Välkommen till Sverige

Καλώς ορίσατε στη Σουηδία. Στη χώρα της ξανιστής σκόνης.

Κάνε ένα πείραμα:

1. Καθάρισε την οθόνη του κομπιούτερ.
2. Βάλε την οθόνη του κομπιούτερ δίπλα σε ένα ανοιχτό παράθυρο και άσε την για 15 δευτερόλεπτα. ΌΧΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ.
3. Κλείσε το παράθυρο.
4. Μέτρα πόσους κόκκους σκόνης έχει πάνω της, όσο πιο γρήγορα μπορείς.

Αν είσαι Κύπρο μέτρησες γύρω στους 100 κόκκους χοντροκομμένης σκόνης.

Αν είσαι Ουγγαρία μέτρησες γύρω στους 50 κόκκους τριχοειδής σκόνης.

Ε στη Σουηδία μέτρησα τρεις (3) τζαι τζείνοι τέλλια ψεύτικοι. Σαν την ψευδόσκονη που συναντάς στο ψευδοκράτος.

ΜΙΣΩ ΤΟ ΞΕΣΚΟΝΙΣΜΑ! ΑΓΑΠΩ ΤΗ ΣΟΥΗΔΙΑ!!

Είναι Μάης, ο καιρός είναι υπέροχος, ξημερώνει στις 4 το πρωί, και νυχτώνει στις 9:30 το βράδυ.

Εγκαταστάθηκα τελικά στη Στοκχόλμη. Συγκεκριμένα στα περίχωρα της Στοκχόλμης γιατί επιπλωμένο private διαμέρισμα 22 τετραγωνικών που να στοιχίζει 500 ευρόπουλλα τον μήνα βρίσκεις (αν είσαι κωλόφαρδος σαν εμένα) μόνο στα περίχωρα. Μένω σε ένα hostel δίπλα από την προτελευταία στάση του πράσινου μετρό. Για το κέντρο… πόσες στάσεις Αλέκο?? Δεκαοχτώ (18)?? Δεκαοχτώ στάσεις λοιπόν και μισή ώρα. Για να καταλάβεις πόσο εκτός μένω, το μετρό όταν φτάνει στη στάση μου είναι κάπως έτσι (κλικ για μεγέθυνση των φωτογραφιών):

Όσο πας πιο κεντρικά αν βρεις μια τρύπα παρόμοια με τη δική μου, θα σου την κόψουν χοιρινά σε λεπτές φετούλες τις οποίες μπορείς να χωρέσεις στον κουμπαρά σου. Πάντως τους βγάζω το καπέλο. Το πόσους αποθηκευτικούς χώρους έχει ένα τόσο μικρό διαμέρισμα είναι εντυπωσιακό.

Στο hostel μου μένουν ακόμα τρεις Κύπριοι, κι αυτοί γιατροί ομοιοπαθείς, που κάνουν την γλώσσα και περιμένουν να εργοδοτηθούν. Οι υπόλοιποι ένοικοι είναι φοιτητές από διάφορες χώρες, στην πλειοψηφία τους πιο μαύροι από μας. Παίζει ρόλο αυτό στη Σουηδία – όσο πιο σκούρος είσαι, τόσο πιο svartskallen (μαυροκέφαλος) είσαι στα μάτια τους, και άρα τόσο πιο ρατσιστές είναι απέναντί σου. Εμάς τους ευρωπαίους μαύρους μας ξεχωρίζουν από το ντύσιμο και μας αποδέχονται κάπως καλύτερα. Στον δρόμο μόνο, γιατί στον επαγγελματικό τομέα αυτά δεν παίζουν ρόλο.

Εκτός αν είσαι Έλληνας. Οι φίλτατοι καλαμαράδες έχουν καταφέρει να βγάλουν το χειρότερο όνομα με τις ίντριγκες που δημιουργούν μέσα στα νοσοκομεία, με αποτέλεσμα οι εργοδότες να αποφεύγουν να καλούν ακόμα και για interview άτομα με ελληνικά ονόματα. Οι Σουηδοί είναι επαγγελματίες από τους λίγους, και δεν σηκώνουν μασκαραλλίκκια, βλ. κλίκες, καβγάδες και κόμπλεξ ανωτερότητας (Εμείς βγάλαμε τον Ιπποκράτη, τον Αριστοτέλη και τον Σωκράτη – στην αρχαιότητα!! Εσείς τι βγάλατε; Τον Νόμπελ; Σπουδαία τα λάχανα!). Οπότε η Psychia επειδή θέλει να τιμήσει το «respect to be respected», θα τονίζει το πόσα κιλά Κυπραία είναι στους πιθανούς εργοδότες της, το οποίο παίζει μεγάλο ρόλο επειδή οι συμπατριώτες της στο εξωτερικό (και μόνο) είναι κόσμιοι, εργατικοί και διακρίνονται.

Σε 10 μέρες ξεκινώ μαθήματα γλώσσας, μάλλον όχι από το επίπεδο αρχάριων γιατί δεν έκανα τσάμπα 3 μήνες Σουηδικά στην Κύπρο. Παράλληλα θα στέλνω αιτήσεις για δουλειά όπου βρω νότια της Στοκχόλμης (γιατί βόρια κάνει ακόμα περισσότερο κρύο), και ο θεός βοηθός. Όταν με το καλό εργοδοτηθώ θα μετακομίσω στην πόλη που θα με εργοδοτήσει. Αν αυτή είναι η Στοκχόλμη το κέντρο της δεν με χαλάει καθόλου. Ακόμα κι αν χρειάζεται να πληρώνω 800 ευρώ για διαμέρισμα των 30 τετραγωνικών (φαντάσου πόσα βγάζουν για να πληρώνουν τετραγωνικό και 20λιρο). Άμα είναι να’χω αυτή τη θέα….

Ή αυτή:

Η Στοκχόλμη είναι ουσιαστικά πολλά μικρά νησάκια με θάλασσα στο ενδιάμεσο. Ένα από αυτά ονομάζεται Gamla Stan που σημαίνει Παλιά Πόλη. Είναι γεμάτο παλιά κτίρια και πεζόδρομους, στενοσόκακα, μικροπωλητές, καφετέριες και μουσεία. Στην πλατεία της Gamla Stan βρίσκεις το μουσείο Νόμπελ στο οποίο δεν μπήκα γιατί δεν είμαι των μουσείων.

Άμα δεν έγινα 6 χρόνια στην Βουδαπέστη (στην οποία επισκέφτηκα μόνο το μουσείο ιατρικής), δεν νομίζω να γίνω τωρά τζαι να πάει. Μερικές φωτογραφίες από την Gamla Stan:

Παρατηρήσεις:

1. Δεν έχω ξαναδεί μεγαλύτερη ποικιλία καλτσοειδών, ακόμα και στο σουπερμάρκετ. Κάλτσες, καλτσούλες, καλτσάκια, καλσόν, ημί, ντεμί, μιμή, μάλλινες, βαμβακερές, συνθετικές, σε όλα τα χρώματα, σχέδια και χρωματισμούς. Πως εμείς έχουμε 10 μήνες τον χρόνο ηλιοφάνεια; Αυτοί 10 μήνες τον χρόνο φοράνε διπλές κάλτσες.

2. Πράσινο. Τόσο πολύ πράσινο που κουράζεται το μάτι σου (μου). Πρασινάδα εδώ, πρασινάδα εκεί, πρασινάδα παντού, και όσο απομακρύνεσαι από το κέντρο γενικά, πήζεις στο πράσινο. Πάρε μια δόση:

3. Μα τι ωραίοι άντρες που είναι οι Σουηδοί!! Χθες μπήκα σε ένα κατάστημα ηλεκτρονικών με τρεις υπαλλήλους γύρω στα 30, χαμογελαστούς, εξυπηρετικότατους, και ο ένας ωραιότερος από τον άλλον! Ήμουν έτοιμη να τσακωθώ με τον εαυτό μου στο ποιον να διαλέξω. Τελικά αποφάσισα πως είναι πολύ νωρίς για φλερτ (άσε που μπορεί να βρω καλύτερους), οπότε αγόρασα το μικροφωνάκι μου και τους αποχαιρέτησα αναστενάζοντας. Ναι, ναι και οι γυναίκες είναι ωραίες. Η ίδια μάνα τους γέννησε. (Και τους Σλοβάκους το ίδιο, μα ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω, πως οι γυναίκες τους είναι τόσο όμορφες και οι άντρες τους τόσο για τα μπάζα.)

4. Οι Σουηδοί είναι fashion victims. Όλοι οι έφηβοι είναι emo, αλλά όχι σαν τους δικούς μας emo. Αυτοί ξοδεύουν ακόμα περισσότερα στα κομμωτήρια, στην ένδυση και στην λακ. Γενικά πέφτει πολύ ξύρισμα της μισής κεφαλής αλά Βίσση. Οι μεγαλύτερης ηλικίας ντύνονται με την τελευταία λέξη της μόδας, ο καθείς στο δικό του στιλ. Καλά άμα μπεις σε πολυκατάστημα ένδυσης και υπόδυσης πέφτει το ματοβλέφαρο σου και είναι δύσκολο να μην σε κατακλύσει η καταναλωτική μανία. Ιδικά άμα έχεις λεφτά.

5. Δεν είδα άστεγους ακόμα. Μόνο έναν λιωμένο νεαρό τύπο (όχι από αλκοόλ επειδή δεν μου μύρισε) που ροχάλιζε απέναντι μου στο μετρό και σε κάποιο απότομο φρενάρισμα σωριάστηκε στο πάτωμα. Πολύ γέλιο. Όπως μου εκμυστηρεύτηκε μαθθά (ψθευδά) και συρόμενα αργότερα, είχε κάνει τη διαδρομή πάνω κάτω καμιά 10ρια φορέθ και είχε πέθει κάτω απ’την καρέκλα άλλεθ τόθεθ.

Την κάνω γιατί μόλις έχυσα όλο το φραπέ (κάτι πρωτότυπο και πάλι) πάνω στο γραφείο, το πάτωμα και το παντελόνι μου.