Η Αρχοντομουτσουναρα Μου

“Λένε για μένα οι όμορφοι που ζήσαμε μαζί,
πως είμαι νέα κι όμορφη, πολλάκις προικισμένη.
Πως μια κατάρα έχω βαριά και μέσα μου θα ζει,
είμαι προβληματισμένη παύλα προβληματική.”

Και μετά το τραγουδάκι, πάμε πάρα κάτω.

 

Είμαι νευρωτική με αναλαμπές ηρεμίας. Ευτυχώς που υπάρχουν οι τοίχοι και τα benzo.

Διαθέτω μικτά συναισθήματα (αιωνίως), μικτά γονίδια (συνδυασμός που σκοτώνει),  Κυπριακή υπηκοότητα (το κατά δύναμιν), και διαμονή στην Παγοχώρα (όπως κάθε σωστός εξόριστος).

Έγινα γιατρός με απώτερο σκοπό να διατηρήσω τα λογικά μου. Όσο γνωρίζω ασθενείς παρεκλίνω της πορείας μου.

Οι γονείς μου είναι γαμώ τα παιδιά και είναι πολύ περήφανοι για μένα, γιατί έτσι πρέπει μέχρι να με αποκληρώσουν.

Οι φίλοι μου είναι πιθανοί μόνιμοι τρόφιμοι ψυχιατρείου, δηλαδή ενδιαφέροντες άνθρωποι. Με κρατάν κοντά τους για να τους υπογράψω μια μέρα το εξιτήριο.

Οι γκόμενοι με κρατάν ελεύθερη μα πολιορκημένη.

Κοσμώ την μπλογκόσφαιρα από τον Οκτώβρη του 2006. Ακολούθα την λάμψη και θα με βρεις.

 

Εσύ, τι είσαι;