Skip to content

Ανασκόπηση: Το Ένστικτο λέει Πάντα την Αλήθεια

13/01/2007

Αλλιώς ξεκίνησε αυτό το κείμενο, αλλού κατέληξε. Δεν είναι τα καλύτερα αυτά;


Είναι πολύ κουραστικός αυτός ο ακαδημαϊκός χρόνος. Η ζωή μου τους τελευταίους μήνες (από τον Ιούνιο), μα και για τους επόμενους, έχει και θα έχει ως εξής: Άσκηση, διάβασμα, εξέταση / άσκηση, διάβασμα, εξέταση / άσκηση, διάβ… και αυτή η τριπλέτα επαναλαμβάνεται και επαναλαμβάνεται. Και άμε κι έλα στην Καστέλα, γιατί το μέρος ‘άσκηση’ γίνεται ως επί το πλείστο στην πρώτη πατρίδα, το μέρος διάβασμα χωρίζεται και στις δυό, και το μέρος εξέταση στη δεύτερη πατρίδα. Αν μας έχει μάθει κάτι η φύση είναι πως οι επαναλαμβανόμενες τριπλέτες μπορούν να αποβούν μοιραίες, όπως παραδείγματος χάριν η γενετική τριπλέτα CΑG που επαναλαμβάνεται στο DNA των ασθενών με Huntingtons. Όσες πιο πολλές οι επαναλήψεις, τόσο χειρότερη η πρόγνωση.

Έχω από καιρό ξεχάσει τι μέρα είναι, εφόσον δεν έχω Σαββατοκύριακα να προσμένω. Έχω ξεχάσει πως είναι να ξυπνάς από μόνος σου, εφόσον τα λέω καθημερινά με το ξυπνητήρι. Μα με ευχαριστεί που δεν είμαι και ο πιο οργανωμένος άνθρωπος. Με ευχαριστεί που δεν έχω ξεχάσει να λειτουργώ αυθόρμητα.

Σήμερα πήρα ρεπό. Η μέρα ξεκίνησε με ξυπνητήρι καινούριο. Ούτε με τον κόκορα που έκραζε κάθε πρωί, ούτε με μια αγαπημένη φωνή που μου τσιρίζει ‘ΞΥΠΝΑ ΡΕΕΕΕ’. Αλλά με το Bittersweet Symphony από τους The Verve. Και ταίριαζε γάντι. Bitter γιατί ξύπνησα στον καναπέ όπου αποκοιμήθηκα τις πρώτες, μη σου πω και δεύτερες πρωινές ώρες, και sweet γιατί μια τέτοια μελωδία σου χαϊδεύει γλυκά το λαιμό. Το symphony τώρα… ίσως προμήνυε τη συμφωνία που έκανα με τον εαυτό μου για ακόμα μια μέρα σκληρού διαβάσματος με τον έπαινο στο τέλος. Σαν το εκπαιδευμένο σκυλί λειτουργώ. Άμα είμαι καλή, παίρνω έπαινο. Άμα είμαι όχι καλή, παίρνω τον πούλο. Μόνο που επειδή είμαι συν της άλλης, εκτός από σκύλος, και άνθρωπος, εγώ προσφέρω τον έπαινο και τον πούλο στον εαυτό μου.

Τη σημερινή συμφωνία δεν την τήρησα, και δεν θα την τηρήσω. Δε θα πάω στη βιβλιοθήκη, δεν θα φάω με πρόγραμμα για να μη βαρύνω, δε θα βρεθώ με τους φίλους μου αργότερα όταν θα τα’χουμε κλείσει όλοι. Και θα κάνω και οικονομία στο κωλόχαρτο, για να μη χρειαστεί να πάω ούτε μέχρι τον μπακάλη. Θα κάτσω και θα ξεπατωθώ στο ξύσιμο και στο φαΐ, δεν θα δω κανέναν, θα κοιμηθώ από νωρίς στο κρεβάτι μου, και θα ξυπνήσω πριν ακόμα χαράξει για να υλοποιήσω την τιμωρία μου: Διπλή βάρδια, διπλή ύλη. Και στο τέλος της ημέρας μυαλό κορδόνια. Ας είναι. Σήμερα πήρα ρεπό.

Δίνω σε λίγες μέρες την πιο δύσκολη εξέταση του έτους. Όχι μόνο λόγω ύλης – που έχει την μεγαλύτερη -, αλλά και λόγω νοοτροπίας του συγκεκριμένου τμήματος. Νοοτροπίας του στιλ, ‘ πίσω μωρή και σ’έφαγα ’. Μα δεν αγχώθηκα ούτε και μια στιγμή για την μοναδική εξέταση που με φόβιζε πραγματικά. Μην με παρεξηγείς. Είμαι πολύ αγχώδης τύπος. Και πολύ εκρηκτικός στο άγχος του (και στο μη-άγχος του). Μα τώρα είναι αλλιώς. Κάνω αυτό και δεν με απασχολεί τίποτα άλλο, ούτε καν αυτό το ίδιο δεν με απασχολεί. Δεν ξέρω πως να το εξηγήσω. Είναι λες και είμαι σε αδράνεια. Λες και περιμένω υπομονετικά να τελειώσει για να μπορέσω να ξυπνήσω από την νάρκωση στην οποία με έβαλε. Μα δε με ενοχλεί αυτό. Καλό μου κάνει. Με βοηθά να πετύχω ένα καλό αποτέλεσμα χωρίς υστερίες και αϋπνίες και ανάγκη από ψυχότροπες ουσίες και όλες τις συναφή ομοιοκαταληξίες.

Με βοηθά και το ότι στο τέλος της ημέρας βρισκόμαστε με τα παιδιά και ξεδίνουμε. Μα τώρα είναι εξεταστική για όλους. Ενώ για τους άλλους η τριπλέτα είναι πιο προσιτή, με την έννοια πως η εξεταστική τους αρχίζει, τελειώνει, πάνε πανεπιστήμιο / ξαναρχίζει, ξανατελειώνει, ξαναπάνε πανεπιστήμιο, η δικιά μου έχει αρχίσει, μα δεν τελειώνει. Είναι συνεχής. Και αν μας έχει μάθει κάτι η φύση είναι πως η στασιμότητα μπορεί να προκαλέσει εντερικές και άλλες παθήσεις. Όπως παραδείγματος χάριν η στασιμότητα της αναπαραγωγής εντερικών κυττάρων στους ασθενείς με έλλιψη της Ανοσοσφαιρίνης Α. Δεν νιώθω πλέον φοιτήτρια. Δεν παρακολουθώ μαθήματα. Είμαι ασκούμενη. Δουλεύω. Και μετά προσπαθώ να αποδείξω πως εκπαιδεύτηκα σωστά, και στο πανεπιστήμιο, και στην κάθε άσκηση.

Είμαι εντάξει με τις θυσίες που πρέπει να κάνω για να είμαι εντάξει απέναντι στις ακαδημαϊκές μου υποχρεώσεις. Εκπαιδεύτηκα καλά σ’αυτό, από τα πρώτα κι όλας χρόνια όταν ήμουν ακόμα κοριτσάκι, στα οποία οι διακοπές μου ήταν ένας μήνας το καλοκαίρι, κατά τη διάρκεια του οποίου έκανα πρακτική στο νοσοκομείο της πρώτης πατρίδας. Ούτε Χριστούγεννα, ούτε πρωτοχρονιές, ούτε Πάσχα, ούτε γενέθλια, ούτε εκδρομές. Διάβασμα και πάλι διάβασμα. Περιστασιακά καμιά έξοδος επεισοδιακή, απλά και μόνο για να με κρατήσει μέχρι την επόμενη. Όσοι δεν το κάναν έτσι, είτε φύγανε, είτε μείνανε, μα μείνανε πίσω.

Προχωρώντας ανακάλυψα πως όντως τα πράγματα χαλαρώνουν αργότερα, και πως μπορείς να έχεις μια πιο νορμάλ φοιτητική ζωή. Γι’αυτό μάλλον είναι και πολύχρονη, για να την ζήσεις έντονα απ’όλες τις μεριές. Φτάνοντας στην τελική αναμέτρηση, ανακαλύπτω φέτος, πως όντως τα πράγματα δυσκολεύουν και πάλι στο τέλος, για να μη ξεχνιόμαστε. Άλλωστε μετά από αυτό μας περιμένει η ‘αληθινή’ ζωή. Με όλες τις νέες ευθύνες που την συνοδεύουν, τόσο σε γενικές γραμμές, όσο και στην δουλειά μας. Για όλα αυτά μου ανάβουν τα λαμπάκια άμα καμιά φορά μου πει κανείς πως «Εσείς στην Ουγγαρία πληρώνετε και πιάνετε το δίπλωμα σας». Γιατί δεν υπερβάλω. Μάλλον επιεικής είμαι και σου το υπογράφω αυτό. Νομίζουν πως Ουγγαρία θα πει Βουλγαρία ή Ρουμανία, που, παρά το υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης που προσφέρουν, προσφέρουν λόγω φτώχιας, και τη λύση της εξαγοράς.

Ίσως να με μελαγχολούν όλα αυτά, όχι τόσο για το ότι είναι κουραστικά, βαρετά ή μοναχικά, αλλά γιατί τώρα που κόντεψε το τέλος αυτουνού του κεφαλαίου, καλούμαι συνεχώς να έρθω αντιμέτωπη με όσες γνώσεις έπρεπε να είχα αποκομίσει τόσα χρόνια, μα φοβάμαι πως υστερώ. Ξέρω πως είναι λογικό, δεν μπορεί να τα ξέρω όλα, δεν μπορεί να τα θυμάμαι όλα. Όσες φορές και να τα συνάντησα, όσες φορές και να τα μελέτησα. Είναι πολλά. Η απληστία του εγώ μου όμως, με κάνει να νιώθω άσχημα γι’αυτό. Με κάνει να νιώθω ελλιπής. Όμως δε με πειράζει πια.

Έλεγα τις προάλλες στη μάνα μου πως το ιδανικό να σου απαντήσει κάποιος στην ερώτηση «Γιατί γιατρός;», είναι «Γιατί μ’αρέσει να βοηθώ τον κόσμο». Μα ότι πίσω από αυτή την αλήθεια, κρύβεται μια μοναδική ιστορία. Η ιστορία μιας εμπειρίας που σε έβαλε σ’αυτό το τρυπάκι. Που σε έκανε να συνει- δητοποιήσεις στ’αλήθεια πως θες να γίνεις γιατρός. Η απληστία μου, το βουλώνει κάθε φορά που μια γιαγιά μου βάζει τις ευχές της που δεν την πόνεσα, κάθε φορά που ένας παππούς με παινεύει στον υπεύθυνο γιατρό μου, κάθε φορά που ένας έφηβος μου λέει τα γκομενικά του, κάθε φορά που κάποιος άρρωστος με ζητάει, μου λέει ευχαριστώ. Όχι γιατί τους θεράπευσα, αλλά γιατί με συμπαθούν και με εμπιστεύονται. Η απληστία μου, το βουλώνει κάθε φορά που παρά την σχετικά ελάχιστη κλινική μου εμπειρία, εκπλήσσομαι με το πόσο φυσικό μου είναι να λειτουργώ σαν γιατρός, με όλη τη σημασία της λέξης.

Θα’ρθει και ο καιρός που όλα αυτά θα γίνουν τρόπος ζωής, και θα τα συνηθίσω. Για τώρα μου φτάνει απλά και μόνο το ότι κάνω αυτό που κάνω για τους σωστούς λόγους. Τους λόγους για τους οποίους στα δώδεκα μου χρόνια πρωτοεπιθύμησα να γίνω γιατρός. Τους λόγους για τους οποίους στα είκοσι τρία μου χρόνια αποφάσισα να γίνω παιδοψυχίατρος. Το ένστικτο λέει πάντα την αλήθεια. Γιατί τίποτα άλλο στον κόσμο δεν θα μπορέσει να μου προσφέρει την χαρά που λαμβάνω γνωρίζοντας και βοηθώντας τους ανθρώπους με την ιδιότητα του γιατρού. Αυτή τη χαρά την οποία θα ξεκολώνομαι συναισθηματικά και σωματικά να θρέψω, για να με θρέψει κι εκείνη με τη σειρά της πίσω. Ανελλιπώς. Θα κρατάμε έτσι μια ακραία θρεπτική ισορροπία. Δεν είναι ψέματα. Είναι λειτούργημα. Τότε είναι που θα είμαι ελλιπής. Άμα δεν είναι.

18 Comments leave one →
  1. AnTonymous permalink
    13/01/2007 18:38

    Καλή τύχη.Στα δύσκολα φαίνεται η αξία σου και εσύ δεν κολώνεις σε τέτοια.
    Αλήθεια….από που ξεκίνησε, αλλά κατέληξε εδώ, το κείμενο;

  2. Χρήστος permalink
    13/01/2007 22:15

    Είπες Καστέλα. Και στο δικό μου blog είπες Λεμεσός και Tepee.

    Να σαι καλά για τις λέξεις που πετάς και τις σκέψεις που εκθέτεις!

  3. Χρήστος permalink
    13/01/2007 22:17

    Είσαι και στα links μου.

  4. Αλφα Μι. permalink
    14/01/2007 15:28

    Θα τα καταφέρουμε.. που θα μας πάει..

  5. APOTINEDRA permalink
    14/01/2007 17:52

    To epaggelma sou einai leitourgima kai einai toso thetikos o tropos pou to proseggizeis kai milas giafto pou eimai sigouri oti tha ftaseis psila.
    Eksallou, opoiadipote douleia kai na kaneis an den exeis oreksi kai meraki tote den aksizei ton kopo kai kalitera na ta paratiseis.

  6. candy's τετραδιακι permalink
    15/01/2007 00:06

    Δεν νομιζω οτι πρεπει να σχολιασω κατι..
    Τα ειπες ολα!
    Ακομα και στη ειδικοτητα μεσα επεσες..!
    Super!!:))

  7. evita permalink
    15/01/2007 13:20

    Για ένα χαμόγελο, ένα μεγάλο ευχαριστώ, για το γέλιο ενός μωρού, για δύο μάτια γεμάτα ευγνωμοσύνη…

    Να είσαι καλά Δόκτωρ μου.

  8. michaella permalink
    15/01/2007 14:07

    Οι άνθρωποι αναπτύσσουν περίεργη σχέση με τον γιατρό τους. Επειδή είναι άτομο της εμπιστοσύνης τους, είναι φορές που του τηλεφωνούν μέχρι και για να τους πει την άποψή του για τον συζυγικό τους καβγά! Περίεργη φάση η ιατρική. Όχι μόνο γιατί είναι από τις επιστήμες που πρέπει συνεχώς να ανανεώνεις τις γνώσεις σου, γιατί αλλιώς δεν μπορείς να λειτουργήσεις. Αλλά γιατί γίνεσαι μέρος της ζωής ενός ανθρώπου σε μια περίοδο που οι αντιστάσεις του είναι μειωμένες. Πόσο μάλλον με μια ειδικότητα όπως αυτή που θέλεις εσύ να αποκτήσεις που πλέον αναφέρεσαι σε μια συστηματική κατάσταση.

    Όλοι με ρωτούν συνεχώς γιατί δεν έγινα γιατρός. Δεν είχα όμως τα ψυχικά αποθέματα να κάνω τόσο διάβασμα, για τόσα πολλά διαφορετικά πράγματα. Εσύ τα είχες και μπράβο σου! Εύχομαι να μην χάσεις ποτέ όλη σου την όρεξη (όλοι χάνουν ένα ποσοστό με τα χρόνια) και να σταθείς δίπλα σε όλους όσους σε έχουν ανάγκη, όπως κάνεις τώρα. Χρειαζόμαστε ανθρώπους σαν και εσένα.

  9. drakouna permalink
    15/01/2007 14:12

    Καλή επιτυχία για τις εξετάσεις σου. Ελπίζω να τελειώσουν σύντομα🙂

  10. To Hlithio Agrino permalink
    15/01/2007 15:08

    Breathe….

  11. pietà permalink
    15/01/2007 15:14

    Αμα είσαι φτιαγμένος για κάτι, αυτό φαίνεται και στα 12 σου και στα 23 σου και στο σήμερά σου και στο αύριό σου.
    Καλή επιτυχία σε όλα. Κυρίως στην θρεπτική ισορροπία.

  12. Psychia permalink
    16/01/2007 08:29

    Καλημέρα έβριμπόντι!

    Το κείμενο ξεκίνησε με μια έντονη διάθεση κλαψίματος, η οποία άλλαξε πορεία.

    Χρήστο χάρηκα πολύ! Σ’ευχαριστώ!

    “opoiadipote douleia kai na kaneis an den exeis oreksi kai meraki tote den aksizei ton kopo kai kalitera na ta paratiseis.” αυτό ακριβώς είναι το συμπέρασμα.

    Το διάβασμα είναι απαραίτητο μέρος της ιατρικής. Όποιος δεν πήγε ιατρική για το διάβασμα, πιστεύω πως ποτέ δεν ήθελε να γίνει γιατρός. Άμα θες, το αποδέχεσαι και το αντιμετωπίζεις. Άλλωστε το διάβασμα (σε γενικές γραμμές, όχι στους ρυθμούς που το παίρνω αυτή τη περίοδο), είναι ωραίο πράμα. Είναι συγκλονιστικό να μαθαίνεις κάθε τόσο καινούρια πράγματα και να αναπτύσσεσαι.

    Σας ευχαριστώ όλους πάρα πολύ για τα καλά σας λόγια. Αγρινό υπόσχομαι να αναπνέω🙂 I’ve got to run….!

  13. MhXeirotera permalink
    16/01/2007 09:37

    O enthusiasmos su einai synarpastikos🙂

  14. shashoura permalink
    16/01/2007 12:57

    kouragio!
    🙂

  15. zappa permalink
    17/01/2007 13:48

    sorry gia thn parembash kai ton tropo pou ginetai…..kanonizetai blog-o-meeting kypriako mesa apo to blog mou…….ekei apey8yn8eite gia peraiterw plhrofories kai syntonismo

  16. Αλφα Μι. permalink
    17/01/2007 22:39

    το ενστικτό λέει πάντα την αλήθεια;
    την λέει πάντα;
    δεν ξέρω.. μπερδεύομαι τελευταία..
    δεν ξέρω τι να πιστεψω..
    τέλοσπάντων..
    καληνύχτα ψυχία μου.

  17. Psychia permalink
    18/01/2007 10:07

    @Αλφα Μι

    Το ‘πάντα’ είναι μεγάλη κουβέντα και δε θέλω να σε πάρω στον λαιμό μου.

    Μα το ένστικτο είναι κάτι πρωτόγονο. Δεν είναι λογική, δεν χρειάζεται να είναι άθικτη η κριτική σκέψη. Είναι κάτι που βγαίνει από μέσα μας, όσο ‘παράλογο’ και να ακούγεται στο έξω μας, κάτι που το έχουμε για να μας προστατεύει.

    Άρα σε γενικές γραμμές, μόνο το καλό μας θέλει. Άμα το ακούσουμε, την αλήθεια λέει.

Trackbacks

  1. Νέοι Γιατροί στην Κύπρο: Μια Πραγματικότητα « Dr. Ψωναρα’s Corner

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: