Skip to content

Το Κουτί της Πανδώρας

06/02/2007

Άνοιξε. Κι άμα ανοίξει αλίμονο του που βρέθηκε στο διάβα του χειμάρρου!

[Λεξικό – όπως σχεδόν πάντα – στο τέλος]

Κάθε Κυριακή στο Tepee στη Λεμεσό παίζει ελληνική ροκ. Θα ήθελα να μην ξεκινήσω να μπινελικώνω ως προς το πόσο παρεξηγημένη είναι η φράση ‘Ελληνική Ροκ’ στην Κύπρο, λόγω του ότι άλλο θα ήθελα να είναι το θέμα του κειμένου, μα δεν μπορώ να αντισταθώ. Δεν νοείται να δηλώνεις πως παίζεις ελληνική ροκ και να βάζεις το τάδε τραγούδι των ημισκουμπρίων! Φοβερό το σκουμπρί το ημί, δεν έχω κακό λόγο, μα … έλεος! Θα μου πεις, πάρτο αλλιώς. Απλά αντικατάστησε τη λέξη ζεϊμπέκικο από το ‘Το ροκ το ελληνικό είναι ζεϊμπέκικο’ και κάντο, ‘Το ροκ το ελληνικό είναι χιπχοπάδικο’. Και αλλιώς να το πάρεις, πάλι γελοίο ακούγεται.

Έτερον εκάτερον, αφού ‘εβρασεν’ ο τί-τζιέι, άρχισε να παίζει πιο κλασικές μορφές της ελληνικής ροκ. Ας πούμε έπαιξε Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Συγκεκριμένα το ‘Τρελή κι αμετανόητη, ξεδιάντροπη κι ανόητη, κακούργα, εγωίστρια και ψευδοφεμινίστρια…..! ΠΑΨΕ! (Κράξε)’ Μας αρέσει πολύ αυτό το τραγούδι εμάς τους ελληνοκύπριους, γιατί τραγουδώντας το τονίζουμε το συνθετικό ‘ψευδο’ που μας δένει με την πονεμένη, πρόσφατη μας ιστορία. Εξού και η πώρωση.

Λοιπόν…. είμαι απόλυτα σχετική με το ‘Βασίλη-Ζούμε-Για να Σ’ακούμε!’ και λοιπά συνθήματα λατρείας. Ήμουν και γω έφηβη, ήμουν κι εγώ ροκού, ήμουν και ΕΔΟΝίτισα (το αντίστοιχο του Κνίτισα για τους εξ’Ελλάδως), φόραγα και άρβυλα, ξελαρυγγιαζόμουν κάθε χρόνο στις συναυλίες του τραγουδώντας τον Σεμπάστιαν, τον Κουρσάρο, τα Χαιρετίσματα, τη Στέλλα, πρώτο τραπέζι πίστα, ήπια μαζί του μπύρες στο Kingston Town (άλλες εποχές), και δε θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα νεκροθάφτη και όλες τις συναφή ομορφιές. Ήδη στα δεκαεφτά, και μετά από μονάχα τρεις επαναλήψεις, έμαθα το πρόγραμμα της συναυλίας απ’έξω! Ήταν μια πολύ περιφανή στιγμή στη ζωή μου. Πίστευα πως όσο και να σήκωνε μια πρωτοτυπία, ένα σέρβις, μια ανανέωση, μια πλαστική εγχείρηση, ένα τεκκάλεμιτ το πρόγραμμα, ο Βασίλης ήταν ο Βασίλης και πάντα θα ήταν αυτός στα μάτια μου.

Και μετά το ‘Πες μου ένα ψέμα ν’αποκοιμηθώ’, μου λέει πάρτα, και βγάζει το ‘Να με φωνάαααααααααααααξεις’, ο οποίος δίσκος ήταν σαφώς κατώτερος από οτιδήποτε είχε παρουσιάσει εώς εκείνη τη στιγμή. Κάποιον άνθρωπο για να φτάσεις στο σημείο να τον βάλεις ψηλά, σημαίνει πως μία άλφα απαίτηση την έχεις στο να κρατήσει την ποιότητά του, για να παραμείνει ο σεβασμός σου προς το έργο του ακλόνητος. Τέλος πάντων, το κατάπια, στο κάτω – κάτω της γραφής, δεν ήταν και τόσο αισχρός ο δίσκος, ήταν κυρίως νερόβραστος. Τον συγχώρεσα. Έκανε στη συνέχεια μια καλή δουλειά, διαφορετική μεν, αλλά καλή, με τον Θάνο Μικρούτσικο (Θάλασσα στη Σκάλα), και έτσι ηρέμησα.

Και έρχεται και μου κοπανάει το νέο του χιτ, ‘Πες του να φύγει να πάει να να-να-να’. Μα σοβαρομιλάς τωρά ρε κουμπάρε; Τι σημαίνει πες του να φύγει να πάει να νανανά;; Ήντα παναϋρκώτικα τραούθκια εν τούτα;; Εμπόρεν άνετα να πιάει την γιουροβίζιον με τούντο τραγούδι. Εν καλός ο πασιαμάς, μα εσύ έφκαλες τζιαι το σχοινί, τζιαι το παλλούτζιην! Διότι φίλε μου, άμαν διάς αποκλειστικότητα του Κροκίδη και του Γιαννόπουλου, παρ’όλο που εν φως φανάρι που την προηγούμενη φορά, πως πάει, το χάσανε, δεν τους περνά πιον, τι περιμένεις; Fool me once, shame on you. Fool me twice, shame on me!! Από νερόβραστο έγινεν μια πίκρα με κάμποσο λιαχ. Ε, μετά έμαθεν, και συνεργάστηκε με καλό κόσμο, αλλά άμαν έφτασεν τζιαι ετάτσωσε το μετάξι….!

Είχα χρόνια να τον ακολουθήσω. Το περασμένο καλοκαίρι, μια ζεστή νύχτα τίγκα στην υγρασία είχα στηθεί έξω από το τσίρειο στάδιο το τελευταίο τέταρτο της συναυλίας εκτελώντας χρέη ταξιτζή του αδερφού μου και της παρέας του, όταν ακούγοντας τον να κλείνει με τα χαιρετίσματα, αναπόλησα τα πρόσφατα μου νιάτα. Ακόμα θυμόμουν το πρόγραμμα απ’έξω. Ήταν ακόμα μια περιφανή στιγμή της ζωής μου. Και για πόπαστο φυσικά το κλασικό ‘Κι όσο για μένα.. είμαι ακόμα εδώωωωωωωωωωωωωωω’. Από τον καιρό που ήταν ο ελέφαντας η Julie αγέννητη (απεβίωσε πριν μερικά χρόνια), την ίδια κουβέντα λέει να πούμε. Τουλάχιστον δε μας λέει μαλακίες! Το εννοεί!

Νιώθω λίγο άσχημα για την πιο πάνω μονότερμα, οπότε πάω πάρα κάτω.

Πυξ Λαξ. Λατρεία! Το ‘Με Στέλνεις’ σημάδεψε τα εφηβικά μου χρόνια. Το ίδιο και το Γιατί, το Πούλα με, το Ανόητες Αγάπες, και γενικά όλα όσα δεν άκουσα τριανταπέντε εκατομμύρια φορές (πχ. Έπαψες Αράπη να Μυρίζεις), μέχρι που έφτασα σε σημείο να υποσχεθώ στον εαυτό μου πως αν τα ξανακούσω θα ξεριζώσω τα αυτιά μου από τη ρίζα. Γι’αυτό όμως, δεν φταίνε αυτοί, αλλά το μάρκετινγκ. Κάθε χρόνο φυσικά, παρούσα στις συναυλίες τους. Και μετά χωρίσανε. Στενοχωρήθηκε ομολογώ, πολύς κόσμος. Κάνανε αποχαιρετιστήριο ττουρ. Μέχρι και Λευκωσία πήγα να τους δω για δεύτερη φορά γιατί δεν τους χόρτασα την πρώτη! Και γιατί δεν θα τους ξανάβλεπα ποτέ! Ιστορικές στιγμές! Ή έτσι νόμιζα.

Λίγους μήνες αργότερα ανακοινώνουν πως βγάζουν νέο δίσκο for old times sake. Και φυσικά κάνανε αποχαιρετιστήριο ττουρ προωθώντας τον. Ο δίσκος ονομάζεται ‘Υπάρχουν Χρυσόψαρα εδώ’ και το ομώνυμο τραγούδι μέχρι να τελειώσει έχω κάνει χαρακίρι. Ντάξει, ο Πλιάτσικας δεν παλεύετε για πάνω από δύο λεπτά και δεκατρία δευτερόλεπτα. Οι στίχοι και η μουσική σε παραπέμπουν σε κάτι κοψοφλέβικες καταστάσεις, όχι γιατί είναι τραγικές, αλλά γιατί είναι τόσο φευγάτες και παράλληλα βαθιές (βλ. Ατλαντικός ωκεανός), που χάνεται η μπάλα απ’τους πρώτους κιόλας στοίχους. Στο ίδιο μοτίβο σχεδόν όλος ο δίσκος. Πάνε τα στα μούτρα σου μηνύματα με καλλιτεχνικό περιτύλιγμα. Τώρα πρέπει να κάνεις το μυαλό σου μακαρόνια για να βγάλεις άκρη, και πάλι, δεν στο εγγυάται κανείς. Αν ζούσε ο Θησέας την ώρα που ρευόταν τα κοκκαλάκια του Μινόταυρου μετά την νικητήρια σούβλα, θα μπορούσε με μεγάλη ευκολία να ταυτιστεί με το feeling. Άσε που μέχρι να τελειώσει ο δίσκος τα μυαλά σου βρίσκονται πολτοποιημένα στον δίπλα τοίχο λόγω αθεράπευτης απελπισίας.

Μετά χωρίζουνε. «Ευτυχώς».

Μετά ξαναπαντρεύονται. Ούτε η Elizabeth Taylor με τον Richard Burton να ήταν. Ο δίσκος (διπλός αυτή τη φορά – όσα και τα διαζύγια τους) ονομάζεται ‘Τα Δοκάρια στο Γρασίδι Περιμένουν τα Παιδιά’. Το ομώνυμο τραγούδι κυκλοφορεί σε βερσιόν Ι και ΙΙ (βλέπετε την συμβολικότητα του ‘εις διπλούν’ και πάλι). Ένα άλλο χιτ του δίσκου ονομάζεται ‘Ένα παιδί περπατάει με τα χέρια’. Ένα άλλο τραγούδι φέρει τον τίτλο ‘Το σαξόφωνο βυθίστηκε στον ύπνο και σταμάτησε.’ Μα τι βλέπω! Στο δεύτερο CD βρίσκεις και το ‘Τα Δοκάρια στο Γρασίδι Περιμένουν τα Παιδιά ΙΙΙ’!!!!!!! Ε ΚΑΝΕΙ ΟΛΑΝ!

Όπως αντιλαμβάνεστε το 2004 το συγκρότημα ανακοινώνει σε τηλεοπτική συνέντευξη τη διάλυσή του, αφού θα προηγηθεί τελευταία, αποχαιρετιστήρια περιοδεία συναυλιών.

I think I made my point so πάω πάρα κάτω.

Μιλτιάδης Πασχαλίδης. Εντυπωσιακός συνθέτης. Πρωτοποριακός. Τούτος εν επαττάλεψε. Απλώς η μούττη του εν πάνω που τα φρύθκια του και αυτή του η παραμόρφωση συνοδεύεται από μικρογλωσσία και περίσσιο σιαλισμό, όπως και από κρυπτορχιδισμό. Αυτά τα λένε οι συναδέλφοι του. Σε αυτουνού τη συναυλία δεν εξόρτωσα να πάω, μια και είχα την τιμή πριν μου δοθεί η ευκαιρία, να τον γνωρίσω σε ηλικία 16 ετών στα αφορολόγητα του αεροδρομίου Λάρνακας. Ενθουσιαστήκαμε με τον κολλητό μου και με κόκκινα μάγουλα του ζητήσαμε να βγάλει μια φωτογραφία μαζί μας. Δεν έχω σκάνερ για να σας προσφέρω αποδειχτικά στοιχεία, αλλά η φωτογραφία έχει ως εξής. Ο κολλητός στα δεξιά, ο Πασχαλίδης στη μέση και γω στα αριστερά. Το δεξί χέρι του πρωταγωνιστή ακουμπάει στον ώμο του κολλητού, ενώ το αριστερό εμφανίζεται μεταξύ του θώρακως και του μπράτσου μου και ακουμπάει με ευλάβεια το αριστερό μου βυζί.

Και μια μικρή αναφορά στον Βασίλη Καζούλη. Ε, shέσμας τζιόλις ρε!
Συναυλία στο
Kingston στην οποία ο τύπος είναι περικυκλωμένος από άδεια μπουκάλια του ντόπιου ζύθου ΚΕΟ, και κυριολεκτικά στηρίζεται πάνω στο παλούκι του μικροφώνου για να μην γίνει ένα με το πάτωμα, ενώ αντιμετωπίζει απίστευτη δυσκολία στο να αρθρώσει το ‘Άννα, δεν ήμουνα εγώ για αελο… απλανα’ και πολλούς άλλους παρόμοιους γλωσσοδέτες. Δεν γνωρίζουμε τον λόγο που μπουκώνει το μικρόφωνο. Υπολογίζεται πως το πήρε για τρούφα.

And last (but not least….) Διονύσης Σαββόπουλος. Όπα κέφια…! Παρ’όλο που με ξύνει, θα αντισταθώ και δεν θα αναφερθώ στην σταδιοδρομία του και τις ‘διπλωματικές’ του μεθόδους. Αυτό το έκανε άλλος για μένα και τον ευχαριστώ γιατί πρώτον με έβγαλε από τον κόπο και δεύτερον, θα κινδύνευα να χαρακτηριστώ κακιάρα, σκύλα, οχιά, φώκια, και όσα άλλα είχατε την ευγένεια να μην με χαρακτηρίσετε ως τώρα.

Ούτε στην απόπειρα του να διασκευάσει ένα σωρό ξένα κομάτια για τον δίσκο ‘Ξενοδοχείο’ θα σταθώ. Σε κείνο με κάλυψε ο Πανούσης: «Μέρα όμορφη, τις πάπιες ταΐσαμε, σινεμά και σπιτάκι μετά» (Perfect Day Lou Reed [μια δολοφονική μετάφραση]).

Θα σταθώ στο κυπριακό κοινό και στις ως επί το πλείστο κυπριακές μπάντες. News Flash: Ο Σαββόπουλος, έχει γράψει κι άλλα τραγούδια πέραν από την Θαλασσογραφία, το Ας κρατήσουν οι χωροί, τον Καραγκιόζη, τη Συννεφούλα και το Αεροπλάνα και Βαπόρια! Έλεος πιόν! Δεν λέω να παίξετε Τα πουλιά της δυστυχίας, μα τουλάχιστον τον Μπάλλο, τον Παλιάτσο και τον Ληστή (πετυχημένη διασκευή)!

Κουράστηκα τόσο πολύ να τη λέω σε τόσο κόσμο, που νιώθω πως μου’φυγε όλη η ενέργεια. Πάω να φάω παστίτσιο να καρδαμώσω!

[Ευχαριστώ τον AnTonymous για τη βοήθειά του στη συλλογή πληροφοριών]

[παναϋρκώτικα: πανηγυριώτικα]
[εμπόρεν: μπορούσε]
[πασιαμάς: χαβαλές]
[πόπαστο: επιδόρπιο]
[επαττάλεψε: χάλασε, έχασε ποιότητα]
[μούττη: μύτη]
[εξόρτωσα: κατάφερα]
[shέσμας: χέσε μας]
[τζιόλις: κιόλας]

31 Comments leave one →
  1. AnTonymous permalink
    07/02/2007 01:04

    Να αγιάσει το στόμα σου.Τα έχω πεί τόσες φορές,αλλά εσύ τα είπες όπως εγώ ποτέ δεν κατάφερα.Η παρεξηγημένες πλέον έννοιες, του “ελληνικού ροκ” (ότι δεν είναι ελαφροπόπ,ή λαϊκό πλεόν θεωρείται ροκ;), του “έντεχνου” (τα υπόλοιπα δηλαδή καλά,γιατί υπάρχουν και καλά, κομμάτια από καλλιτέχνες όλων των ειδών,είναι άτεχνα;), και του “ποιοτικού”(τι είναι αλήθεια ΜΗ ποιοτικό και ποιός το ορίζει;),έχουν γεμίσει τον ελληνικό μουσικό χώρο με μίζερα τραγούδια,και μίζερους δήθεν κουλτουριάρηδες καλλιτέχνες και ακροατές.Οι οποίοι ακροατές δεν έχουν σχέση με τους παλιότερους που ψαχνόντουσαν και έβρισκαν διαμάντια ανάμεσα στα άγνωστα κομμάτια των δίσκων που αγόραζαν.Τώρα και αυτοί ακούνε κολλημένα τα γνωστά του Σαββόπουλου,του Μαχαιρίτσα,του Πασχαλίδη,όπως ο κάθε φαν της Βανδή ακούει τα χιτάκια της επειδή αυτά παίζονται.
    Οι της ποπ πουλάνε ελαφρότητα και οι “ποιοτικοί” βάθος.Όλοι κάτι πουλάνε στην τελική.

    Τους ΟΣΜΟΣΙΣ τους ξέρει κανείς εκτός από μένα και σένα στην Κύπρο;
    Όχι, γιατί δεν τους παίζει το ράδιο ούτε καμιά μουσική σκηνή τολμά να τους βάλει στο πρόγραμμα της,αφού είναι άγνωστοι και ο κόσμος δεν περνά καλά με κομμάτια που δεν ξέρει.Πάνε οι καιροί που οι μουσικές σκηνές μάθαιναν στον κόσμο κομμάτια, τους τα περνούσαν επειδή οι ίδιοι οι μουσικοί τα γούσταραν και τους έκαναν να τα αγαπήσουν.Τώρα η διαφορά της μουσικής σκηνής από ένα οποιοδήποτε μαγαζί με ζωντανή μουσική είναι απλά ότι δεν παίζει κομμάτια από την mainstream ποπ αλλά παίζει μόνο mainstream της “ποιότητας” της “ροκ” και του “έντεχνου”.Αυτά που ξέρει ο κόσμος.

    Ξέφυγα λίγο από το θέμα σου κατά κάποιο τρόπο και συγγνώμη, αλλά βρήκα βήμα να πώ τον πόνο μου (α ναι έχω και γώ blog oops)

  2. crucifixio permalink
    07/02/2007 06:00

    Ale3ia htan wraies faseis tote. Efivikoi erwtes, Jammin, oi epiloges tou Pampou Filippou, sinavlies, Aeriko, Notos, Timothy’s.

    Antonymous: Ftaiei kai to gegonos oti oso ena sygkrotima einai kalo alla agnwsto, kapoioi nomizoun pws einai ntimeno me enan romantiko mandya pou 8a ton xasei otan arxisei na poula giati twra egine “emporiko.”

    Ate na men arkepsw, giati en exw me blog.

  3. shashoura permalink
    07/02/2007 07:42

    ,,,ena lepto, an ekatalava kala en oi tapelles pu sas exalasan esas??
    (entexno, poiotiko, emporiko ktl??)
    Aneka8en ola ginontan kai ginontai gia tis pwliseis k gia to marketing genikotera,,,i diafora einai oti simera alla3an polla sto sugxrono marketing epomenws kai otidipote sxetizete me pwliseis…
    …oloi gia tis pwliseis endiaferontai,,,ane3artita an kapoioi 8eloun na to paizoun k culturé tautoxronos..
    ,,,,,akoma k oi bloggers 8elete na poulate re -analogos ti plasari o ka8enas-tespa…

  4. themanbehindthewall permalink
    07/02/2007 10:10

    Τί να σου πω, τί να σου πώ αφου σου τα’παν άλλοι..
    και γαμω τους στοίχους

    ρε γιατρε εγω πιστεύω πως εναπώκειτε στον κάθε ένα να πάρει ερεθίσματα απο τα ποπ(ποπουλαρ-δημοφιλή) κομμάτια που προβάλουντε και να κάμει τις δικές του αναζητίσεις

    το τp (παλια στα σμς εγραφες tp εννοόντας τιποτε) είναι ένα ποπ μπαρακι που πέζει μουσική, όπως θέλεις ονόμαστην μουσικη, εμενα σπαζει μου να ακου rage against the machine στο tp τωρα πέζουν και ημισκούμπρια

    το ελληνικό ροκ , γραφω τις λέξεις ελληνικο ροκ και δυσκολεύομε να αντιληφθω τι καταλάβει ο καθενας

    για μενα ελληνικο ρόκ είναι ο τσακνής ο πορτοκάλογλου ακομα τζιε ο καρβέλας με τες ροκ ν ρολ εκτελέσεις των 80’s . λεεις του άλου να σου πέξει πουλίκα τζιε βλέπει σε σαν τον εξωγήινο

    ειναι γεγονός ο καθε ένας ακολουθεί την δική του πορεία, ακούει το ποπ κομματι ο φλου, τζιε αν γουστάρει θε μάθει και την απογοήτευση και τη γυναίκα και αν είναι τυχερός τα μπλούζ, να ακούσει το πάμε αλλη μια φορα και να μάθει για τους φατμέ

    ο κόσμος συνχήζει την ορολογία που πουλα “ροκ τροπος ζωής” με τη μουσική ρόκ

    τα στερεότυπα για ακόμη μια φορα γαμουν τις ένοιες

    PS: ήταν ήδη γνωστο απο την στιγμή που διάλυσαν οι πθξ λαξ δαξ πως είχαν συμβόλεο για ακόμη 2 LP και 1-2 τουρνέ τωρα που την επομένη μέρα ο κοσμος που τους είχε θεούς απογοητεύτηκε και ο κοσμος που δεν πιστεύει σε θεους επαληθευτικε γιατι το σύστημα συνεχίζει να λειτουργεί.. σαν μια μπαταρια που ελαλεν τζιε ο αλητης

  5. drakouna permalink
    07/02/2007 11:46

    Εισηγούμαι να διαβάσετε το βιβλίο “Το ελληνικό ΡΟΚ” του Μανώλη Νταλούκα. Είναι μια πολύ καλή ιστορική ανάλυση του ροκ στην Ελλάδα από το 1930 μέχρι και το θάνατο του Παύλου Σιδηρόπουλου.

    Διότι για να γράψεις μουσική ροκ, πρέπει πρώτα να ξέρεις γιατί το γράφεις.

    Δεν είναι παράξενο Psychia που σου φαίνονται πια χωρίς νόημα τα “ροκ” τραγούδια. Το ροκ είναι αντίδραση, άμα έχεις περάσει τη φάση της αντίδρασης, δεν σε αγγίζει.

    Διαφωνώ με την άποψη σου για το Σαββόπουλο. Κακώς προσπαθούν να τον εντάξουν στο ροκ. Ο άνθρωπος έχει δικό του προσωπικό στυλ, και ο στίχος του κινείται στη σφαίρα της ψυχεδέλειας.

    Οι νέοι θα ακούνε τα “ίδια και τα ίδια τα παλιά” διότι άμα κάτι είναι καλό και διαχρονικό, δεν έχει σημασία πόσων χρονών είναι, εξακολουθεί να είναι καλό. Και πριν 10 χρόνια όταν άκουγες Σιδηρόπουλο, πάλι “παλιός” θεωρείτο. Πέθανε το 1990 άλλωστε. Οι Doors, οι Rolling Stones (τα παλιά τους), ο Loo Reed είναι όλοι πολύ πιο παλιοί μας και τους ακούγαμε. Και καλά κάναμε.

  6. Psychia permalink
    07/02/2007 13:16

    Ίσως να το διατύπωσα λανθασμένα, μα δεν εντάσσω τον Σαββόπουλο στο ροκ. Η αναφορά μου περί ‘ελληνικής ροκ’ στην πρώτη παράγραφο ακριβώς αυτό θέλει να τονίσει: πως κουτσοί στραβοί στον Άι Παντελεήμονα (στην ελληνική ροκ).

    Για τον Σαββόπουλο αυτό που ήθελα να πω είναι πως έχω βαρεθεί να ακούω μόνο αυτά τα συγκεκριμένα 5 τραγούδια του, λες και δεν έχει γράψει τίποτα άλλο αξιόλογο.

  7. the Idiot Mouflon permalink
    07/02/2007 13:39

    Να σου πω… να σου πω… να σου πω;

    Άκου το “νανανανανανανα” του Βασίλη και μετά άκου το “ΕΝΑ ΑΜΑΞΙ ΜΕ ΔΥΟ ΑΛΟΓΑ” (Μπιθικώτσηε / Βίρβος)… ειδικά στο σημείο του ρεφραίν που λέει “το άλλο άλογο να είναι μαύρο
    σαν την πικρή μου την κατάμαυρη ζωή”…

  8. michaella permalink
    07/02/2007 17:20

    Εδώ εντοπίζω παράλληλους βίους

    Παπακωνσταντίνου:
    τουλάχιστον εσύ ήσουν εδονίτισσα. Εγώ τι να πω? Που επήεννα στις συναυλίες και πάντα ορκίζουμουν να μεν ξαναπάω γιατί ενευρίαζα και πάντα εξαναπίεννα? Και φυσικά εδώ είναι καλή στιγμή να τονίσουμε ότι αρνούμουν να δώσω λεφτά της εδόν, γι αυτό τα εισιτήρια μου τα αγόραζαν πάντα οι άλλοι και τους τα ξεπλήρωνα σταδιακά με φραπέ στο καφεωδείο… το «πες του να φύγει και να πάει να να να» ήταν ένας από τους λόγους που τις εκόψα τις συναυλίες της εδον σχεδόν εντελώς.
    Φέτος πήγαμε στην συναυλία της προοδευτικής στο πανεπιστήμιο. Είχαμε κάποια χρόνια να πάμε παπακωνσταντίνου. Φέτος δεν πήγαμε 4 ώρες πριν για να είμαστε πρώτη σειρά, πήγαμε μισή ώρα μετά που άρχισε το event για να χάσουμε τις ομιλίες και το «βράσιμο» των μουσικών με τα φωνητικά. Και όταν μια φάση πορωθήκαμε όπως παλιά και πηδούσαμε ίσια πάνω και χορεύαμε, μια παλαβή εγύρισε και είπε μας «χαλόου σταθήτε ένα τόπο, μην μας κουντάτε, είστε αγενείς». Και ήταν συναυλία… ροκ. Μάλλον ήταν χειρότερο κτύπημα από το «να να να να να». (εν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες για το τι επακολούθησε και που μου έφερε τον φίλο της να με δέρει imish)…

  9. michaella permalink
    07/02/2007 17:21

    Πυξ Λαξ:
    «μα οι πυξ λαξ είναι ποπ» που τις ατάκες της εφηβείας μου. Εν θα πω ψέματα, κάποια τραγούδια τους αρέσκαν μου. Άλλωστε μια φάση της ζωής μου μπορούσες κάλλιστα να πεις «εσύ δεν ήσουνα που μίλαγες για ιπτάμενες στιγμές, εσύ δεν ήσουνα που έκλαιγες για αγάπη, εσύ δεν έλεγες οι άνθρωποι δεν θέλουν διαταγές από ανθρώπους μηχανές στον ρόλο του προστάτη?» και όσοι με ήξεραν να καταλάβαιναν ότι εν για μένα που εμιλούσες. Δεν έχω να πω πολλά γι αυτούς. Απέδειξαν ότι είναι ποπ συγκρότημα και εγώ είμαι μια θεά. Χαχαχα

    Πασχαλίδης
    Όλοι εγνώρισαν τον Μίλτο όταν ήταν 16 χρονών. Εσύ στα αφορολόγητα του αεροδρομίου. Εγώ στην ποιητική βραδιά του ομίλου μου που ήταν guest star. Πήγα σε πολλές συναυλίες του για την ακρίβεια. Ο τύπος είναι καλός. Κτυπάει από Ξυλούρη μέχρι Σιδηρόπουλο στις συναυλίες του και το κάνει αρκετά καλά. Εν επουλήθηκε… ακόμα

  10. michaella permalink
    07/02/2007 17:21

    Καζούλης
    Δεν έχω ούτε ένα cd του αλλά ξέρω μερικά ωραία τραγούδια του. Δεν τον είδα ποτέ live. Δεν μου προξενεί την περιέργεια να τον δω. Ειδικά πίττα. Δεν ακούεται όπως τον Θηβαίο που άμα πηττώσει τουλάχιστον λαλέι ότι ήπιε σφηνάκι σιεφταλιά να παν οι πίκρες κάτω.

    Σαββόπουλος:
    Ο κύριος καλομοίρος είναι παρελθόν. Εδώ και πολλά χρόνια. Δυστυχώς μόνος του σκότωσε όλα αυτά που γέννησε. Όσο τραγουδούν τα παλιά του άλλοι καλλιτέχνες θα την βρίσκουμε όμως. Αλλά ντάξει, συμφωνώ με την δρακούνα ότι δεν εντάσσεται στο ροκ αλλά στο νέο κύμα, του οποίου βασικά πρωτοστάτησε.

  11. michaella permalink
    07/02/2007 17:32

    Τζαι επειδή ήδη επαράχεσα το αρκετά και παραπάνω εν παραχέζεται, να κάμω και ένα ποστ για το θέμα των κυπριακών συγκροτημάτων που έθεσε ο αντόνυμους.

    Θεωρώ ότι ειδικά στην μουσική έχουμε πολύ ταλέντο στην Κύπρο. Και στην εφηβεία τους πολλοί επροσπάθησαν να στήσουν μπάντες, αλλά επειδή ποτέ εν είχαν κάπου να εμφανιστούν εκτός που κάποιες σχολικές εκδηλώσεις κτλ, απλά χάνουνται στην πορεία. Και κάποια δικά τους τραγούδια εν έχουν λάθος. Θυμούμαι κάποτε που επιένναμε με την παλιοπαρέα στο καφέ ωδείο με τις κιθάρες και έρκουνταν και εκάθουνταν άλλες παρέες μαζί μας ή εκαθούμασταν στο πιάνο και ετραγουδούσαμε και επαίζαν κάποτε ο καθένας τα τραγούδια που έγραψε, θεωρώ ότι εμπορούσε να παίξει γαμάτος δίσκος. Αλλά δυστυχώς εν έχουν τόπους να παίξουν και κανένα να τους προωθήσει.

    Πρόσφατα εδημιουργήθηκε τούτο το anexitilon productions or whatever το λαλουν, οποίο προωθεί κυπραίους καλλιτέχνες. Προσωπικά το καλοκαίρι που έκαμνα πολιτιστικά εντυπωσιάζουμουν πάρα πολλά με τα press releases και την οργάνωση που εφαίνετουν πως είχαν. Και πάντα έκαμνα όσο καλύτερη διαφήμιση εμπορούσα γιατί αρέσκουν μου έτσι προσπάθειες. Ώσπου ήρτε ένα press release που μες τα ονόματα ήταν το όνομα κάποιου γνωστού (ποτζίνους που επαίζαμε στο σχολείο μαζί κάποτε…) και εκούρτισα τους άλλους να πάμε να τον δούμε. Και το press release έγραφε ότι την συναυλία θα ανοίξει το τάδε συγκρότημα η ώρα 10 και θα ακολουθήσει το άλλο συγκρότημα η ώρα 11. το ίδιο έγραψα και εγώ παραπληροφορόντας τους αναγνώστες μου. Κατά τις 11.30 το πρώτο συγκρότημα ήταν άφαντο και ερώτησα τον παρέα μου τι έγινε και είπε μου ετσακκωθήκαν με τον τύπο στον ήχο ή κάτι τέτοιο, εν θυμούμαι καλά και εσίσαν τα δεφτέρκα τους. Και παρόλο που εξαίραν ότι εν θα είχε το πρώτο συγκρότημα, εν το είπαν κανενός και ούτε εφκάλαν το δεύτερο πιο νωρίς πάνω και εφκήκε και εκείνο με μισή ώρα καθυστέρηση. Ε μα τι μέλλον έχουμε με τέτοιες καταστάσεις? Το συγκρότημα ήταν καλό overall, επεράσαμε καλά, αλλά το θέμα εν ότι εγώ εν ξαναπατώ σε πράμα που οργανώνει εκείνη η εταιρεία. Και έκοψα τους και το πολύ πολύ promotion επειδή πρώτον εν τους εχρωστούσα και δεύτερο εν εγώ που εγίνουμουν ρεζίλι άμα έγραφα μαλακίες του κόσμου. Αλλά ποιος έφαεν την βιλλια? Οι καλλιτέχνες που τάχα βοηθά.

  12. zappa permalink
    07/02/2007 18:11

    gia mena to ellhniko rok htan mia allh ypo8esh, mia allh antidrash

    Trypes- Akoma kai twra tous akouw me thn idia sxedon agaph…isws ta idia biwmata, isws kai oi idies anamnhseis……na paizei h “asfaleia” dynata sta megafwna kai apo apenanti apo to mplok sou na exeis ta mat me to psekasthri sto xeri etoima na se lousoun dakrigwna

    Na akous to “edw den pianoun oi katares, den pianoun oi eyxes” sto myalo sou kai na exeis apenanti mia symoria fasistwn na etoimazetai na sou kanei ntou.

    Na akous th “dikia sou kontinh amerikh” kai apo dipla na pernaei h klouba me tous eksa8liwmenous albanous pou tous phgaine sta synora

    Na se pernane periodeyon kai na akous to “gia thn patrida”, kai na sou erxetai na kseraseis panw ston stratologo

    Mora sth fwtia:

    Poses fores den exw liwsei apo tote to “paysipono”? H mhpws to embathrio pen8imo kai ka8eto, prin apo kapoia diadhlwsh? Kai poses fores anafwnhsa pote mesa apo to xaos sto kefali mou “POIOS EIMAI EGW???LEYTEROS LEYTEROS!!!!”

    Bebaia htan kai fores pou eythna th mpataria (a re ashme), pou agapousa, gamw to xrhsto mou, pou eblepa filous na liwnoun apo thn H, kai pou ekanan alloi pragmata “gia to kalo mou”.
    Yphrxe bebaia kai to terastio kathgorw tou “politeyesai”, h pou ksexynbwmoun “san fws” sth maxh enantia se oti de goustara……kai bebaia h “sygkentrwsh ths EFEE” prin ka8e genikh syneleysh sto sxoleio, kai oi “diakopes sto sarajevo”, kai to “different” (deus ex machina), kai to “Ellhna eisai skoulhki” (panx romana)…….diabole olo to ellhniko rok ths efhbeias mou…..an ftaname kai se neotera akousmata 8a ebaza akai thn idiazousa periptwsh pou legetai rodes, kai ton poulikako (e re kati remaliaaa), kai tous raining pleasure……

  13. Τhe Passenger permalink
    07/02/2007 18:12

    Ελληνικό ροκ υπήρχε κάποτε – οι Τρύπες για παράδειγμα.

    Το θέμα είναι άλλο:από την νέα γενιά καλιτεχνών(μαζί και οι συνθέτες εν προκειμένω), αυτών που βγήκαν μετά το 2000 ας πούμε ποιος πιστεύετε ότι πραγματικά φέρνει κάτι καινούριο;

    Εχω κάποιον υπ΄όψιν αλλά θα ήθελα να ακούσω και τις δικές σας απόψεις.

    Ο όρος έντεχνο πράγματι δεν αποδίδει τη σωστή έννοια όταν τον χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε τραγούδια.Ούτε και ο όρος ποιοτικό.Ολα αυτά είναι υποκειμενικά κριτήρια γιατί ο καθένας δεν έχει την ίδια αισθητική άποψη.Ισως μια αντικειμενική αξιολόγηση που μπορεί κάποιος να κάνει σε αυτό το θέμα είναι με βάση το ‘βαθμό δυσκολίας’: πόσο δύσκολα είναι τα φωνητικά, πόσο πολύπλοκη η ενορχήστρωση και λοιπά.

    Εγώ πιστεύω ότι έχουμε φτάσει σε μια θλιβερή κατάσταση όπου όλα τα νέα τραγούδια λένε τα ίδια πράγματα με τον ίδιο τρόπο. Βρίσκω ότι στο ελληνικό τραγούδι υπάρχει ελάχιστη πρωτοτυπία.

  14. zappa permalink
    07/02/2007 18:32

    gia mena oi perissoteroi entexnoi einai prwhn apotyxhmenoi laikoi, oi opioi apofashsan na kanoun demi’tsiftetelia kai na mazepsoun kapoio kosmo

    bebaia yparxoun kai eksaireseis, opws o 8anashs papakwnstantinou h o malamas, h h galanh kapote, alla mprosta sthn pantokratwria ths deyteratzas….

  15. zappa permalink
    07/02/2007 18:37

    btw oso gia to kwpsoflebiasma….pou pas re pliatsika ekei pou paizoun…..ta diafana krina?????????

  16. Αλφα Μι. permalink
    07/02/2007 20:16

    Πωπω τι μου θύμισες τώρα..
    Φθινόπωρο 2004.
    Στάδιο Ελευθερία.
    Τελευταία συναυλία των Πυξ Λαξ.
    Ανατριχιάζω μόνο και μόνο με την σκέψη ρε γαμώτο.
    Επαρατραβήσαν το, ναι, αλλά μιλούμε με τα τραγούδια τους εμεγάλωσαν τρεις γεννιές.
    Και ζούν και βασιλεύουν τα παλιά καλά κομμάθκια τους..😉

  17. 07/02/2007 20:51

    opa!
    ksero ki ego tous osmosis kai akoma dio filoi!
    tixaia men, tous kseroume de.

  18. 07/02/2007 20:54

    PS: oi 2 stous 3 eipame oti mas thimisan ksilina spathia

  19. the Idiot Mouflon permalink
    07/02/2007 20:54

    Θυμάται κανείς τους Χ-humans ? (Zappa?)

  20. Fraoula permalink
    08/02/2007 06:49

    Em eidate ti kala kanw egw kai den vazw tapelitses aftou tou style sth mousikh pou akouw? Exw piasei to nohma paidia. Ola mou ta cd mou ta grafei o bro, ta onomazw ‘mousikh anwmalia’ kai afkswn ari8mos, kai mesa sunuparxoun wraiotata o Iwannidhs kai h Tsatsou me th Vandh kai thn 8wdh, opws epishs h Gaynor me th limnh twn Kuknwn.

    (Dr Psychia, krineis oti 8elw farmakeftikh agwgh?!)

  21. candy's τετραδιακι permalink
    08/02/2007 07:43

    Eιμαστε και στην μουσικη συναδελφοι..;)

  22. zappa permalink
    08/02/2007 13:17

    basika 8elei na ekte8eis sto fainomeno ska-p kai esy:P

  23. crucifixio permalink
    08/02/2007 20:25

    s: ontos paizoun stin idia fasi me ta psychedelika kommatia tou pavlidi, alla en pio trippy.

  24. anekdoti permalink
    09/02/2007 04:39

    Ψυχία, ωραίο ποστ…. και ενδιαφέρουσες απόψεις….

    Παρ’ όλα αυτά, όλα όσα λέχθηκαν και τα ονόματα που αναφέρθηκαν ως ροκάδες από τους περισσότερους μου λύνουν επιτέλους την απορία γιατί η Ευρυδίκη επιμένει να τη λένε ροκ…. μπορεί και να έχει και δίκιο τελικά η κοπέλα…

    Ευτυχώς, το ροκ δεν είναι μόνο νότες… είναι κυρίως attitude και τρόπος ζωής… που όχι, δεν έχει να κάνει με το πόσες μέρες αντέχεις άπλυτος, ούτε με το πόσα ζευγάρια άρβυλα έχεις στη ντουλάπα σου…. ούτε καν με το πόσες μπλούζες ΤΣΕ έχεις αγοράσει και πόσες φορές συνεχόμενες μπορείς να τραγουδήσεις ανάποδα τον Γουίλι…. αλλά αυτό είναι μια πολύ μεγάλη ιστορία και θα χρειαστώ δικό μου μπλογκ για να την αναπτύξω…

    Φίλε Ζάππα, τα σέβη μου….

  25. evita permalink
    09/02/2007 10:35

    Διάβασα 2-3 φορές το κείμενο και τα σχόλια, όχι γιατί διαφώνω μαζί σου ή με όλους τους άλλους αλλά γιατί δεν ήξερα πως να διατυπώσω εγώ τη δική μου άποψη.

    Το ροκ το ελληνικό… κάπως έτσι το είχα μάθει εγώ αρχίζοντας πάντα φυσικά από Βασίλη και έχοντας κασσέτες (πριν τα πάρω και σε cd)όλους τους δίσκους των Πυξ Λαξ. Ένα πρόβλημα εξακολουθεί να υπάρχει για μένα όμως και ας πέσουν πολλοί να με φάνε, αντιπαθώ την ποπ ελληνική μουσική με ελάχιστες εξαιρέσεις, όχι ότι άμα τύχει δεν ακούω αλλά δεν θα την αγοράσω, δε θα την βάλω σε cds να την ακούω.

    Με εξαίρεση και πάλι ελάχιστα τραγούδια αναρωτιέμαι όμως αν όταν βάζουμε τόσες ταμπέλες στα τραγούδια, υπάρχει ελληνικό ροκ; Τα πλείστα απο αυτά, είναι μπλουζ ροκ. Το ροκ, που θα μπορούσε να αποκαλεστεί αληθινό ροκ, εμφανίστηκε στα τέλη των 60’s και συσχετίστηκε με τον αντιπολεμικό κίνημα, εμφανίστηκε τότε και το φόλκ, το ψυχεδελικό (ποίος άλλωστε δεν έχει ακούσει τους Pink Floyd) και απο τότε άλλαξε μορφές προσθεσε στοιχεία, μεταλάχτηκε κτλ.

    Λατρεύω όμως αυτό που λέμε ελληνικό έντεχνο και ας περιέχετε μέσα σε αυτή τη λέξη και ο Πασχαλίδης, ο Παπακωνσταντίνου, οι Πυξ Λαξ, οι Κατσιμιχαίοι (αυτούς γιατί όλοι τους ξεχάσατε;), ο Θηβαίος ακόμη και ο Αλκίνοος. Μόνο κάπως έτσι θα μπορούσα να περιγράψω τι εννοώ με το έντεχνο, με τραγουδιστές και συγκροτήματα και όχι με λέξεις.

    Για μένα καθαρό ελληνικό ροκ είναι Μάνος Λοΐζος και Σιδηρόπουλος και ξερό ψωμί.

  26. michaella permalink
    09/02/2007 14:08

    diafono sto oti o manos loizos einai rok, o manos loizos opos kai o savvopoulos einai neo kima.

    akoma kai o pavlos, pou theoreitai kata kapoio tropo o “idritis” tou ellinikou rok, otan to skefteis tragoudouse markopoulo, klasiki periptosi neou kimatos. isos na einai allilendetes ennoies.

    gia mena o,ti pio rock ston elliniko xoro einai oi tripes pantos

  27. zappa permalink
    09/02/2007 14:50

    O alkinoos einai respect giati exei mazi tou ton trismegisto drummer ths ellhnikhs jazz, Niko Kapilidh…..apla….

  28. Ασκαρδαμυκτί permalink
    09/02/2007 15:48

    Συγγνώμη, αλλά εγώ στο λεξιλόγιο “κόλλησα”!
    Πρώτον…

  29. the Idiot Mouflon permalink
    10/02/2007 00:23

    Τους έλληνες πάνκηδες / χαρντκοράδες του 80-90 πάντως δύσκολα μπορεί κάποιος να τους αμφισβητήσει, μουσικά τουλάχιστον. Και αυτό γιατί τα συγκεκριμένα είδη δεν προσδιορίζονταν τόσο από τον “τύπο” της μουσικής αλλά από τη στάση που κρατούσαν οι “φορείς της ασθένειας” σε ευρύτερη γκάμα θεμάτων.

    Αδιέξοδο, Deus Ex Machina, Γενιά του Χάους, Panx Romana (τα χαζοχαρούμενα της υπόθεσης), STRESS , Ex-Ηumans, Γκούλαγκ, Μωρά στη Φωτιά, Πορφύρια και πολλοί άλλοι…

    12:23 πμ

  30. Psychia permalink
    10/02/2007 00:25

    Ασκαρδαμυκτί

    Τα κείμενα μου που περιέχουν κυπριακά, έχουν λεξικό στο τέλος. Αν προσέξεις μεταξύ πρώτης και 2ης παραγράφου λέω: [Λεξικό – όπως σχεδόν πάντα – στο τέλος].

    Είναι ευκολότερο για μένα όταν μπινελικώνω, να το κάνω στα Κυπριακά. Είναι πολύ πιο εκφραστικό.

  31. karakatsanism permalink
    10/02/2007 19:03

    Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις. Μου φαίνεται ότι όλη η συζήτηση περιφέρεται γύρω από νοσταλγικές ανησυχίες και υπαρξιακές αναζητήσεις. Για μένα οι έννοιες όπως ‘ροκ’, ‘ποπ’, ‘χιπ-χοπ’ και ‘κροκ’ (γεια σου νικόλα τεράστιε!) έπαψαν προ πολλού να αποτελούν μορφολογικές και ιδεολογικές τοποθετήσεις των ίδιων των δημιουργών. Οι διαχωρισμοί και ταξινομήσεις αυτοί είχαν εννοιολογική βαρύτητα την περίοδο της γένεσης τους, έννοιες που ήθελαν να δείξουν την εναντίωση και απόρριψη του λεγόμενου ως mainstream. Σήμερα είναι τουλάχιστον άδικο για τους ίδιους τους δημιουργούς να προσπαθούμε να τους κατατάξουμε σε μουσικές φόρμες του παρελθόντος, αφορίζοντας ή θεοποιώντας τους. Άλλωστε η νέα μουσικη πραγματικότητα μας το επιβεβαίωνει με όλα αυτά τα ‘νέα’ υβριδικά προϊόντα που υπερβαίνουν κατα πολύ όλες αυτές τις κατηγοριοποιήσεις.

    p.s. Το παρόν σχόλιο δεν έχει να κάνει με τις όποιες συζητήσεις περί ‘πνευματικού περιεχομένου’, ‘ποιότητας’ ή ‘αξίας’ της μουσικής. Έννοιες σαν κι αυτές είναι πολύ πιο δύσκολο (αν όχι αδύνατο) να αναλυθούν και είναι τουλάχιστον χαζό να τις ισοπεδώνουμε (μαζί και τους μουσικούς δημιουργούς) ταυτίζοντας και συνδέωντας τες με τις όποιες κατηγοριοποιήσεις της σύγχρονης μουσικής βιομηχανίας.

    Τα σέβη μου…

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: