Συμβιβασμός
Αυτή η λέξη έχει πανικοβάλει όλους μας τουλάχιστον μια φορά στη ζωή μας. Σε οποιαδήποτε ένωση, συνένωση, επανένωση, χωρισμό. Στην σχέση, στην δουλειά, στον γάμο, στην κοινότητα, στην κοινωνία, στην πολιτική.
Τι είναι πανικός;
Είναι ο ξαφνικός φόβος που προκαλείται από μία καταστροφή, όταν η ζωή σου ή/και των γύρω σου απειλείται. Είναι ο φόβος του αφανισμού, ο φόβος του θανάτου. Και όλοι τρέμουμε τον θάνατο μας, είναι η φύση μας τέτοια. Τον φόβο αυτό τον αντιμετωπίζουμε από την γέννηση μας, που είναι μια πολύ φοβητσιάρικη και τραυματική εμπειρία. Φοβόμαστε επειδή το σώμα μας είναι σχεδιασμένο να μένει ζωντανό.
Αυτή η αντίδραση πανικού μπορεί να είναι ανάλογη της καταστροφής, ή δυσανάλογη. Ας πούμε να βρίσκεσαι εν μέσω πόλεμου σε αντίθεση με το να βρίσκεσαι εν μέσω 10 περιστεριών.
Ο πόλεμος μπορεί και να σε σκοτώσει. Ένα περιστέρι ή 10… δεν νομίζω.
Η ιδέα του συμβιβασμού, για πολλούς από μας τους θερμόαιμους Μεσογειακούς έχει προκαλέσει πανικό. Ότι χάνουμε την ελευθερία μας. Ότι χάνουμε εμάς τους ίδιους μέσω ενός συμβιβασμού. Ότι αφανιζόμαστε. Επειδή την στιγμή εκείνη η ικανότητα μας να αντιληφθούμε τον εαυτό μας ως οντότητα ή ως σύνολο, η αυτογνωσία μας δηλαδή πάσχει. Είμαστε τόσο εύθραυστοι που οποιαδήποτε αλλαγή θα μας πληγώσει, θα μας κάνει θρύψαλα. Θα μας αφανίσει.
Κάνουμε τον φόβο του συμβιβασμού ίσο με τον φόβο του πολέμου. (Φυσικό για τα Κυπριακά δεδομένα.) Όμως δεν αντιλαμβανόμαστε πόσο δυσανάλογο είναι αυτό.
Ο συμβιβασμός θα μας σκοτώσει… δεν νομίζω.
Ο συμβιβασμός δεν έχει να κάνει με χάσιμο ελευθεριών, αλλά με το χτίσιμο μιας διαφορετικής ισορροπίας. Συμβιβαστικής. Ενήλικης. Όπου ενηλικίωση σημαίνει ωρίμανση. Μια διαδικασία που απαιτεί δουλειά. Τα πράγματα δεν φτιάχνονται ως εκ θαύματος στον κόσμο τον ενήλικο.
Όλα αλλάζουν, η ζωή περνά, αλλάζει, γίνεται, κι εμείς πρέπει να προσαρμοζόμαστε στις αλλαγές των καιρών της δικής μας ιστορίας. Επιβιώνουμε. Μια μέρα όλοι θα πεθάνουμε, όλοι το ξέρουμε και όλοι ευχόμαστε να μην ήταν έτσι. Γι’αυτό προσπαθούμε να κάνουμε τη ζωή μας να μετρά, να έχει κάποιο νόημα.
Πρέπει όμως να συμβιβαστείς με τη ζωή αν θέλεις να την ζήσεις.
Το πάρα πάνω κείμενο έχει αναρτηθεί στο συλλογικό μπλογκ για την Επανένωση της Κύπρου στα αγγλικά.
Σας παραπέμπω εκεί για σχολιασμό.
Symvivazontai oi aneleftheroi kai oi anthrwpoi xwris psyxiko sthenos. Oi ypoloipoi agwnizontai kai meta thanaton irwpoiountai. Kopela moy, se gamoun oi tourkoi. Scream it out loud.
That’s ok. I hear they’re good in bed.
Μου άρεσε αυτός ο συνδιασμός των εθνοτικών φύλων με τα γενετικά φύλα ή με την ιδέα του γάμου και της συμβίωσης όχι γενετικών αλλά αγαπητικών “φύλων”(ελπίζω να μην διαβάζει ο απο πάνω σχολιαστής,που να γυρεφκω ψυχίατρο έτσι ώρα).
Μπορεί αυτή η φοβία προς το “ξένο” να συνδιάζεται και με μια φοβία περί του “άλλου φύλου”;…λέω εγώ τώρα.
…μήπως αν σπρώχναμε την υπόθεση για περισσότερους πολιτικούς γάμους αντί για θρησκευτικούς/εθνικούς και για τους γάμους ομοφυλοφύλων να ξελαμπίκαρε κάπως και η πολιτική μας συνείδηση γενικότερα;…λέω εγώ τώρα…
(εν είπες θενκς στον πιο πάνω για την ωραία πληροφορία σχετικά με τη χρησιμότητα του πηδήματος ούτε του ευχήθηκες του ανθρώπου και στα δικά του!)
Άντυ, και στα δικά σου! Αξιολύπητε…
Ψυχια,
Μιλουμε για το κυπριακο εννεν?
Νομιζω ο κοσμος εν ετοιμος για τον συμβιβασμο με τους τ/Κ αλλα οι φοβιες κατα την γνωμη μου εν ουσιαστικες τζιαι εν πρεπει να τις απορριπτουμε. Ο ρολος της Τουρκιας εν εξεκαθαρησε ακομα σε μια μετα λυση εποχη. Ο κοσμος (εμου συμπεριλμβανωμενου) δικαιολογημενα εν επειστικε ακομα για την ασφαλεια, την σταθεροτητα του νεου κρατους τζιαι των θεσμων. Εν εκαταφεραμε μεσω των συνομιλιων να ευρουμε τροπο να απεμπλακη η Τουρκια που την Κυπρο 100% για να αντιμετωπισουμε το μελλον αφοβα. Η τουρκια εν μια χωρα με μιαλη εσωτερικη ασταθεια. Αν δεν βρεθει φορμουλα να νοιωσουμε 100% ασφαλεις που λλοου της πιστευκω οτι η φοβια εν ουσιαστικη τζιαι πραγματικη.
Εν πρεπει να αφοριζουμε την φοβια τουτη πρπει να να την αναγνωρισουμε τζιαι να ευρουμε τον τροπο να την αντιμετωπισουμε. Οϊ με το να λαλουμε οτι τουτο που νοιωθεις εννεν αληθινο αλλα να δειξουμε οτι ο κυνδινος εν υπαρειη. Που την στιγμη ομως που ο κυνδινος υπαρχει τουτο εν δυσκολο πραμα.
apla enimerono oti o kosmos ennen etoimos, oute prothymos gia megales allages en mia nykti, oute en mia dekaetia.
prepei siga siga na tous to koukkoufiseis meston nou, me tropous pou ine prositoi ston meso anthropo- tileorasi, efimerida, periodika, koutsompolio me tin geitonissa, sxoleio, opoiodipote eidos propagandas theoreis kalytero gia tin perioxi tou endiaferontos sou!!
opote meta pou xronia tha ertoun oi idioi na sou zitoun na tous epivaleis tzeino pou itheles pou tin arxi.
o dialogos &i antallagi apopseon ine mia diadikasia gonimi ¶gogiki, pou llioi mporoun na katalavoun &akoma pio llioi mporoun na to aksiopoiisoun.
o symvivasmos en kommati tou dialogou, opou ginontai vimata apo kathe pleura gia na gefyrothei to xasma metaxy ton apopseon tous.
i quote you: “Ο συμβιβασμός δεν έχει να κάνει με χάσιμο ελευθεριών, αλλά με το χτίσιμο μιας διαφορετικής ισορροπίας. Συμβιβαστικής. Ενήλικης. Όπου ενηλικίωση σημαίνει ωρίμανση. Μια διαδικασία που απαιτεί δουλειά. ”
posous enilikes xereis pou ine ontos enilikes &akoma parapano posous xereis pou nan diatethimenoi na doulepsoun se kati pou theoroun enantia sta pisteuo tous?
to oti paratheto genikes diapistoseis omos, ennen oti pio paragogiko apo merous mou- opote epifylattomai molis vro tin lysi na tin kamo post
PP
Κυπρολέων
Το κείμενο μιλά γενικά άρα και για το Κυπριακό. Στην περίπτωση του Κυπριακού λοιπόν, ναι, η Τουρκία είναι μεγάλος παράγοντας φόβου που τον μοιραζόμαστε όλοι ανεξαιρέτως. Ένα τραύμα τόσο μεγάλο όσο ένας πόλεμος το κάνει αυτό.
Το θέμα του κειμένου θίγει την ανάγκη να δίνουμε σ’αυτόν τον φόβο τις αληθινές του διαστάσεις στην παρούσα φάση της ιστορίας. Δηλαδή θέλω να πω, να μην παραλογιζόμαστε και να φτάνουμε σε ακραίες συναισθηματικές καταστάσεις/δηλώσεις/χαρακτηρισμούς κτλ.
Κατανοώντας την δική μας ταυτότητα και αποδέχομεθα αυτήν, μπορούμε να αξιολογήσουμε πιο αντικειμενικά την δυναμική του συγκεκριμένου συμβιβασμού.
Ανδρέα
“apla enimerono oti o kosmos ennen etoimos, oute prothymos gia megales allages en mia nykti, oute en mia dekaetia.”
Τούτη είναι μία από τις πιο πεσιμιστικές κουβέντες που άκουσα στη ζωή μου ολόκληρη. Καταλαβαίνω τον συλλογισμό και τις ανησυχίες σου. Το θέμα όμως είναι πως ο κόσμος (ο homo sapiens) είναι φτιαγμένος για να επιβιώνει και όταν οι καταστάσεις το απαιτούν, αυτό κάνει. Ο κόσμος επιβιώνει κακουχίες και φυσικές καταστροφές, πράγματα που γίνονται εν μία νυκτί, και προχωρά, γιατί η ζωή συνεχίζεται.
Όσο αφορά το Κυπριακό, ο κόσμος εννά ετοιμαστεί μόλις οι καιροί το απαιτήσουν. Όποια και να’ναι η κατάληξη του, είτε είναι λύση ΔΔΟ είτε είναι διχοτόμηση. Αντίθετα λοιπόν με έναν πόλεμο ή ένα σεισμό, έχει την πολυτέλεια του χρόνου να προετοιμαστεί. Τα άλλα όλα είναι κατά την γνώμη μου ανώριμες υπεκφυγές.
Disdaimona
Σίγουρα η “αποδογματοποίηση” μιας κοινωνίας την κάνει πιο ανοιχτή σε καινούρια πράγματα και προοδευτικές αλλαγές. Αν μπορούσαμε να απαλλαγούμε από το δόγμα του πατρίς-θρησκεία-οικογένεια, χωρίς να αποποιούμαστε την πατρίδα, την θρησκεία ή την οικογένεια, θα μπορούσαμε να είμαστε πιο ελαστικοί κρατώντας παράλληλα τις αξίες και παραδόσεις μας.
Που τα ομορφότερα σου κείμενα.
Άρα, συμβιβασμός = σοφία?
Στο προσωπικό επίπεδο και στο collective.
Μέσα μας, συμβιβασμός μεταξύ άνισων αντιπάλων. Αντιθέσεων. Εν περίεργη η προσωπική ενηλικίωση. Θέλει διαπραγματεύσεις χωρίς να θεωρεί η μιά πλευρά του εαυτού ότι η άλλη εν ο κουλλάς, ο οχτρός που πρέπει να πολεμήσουμε. Να αναθεωρήσουμε παλιές πραγματικότητες που εσαπήσαν, να τες κατατάξουμε ώς ‘αναμνήσεις’, ‘εμπειρίες’ που μας εφέραν στο Τωρά. Αντί γραμμή αντιπαράταξης να φτιάξουμε τραπέζι διαπραγματεύσεων. Με ευθύνη δική μας, ευθύνη στο Παρών.
Στις σχέσεις μας. Να δούμε την αλήθεια του άλλου, όχι τούτο που θέλουμε.
Σε επίπεδο κοινωνικό, εθνικό. Να δούμε τί πραγματικά συμβαίνει, όχι τις φαντασιώσεις που μας πουλά η ιστορία η μονόπλευρη.
Συμβιβασμός. Με σοφία. Τα όπλα δέν τα παραθέτεις. Τίποτε δέ χάνεις στο Τώρα.
Διάσπορε
και σοφία = ωρίμανση
…απλά ήθελα να προσθέσω κάτι σ αυτή την κουβέντα.
Πότε κάνει ένας άνθρωπος συμβιβασμό; Πότε κάνει π.χ αυτά που αναφέρει ο Διάσπορος; Νομίζω τα κάνει όταν αισθάνεται ή όταν διατηρεί ένα ενδιαφέρον για τον άλλο ή για το άλλο μέρος,που μπορεί να οδηγήσει και σ΄αυτό που εδώ ονομάστηκε σοφία.Κάνεις δηλαδή τον συμβιβασμό όταν δεν τον αισθάνεσαι ως τέτοιο,όταν η λεγόμενη υποχώρηση γίνεται γιατί θέλεις να διατηρήσεις κάτι πολυτιμότερο,όταν το πολυτιμότερο είναι η ανάγκη της συνύπαρξης εξαιτίας ακριβώς επειδή ξέρεις τι είναι ο άλλος ή τι είσαι μαζί με τον άλλο.
Τα αναφέρω αυτά για να πω, ότι αναφορικά με το Κυπριακό,πολλές φορές τονίστηκε από σοβαρούς αναλυτές, ότι ποτέ δεν μας δόθηκε η ευκαιρία να “ονειρευτούμε” κάτι καλύτερο για μας μέσα από τη λύση. Η λύση δίνεται μόνο ως συμβιβασμός ή ως αναγκαία υποχώρηση δεν δίνεται κανένα όραμα μέσα από τη λύση.Γι αυτό ευθύνονται οι πολιτικοί και η γλώσσα που χρησιμοποιείται.
Οπότε εγώ θεωρώ κάπου και λογική την ανασφάλεια του κόσμου.Το αντίθετο της ανασφάλειας δεν είναι να μας δώσουν εγγυήσεις οι άλλοι, αλλά να μας δοθεί ένα όραμα γι αυτό τον τόπο.
Όπως ακριβώς και στις σχέσεις μας δηλαδή.Δεν μένεις με αυτόν που σε εξασφαλίζει.Μένεις με αυτόν που σε νοιάζεται γι αυτό που πραγματικά είσαι.Και αυτό τα εξυπακούει όλα!
To 8ema tou symvivasmou afora an8rwpous pou vriskontai se kapoia piestiki 8esi apo tin opoia prepei na 3efygoun alla adynatoun!! ..etsi to katanow egw diladi!!
Emeis (oi ellinokyprioi) vre8ikame se mia piestikotati katastasi tin opoia palepsame kai mesw symvivasmwn kai 8ysiwn kataferame na or80podisoume estw kai me tin misi patrida pou mas emeine.
Ypoti8etai oti twra se “piestiki” katastasi vriskontai oi alloi (tourkokyprioi, epikoi, moullaes, gennitsaroi, katazitoumenoi fygades, skatoegglezoi) pou kourniazoun amerimna sto katexomeno tmima tou nisiou. Piestiki = me tin ennoia oti den exoun tin idia oikonomiki katastasi kai an8isi pou exoume emeis kai den apolamvanoun twn idiwn aga8wn. (an kai den pistevw oti isxyei kati tetoio pleon)
…E3IGATE MOU ENAS LOIPON GIATI APAITEITAI POU EMAS NA SYMVIVASTOUME ????? GIATI EMEIS EIMASTE MIA ZWI OI MLKS????
Psychia mou, eshete polli douleia eseis oi psyxiatroi stin Kypro! Ferte mas xapia ASAP!!!!!