Skip to content

Non-Foot Fetish

08/11/2006

Τον τελευταίο καιρό βλέπω για δεύτερη φορά μετά από πολύ καιρό, ένα προς ένα τα επεισόδια του Sex and the City. Είμαι πλέον στον 6ο και τελευταίο κύκλο. Τόσοι και τόσοι γκόμενοι φακκούν τον γυρόν τους, στους οποίους οι σεναριογράφοι δώσανε τόσα – κουφά και μη – κουσούρια (έχει φοβίες δέσμευσης, έχει μικρό τσουτσούνι, διαμένει σε ψυχιατρείο, είναι Εβραίος), τόσα βίτσια (γουστάρει να τον πλακώνεις στο ξύλο, να του κάνεις πιπί, να βλέπει τσόντες καθώς του κάθεσαι, να είναι γκέι), τόσα κολλήματα (κάμνει μόνο ότι του πει η μάμμα του , κοιμάται μόνο ακούγοντας βατράχια και πιθήκους, αμέσως μετά το σεξ κάνει μπάνιο γιατί εν καθολικός και νιώθει βρώμικος).

Κάποια πράγματα ενώ πλασματικά, μπορείς να τα δεις τελείως ρεαλιστικά. Κάποια άλλα όμως, είναι τόσο υπέρ-σπάνια που αναρωτιέμαι: Εκεί που τους τελειώναν οι ιδέες, και ο διάλογος πήγαινε κάπως έτσι:

Charlotte: Εν τέλειος, περνούμε τέλεια, κάμνει με να γελώ, αρέσκει του το shόππινγκ…
Samantha
: Το σεξ τι λέει;
Charlotte: (Ψιθυριστά με νοσταλγικό ενθουσιασμό) Που τα καλύτερα σεξ έβερ. Εχτός…
Carrie
: Εχτός τι;
Charlotte: Εεεε… Αντρέπουμαι να το πω.
Miranda
: Αντέπεσαι; Τέλιωνε πε μας.
Charlotte: Έ το.. όταν ετέλειωνε… την ώρα που ετέλειωνε.. λέει…
Carrie
: Ναι…
Charlotte: Ούτε να το πω ένει μπορώ!
Samantha
: Σπάζεις κάμηλον α!
Charlotte: He said “You fucking bitch, you fucking whore.”

(Εδώ κανονικά μπαίνει μια φατσούα με γρουλωμένα μάτια, σαν τζείνη που έχει στο msn.)

Δεν σκέφτηκε κανένας τους πως μπορούσε instead να πάει έτσι;

Charlotte: Εν τέλειος, περνούμε τέλεια, κάμνει με να γελώ, αρέσκει του το shόππινγκ…
Samantha
: Το σεξ τι λέει;
Charlotte: (Ψιθυριστά με νοσταλγικό ενθουσιασμό) Που τα καλύτερα σεξ έβερ. Εχτός…
Carrie
: Εχτός τι;
Charlotte: Εεεε… Ε το… Βρωμούν τα πόθκια του.

Έτσι θα είχαν και κουσούρι (του τύπου), και κόλλημα (της Charlotte), και σύντομα.

Τόσες ιδέες και δεν εγράψαν ούτε και μία φορά για ένα βρομοπόδαρο. Μου κάνει εντύπωση διότι μετά από έρευνα που έκανα αφιλοκερδώς – σε αντίθεση με την Carrie που κάμνει καριέρα – ήταν ολοφάνερο πως, δεν είναι καθόλου μικρή η πιθανότητα να βρεις τον ένα και μοναδικό γκόμενο του οποίου το μόνο του ελάττωμα να είναι πως τα πόδια του αναδύουν μια ευωδία που θα έμπαινε άνετα στις τοπ τρεις πιο αναγουλιαστικές μυρωδιές του κόσμου.

Αληθινή ιστορία (που θα μπορούσε αποτελέσει πετυχημένο σενάριο), σε μορφή ‘Αγαπητό Ημερολόγιο’ της Α., γνωστής και ως ‘Πόθκια; – Μπλιάχ!’:

20 Αυγούστου, ώρα: αργά το απόγευμα:
Ένας Θεός κοιμάται στο κρεβάτι μου! Κοιμάται εδώ και τρεις ώρες. Ήταν πτώμα. Χθες το βράδυ ταξίδευε και δεν κοιμήθηκε καθόλου. Σκέφτηκα να του βγάλω τα παπούτσια αλλά μπορεί να είναι βρομοπόδαρος και χαλάσει όλη η φαντασίωση.

Όλη τη μέρα την περάσαμε μαζί, ήταν ένα ατέλειωτο, σπιθάτο ραντεβού. Καταλήξαμε να τρώμε στην κουζίνα μου φαΐ που μαγείρεψα εγώ (σταμάτα να γελάς) και τώρα κοιμάται τον ύπνο του δικαίου. Δε λέω, εγώ τον έπεισα να ξεκουραστεί, μα τώρα δεν ξέρω τι άλλο αθόρυβο πράγμα να κάνω. Έπλυνα τη χύτρα και την κατσαρόλα αθόρυβα (πράγμα εξαιρετικά δύσκολο!), τις σκούπισα αθόρυβα, συγύρισα αθόρυβα, έκανα καφέ αθόρυβα, τον ήπια αθόρυβα, κάπνισα 2 τσιγάρα αθόρυβα, πήγα κι έφερα νερό και κόκα – κόλα αθόρυβα, κατούρησα 2-3 φορές αθόρυβα (επίσης εξαιρετικά δύσκολο), έγραψα 2 καρτ ποστάλ τις οποίες δεν θα ταχυδρομήσω ποτέ αθόρυβα, γράφω σε σένα αθόρυβα.

Παίρνει πολλή ώρα (μαζοχισμού) να τα κάνεις όλα αυτά αθόρυβα αλλά ο Θεός δε λέει να ξυπνήσει. Όχι πως με ενοχλεί, ήταν φανερά πολύ κουρασμένος. Αλλά ρε γαμώτο μέσα σ’ένα στούντιο με αμερικάνικη κουζίνα, δεν έχεις και πολλές αθόρυβες επιλογές. Και γι’αυτό απορώ: Από πότε ο Θεός ξεκουράζεται εκτός Κυριακής;

Είναι μια σκέτη γλύκα όταν κοιμάται. Όχι πως άμα είναι ξύπνιος δεν…!

21 Αυγούστου, ώρα: μόλις γύρισε η μέρα:
Τελικά ο Θεός ήταν ολίγον βρομοπόδαρος. Και όταν λέω ολίγον (πολύ
επιεικώς), εννοώ πως έβαζα στα ρουθούνια μου ωτοασπίδες, έπιανα την μύτη μου με μανταλάκια, ανέπνεα απ’το στόμα, και μετά ανησυχούσα ότι με την μπόχα που ρούφαγα/κατάπινα, θα καταστρέφονταν οι πνεύμονες και το έντερό μου.

Είμαι πρόθυμη να το παραβλέψω σκεφτόμενη πως όλη μέρα αλωνίζαμε την πόλη μες τη ζέστη. Ε αν είχε και η πατούσα του μια προδιάθεση, ήταν και τα παπούτσια πλαστικά, ήταν και οι κάλτσες πολυέστερ, τύφλα να’χουν τα αποδυτήρια γυμναστηρίου. Επίσης το παραβλέπω επειδή, μπορεί να μην είναι πλέον θεός, αλλά είναι ημίθεος, με έμφαση στο 2ο συνθετικό. Τόσα ανθρώπινα ελαττώματα, ίσα σιχαμένα πόδια τού’δωσε ο πλάστης του; Χάθηκε να του δώσει μια κρεατοελιά στη μύτη; Που με ένα κόψιμο – ράψιμο πάει, εξαφανίστηκε;

22 Αυγούστου, ώρα: πρωί:
Χθες βγήκαμε ραντεβού. Όλα εξελίσσονταν υπέροχα. Ήταν χοτ, κύριος, αστείος, και του άρεσε να πίνει μπύρες. Τσεκ, τσεκ, τσεκ και τσεκ. Μετά την μπυραρία, πήγαμε στο διαμέρισμά του που ήταν ένα τετράγωνο πάρα δίπλα. Μιλούσαμε ώρες πολλές και κατά τις τέσσερις το πρωί μου πρότεινε να κοιμηθώ εκεί, μια που μένω στην οδό χωράφια, αριθμός αγκάθια. ‘Μετά χαράς!’ Εννοείται!

Εγώ θα κοιμόμουν στο κρεβάτι, κι αυτός στον καναπέ. Και καθώς ήμουνα στο δωμάτιο και σκεφτόμουνα το πόσο κύριος είναι και ονειροπολούσα σα χαζό, έρχεται νέο μήνυμα στον εγκέφαλό μου που έλεγε (σε στυλ Μακαρίου) «Γνώριμη είναι η ποδαρίλα που μυρίζεις». Μπρρρρ… Η σκέψη και μόνο πως η βρομύλα αυτή είχε την ικανότητα να μεταφέρεται από τα πόδια του – σίγουρα τώρα πια – ανθρώπου, ο οποίος βρίσκονταν στο σαλόνι, ώς το υπνοδωμάτιο, σε χρόνο ρεκόρ και χάνοντας ελάχιστα την οξύτητά της, απέκλειε την οποιαδήποτε πιθανότητα να κοιμηθώ ποτέ μαζί του.

Αποφάσισα πως τελικά, δεν είναι κύριος. Είναι ιός και το κυρ το προσθέτει για κάλυψη! Είναι ιός που καταστρέφει τους πνεύμονες και το έντερό μου. Πήρα τα πόδια μου, και ήρθα στα χωράφια. Τουλάχιστον τα αγκάθια φαίνονται. Δεν φοράνε για καμουφλάζ κανένα κυρ!

6 Comments leave one →
  1. michaella permalink
    09/11/2006 00:24

    1) hahahhahahhahahaha
    2) i charlotte en komplexiki
    3) oi alles en pio provlimatikes pou ekeinin

  2. AnTonymous permalink
    09/11/2006 13:37

    Όντως θα έκανε καλό “στόρυ λάϊν” για Sex & the city ( ναι το βλέπουν και άντρες,και μάθαμε πολλά από αυτό😉 )
    Note to self:Να θυμηθώ να πλύνω τα πόδια μου πριν πάω για ύπνο.

  3. apotinedra permalink
    09/11/2006 21:15

    To πιο φυσιολογικό απ’όλα σε αυτό το έργο, είναι ότι κανείς δε δουλεύει, πίνουν καφέδες στο μανχάταν όλη μέρα, αγοράζουν καπάλι “μανόλο” και κνίθονται ομαδικώς!

  4. To Hlithio Agrino permalink
    15/11/2006 12:45

    Kala bre mourlegko… oi lexeis podoloutro, scrub, skoni gia athlete’s foot, antibaktiridiakes kremes… klp… den sou lene tipota ?

    Alloste, ti einai liga farmaka & podoloutra mpros stin aioniotita ?

  5. To Hlithio Agrino permalink
    15/11/2006 12:46

    antimikiti… pffffff… telospanton

Trackbacks

  1. Που πας ρε Καραμήτρο; « Dr. Ψωναρα’s Corner

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: