Skip to content

Plimbare? [3]

30/11/2006

Συνέχεια του Plimbare? [2]


Μέρα τέταρτη
: Αργά το πρωί

ΒΟΔ: Μέρα…
ΝΥΦ: Μμμμ..
ΑΡΚ: Καφέ.
ΣΚΥ: Ααα… η κελλέ μου.

Στις 1 το μεσημέρι ξεκινήσανε για να κατακτήσουνε την κορυφή του Brasov. Θα παίρνανε το τελεφερίκ που ανέβαινε μέχρι την ταμπέλα του ‘Χόλλυγουντ’. Ξεκινάνε τα τέσσερά τους, περνάνε και πάλι από τον στενότερο δρόμο της Ευρώπης για να τον δει και ο Σκύλος, και αρχίζουνε να ανεβαίνουνε προς την κατεύθυνση του τελεφερίκ.

ΝΥΦ: Προσέχετε! Σκατά.

Τόσο πολύ σκατό σε διαδρομή πρέπει να συναντάνε μόνο οι Παριζιάνοι! Κάθε λίγο και λιγάκι, η Νυφίτσα προειδοποιούσε για τις τούρτες, που καλά καμουφλαρισμένες μες τη λάσπη, περιμέναν το επόμενο θύμα τους.

Αφού κρεμάστηκε η γλώσσα τους στο πάτωμα και έχοντας την Αρκούδα να παραπονιέται μετά τα 200 πρώτα μέτρα για τις ανηφόρες, ανακαλύψανε πως το τελεφερίκ ήταν κλειστό, λόγω ανακατασκευής. Κάτσανε σε κάτι παγκάκια κατά μήκος ενός μονοπατιού στο δάσος να κάνουν ένα τσιγάρο.

ΒΟΔ: Θέλετε να ανεβούμε το βουνό με τα πόδια;
ΑΡΚ: Πολύ αισιόδοξο σε βρίσκω.
ΣΚΥ: Πάμεν ώσπου σώνουμε.

ΝΥΦ: Κάτσετε λλίο ρε παιθκιά, δέτε ήντα ωραία που φαίνεται η πόλη που δα πάνω.
ΒΟΔ: Άτε αλλό πέντε λεπτά.

*πλούτς*

ΝΥΦ: Ε μεν μου πεις… (αγγίζει το κεφάλι της) Ου γαμώτο! Στην γη το απέφευγα, από τον ουρανό μου ήρθε! Έshεσεν μου ένα πουλί!
ΣΚΥ: Που;
ΝΥΦ:Πας την κκελλέ!

ΣΚΥ: Άτε ρε! Γαβ Γαβ Γαβ. Έλα να δω;
ΑΡΚ: Αχ κι εγώ να δω!

ΝΥΦ: Καλά εν σας εξανάτυχε;
ΣΚΥ: ΅Οι.

ΑΡΚ: Όχι
ΒΟΔ: ΅Οι.
ΝΥΦ: Α… Ούτε μένα.
ΑΡΚ: Χαρ χαρ χαρ, πω πω μια γκρίζα τούρτα! Γούρι, γούρι!
ΒΟΔ: Ήθελες να κάτσεις αλλό λλίο! Μουυ μουυ μουυ ! ΅Οι ρε, ίγκωσεν σε πολλά κεντρικά.
ΣΚΥ: Ναι ρε φίλε, πουλλί
Robin Hood!
ΝΥΦ: Τι κάθεστε τζιαι οι τρεις που πάνω μου τζιαι περιεργάζεστε το; Βοηθάτε με να το καθαρίσω.
ΑΡΚ: Δεν έχω χαρτί. Α! Έλα (σκύβει). Πάρε ένα λασπωμένο φύλλο.
ΝΥΦ: Τι μου το δείνεις; Αφού δε βλέπω εκεί πάνω.
ΑΡΚ: Θες το καθρεφτάκι μου;
ΝΥΦ: Καλά ρε, εθθά χρειαστείτε τη βοήθειά μου κάποτε;

«Περπατώ, περπατώ μες το δάσος, όταν ο λύκος δεν είναι δω.»

ΝΥΦ: Προσέχετε! Σκατά!
ΣΚΥ: Μα τι έχεις
shιόνα μου και περπατάς μόνη σου και σιωπηλή;
ΝΥΦ: Εχαλάστηκα πολλά που μου έ
shεσεν το πουλλί πας την κκελλέ.
ΒΟΔ: Έλα ρε, πάντα υπάρχει η πρώτη φορά..!
ΝΥΦ: Χμ…
ΑΡΚ: Δεν είναι η πρώτη φορά αυτή….! Έτσι δεν είναι;
ΝΥΦ: Ε… οκέι… έτυχε αλλό μια. Και παρατηρώ πως η συμπεριφορά των ανθρώπων από την 1η δεκαετία, μέχρι την 3η (τουλάχιστον) δεκαετία της ζωής τους, συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο σε τούντο θέμα. Περιπαίζετε με ακόμα ρε; Και οι συμμαθητές μου στο δημοτικό με τον ίδιο τρόπο με επεριπαίζαν!
ΣΚΥ: Καλά, καλά, έχει δίκαιο, κανεί περιπαίξιμο.
ΝΥΦ: Ευχαριστώ Σκύλε μου. Μόνο εσύ με αγαπάς.
ΣΚΥ: Σοβαρά τωρά
shιόνα μου, αλλό πόσες φορές σου έτυχε;
ΝΥΦ: Γκρρρρ! Αλλό θκυό φορές! Εντάξει;
ΑΡΚ: Δύο ή τρεις;
ΝΥΦ: Τούτη ήταν η τρίτη.

Πήρανε τα πόδια τους και ανεβήκανε την απότομη βουνοπλαγιά. Το μονοπάτι ήταν στενό και καλυμμένο με λάσπη και βρεγμένα φύλλα. Φανταστείτε πόσο πολύ τους τα’πρηξε η Αρκούδα. Βρήκανε ένα ξέφωτο και κάτσανε για διάλειμμα.

ΒΟΔ: Άτε, πέντε λεπτά και προχωράμε.
ΑΡΚ: Τι; θα πάμε πιο πάνω; Δεν υπάρχει περίπτωση.
ΝΥΦ: «Πέντε λεπτά και προχωράμε». Εν τζιαι είμαστε στρατό ρε Βόδι.
ΒΟΔ: Πάλε θέλεις να κάτσεις αλλό λλίο εσύ; Εν έμαθες τίποτε που πριν μισή ώρα; Και που πριν χρόνια αλλό θκυό φορές; Μουυυυ μου μου.
ΝΥΦ: Κρυάδες! Εν τέσσερις η ώρα.. σε λλίο εννά νυχτώσει.
ΣΚΥ: Και γω νομίζω να μείνουμε ως δαμέ.
ΑΡΚ: Χα! 3-1 δέρνουμε!
ΒΟΔ: Καλά, τουλάχιστον να μείνουμε μέχρι τις πέντε που βγαίνουν οι συγγενείς σου ρε Αρκούδα.
ΑΡΚ: Μην κάνεις τέτοιες πλάκες…!
ΣΚΥ: Διώ σου ένα πράσινο να την δείσεις πας το δέντρο τζιαι να την αφήκουμε δαπάνω.
ΒΟΔ: Έχω ένα πράσινο, ακούω δύο;
ΝΥΦ: Πέντε πράσινα που λλόου μου ρε.
ΑΡΚ: (Αναρρόφηση έκπληξης) Πέντε πράσινα φιλενάδα;
ΝΥΦ: Λασπωμένο φύλλο φιλενάδα;

Η κάθοδος δε, ήταν επεισοδιακή. Το τελευταίο κομμάτι της κατηφόρας, τους χάρισε το εξής σκηνικό:

ΑΡΚ: ΠΕΦΤΩ, ΠΕΦΤΩ, ΠΕΦΤΩ!! Έπεσα.

Δεν κατακτήσανε την κορυφή, μα αποκτήσανε από έναν μπόνους κοιλιακό ο καθένας.

Συνέχεια στο Plimbare? [4]

One Comment leave one →
  1. To Hlithio Agrino permalink
    30/11/2006 20:17

    Bodyline tziai malakies… prepei na xrewneis me ton kiliakon esy…

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: