Skip to content

Το Παράπονο του Καναπέ

27/10/2006

Αυτό το κείμενο, το έγραψα πριν μερικά χρόνια. Ήταν από τα πρώτα μου τέτοιου είδους δημιουργήματα και του αξίζει μια θέση μέσα στο μπλογκ μου.

Γεια σας! Ονομάζομαι Καφέ. Είμαι ο καναπές ενός διαμερίσματος της Βουδαπέστης, και έχω να δηλώσω ότι κάνω μήνυση στην ενοικιάστρια του διαμερίσματος αυτού, κοπέλας νεαρής, είκοσι ενός ετών, φοιτήτριας ιατρικής.

Κάνω μήνυση γιατί με έχει συνεχώς τοποθετημένο δίπλα από την θέρμανση, η οποία είναι συνεχώς αναμμένη σε πλήρη λειτουργία. Και λες και δεν φτάνει αυτό, 18 από τις 24 ώρες της μέρας κάθετε ή ξαπλώνει πάνω μου, πολλές φορές τυλιγμένη με μια κουβέρτα ολόμαλλη, που προσθέτει στην δυσφορία που μου προκαλεί η ζέστη. Επιπλέον, τις ώρες που δεν βρίσκεται η ίδια πάνω μου, η κουβέρτα συνεχίζει.

Παρόλο που η κοπέλα δεν είναι υπέρβαρη, με κουράζει το ότι κάθετε συνέχεια πάνω μου, έχουν χαλάσει οι σούστες μου, και παραπονιέται κι από πάνω, ότι δεν είμαι βολικός, είμαι άσχημος, κομουνιστικός, πανάρχαιος, και οι κατηγορίες δεν σταματάνε εδώ.

Λόγω του ότι είμαι όπως λέει, άσχημος, με έχει σκεπάσει με ένα ριχτάρι, χρώματος πορτοκαλιού με άσπρες μαργαριτούλες. Αντιλαμβάνεστε τη ζέστη! Επίσης, πάνω μου την ίδια ώρα με αυτήν, βρίσκονται τα βιβλία της, τα τηλέφωνά της (το ασύρματο και το κινητό), τα καπνά της, σημειώσεις, τετράδια, καμιά φορά κανένα πιάτο, τασάκι, μπιχλιμπίδια κτλ.

Ότι έχει να κάνει, το κάνει πάνω μου. Διαβάζει – τυγχάνω περιόδου ατελείωτης εξεταστικής – , βλέπει ταινίες, τρωει, πίνει, κάνει εισαγωγή σε ερωτικές συμπτύξεις και μετά παραπονιέται πως δεν είμαι βολικός και ότι χρειάζεται να μεταφερθεί με το θήραμα στο υπνοδωμάτιο. Η αχάριστη! Συν τοις άλλης, μου κλάνει, κάτι το οποίο είναι εξαιρετικά άβολο, όχι μόνο λόγω της δυσοσμίας, αλλά και λόγω της ζέστης! Επανέρχομαι και πάλι δηλαδή σε ακόμα ένα παράγοντα που μου προκαλεί υπερθερμία.

Εντωμεταξύ, έρχονται κάθε τρεις και λίγο κι άλλοι κώλοι και συντείνουν στο βάρος και στη ζέστη. Για μια περίοδο, σήκωσε ένα σύστημα με τις άλλες κωλαρούδες και κωλαράδες, και με ενώνανε με την φιλενάδα μου, την Μπλε, φάτσα με φάτσα, και κάνανε ‘φωλίτσα’, όπως την ονομάζανε, μη χέσω. Κάθονταν, μισοξάπλωναν και ξάπλωναν που λετε πάνω μας, τρία και τέσσερα άτομα, συν οι κουβέρτες – δύο συγκεκριμένα – συν τα τσιγάρα, τα τασάκια, τα φαγητά, οι σοκολάτες κ.ο.κ. Είχε παράπονο πως άμα κάθονταν στην μέση κάναμε άνοιγμα και έπεφταν τα πράγματά τους κάτω. Απορώ πως και δεν μας ράψανε μαζί! Αν μη τι άλλο, ήμασταν κοντά με την Μπλε. Είχε καιρό να την φιλήσω και μου είχε λείψει.

Μια φορά ήρθαν τρεις ταυτόχρονα πάνω μου και ένας στα πόδια του δευτέρου. ΕΙΜΑΙ ΔΙΘΕΣΙΟΣ! ΕΛΕΟΣ! Πόσα να αντέξω;

Μην ξεχνάτε την καπνιά! Όλοι οι κώλοι που έρχονται είναι φουγάρα. Είμαι αντικαπνιστής! Θα κάνω μήνυση και για λόγους υγείας.

Απαιτώ την ιδιαιτερότητά μου. Το οκτάωρο έχει καθιερωθεί εδώ και καιρό. Και άντε να αντέξω και 1-2 ώρες υπερωρίες. Όταν σηκώνει τον κώλο της για να απασχολήσει το κρεβάτι επιτέλους, είμαι τόσο κουρασμένος που θέλω να κοιμηθώ. Δεν έχω καμία κοινωνική ζωή, και δεν μας αφήνουν μόνους με την φιλενάδα μου, είμαστε στα πρόθυρα χωρισμου και νευρικής κρίσης.

Ζητώ την κατανόηση και την βοήθειά σας.

Με εκτίμηση,
Ο Καναπές

Στη φωτογραφία βλέπετε έμενα απέναντι, καλυμένο με το πορτοκαλί ριχτάρι με τις άσπρες μαργαριτούλες.
Προσέξτε την εγγύτητα με τη θέρμανση που προανέφερα (το σώμα βρίσκεται στα δεξιά μου εμένα, στα αριστερά σας εσάς).

Στα δεξιά μου (στα αριστερά σας – μπροστά από τη θέρμανση), βρίσκεται η Μπλε, επίσης καλυμένη.

Σώστε μας!

3 Comments leave one →
  1. Anonymous permalink
    29/10/2006 13:19

    polla dynato!!!! Kserw ena ntivani, pou psaxnei filies, na sou ton ferw?

  2. Psychia permalink
    29/01/2007 20:20

    Τώρα πια σωθήκανε γιατί μετακόμισα, μα χάσαν και το χρώμα τους. Άμα όμως θες να στείλεις το ντιβάνι, θα δούμε τι θα κάνουμε.

  3. pest permalink
    20/08/2008 11:26

    ΣΤΟN ΜΙΚΡΟ ΚΑΝΑΠΕ

    (της Ντόρας)

    Στο μικρό καναπέ καθισμένη
    σαν φλογίτσα μικρή αναμμένη
    και τρεμίζανε τ’ άσπρα της κρέατα
    απο το κρύφιο καρτέρεμα του έρωτα.

    Στο μικρό καναπέ ξαπλωμένη
    πυρκαγιά τρομερή φουντωμένη-
    πόδια, μάγουλα, στήθη της έκαιγαν
    και τα χείλια δεν ήξεραν τι έλεγαν.

    Στο μικρό καναπέ κοιμισμένη
    σαν φωτιά που ‘ναι μόλις σβυσμένη’
    που και που κάτι σπίθες τινάζονται
    και τα κρέατα τ’ άσπρα τραντάζονται.

    Γιώργης Χολιαστός

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: