Skip to content

Κοντύναν οι ορίζοντες

31/12/2006

Ζω μέσα σε μια ομίχλη. Τόσο πηχτή που νιώθεις πως έχουνε κατεβεί τα σύννεφα πάνω στη γη. Μόνο που αυτή τη φορά, δεν είναι μαγευτικά όπως άλλοτε. Δεν νιώθω πως σε κάποιο βήμα μου θα πέσω πάνω στη μαγική φασολιά και θα αλλάξει η ζωή μου. Και θα ανακαλύψω νέους ορίζοντες, μυστήριους μα περιπετειώδες. Αυτή τη φορά όλα αυτά είναι εξουθενωτικά. Αυτή τη φορά όλα αυτά με φθείρουνε. Αυτή τη φορά νιώθω πως οι ορίζοντες που θέλω να δω, υπάρχουν μα δε φαίνονται. Δεν μπορώ να τους δω. Και όχι γιατί βρίσκονται σε κάποιο άλλο υψόμετρο, σε κάποια άλλη διάσταση. Αυτοί δε νομίζω να με ενδιαφέρουν.

Ζω σε μια μόνιμη ομίχλη που δε μ’αφήνει να δω καθαρά. Τόσο πηχτή που δε μ’αφήνει να δω απέναντι. Που μου στενεύει το οπτικό μου πεδίο. Μόνο που αυτή τη φορά, μάλλον εγώ την έχω φυτέψει εκεί. Για να πέσω πάνω στη μαγική φασολιά. Για να αλλάξει η ζωή μου. Εγώ, που πάντα θέλω να βλέπω καθαρά, πρέπει να περιμένω την ομίχλη μου να διαλυθεί.

Εγώ που πάντα θέλω να βλέπω καθαρά, τυφλώθηκα.

‘Ποιός στ’αλήθεια, είμαι εγώ, και που πάω;
Με χίλιες δυο εικόνες στο μυαλο.’

Εύχομαι από αύριο, με τη νέα χρονιά, με το νέο checkpoint, να διαλυθούν οι αναστολές και τα εμπόδια που μας κρατάνε στάσιμους. Σας εύχομαι ολόψυχα να δείτε μέσα σας όλα αυτά που θα θέλατε για να νιώσετε γαλήνιοι και ευτυχισμένοι. Καλή νέα χρονιά να έχετε.

8 Comments leave one →
  1. Αλφα Μι. permalink
    31/12/2006 12:49

    Άναψε τα ψηλά σου φώτα.
    Η ομίχλη δεν θα διαλυθεί με τα φώτα.. αλλά τουλάχιστον έχεις μια μικρή βοήθεια.

    Εύχομαι ό,τι καλύτερο με τη νέα χρονιά.
    Χρόνια σου πολλά Ψυχία μου..

  2. Lexi_penitas permalink
    31/12/2006 13:27

    Ψυχία μου,

    σου ευχομαι να βρείς την Ιθάκη σου. Μην ξεχνας ότι τα ωραία και τα μεγάλα είναι στο δρομο… Επειδή δεν είμαι ποιητής παραθέτω το σχετικό ποιημα του Μεγάλου Καβάφη. Με μια μεγάλη και ζεστή αγκαλιά παντα ανοικτή για ΣΕΝΑ καλή μου φίλη

    Ιθάκη
    Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
    να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
    γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
    Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
    τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
    τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
    αν μεν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
    συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
    Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
    τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
    αν δεν τους κουβαλείς μες στην ψυχή σου,
    αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

    Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
    Πολλά τα καλοκαιρινά πρωϊνά να είναι
    που με τι ευχαρίστηση, με τι χαρά
    θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους,
    να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά,
    και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις,
    σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους,
    και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
    όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά,
    σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,
    να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.

    Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
    Το φθάσιμον εκεί ειν’ ο προορισμός σου.
    Αλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
    Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει
    και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
    πλούσιος με όσα κέρδισες στο δρόμο,
    μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.

    Η Ιθάκη σ’έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι.
    Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
    Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.

    Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δε σε γέλασε.
    Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
    ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν.

  3. Dr. Psychia permalink
    31/12/2006 14:38

    Σ’ευχαριστώ πολύ μπαμπά μου…

  4. Anonymous permalink
    31/12/2006 14:58

    H μελαγχολία και η αίσθηση του αδιέξοδου που βιώνεις αυτή τη στιγμή, είναι σύμφυτα της Mεγάλης Ψυχής, Ψυχία μου. Aισθήματα τέτοια, συνήθως δεν μπορούν να βιώσουν οι μετριότητες, οι χαζοχαρούμενοι και οι αχάπαροι. Aυτοί ζουν σε ένα κόσμο γλυκερό, μονοδιάστατο – και το νέο χρόνο που σε λίγο θα μας βρεί, τον υποδέχονται ανυποψίαστοι, χωρίς πολύπλοκους προβληματισμούς, οράματα και αγωνίες υπαρξιακές. Mε βλέμμα αγελαδινό ατενίζουν το μέλλον…

    Mην τους ζηλεύεις! Eίσαι – και το ξέρεις κατά βάθος… – πολύ πιο ευτυχισμένη απο αυτούς! Nα χαίρεσαι τη ψυχούλα σου που έχει την EYΛOΓIA να αισθάνεται κραδασμους, να αμφιβάλλει, να φοβάται και να βιώνει αγωνίες.

    Γιατί αυτα είναι που χαρακτηρίζουν τους ανθρώπους με ποιότητα…Tο τίμημα είναι, κάποιες στιγμές, η πρόσκαιρη ομίχλη.

    Θα διαλυθεί όμορφα…

    O ΔHMHTPHΣ (: – αξεπέραστο το μαρτίνι, έ; ).

  5. To Hlithio Agrino permalink
    31/12/2006 19:19

    εεε, πε του Αγάπη να βαστά φανάρι…

    La Vida ‘s una Tombola, de noche y de dia…

    και καλά να μας μπει…

    …το νέον έτος.

  6. Τhe Passenger permalink
    31/12/2006 20:24

    There is so much mystery in your post – I couldn’t possibly speculate on what is the cause of your discomfort yet I know that there are millions of people who are feeling the same thing or have felt it in the past; your fellow travellers perhaps, even if they cannot be seen apart from your mind’s eye. Take courage in that if you can’t find it anywhere else, and persevere.

  7. The Passenger permalink
    01/01/2007 00:39

    Ah.I just noticed that your CV has changed.

  8. 01/01/2007 13:12

    Αφιερωμένο: I can see clearly now the rain has gone…

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: