Blind Date 3

Σκέψεις περί του μπλάιντ ντέιτ που διαδραματίστηκε στα μέρη 1 και 2.

 

Ο Πέτρος έχει ένα εντυπωσιακό παρουσιαστικό, ένα εντυπωσιακό χαμόγελο, ένα εντυπωσιακό κομπόδεμα, μία εντυπωσιακή αξιοπρέπεια, και όταν μιλά δεν βγαίνουν βατράχια. Βάση αυτών αποτελεί έναν “ιδανικό” σύντροφο.

 

Όμως κατάλαβα σήμερα γιατί αυτό που νιώθω γι’αυτόν είναι τόσο δυσανάλογα λίγο: Η γλώσσα. Τα Σουηδικά. Στα Σουηδικά μπορώ να συζητήσω πλέον άνετα, χωρίς πολλές παύσεις, για ότι θέλω. Αυτό δίνει μια σχετική ευκολία και κύλιμα σε μια συζήτηση με έναν Σουηδό. Ενώ όμως για τον Σουηδό αυτή είναι μια συζήτηση που επεξεργάζεται σε όλα τα επίπεδα, για μένα είναι μια συζήτηση που επεξεργάζεται μόνο στο λεκτικό επίπεδο, δηλαδή στην κατανόηση της σημασίας και του νοήματος των λέξεων, μα όχι σε συναισθηματικό επίπεδο, η σημασία και το νόημα δεν φτάνει στο επίπεδο να με επειρεάζει κατ’οποιονδήποτε τρόπο, γίνεται πολύ μηχανικά από πλευράς μου, ας πουμε σαν να είμαι η αρφή του ρόμποκοπ. Οπότε το χέρι του που σήμωνε στο δικό μου, με βρήκε συναισθηματικά μακριά, άσχετο αν υπό άλλες συνθήκες ίσως και να ένιωθα την χειρονομία γλυκιά και ιδανική. Τώρα την ένιωσα ξύλινη και βεβιασμένη. Με πιάνιεις?

 

Φυσικά και μπορώ να συνάψω σχέσεις σε συναισθηματικό επίπεδο με Σουηδούς. Σαν σήμερα είπεν μου η αγαπημένη μου νοσοκόμα του θαλάμου, με την οποία σκεφτούμαστε στα ίδια μήκη, δουλεύκουμεν μεθοδικά και πρακτικά, και όποτε είμαστε μαζί σε ένα ασθενή, η ομάδα πετάει, απίστευτη χημεία, οπότε εν εύκολο να της μιλώ και κοινωνικά, είπεν μου τέλος πάντων ότι μετακομίζει στο Göteborg αρχές Αυγούστου, τζαι παρόλο που εχάρηκα γιατί και η δουλειά που βρήκε φαίνεται πολλά ενδιαφέρουσα, τζαι το Γοετεμπόρι εν πελλαμός πόλη σχετικά με τούτην που ζούμε, είπα της πως εννα μου λείψει τζαι εγεμώσαν τα μμάθκια μου. Εσοκαρίστηκεν η δικιά σου. Τόσες τραγικές καταστάσεις και ιστορίες ακούω κάθε μέρα, τζαι καμιά φορά εν έδειξα να επειρεάζουμαι συναισθηματικά, με συμπάθεια. Να σύρω ένα δάκρυ που τον πόνο τον πολλύ που υπάρχει μες τον αέρα της ωραιότατης και ζεστής κατά τ’άλλα κλινικής. Έντζαιν ότι είμαι τζαι αναίσθητη, αλλά αποφεύγω να εμπλέκομαι συναισθηματικά γιατί ήταν να μας πάρει ούλλους ο χάρος μετά.* Είδεν με να σιήζω πανιά όταν δεν τσιαττίζουν [=ταιριάζουν] οι αύρες μας με κανέναν ασθενή πότε πότε, αλλά να συγκινηθώ άλλοσπως, ποτέ. Τζαι που μου είπεν ότι φεύκει εστενοχώρησεν με τόσο που εφκήκεν που τα μμάθκια μου. Τζαι είμαι σίουρη πως όταν φύω που τον θάλαμο στο τέλος του χρόνου, θα με πειράξει αλλότοσο γιατί εν με αρκετό κόσμο που εσυνδέθηκα τζιαμέ.

* Για το μπάλανς στη θεραπευτική σχέση θα συζητήσουμε σε άλλο ποστ, έσιει ενδιαφέρον πολλύ.

 

Το ππόιντ είναι πως μπορώ να συνδεθώ συναισθηματικά με Σουηδούς, φτάνει να πληρούνται οι βασικοί παράγοντες όλων των άξιων αναφοράς ανθρώπινων σχέσεων: η χρήση του πράματος ανάμεσα στα αυτιά τους σε γενικές γραμμές, και να έχω 6-10 μήνες στη διάθεση μου. Οπότε αν ο Πέτρος δεν μου σύρει το αγγλικό σύντομα, δεν με βλέπω να συγκινούμαι ώσπου να μου φκει που τα μμάθκια, αν φύει.

 

ΥΓ. Η ανάρτηση γράφτηκε υπό την επίρρεια λίγου – αλλά αρκετού – αλκοόλ. Έτσι εν στην Σουηδία. Την Παρασκευή πίνεις που νωρίς.