Skip to content

Δρ. Σκύλα Χάρυβδη

31/10/2006

Το πρόγραμμα μου είχε ως εξής: Από τις 30 Οκτωβρίου, ημέρα Δευτέρα, και για δύο βδομάδες, θα έκανα την πρακτική της παιδιατρικής στο νοσοκομείο δαμέ πάρα κάτω. Το τροποποίησα κάπως στο μυαλό μου (έχει σημασία αυτό), όταν πριν λίγο καιρό αποφάσισα πως στις 30 θα έδινα την τελική μου εξέταση στην Παθολογία.
«Δεν πειράζει», σκέφτηκα, «μικρό το κακό, θα ξεκινήσω την πρακτική μια μέρα μετά και θα την τελειώσω μια μέρα μετά. Το’χουν κάνει κι άλλοι. Προσοχή όμως! Ό,τι είναι να κάνω, να το κάνω μέσω των καθηγητών/της γραμματείας κ.ο.κ. Μην γελαστώ και απευθυνθώ στην Δρ. Χάρυβδη!»

Δρ. Σκύλα Χάρυβδη: Πανεπιστημιακός διδάσκαλος, ένα βήμα κάτω από τον προφέσορα. Είναι υπεύθυνη να λύνει οποιαδήποτε προβλήματα που μπορεί να έχουν οι φοιτητές και να διατηρεί τη φήμη του Κέρβερου που σπέρνει τον φόβο και τον τρόμο σε φοιτητές, όπως και σε κατώτερούς της σε ιεραρχία συναδέλφους. Η παρουσία της θυμίζει διευθύντρια ορφανοτροφείου το 1890. Κολόνα αλύγιστη, με τα μαλλιά μαζεμένα σε κότσο μπαλάκι, χωρίς να ξεφεύγει ούτε τρίχα, και στο πρόσωπο της συνεχώς η ίδια παγωμένη αν-έκφραση. Στάνταρντ έχει κρυμμένη κάτω από το μακρύ της φόρεμα μια βέρκα που κλωνί τερατσιάς.

Πίσω από την πόρτα του γραφείου της, επικρατεί ένα μυστήριο. Προσωπικά, νιώθω πως άμα την ανοίξω, το γραφείο θα με ρουφήξει απότομα μα αποφασιστικά (και φλουυυυυυπ, κι ο νιπτήρας ξεβουλώνει ένα πράμα) . Φαντάζομαι πως θα καταλήξω σε ένα μαύρο, σκοτεινό περιβάλλον, με καπνούς να αναδύονται, με δέντρα ξεραμένα, με σπίτια εγκαταλελειμμένα (αλά κόλαση στην ταινία ‘What Dreams may Come’), κι αυτή στο βάθος, καθισμένη στον αγκαθωτό της θρόνο, με εμφάνιση Κρουέλας Ντε Βιλ, να τρώει μωρά με τα πάμπερς.

Έτσι, για ό,τι μπορεί να χρειαστώ, βρίσκω τρόπους να δουλεύκω γυρώ της.

Για παράδειγμα:

Εγώ: Γιατρέ, είδα πως έχετε κενές θέσεις στο γκρούπ σας. Γίνεται να έρχομαι κι εγώ αυτό το εξάμηνο;
Καθηγητής: Α, ένει ξέρω. Πρέπει να ρωτήσεις την Δρ. Χάρυβδη.
Εγώ: (έντρομα) Την Δρ. Χάρυβδη;
Καθηγητής: Ε… ναι. Λυπάμαι. (Λυπάται!)
Εγώ: Δεν μπορείτε να της το ζητήσετε εσείς;
Καθηγητής: Εγώ; Όι… εγώ… εμ… έχω να κάμω ένα… πρέπει να πάω στο… έχω δουλεία!
Εγώ: Μα σας παρακαλώ, μια στιγμή μόνο…
Καθηγητής: Καλά… αλλά δεν σου εγγυούμαι τίποτα!

Στεκόμαστε έξω από την πόρτα της και την κοιτάμε με αποδοκιμασία.
Ο καθηγητάρας πιάνει το χερούλι.
Αποτραβιέται απότομα. Λες να καίει;;;
Παίρνει βαθιά αναπνοή, το ξαναπιάνει, και ανοίγει την πόρτα.
Μπαίνει… φλουυυυπ! Μπήκε.
Περνάνε πέντε λεπτά. Μα πούν’τος;
Περνάνε δέκα λεπτά. Αρχίζω να ανησυχώ.
Περνάνε δεκαπέντε λεπτά. Πάει, τον έφαγε.

Ανοίγει η πόρτα και πετάγεται έξω με ένα σάλτο εντυπωσιακό. Εδώ πέρα για να επιβιώσεις προφανώς πρέπει να είσαι πρωταθλητής στίβου.

Καθηγητής: (Αναμαλλιασμένος και με δύσπνοια) Εντάξει. (αναρρόφηση) Μπορείς να έρχεσαι. Και θα σε παρακαλέσω (αναρρόφηση), να μην μου ξανά ζητήσεις τέτοιου είδους βοήθεια.
Εγώ: Σας ευχαριστώ…! Μα, μα πού πάτε; Γιατί τρέχετε;

Υποσχέθηκα στον εαυτό μου πως δεν θα μπω ποτέ μέσα σε κείνο το γραφείο.

Πίσω στο θέμα μας όμως. Η εξέταση πάει φοβερά, πετώ στα σύννεφα, και αποκτώ έναν αέρα που μόνο η βασίλισσα της γης διαθέτει.
Παίρνω τον βασιλικό μου αέρα το επόμενο πρωί, και ξεκινώ κουνιστή και λυγιστή να πάω δαμέ πάρα κάτω στο περίφημο νοσοκομείο.

Δεν βλέπω κανέναν από τους άλλους φοιτητές που υποτίθεται πως κάνουνε μαζί μου την πρακτική. Πάω στον πίνακα ανακοινώσεων και βλέπω μια ανακοίνωση που λέει: «Αγαπητοί φοιτητές. Πηγαίνετε στη γραμματεία να πάρετε τα προγράμματα της πρακτικής σας. Στο τέλος κάθε μέρας, ο υπεύθυνος καθηγητής θα πρέπει να σας τα υπογράφει.»

Όμορφα. Πάω στη γραμματεία. Είναι δύο γυναίκες. Μια ξανθή νεαρή, και μια γκριζομάλλα μεσήλικας. Οι διάλογοι που ακολουθούν είναι μεταφρασμένοι από τα Ουγγρικά με μεγάλη ακρίβεια.

Εγώ: Καλημέρα σας! Με λένε Σαϊκκία και είμαι φοιτήτρια στο έκτο έτος. Στο αγγλόφωνο. Θα ήθελα το… χαρτί.
Ξανθή: Α;
Εγώ: Από χτες ξεκίνησε… Δεν ήμουν εδώ, είχα εξέταση.
Ξανθή: Ναι, ναι, μάλιστα! Το πρόγραμμα της πρακτικής που ξεκίνησε χτες θέλεις.

Ψάχνει ένα – ένα τα χαρτιά που έχει μπροστά της με τα ονόματα των φοιτητών αυτής της περιόδου πρακτικής, το δικό μου όμως δεν είναι εκεί. Ψάχνει στο κομπιούτερ, με βρίσκει. Όμορφα.

Ξανθή: Επειδή δεν ήσουν εδώ εχτές, δεν έχεις χαρτί. Μισό λεπτό να πάρω τηλέφωνο την Δρ. Χάρυβδη.

Και… ‘Τώρα, αρχίζουν τα δύυυσκοοολα’.

Ξανθή: Δεν την βρίσκω τώρα.

Και μου γυρνάει πλάτη. Σχολιάζουν με την Γκρίζα πόσο πελλαμός εν ο καφές που εκάμασιν σήμερα, τζιαι ήνταλος μοσκομυρίζει. Χαλλόου, είμαι δαμέ ακόμα! Χαπάρι δεν παίρνουσιν, και καθόλου δεν τις απασχολώ. Τώρα σχολιάζουν το πόσο χαριτωμένη εν η καινούρια φούστα της Ξανθής.

Εγώ: Εμ… Συγγνώμη.
Ξανθή: Ναι;
Εγώ: Τωρά τι κάμνω;
Ξανθή: Ε, αφού δεν την βρήκα, τι θέλεις να σου κάμω;
Εγώ: Έρκούμαι πίσω;
Ξανθή: Ναι έλα.

Πάω έξω, ψάχνω τους υπόλοιπους, πουθενά! Άφαντοι! Ρε λαλείς να ήρτα πολλά νωρίς;
Στο πεντάλεπτο, τσουπ, πίσω στη γραμματεία πάλε.

Θωρούν με, συζητούν κάτι, μάλλον τι να με κάμουν.
Γκρίζα: Βασικά… πήαινε έσσω σου.
Εγώ: Έσσω μου;
Γκρίζα: Ναι. Έλα μεθαύριο.
Εγώ: Μεθαύριο;

(Μπράβο μου, ξέρω να επαναλαμβάνω λέξεις.)

Γκρίζα: Ε ναι, εν την ήβραμε, τζιαι άυριον είμαστε κλειστές (εθνική εορτή – Ζήτω η επανάσταση), άρα έλα μεθαύριο.
Εγώ: Άμα έρθω μεθαύριο, πότε τελειώσει;
Γκρίζα: Α, ένει ξέρω, πρέπει να μιλήσεις με την Δρ. Χάρυβδη να κανονίσετε το πότε και πως.
Εγώ: Εσύ δεν μπορείς μιλήσεις με Δρ. Χάρυβδη;
Γκρίζα: Τούτα τα πράματα κανονίζονται απ’ευθείας μέσω εκείνης. Λυπάμαι.

Μάμμααααααα! Ούλλοι λυπούνται! Τι ελπίδα έχω η κακομάζαλη; Θα ανοίξει το στόμα της και θα βγουν πύρινες γλώσσες. Θα με ξεροψήσει, θα με κάμει μια μπουκιά, θα φτύσει τα κοκαλάκια μου, και μετά θα ρουφήξει και το μεδούλι! Έτσι, για να μην υπάρχει πουθενά το DNA μου, που τόλμησε να λείψει τρεις μέρες και να’ρθει να ζητήσει τροποποίηση προγράμματος.

Ας το δω όμως ‘ρεαλιστικά’. Η κακιά μάγισσα κέρδισε την μάχη με την Χιονάτη, αλλά δεν κέρδισε τον πόλεμο! Έχουμε και λέμε: Το δεδομένο είναι πως θα φωνάξει. Η Δρ. Χάρυβδη παουρίζει με το παραμικρό, πόσο μάλλον όταν έχεις ήδη χάσει τρεις μέρες από την πρακτική σου, χωρίς πρότινος να της ζητήσεις την άδεια.

Μεθαύριο θα φωνάξει – ή θα πετάξει πύρινες γλώσσες – σε σαβουάρ βιβρ στάιλ, δηλαδή, επί τρία.
1. Πρώτα το ορεκτικό: Οι φωτιές που θα με έκαιγαν αν της ζητούσα άδεια.
2. Αμέσως μετά το κυρίως πιάτο: Οι φωτιές για την απουσία τριών ημερών.
3. Και τελευταία για πόπαστο: Οι φωτιές γιατί ότι όταν ρωτά τον καθρέφτη της «Ποιά είναι η ομορφότερη κοπέλα στον ντουνιά;» ,αυτός απαντάει, «Η Χιονάτη».


Είμαι η βασίλισσα της γης και με λένε Χιονάτη! Εν φοούμαι τίποτε! Έχω τον πρίγκιπα με την πυρίμαχη πανοπλία – a.k.a τις ωτοασπίδες, που είναι και πορτοκαλιές. Χα!
(Με στόμφο) ‘Θα τον κερδίσουμε τον ήλιο, σίγουρα, ναι!

[τερατσιά: χαρουπιά]
[έσσω: σπίτι]
[κακομάζαλη: κακομοίρα]
[παουρίζω: τσιρίζω]

3 Comments leave one →
  1. Anonymous permalink
    01/11/2006 00:01

    Epidei katalava gia pion milas …den thelw na fanw spatikos … alla rwta kai tous upoloipous symfoitites mou , gi auto pou tha sou pw!!!
    1.Sthn eksetash ths paidiatrikhs an vriskete mazi sou sthn aithousa s afinei na dialekseis opia erwthsh theleis.
    2. an einai voithos eksetasth , otan thn koitas sou psithirizei tis apanthseis stis erwthseis tou profesor
    3. sto statee exam, voiththse poly ma paaaaaara poly kosmo na perasei.

    … nai nai … h Dr. Xarivdi …..

    vasilis

  2. Psychia permalink
    01/11/2006 00:17

    Μην καταρρίπτεις τον μύθο…! Θα σε σταυρώσει/ω!🙂
    Είδες πόσο εμπνεύστηκα βασισμένη στο ότι ισχύει;

    Μακάρι να εν καλά, και μακάρι να ζήσω κι εγώ την κατάρρηψη του μύθου όταν έρθει η σειρά μου.

  3. Psychia permalink
    03/11/2006 14:32

    Σήμερα με το χάραμα εξακρίβωσα το πόσο αληθηνές είναι οι φήμες. Κάθως άκουγα τις φωνές της (οι οποίες κράτησαν 15 λεπτά – ναι, ολόκληρα) σκεφτόμουνα την πιθανότητα να έχω την ικανότητά να προμηνύω κάποια πράγματα, γιατί όντως είχα ορεκτικό (στο δρόμο προς το γραφείο της), κυρίως πιάτο (εντός του γραφείου της), και επιδόρπιο (καθώς με σιχτήριζε).

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: