Skip to content

Boldog az új Évet 2007!

01/01/2007

Λοιπόν…! Κατ’αρχήν, καλή μέρα, καλή εβδομάδα, καλό μήνα και καλή χρονιά (4 σε 1, όλα τα΄χει! – wash and go και μαλακίες.)!

Δεν ξέρω πως σας βρήκε εσάς, μα εμένα ο νέος χρόνος με βρήκε σε πολύ σουρεάλ σκηνικό. Κατ’αρχήν με βρήκε στη Βουδαπέστη παρέα με τους φίλους μου και ένα σωρό Ούγγρους και τουρίστες, κυρίως Ιταλούς. Μα το Θεό, ήταν πάαααρα πολλοί.

Στην Ουγγαρία που λέτε, οι αυτές οι μέρες του χρόνου, γιορτάζονται με πολύ διαφορετικό τρόπο απ’ότι στην πατρίδα:

Τα Χριστούγεννα είναι εξαιρετικά βαρετά λόγω του ότι:
Α. Κλείνουν όλα (ακόμα και τα μπαρ, ακόμα και οι συγκοινωνίες, ακόμα και τα ταξ
ί) μετά τις 4 η ώρα το απόγευμα της παραμονής και μέχρι την επομένη των Χριστουγέννων, και
Β. Η Βουδαπέστη είναι μια πόλη φάντασμα. Μπορεί να πετύχεις κανένα αυ
τοκίνητο στην πιο πολυσύχναστη λεωφόρο, άντε και κανέναν ξέμπαρκο πεζό, και αυτά είναι. Είναι οικογενειακή γιορτή κατά την οποία κάνουν Πάσχα οι κλέφτες παρκαρισμένων αυτοκινήτων και να την αφήσετε ήσυχη! Μια μέρα τον χρόνο βγάζουν τόσο καλό μεροκάματο κι αυτοί.

Στην Ουγγαρία όμως η πρωτοχρονιά… είναι άλλη φάση. Είναι η τρίτη φορά που αλλάζω τον χρόνο στην χώρα, και οφείλω να ομολογήσω πως οι προηγούμενες 2 φορές ήταν μούφα. Γιατί άλλο να παρευρίσκεσαι, και άλλο να συμμετέχεις.

Οι εορτασμοί ξεκινήσανε από νωρίς το απόγευμα: κόσμος και κοσμάκης κάθε ηλικίας να κατακλύζει τους δρόμους, περίπτερα παντού να πουλάνε λουκάνικα με ψωμί και μουστάρδα, ζεστό κρασί, και κάστανα. Ο κόσμος να είναι ντυμένος όπως να’ναι, με φανταχτερές περούκες και καπέλα, να βαράνε οι ντουντούκες, να σε τρελαίνουν οι καραμούζες και οι τσάκρες κάθε λεπτό. Και μουσικές. Όλα τα κεντρικά σημεία της πόλης να κουνιούνται στους ρυθμούς των deejay.

Χθες παραμονιάτικα, είχα πολύ άσχημη διάθεση (έλα ρε, δεν το καταλάβαμε από το προηγούμενο σου ποστ ). Ήμουνα πραγματικά στη φάση ‘δε θέλω να κάνω τίποτα, αφήστε με ήσυχη να κλάψω’. Όμως δε λέει παραμονιάτικα να σαπίζεις, και δε λέει να γυρίζεις τον χρόνο μόνος σου ενώ σε περιμένουν οι φίλοι σου που σ’αγαπάνε και που δε θα σου ξαναμιλήσουν ποτέ, ποτέ ξανά στη ζωή τους αν δεν παρευρεθείς στον γυρισμό του χρόνου.

Έβαψα που λέτε το μαλλί (βασική προϋπόθεση για καλή διάθεση είναι να είναι καλά το φετίχ μου), μπανιαρίστηκα, έβαλα τις κρέμες μου, ντύθηκα με ωραία και σέξι μα άνετα και ζεστά ρούχα (στο ψωλόκρυο θα την έβγαζα στο κάτω – κάτω), βάφτηκα (οι άλλοι είπανε πως ήταν φοβερό το μέικ απ, εγώ πάλι σαν καραγκιόζης ένιωθα), και έβαλα έναν κόκκινο φιόγκο στο κεφάλι. «Τσα! Ντύθηκα δωράκι!»

Μαζευτήκαμε τρεις κι ο κούκος (σ’αυτή τη περίπτωση εμείς οι τρείς οι φίλοι που τρώμε ό,τι βρούμε, και το σκυλί γκλάτιεϊτορ) στο σπίτι της Νανάδας. Μέχρι να πάει 11 ήμασταν ήδη φέσια και στο τσακίρ κέφι. Πιάνουμε Νόβα (δύσκολα ξεκολλάς) και βλέπαμε το ‘Στην υγεία μας’ παρέα με τη Θεοπούλα και τον Ζουγανέλη, πίνοντας ο ένας κρασί, ο άλλος βότκα και ο άλλος μπύρες (όλη η πόλη ήταν ό,τι να’ναι, εμείς θα διαφέραμε;). Εντωμεταξύ, στην Κύπρο και στο ‘Στην υγειά μας’ ήταν ήδη 12 και ο γέρος χρόνος είχε φύγει εκεί ήδη. Άρα το καλό με τη διαφορά ώρας, είναι πως μπορείς να γιορτάζεις το ίδιο πράγμα 2 φορές, στα καπάκια.

– Εσείς πως περάσατε την πρωτοχρονιά φέτος;
– Την πρώτη φορά στο σπίτι και τη 2η στο δρόμο!

Και ‘όπα όπα τα μπουζούκια, όπα και ο μπαγλαμάς,
της ζωής μας τα χαστούκια, με το κέφι τα ξεχνάς!’

Ξεχυνόμαστε κι εμείς κρατώντας από ένα μπουκάλι ο καθένας το ποτό του στο χέρι, στον κεντρικό πεζόδρομο της πόλης, την Vaci utca (προφέρεται Βάτσι ούτσα. Ναι ούτσα. Και μάλιστα ακριβώς απέναντί της βρίσκεται η Πίπα ούτσα. Ή αλλιώς η οδός ονείρων. Να, έχω και αποδείξεις! Not bad ey?. Πίσω στη Vaci). Χαμός! Πανικός! Της Πόπης! Ε, έτσι όπως ήμουν μες τα κομμάτια μου, το όλο σκηνικό μου τα’σκασε αλλιώς. Αφηνίασα. Δεν μπορούσα να σταματήσω να παουρίζω από τον ενθουσιασμό μου. Μεταδοτικότατο αυτό έχω να σας πω. Ούτε το χασμουρητό δεν κολλάει τόσο εύκολα.


Όλοι περνούσαν υπέροχα και όλοι πηγαίναν κάπου. Ε, προχωρούσαμε κι εμείς φορτσά
τοι, τρέχαμε κατά κάποιον τρόπο, να πάμε κάπου. Πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα, ένα πράμα. Κι αφού είδαμε όλων των λογιών των κόσμο να κάνει τα δικά του – που δεν διαφέραν και πολύ απ’τα δικά μας –, καταλήξαμε στην κεντρική πλατεία της πόλης, τη Vörösmarty tér 10 λεπτά πριν γυρίσει ο χρόνος. Και…

Tíz (10)
Kilenc (9)
Nyolc (8)
Hét (7)
Hat (6)
Öt (5)
Négy (4)
Három (3)
Kettő (2)
Egy (1)

Boldog az új évet, két ezer hét (Ευτυχισμένος ο καινούριος χρόνος, 2007)!!!!!!

[Ναι, είναι πολύ δύσκολη σκατόγλωσσα η Ουγγρική. Είναι τόσο ό,τι να’ναι όμως, που ταίριαζε απόλυτα με τη συμπάσχουσα βραδιά.]


Γυρνάει ο χρόνος που λέτε, και υποδεχόμαστε το 2007 με τρελά πυροτεχνήματα και τρελούς πανηγυρισμούς, και δώστου οι ντουντούκες να βαράνε, και δώστου οι καραμούζες να παίζουν, και δώστου οι αγκαλιές και τα φιλιά (ακόμα και άγνωστοι με άγνωστους – φοβερό!) και δώστου οι μουσικές να ανεβάζουν το πλήθος. Ούτε όταν κέρδισε η Ελλάδα το euro δεν έγινε τόσο της καριόλας.

Αφού πέρασε η ώρα χορεύοντας, τραγουδώντας και πίνοντας, εμείς βράζαμε, μα τα χέρια, τα αφτιά και οι μύτες μας διαφωνούσαν, και απειλούσαν με μόνιμη διακοπή δεσμών από το υπόλοιπο σώμα. Όλες οι παρέες κατά διαστήματα γίνονταν το κέντρο του θεάματος (ο καθένας στη γλώσσα του), έτσι ήρθε και η σειρά μας. Είπαμε το ‘Αρχιμηνιά και Αρχιχρονιά’ όσο πιο δυνατά μπορούσαμε στους παρευρισκόμενους που μας χάζευαν, δεν μας δώσανε λεφτά, και ενώ λόγω ακαδημαϊκών υποχρεώσεων, πρόγραμμα για πάρα κάτω δεν υπήρχε, δημιουργήθηκε επί τόπου. Τι; Τώρα θα το διαλύαμε; Στο peak της βραδιάς;

Έτσι, μετά από 20λεπτο περπάτημα στους -10 βαθμούς, φτάσαμε στο Szimpla. Ένα παρακμιακό, πολύ στυλάτο μπαράκι (σαν σπηλιά είναι από μέσα με πολύ χύμα και λυτή διακόσμηση και πολύ ωραίο κόσμο) που βάραγε σε ρυθμούς break beat και drum and bass. Ήπιαμε το ποτάκι μας, κάναμε λίγο shake it, και ολοκληρώνοντας τον γύρο του κέντρου σε 80 λεπτά με τα πόδια (δεν είχαμε αερόστατο), καταλήξαμε στο σπίτι της Νανάδας, όπου παίζανε τσιφτετέλια, μα κάθε προσπάθεια λικνίσματος απέβαινε σε λίγα λεπτά, μοιραία (βλέπε, βαδίζω και κλαππώνομαι).

Έχω επίσης να σας πω, πως ο καινούριος χρόνος, εκτός από σκόνη και θρύψαλα, με βρήκε και με κόκκινο βρακί, και με ένα κόκκινο στίγμα πάνω στο βρακί. Καλώς τη δεχτήκαμε λοιπόν τη θεία, είθε ο ερχομός της να εξαλείψει το συναισθηματικό μπρέικ-ντάουν.

Και μετά την χθεσινοβραδινή κραιπάλη, τέρμα το διάλειμμα, τα κεφάλια μέσα, έχω εξέταση αύριο. Πολύ ωραία ήτανε. Αξιοσημείωτα. Μα προπαντός αξέχαστα. Σε όλους αξίζει ένα ξέφρενο ξεφάντωμα την κατάλληλη στιγμή.

Και τώρα… ΠΙΣΣΑ ΚΑΙ ΠΟΥΠΟΥΛΑ! Μουαχαχαχαχα….

[τσάκρα: κροτίδα]
[παουρίζω: τσιρίζω]
[κλαππώνω: βάζω τρικλοποδιά]

11 Comments leave one →
  1. candy's τετραδιακι permalink
    01/01/2007 16:49

    Περασες πρωτοχρονια στην πιο ομορφη πολη του κοσμου!

    Καλη χρονια συναδελφε:)

  2. Αλφα Μι. permalink
    01/01/2007 18:33

    Χεχε τουλάχιστον μετά την χθεσινή ψιλομελαγχολία, “έδωκες του τζαι άψεν” που λέει ο λόγος.
    Χαίρομαι ψυχία μου που επέρασες καλά.
    Χρόνια πολλά ό,τι επιθυμείς να το πάθεις.
    Εις υγείαν ..

  3. Psychia permalink
    02/01/2007 13:24

    @candy’s τετραδιάκι

    Συμφωνώ και επαυξάνω επί τούτου! Καλή χρονιά και σε σένα συνάδελφε🙂

    @Αλφα Μι
    Εγώ να δεις πόσο χαίρομαι! Ήταν μια ηλιαχτίδα στην όχι και τόσο ψιλή ομίχλη! Χρόνια σου πολλά!

  4. evita permalink
    02/01/2007 20:07

    Χρόνια σου πολλα Doctor μου.

    Άσε την ομίχλη να φύγει και να φανεί ο ήλιος. Άντε να ζεσταθούμε λιγάκι.

  5. Starry Night permalink
    02/01/2007 21:43

    Χρόνια πολλά βρε, καλή χρονιά!

    Και μαζί με τον Νέο Χρόνο, μια νέα αρχη🙂

  6. AnTonymous permalink
    03/01/2007 03:02

    Είσαι ένα λουλούδι που θέλει ήλιο για να είναι ζωντανό και να μήν μαραθεί.Έχεις πέσει σε συννεφιές.Περίμενε λίγο , θα ξαναβγεί ο ήλιος και το χαμόγελο θα επιστρέψει!Καλή Χρονιά!

  7. drakouna permalink
    03/01/2007 09:09

    Χρόνια Πολλά!

  8. michaella permalink
    03/01/2007 13:17

    epies ta kala psychia mou?

  9. Psychia permalink
    03/01/2007 13:19

    Ναι! Πολύ καλά! Ευχαριστώ🙂

  10. prwhn sympasxousa permalink
    18/01/2007 13:32

    me synginise to keimenaki sou…kai mhn paraponiesai ka8olou…merikoi apo mas zhsame thn budapestara thn apisteuth to 1997!!kalh synexeia!!!ekei pou hmastan eisai kai ekei pou eimaste erxesai…kai believe me einai teleia!

Trackbacks

  1. Μαμά Γερνάω (μέρος 1ο) « Dr. Ψωναρα’s Corner

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: