Skip to content

Η Μοιρασιά

27/10/2006

Κοίτα να δεις κάτι αλυσίδες που καταλήγουν σε κύκλο. Για να συνδεθώ με ένα άτομο που αποφάσισα πως θέλω να συνδεθώ, του λέω ένα απόκρυφο μου. Και το δίνω και σαν συμβουλή: ‘Αν θέλεις να σου ανοιχτεί ο (συνήθως) Γιώργος, πες του πρώτα το ανάλογο δικό σου, πιάνει’ . Ενώ μπορεί – φτου μου – , να τους έχω προσεγγίσει εγώ με έτσι τρόπο. Ενώ, ακόμα πιο συγκλονιστικό, είναι να σας συνδέσει μια στιγμή, γιατί τότε το απόκρυφό σας είναι κοινό.

Άρα, λαμβάνοντας υπ’όψιν ότι είμαι από αρκετά μέχρι πολύ κοινωνικό ον, έχω φίλους που μετριούνται σε περισσότερα απο πέντε δάχτυλα. Φαντάζομαι πως δεν μου έχουν απομείνει και πολλά απόκρυφα. Λίγο, πολύ, όλα τα’χω δώσει κάπου. Σε κάποιους περισσότερο, σε άλλους λιγότερο. Γιατί και οι φίλοι έχουν τους τομείς τους. Μοιράζεσαι διαφορετικά πράγματα με τον καθένα.

Οι εκμυστηρεύσεις, είναι τροφή για να κρατηθεί μια φιλία ζωνανή. Οι φάσεις ‘μες τη μαλακία’ είναι η ψυχαγωγία της. Και τα δύο είναι εξίσου σημαντικά στη διατήρησή της.

Με όλους μου τους φίλους, ανεξάρτητου χωροχρόνου, μας δένει κάτι μας απόκρυφο. Που ο καθένας το έδωσε για τους δικούς του λόγους. Ο ένας γιατί έριχνε δόλωμα με την ελπίδα να πιαστεί μια πιθανή φιλία, και ο άλλος γιατι ένιωσε εμπιστοσύνη: ‘Εχω κάτι δικό σου, άρα δεν θα δώσεις το δικό μου.’ Που τελικά, σ’αυτή την περίπτωση, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Γιατί στο τέλος της ημέρας, μπορεί να μπήκαμε στο χωρό για τους λάθος λόγους, χορέψαμε όμως, και το γουστάραμε.

One Comment leave one →
  1. Anonymous permalink
    29/10/2006 13:11

    sostooooooooooooosssss!!!!!

Πε μας ρε!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: