και αυτό έχει την ομορφιά του. Στο μπαράκι Υ όμως είναι πάλι πεθαμένοι μα νομίζουν πως είναι κάτι άλλο. Είναι αισχρό.”

    Όσο για το “μάμμα”… αύριο που θα δικαιολογούν τον -ψυχικό -θάνατο τους για χάρη της οικογένειας και “των μωρών”… θα δούμε τι θα έχουν να πουν.

    Βασικά, ότι κάμνουν τωρά είναι για να έχουν να λένε ότι “κάτι έκαναν” ύστερα που θα πεθάνουν προσαρμοζόμενοι. Ακόμη και οι “διαφορετικοί” πιανόμαστε σαν ποντικοπειραματόζωα στους ρόλους μας.

    Τις προάλλες ήμουν New Division τζιαι έκαμνα χάζι μαζί με κάτι -νεαρότερους -γνωστούς μου για το πόσοι “διαφορετικοί” μαζευτήκαμε για να στριμωχτούμε και να “διασκεδάσουμε”. “Βρε, τωρά τι κάμνουμεν δαμέ”; “Σκάσε τζιαι κολύμπα”!

    Άσχετο… Πριν 3 βδομάδες στεκόμουν έξω απ’ τον ίδιο χώρο περιμένοντας ταξί. Σκάνε μύτη τρεις πιτσιρικάδες που πρώτη φορά επισκέπτονταν το χώρο. Ρωτάει ο πρώτος πριν μπουν “Ρε, μα ινταμπουενει δαμέ”; “Ξέρω γω; Σπίτιν” απαντά ο άλλος. Μπαίνουν και σε 15 δευτερόλεπτα βγαίνουν έξω σhιωνοτοί & πανικόβλητοι. Κοπίτ ντε βουρ.

    Εγέλουν ώσπου να με πάρει το ταξί στον προορισμό μου.

  7. 21/03/2007 09:59

    Αγρινέ εν σε εκνευρίζει το γεγονός ότι η New Division έγινε τόσο alternative που πλέον είναι ιν. Εβαρέθηκα να θωρώ πρώην συμμαθητές μου όποτε πάω, επειδή είναι σαν να είμαι πίσω στο σχολείο – κανεί.

    Παλιά απλώς επήενα, έπινα τις μπύρες μου και κανένας δεν με ήξερε. Τωρά είναι σαν τον γάμο, μα και εσείς δαμαί; Τι γίνεται, όλα καλά και τα ρέστα.

  8. 21/03/2007 17:42

    μπορεί στην πραγματικότητα να έχεις δίκιο, ωστόσοθέλω να σημειώσω πως ακούγεσαι σαν γριά που λέει πόσο χάλια είναι σήμερα οι νέοι και πόσο ωραία ήταν στα χρόνια της🙂🙂🙂🙂🙂
    ε καλά ντε μη βαράς μια κουβέντα είπαμε ωχ μη

  9. 21/03/2007 17:55

    @Σκεπτικέ επισκέπτη
    Η Λεμεσός από τότε που έχασε τον τουρισμό της, έχασε και τον χαρακτήρα της. Χρόνια τώρα.

    @Εβίτα
    “When in Rome, act like the Romans do”

    και

    “Η ελευθερία μου σταματά εκεί που αρχίζει η δική σου”

    Βάση αυτών των δύο μπορείς να αποφύγεις το χειρότερο και να’σαι ικανοποιημένος με τον εαυτό σου. Δεν συνηθίζω να μιλώ με quotes, όμως τα δύο συγκεκριμένα, είναι σαν το ποδήλατο και σαν το σεξ. Άμα τα μάθεις, δεν τα ξεμαθαίνεις.

    @Αγρινούλλη μου
    Αν ήταν να ξεκίναγα μετά από έξι χρόνια να ψάχνω νέα μέρη και αν περίμενα μέχρι τώρα για να μην περιστρέφεται η ζωή μου γύρω από την κυπριακή κοινωνία, τότε θα ήμουν ανυπόθετη. Ευτυχώς πρόβλεψα από νωρίς να μάθω τα κατατόπια και τους ανθρώπους της Πατρίδας Ββου. Οι κολλητοί μου όμως είναι συμπατριώτες.

    Διάθεση να γνωρίσω τις καινούριες παρέες δεν έχω. Έχει να κάνει με τη σεξουαλική μου συμπεριφορά αυτό καθώς φαίνεται. Είδες πόσο με έλκυσαν χεχε.

    …Στο τέλος της ημέρας αξίζει μόνο να γελάς.🙂

    @Σκεπτικέ επισκέπτη (ξανά χεχε)
    Ώρες – ώρες νιώθω τόσο τυχερή που λείπω αρκετά χρόνια ώστε να μην ξέρω σχεδόν κανέναν πια στην Κύπρο!

    @Υοοοο ρίκας!
    Έχεις απόλυτο δίκαιο αγαπητέ μου, όμως αν ο προηγούμενος τη γλύτωσε, εσένα θα σε βαρέσω!🙂

    Είπα αυτή τη φορά αφού έχω το όνομα, ΑΣ ΕΧΩ ΚΑΙ ΤΗ ΧΑΡΗ! χεχε

  10. azad_duke permalink
    21/03/2007 17:55

    δεν ειναι το πόσο χάλια είναι οι νέοι μας…Είναι το πόσο χάλια είμαστε σαν άνθρωποι. Αυτό το πράγμα με τους χαζοζαρούμενους μικροαστούς στην Ελλάδα, όπου είναι η πλειοψηφία του απλου κοσμου (γιατί για χαζοχαρούμενους μικροαστούς δεν μιλάς ρα Ψυχιά), στην Κύπρο είναι ο κανόνας. Η μόδα καθοδηγέι τις προσωπικές επιλογές του καθενός μας, σε βαθμό που το να την ακολουθήσεις καταντά υποχρεωτικό. Δυστυχώς ακόμα και τα λίγα μέρη-διέξοδοι που΄υπάρχουν , ειναι τόσο λίγα που κοντεύει να ισχύσει ο νόμος της μόδας και εκεί.
    Σκαραβαίος, New Division, Μπρικι, Καλά Καθούμενα…..ευτυχώς που υπάρχουν και αυτά, γιατί αν περιμένω από τα κλασσικά κυπραιοκρατούμενα κλαμπ……τουλάχιστον εκεί παίζουν πράγματα που γουστάρω και παίζουν και μερικές ενδιαφέρουσες φάτσες……και πάντα θα βρω φίλους και γνωστούς εκεί μέσα, ακόμα και εάν πάω μόνος

  11. 21/03/2007 19:14

    Ψυχία σκέφτεσαι να ζήσεις Κύπρο ή εξωτερικό;

  12. psychia permalink
    21/03/2007 19:37

    Για τα επόμενα 6-7 χρόνια θα εξακολουθώ να ζω στο εξωτερικό με εξαίρεση κάποιους μήνες του 2007. Για μακροχρόνια τώρα… δεν ξέρω. Ανάλογα με τις προτεραιότητες που θα έχω τότε, θα αποφασίσω και για τον τόπο διαμονής.

  13. 21/03/2007 19:45

    Τι κάμνει έναν τόπο alternative στη Κύπρο;

  14. 21/03/2007 19:48

    Αν δεν σου αρέσκουν οι Ούγγροι τζιαι οι Κυπραίοι πρέπει να έβρεις άλλη χώρα🙂

  15. 21/03/2007 19:50

    Εν ξέρω, ένας τόπος που ήταν για χρόνια δημοφιλής με τους μαθητές/απόφοιτους του English School εν μου χτυπά σαν alternative🙂

  16. 21/03/2007 22:00

    Είναι η κρίση των μιτ-τουέντις. Θα περάσει και αυτό.

  17. 21/03/2007 22:25

    Μέχρι την επόμενη

  18. JustAddWater permalink
    22/03/2007 00:51

    Όλα καλά και άγια, ένα θέλω μόνο να ρωτήσω. Οι μπουάτ γιατί σταμάτισαν;Αν θυμάμαι καλά, η τελευταία ήταν πριν 1-1.5 χρόνο(κοντά στο Kalvin).

  19. 22/03/2007 03:43

    Το μάμμα που έγραφες και ξαναέγραφες, ξέρεις τι μου θύμησε; Το Bohemian Rhapsody των Queen:
    Mamma, just kill a man
    put a gun against his head
    pull my trigger
    now he’s dead…
    Άσχετο ε; Τι να σου πω. Αυτό μου θύμησε.
    Σημ: περιγράφεις τόσο ωραία, που δεν θα βαριέται να του λες ιστορίες ο καλός σου. Τύχη αυτό μεγάλη.

  20. 23/03/2007 03:46

    “Ως Κύπριοι, δεν έχουμε πολιτισμό και δεν γνωρίζουμε πως να κάνουμε αυτοκριτική.”

    Ν’ αγιάσει το στόμα σου!

    Καλημέρα!

  21. 23/03/2007 04:20

    irta paraponiara sto blog sou! me to kalo i metakomisi =)

    loipon epi tou thematos, mia xara ta laleis, xero ti ennoeis. en xreo an theoreis oti aniko stin diki sou tin genia i stous mikroterous. apla thimamai pou imoun moro, poso me epligone i mama mou otan tis ezitousa na mou piasei ena paignidi kai elee mou “ti ekames michaella gia nat o kerdiseis?” se kanena allo paidaki en elean etsi. kai xero oti emporousan na mou to agorasoun… toulaxiston omos emegalosa kai ematha oti ta lefta en peftoun pou ton ourano, oute ta ilika agatha, prepei na exoun kapia sinaisthimatiki i pnevmatiki ipostasi.

    nomizo to polli problima pou antimetopizoun oi nearoi kipreoi simera einai i sxesi tous me ta lefta. ennoo aspoume ama sou valei o papas sou ston logariasmo to X poso ton mina, enna to faeis oulo epidi xereis oti enna exei kai ton epomeno. etsi leitourgoun. xorsi na xriazetai an agoraseis ola afta ta pragmata pou agorases. apla epidi MPOREIS na ta agoraseis. ama tous lalo oti emena stelloun mou mia fora lefta stin arxi tou xronou kai an xanaxriasto steloun mou to pasxa pathenoun ouloi shock. alla ego en pao na agoraso kati ama en niotho oti to ekerdisa… etsi me emathan. en ekei i diafora. giafto kai o papas mou en emourmourouse pou tou eipa extes na mou valei lefta. epidi i teleftaia fora pou tou ezitisa itan ton septevri. akouo tous allous na kamnoun kafkades me tous goneis tous giati efaan to enoikio ktl.. e a ma en exeis metro etsi paei. alla emathan tous na men exoun metro, opotan kala na pathoun.

    enne i antavgia kai to kommotirio to problima. en oti en xeroume tipote allo ektos pou ta lefta

  22. psychia permalink
    23/03/2007 12:05

    Κατ’αρχήν καλημέρα🙂

    @Αστέρω
    Κρίση των μιντ-τουέντις δεν θα την έλεγα, την κρίση την περνάω πράιβετλυ χεχε.

    @Passenger
    Μέχρι την επόμενη, πάντα!

    @JustAddWater
    Οι μπουάτ σταμάτησαν γιατί με την αναχώρηση του Κούτρα από τη Βουδαπέστη, κανείς δεν θέλησε/μπόρεσε να πάρει τη θέση του. Το ψάξαμε πολύ το πράμα.

    @Σοφογκρέγκ
    Χεχε, μάμμα λένε στην Κύπρο τη Μαμά.🙂 Κανονικά, με 2 μμ. Γαμώ τα τραγούδια σου θύμισα τρελέ ρομαντικέ!
    Αρέσει στον καλό μου να του λέω ιστορίες, μα μέχρι τώρα νόμιζα πως του άρεσε επειδή μ’αγαπάει και δε θέλει να με στενοχωρήσει λέγοντας μου “Σκάσε πιά!!!”. Έριξες φως στο τούνελ αγαπητέ μου!

    @ΜηΧειρότερα
    Να αγιάσει το στόμα μου; Και μετά να έχω να κάνω με τον Ττόμη Ββου και την Εκκλησία;;; Πτου πτου πτου!🙂

    @Μικαέλλα ΜΟΥ
    Ε καλά τζιαι έκαμες μας την τιμή ρε! Καλωσόρισες μικρή μου σκατούλα.🙂

    Αυτό που λες, ότι δεν έχουν μέτρο, είναι απόλυτο. Αφού δεν έχουν ακούσει ποτέ τη λέξη “Όχι”. Το μαλλί που στοιχίζει 50 και 60 λίρες σε μια 15χρονη συνεπάγεται μέσα σ’αυτά. Μαζί με την μπλούζα των 70, και το παντελόνι των 100. Αυτά είναι τα πιο εμφανή σημεία. Με πιάνεις νομίζω.

  23. 26/03/2007 14:14

    Ψυχια, μόλις σε ανακάλυψα και μόνο γι·αυτό το ποστ, σε λάτρεψα!!
    πες τα κορίτσι μου!

    (οκ, εγώ είμαι από την ΑΘήνα, αλλά λόγω ειδικών συνθηκών, έχω αρκετή σχέση με το νησί σας, το οποίο πολύ αγαπώ, αλλά…).

    @Μηχειρότερο: ““Ως Κύπριοι, δεν έχουμε πολιτισμό και δεν γνωρίζουμε πως να κάνουμε αυτοκριτική.”

    και στην Ελλάδ ατο ίδιο ακριβώς είναι, μη σκας. ΑΠλώς έχω την αίσθηση πως από αυτή την άποψη στην Κύπρο τα πράγματα είναι απλώς καμιά 10αριά χρόνια πίσω.

    αχ, αχ, πολλά θα είχα να πω, αλλά άσε.

    BTW, το Μπρίκι και τα Καλά καθούμενα είναι σούπερ -ακόμα και στην Αθήνα εγω δεν βρίκσω πια τέτοια μέρη, και από αυτη την άποψη ευτυχώς που -η Λευκωσία τουλάχιστον- είναι δέκα χρόνια πίσω!

  24. 26/03/2007 14:31

    Αγαπητή μου krotkaya καλωσόρισες εις το ταπεινό πλην τίμιο μου μπλογκ!

    Που να διαβάσεις τα άλλα δηλαδή, δεν θα ξεκολάς!🙂

    Στην Ελλάδα υπάρχει ένας πολιτισμός, υπάρχει μια αγάπη και κατανόηση της ποιότητας, στην Κύπρο δεν υπάρχει ούτε για δείγμα. Ποτέ δεν υπήρξε. Είναι όλα πολύ μπασταρδεμένα, και δε φταίει μόνο η ιστορία μας γι’αυτό, αλλά και το κεφάλι μας που είναι ανέκαθεν ξύλο απελέκητο.

    Στην Ελλάδα το πρόβλημα δεν ξεκινάει από την έλλειψη πολιτισμού, αλλά από την επανάπαυση που προκαλεί η νοοτροπία του I am the best and fuck the rest. Είναι γεγονός πως άμα επαναπαύεσαι, ο κόσμος προχωρά και συ μένεις στάσιμος, η αλλιώς, μένεις πίσω.

    Όλοι μαζί με μια φωνή….
    “Περασμένα μεγαλεία και αθυμώντας τα να κλαις!”

    Σε 10 χρόνια η Κύπρος αν συνεχίσει με τους ρυθμούς που αναπτύσσει τα τελευταία χρόνια, θα είναι σε πολύ χειρότερη φάση απ’ότι θα’ναι η Ελλάδα. Η κατηφόρα της Ελλάδας δεν είναι σε τόσο μεγάλη κλήση όσο της Κύπρου. Πιστεύω δηλαδή!

  25. 26/03/2007 17:35

    μμμμ, μου αρέσει η θετική σου οπτική γωνία, αλλά είμαι μάλλον πιο απαισιοδοξη…

    ότι δεν θα ξεκολλήσω είναι αναμφίβολο, πάντως!!

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: